1اين است پيغام خدا دربارهٔ دمشق: «دمشق از بين خواهد رفت و تبديل به ويرانه خواهد شد.2شهرهای ”عروعير“ متروک خواهند شد و گوسفندان در آنجا خواهند خوابيد و كسی نخواهد بود كه آنها را بترساند.3اسرائيل قدرتش را از دست خواهد داد و دمشق سقوط خواهد كرد. بازماندگان سوريه مانند قوم اسرائيل خوار و ضعيف خواهند شد.» اين را خداوند قادر متعال فرموده است.4خداوند میفرمايد: «عظمت اسرائيل محو خواهد شد و ثروتش از بين خواهد رفت.5در آن روز، اسرائيل مانند كشتزارهای درهٔ رفائيم خواهد بود كه پس از درو، چيزی در آن باقی نمیماند.6عدهٔ بسيار كمی از قوم اسرائيل باقی خواهند ماند، همانگونه كه پس از چيدن زيتون دو سه دانه روی شاخههای بلند، و چهار پنج دانه نوک شاخههای كوچک باقی میماند.» اين را خداوند، خدای اسرائيل فرموده است.7در آن روز، مردم به سوی آفرينندهٔ خود كه خدای مقدس اسرائيل است روی خواهند آورد،8و ديگر به بتهايی كه به دست خود ساختهاند، يعنی اشيريم و بتهای آفتاب، رو نخواهند نمود.9در آن روز، شهرهای مستحكم ويران خواهند شد همچون شهرهای حویها و اموریها كه ساكنانشان آنها را در حين فرار برای اسرائيلیها واگذاشتند.10ای اسرائيل، تو خدای نجات دهندهٔ خود و«صخرهٔ» مستحكم خويش را فراموش كردهای و درختان میكاری تا در زير آنها بتها را بپرستی.*11ولی بدان كه حتی اگر در همان روزی كه درختان را میكاری آنها نمو كرده، شكوفه آورند، با وجود اين محصولی نخواهند داد. در آن روز، آنچه نصيب شما میشود بلای كشنده و درد علاجناپذير خواهد بود.12قومهای جهان مثل دريا میخروشند و همچون طوفان غرش میكنند13و مانند سيل يورش میآورند. اما خدا آنها را خاموش میكند و به عقب میراند. ايشان مانند كاه در برابر باد، و خاک در برابر گردباد هستند.14در شب رعب و وحشت ايجاد میكنند، ولی پيش از فرا رسيدن صبح نابود میشوند. اين سزای كسانی است كه سرزمين ما را تاراج میكنند و به يغما میبرند.
Lutherbibel 2017
Gegen Damaskus und das Nordreich Israel
1Dies ist die Last für Damaskus: Siehe, Damaskus wird keine Stadt mehr sein, sondern ein zerfallener Steinhaufen;2seine Städte werden verlassen sein für immer, dass Herden dort weiden, die niemand verscheucht.3Und es wird aus sein mit dem Bollwerk Ephraims und mit dem Königtum von Damaskus; und dem Rest von Aram wird es gehen wie der Herrlichkeit der Israeliten, spricht der HERR Zebaoth.4Zu der Zeit wird die Herrlichkeit Jakobs gering sein, und sein fetter Leib wird mager sein.5Es wird sein, wie wenn der Schnitter die Halme fasst und mit seinem Arm die Ähren schneidet, wie wenn einer Ähren liest im Tal Refaïm;6wie wenn man Oliven herunterschlägt in der Ernte und eine Nachernte bleibt, zwei oder drei oben in dem Wipfel, vier oder fünf Früchte an den Zweigen, spricht der HERR, der Gott Israels.7Zu der Zeit wird der Mensch blicken auf den, der ihn gemacht hat, und seine Augen werden auf den Heiligen Israels schauen;8und er wird nicht mehr blicken auf die Altäre, die seine Hände gemacht haben, und nicht schauen auf das, was seine Finger gemacht haben, auf die heiligen Pfähle und auf die Räucheraltäre.9Zu der Zeit werden ihre festen Städte verlassen sein wie die Städte der Hiwiter und Amoriter, die sie verließen vor den Israeliten, und zur Wüste werden.10Denn du hast vergessen den Gott deines Heils und nicht gedacht an den Fels deiner Stärke. Darum setze nur Pflanzen eines Lieblichen und lege Reben eines fremden Gottes!11Auch wenn du sie hochbringst am Tag, da du sie pflanzt, und sie zum Sprießen bringst an dem Morgen, da du sie säst, – hin ist die Ernte am Tag deiner Krankheit und des unheilbaren Schmerzes.
Das brausende Völkermeer
12Weh, ein Brausen vieler Völker, wie das Meer brausen sie, und ein Getöse mächtiger Völker, wie große Wasser tosen sie!13Ja, wie große Wasser werden die Nationen tosen. Aber er wird sie schelten, da werden sie in die Ferne fliehen und werden gejagt wie Spreu auf den Bergen vom Winde und wie Disteln vom Ungewitter.14Um den Abend, siehe, da ist Schrecken, und ehe es Morgen wird, sind sie nicht mehr da. Das ist der Lohn unsrer Räuber und das Los derer, die uns das Unsre nehmen.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.