Jeremia 23 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

اميد برای آيندهٔ قوم

1 خداوند میفرمايد: «وای بر شما ای شبانان گلهٔ من و ای رهبران قوم من كه اينطور گوسفندان مرا پراكنده كرده و از بين بردهايد. 2 شما به جای اينكه گله مرا بچرانيد و از آن مراقبت نماييد، آن را به حال خود رها كرده و از خود رانده و پراكندهشان ساختهايد. حال، برای بديهايی كه به گوسفندان من كردهايد، شما را مجازات میكنم؛ 3 و من خود بقيهٔ گلهام را از همه سرزمينهايی كه ايشان را به آنجا راندهام جمع خواهم كرد و به سرزمين خودشان باز خواهم آورد، و آنها صاحب فرزندان بسيار شده، تعدادشان زياد خواهد گرديد. 4 آنگاه شبانانی برای آنها تعيين خواهم نمود كه از ايشان به خوبی مراقبت كنند؛ آنگاه ديگر از چيزی ترسان و هراسان نخواهند گشت و هيچيک گم نخواهند شد! 5 «اينک روزی فرا خواهد رسيد كه من شخص عادلی را از نسل داوود به پادشاهی منصوب خواهم نمود؛ او پادشاهی خواهد بود كه با حكمت و عدالت حكومت كرده، در سراسر دنيا عدالت را اجرا خواهد نمود، و نام او ”خداوند، عدالت ما“ خواهد بود. در آن زمان، يهودا نجات خواهد يافت و اسرائيل در صلح و آرامش زندگی خواهد كرد. 7 «در آن ايام، مردم هنگام سوگند ياد كردن، ديگر نخواهند گفت: ”قسم به خدای زنده كه بنیاسرائيل را از مصر رهايی داد“ 8 بلكه خواهند گفت: ”قسم به خدای زنده كه قوم اسرائيل را از سرزمینهایی كه ايشان را به آنجا تبعيد كرده بود، به سرزمين خودشان بازگرداند.“»

انبيای دروغين

9 به سبب انبيای دروغين و حيلهگر دلم شكسته و تنم لرزان است! مانند كسی كه مست شراب میباشد، گيج و حيرانم، چون سرنوشت هولناكی در انتظار اين انبیا است. خداوند با كلام مقدس خود، حكم محكوميتشان را صادر كرده است. 10 اين سرزمين پر از اشخاص زناكار میباشد؛ انبيايش شرورند و نيرويشان را در راه نادرست به کار میبرند؛ بنابراين، زمين در اثر لعنت خدا خشک شده و چراگاهها نيز از بين رفتهاند. 11 خداوند میفرمايد: «كاهنان هم مانند انبیا از من دور هستند؛ حتی در خانهٔ من نيز شرارت میورزند. 12 از اين رو، راهی كه میروند تاريک و لغزنده خواهد بود و در آن لغزيده، خواهند افتاد؛ پس در زمان معين بر آنها بلا نازل خواهم كرد و مجازاتشان خواهم نمود. 13 «انبيای سامره بسيار شرور بودند؛ آنها از سوی بت بعل پيام میآوردند و با اين كار، قوم من، اسرائيل را به گناه میكشاندند؛ و من همهٔ اينها را میديدم. 14 ولی اينک انبيای اورشليم از آنها نيز شرورترند و كارهای هولناكی مرتكب میشوند، زنا میكنند و نادرستی را دوست میدارند، به جای آنكه بدكاران را از راههای گناهآلودشان برگردانند، ايشان را به انجام آنها تشويق و ترغيب میكنند. اين افراد از مردم شهرهای سدوم و عموره نيز فاسدترند. 15 «از اين رو، من به انبيای اورشليم خوراک تلخ خواهم خورانيد و زهر خواهم نوشانيد، چون ايشان باعث شدهاند كه خدانشناسی و گناه، در سراسر اين سرزمين رواج يابد. 16 بنابراين، به سخنان اين انبيای دروغگو كه به شما اميدهای بيهوده میدهند، گوش ندهيد، چون سخنان ايشان از طرف من نيست بلكه ساخته و پرداختهٔ خودشان است! 17 پيوسته به آنانی كه به من بیاحترامی میكنند، میگويند: جای نگرانی نيست؛ همه چيز به خوبی پيش میرود؛ و به آنانی كه در پی هوسهای خود هستند به دروغ میگويند: ”خداوند گفته است كه هيچ بلايی بر شما نازل نخواهد شد.“» 18 ولی كدام يک از اين انبیا آنقدر به خداوند نزديک است تا افكار او را بداند و كلام او را بشنود؟ كدام يک از ايشان به سخنان او توجه كرده تا آن را درک نمايد؟ 19 اينک خداوند گردباد شديد غضب خود را میفرستد تا زمين را از وجود اين اشخاص بدكار پاک سازد؛ 20 آتش خشم و غضب خداوند خاموش نخواهد شد تا زمانی كه ايشان را به مجازاتشان برساند. در آينده اين را به خوبی درک خواهيد كرد! 21 خداوند میفرمايد: «من اين انبیا را نفرستادم، ولی ادعا میكنند كه از جانب من سخن میگويند؛ هيچ پيغامی به ايشان ندادم، ولی میگويند كه سخنان مرا بيان میدارند. 22 اگر آنها از جانب من بودند میتوانستند پيغام مرا به مردم اعلام نمايند و ايشان را از راههای گناهآلودشان بازگردانند. 23 من خدايی نيستم كه فقط در يكجا باشم، بلكه در همه جا حاضر هستم؛ 24 پس آيا كسی میتواند خود را از نظر من پنهان سازد؟ مگر نمیدانيد كه حضور من آسمان و زمين را فرا گرفته است؟ 25 «من از سخنان اين انبیا مطلع هستم؛ میدانم كه به دروغ ادعا میكنند كه من كلام خود را در خواب بر ايشان نازل كردهام! 26 تا به كی اين پيامآوران دروغين با حرفهای ساختگیشان قوم مرا فريب خواهند داد؟ 27 آنها با بيان اين خوابهای دروغين میكوشند قومم را وادارند تا مرا فراموش كنند، درست همانطور كه پدرانشان مرا فراموش كردند و دنبال بت بعل رفتند. 28 بگذاريد اين انبيای دروغگو خواب و خيالهای خودشان را بيان كنند و سخنگويان واقعی من نيز كلام مرا با امانت به گوش مردم برسانند، چون كاه و گندم به سادگی از يكديگر قابل تشخيص هستند! 29 كلام من مثل آتش میسوزاند و مثل چكش خرد میكند. 30 «بنابراين، من بر ضد اين انبيايی هستم كه سخنان يكديگر را از هم میدزدند و آن را به عنوان كلام من اعلام میدارند! 32 من بر ضد اين پيامآوران دروغين هستم كه با خوابهای ساختگی و دروغهای خود، قوم مرا به گمراهی میكشانند؛ من هرگز چنين افرادی را نفرستاده و مأمور نكردهام؛ برای همين هيچ نفعی از آنها به اين قوم نخواهد رسيد.»

پيغام خداوند

33 «وقتی يكی از افراد قوم، يا يكی از انبیا يا كاهنان از تو بپرسند: ”پيغام خداوند چيست؟“ جواب بده: ”پيغام؟ پيغام اينست كه خداوند شما را ترک خواهد نمود!“ 34 و اگر كسی از قوم يا از انبيا يا از كاهنان دربارهٔ پيغام خداوند با تمسخر صحبت كند، او و خانوادهاش را مجازات خواهم نمود. 35 میتوانيد از يكديگر اين سؤال را بكنيد: ”خداوند چه جوابی داده است؟“ و يا ”خداوند چه گفته است؟“ 36 ولی ديگر عبارت پيغام خداوند را به زبان نياوريد، چون هر يک از شما سخنان خود را به عنوان پيغام بيان میكنيد و با اين كار، كلام خداوند قادر متعال را تغيير میدهيد. 37 میتوانيد از نبی بپرسيد: ”خداوند چه جوابی داده است؟“ و يا ”خداوند چه گفته است؟“ 38 ولی اگر صحبت از پيغام خداوند بكنيد، در حالی که من گفتهام آن را با بیاحترامی بر زبان نياوريد، 39 آنگاه شما را مانند بار* از دوش خود افكنده، شما را با شهری كه به شما و به پدرانتان داده بودم، از حضور خود دور خواهم انداخت، 40 و شما را به عار و رسوايی جاودانی دچار خواهم نمود كه هيچگاه فراموش نشود.»

Gute Nachricht Bibel 2018

Gott sammelt sein Volk und gibt ihm den rechten König

1 »Weh den führenden Männern meines Volkes, den Hirten, die meine Herde zugrunde gerichtet und auseinandergetrieben haben! 2 Ich, der HERR, der Gott Israels, sage zu euch, den Hirten meines Volkes: ›Versprengt und auseinandergetrieben habt ihr meine Schafe und habt euch nicht um sie gekümmert. Jetzt werde ich mich um euch kümmern: Ich werde euch zur Rechenschaft ziehen für eure bösen Taten!‹ 3 Ich selbst werde den Rest meiner Schafe sammeln aus allen Ländern, in die ich sie versprengt habe. Ich werde sie zurückbringen an ihren Weideplatz; dort werden sie gedeihen und sich wieder vermehren. 4 Und ich werde ihnen Hirten geben, die wirklich für sie sorgen. Dann brauchen sie nichts mehr zu fürchten und vor nichts mehr zu erschrecken. Kein einziges Schaf geht dann noch verloren.« Das sagt der HERR. 5 »Der Tag kommt«, sagt der HERR, »an dem ich aus der Nachkommenschaft Davids einen Mann berufe, der dem Namen Davids wieder Ehre macht. Er wird als König verständig und gerecht regieren, weil er sich an die Weisungen Gottes hält. 6 Dann wird das Volk von Juda vor Feinden sicher sein und auch das Volk von Israel wird in Frieden leben. Dieser König wird den Namen tragen: ›Der HERR ist unsere Rettung‹!* 7 Ja, der Tag kommt«, sagt der HERR, »an dem sie beim Schwören nicht mehr sagen werden: ›So gewiss der HERR lebt, der das Volk Israel herausgeführt hat aus Ägypten‹, 8 sondern: ›So gewiss der HERR lebt, der die Leute von Israel herausgeführt hat aus dem Land im Norden und aus all den anderen Ländern, in die er sie fortgetrieben hatte, und der sie zurückgebracht hat in ihr Land, damit sie dort wieder wohnen!‹«

Die Propheten sind nicht besser als alle anderen

9 Es folgen Worte Jeremias an die Propheten:* Ich bin verstört und zittere am ganzen Leib, wie ein Betrunkener bin ich, wie vom Wein betäubt von dem, was der HERR, der heilige Gott, zu mir gesagt hat. 10 Das Land ist voll von Ehebrechern, darum liegt ein Fluch auf ihm und es ist in Trauer versunken; die Weideplätze in der Steppe liegen vertrocknet da. Alle haben nur Böses im Sinn, im Unrechttun sind sie groß. 11 »Auch die Propheten und die Priester sind Schurken alle miteinander«, sagt der HERR; »sogar in meinem Tempel stoße ich auf ihr schlimmes Treiben. 12 Deshalb werden sie auf ihrem Weg ausgleiten. In der Dunkelheit wird einer den andern mitreißen, bis sie alle am Boden liegen. Ich bringe Unheil über sie; die Zeit der Abrechnung kommt!« Das sagt der HERR.

Die Propheten Jerusalems sind schlimmer als die von Samaria

13 »Was ich mit den Propheten Samarias erleben musste, war schon erschreckend genug!«, sagt der HERR. »Sie redeten im Namen des Götzen Baal und führten mein Volk Israel in die Irre. 14 Aber was ich jetzt bei den Propheten Jerusalems sehe, ist unerhört: Sie begehen Ehebruch, sie lügen und betrügen. Sie bestärken gewissenlose Leute noch in ihrem Treiben, sodass niemand daran denkt, sein Leben zu ändern. Diese Propheten sind in meinen Augen genauso verkommen wie die Leute von Sodom, und die Bewohner Jerusalems wie die Leute von Gomorra! 15 Deshalb sage ich, der Herrscher der Welt,* über die Propheten Jerusalems: Ich werde ihnen bittere Kost zu essen geben und Gift zu trinken, denn sie sind zu einem Seuchenherd geworden für das ganze Land!«

Die Propheten Jerusalems lügen

16 Der HERR, der Herrscher der Welt, sagt: »Hört nicht auf das, was die Propheten euch verkünden! Sie halten euch zum Narren. Sie sagen euch, was ihr Herz ihnen eingibt, nicht was sie aus meinem Mund gehört haben. 17 Denen, die meine Warnungen nicht ernst nehmen, wagen sie zu verkünden: ›Der HERR sagt: Es wird euch blendend gehen‹, und selbst denen, die ihrem eigensinnigen und bösen Herzen folgen, sagen sie: ›Ihr habt nichts Schlimmes zu befürchten.‹ 18 Keiner dieser Propheten hat je in meiner Ratsversammlung gestanden und von meinen Plänen gehört; keiner hat erfasst, was ich will!« 19 Wie ein verheerender Sturm wird der Zorn des HERRN losbrechen und alle Schuldigen treffen. 20 Er wird nicht aufhören zu wüten, bis alles ausgeführt ist, was der HERR sich vorgenommen hat. Erst wenn es zu spät ist, werdet ihr zur Einsicht kommen und alles begreifen. 21 »Ich habe diese Propheten nicht geschickt«, sagt der HERR, »und doch sind sie losgelaufen; ich habe nicht zu ihnen gesprochen und doch reden sie und berufen sich dabei auf mich. 22 Wenn sie in meiner Ratsversammlung gestanden hätten, dann müssten sie meinem Volk doch verkünden, was ich gesagt habe; sie müssten es dazu anhalten, sein Leben und Tun zu ändern!« 23 Der HERR sagt: »Ich bin nicht der nahe Gott, über den ihr verfügen könnt, ich bin der ferne Gott, der über euch verfügt.* 24 Niemand kann sich so gut verstecken, dass ich ihn nicht doch entdecken würde. Es gibt keinen Ort im Himmel und auf der Erde, an dem ich nicht wäre!«

Weizen und Spreu unterscheiden!

25 Der HERR sagt: »Ich habe das Gefasel dieser Propheten gehört. ›Ich hatte einen Traum, ich hatte einen Traum!‹, sagen sie und wollen damit das Volk glauben machen, dass sie in meinem Auftrag reden. Aber alles, was sie vorbringen, ist Lug und Trug. 26 Wie lange soll das noch so weitergehen? Was haben diese Propheten damit im Sinn, dass sie Lügen verbreiten, ihre eigenen Hirngespinste? 27 Mit ihren Träumen, mit denen einer vor dem andern großtut, verfolgen sie nur ein Ziel: Mein Volk soll mich vergessen, genauso wie ihre Vorfahren mich vergaßen und sich dem Götzen Baal zuwandten! 28 Der Prophet, der einen Traum hatte, kann auch nur seinen Traum erzählen; aber der, zu dem ich gesprochen habe, der wird zuverlässig mein Wort ausrichten. Man wird doch noch Weizen und Spreu unterscheiden können«, sagt der HERR. 29 »Mein Wort brennt wie Feuer. Es ist wie ein Hammer, der Felsen zerschlägt! 30 Darum passt auf«, sagt der HERR, »jetzt gehe ich vor gegen diese Propheten, gegen diese Leute, die einander die Worte aus dem Mund stehlen und noch behaupten, sie stammten von mir! 31 Jetzt gehe ich vor gegen die, die ihr eigenes Gerede für mein Wort ausgeben, 32 die sich auf Träume berufen und ihre Träume weitererzählen und mit solchem Unfug mein Volk irreleiten! Von mir haben sie keinen Auftrag bekommen; ich habe sie nicht geschickt! Sie bringen diesem Volk nichts als Schaden! Das sage ich, der HERR.«

Die »Last« des Herrn

33 Der HERR sagte zu mir: »Wenn ein Prophet oder ein Priester oder Leute aus dem Volk dich fragen: ›Was hat der HERR uns schon wieder als Last auferlegt?‹,* dann antworte ihnen: Der HERR sagt: ›Ihr seid eine Last, die mir auferlegt ist. Aber ich bin schon dabei, euch abzuwerfen!‹ 34 Jeden Propheten und Priester und jeden Mann aus dem Volk, der künftig noch fragt: ›Was hat der HERR uns auferlegt?‹, den werde ich zur Rechenschaft ziehen, ihn selbst und seine ganze Familie!« 35 Der HERR will, dass ihr stattdessen einander fragt: »Was hat der HERR geantwortet?«, oder »Was hat er gesagt?« 36 Die Frage »Was hat er uns auferlegt?« soll es bei euch nicht mehr geben. Wer künftig noch so fragt, legt sich damit selbst eine Last auf, denn er verkehrt den Sinn dessen, was der lebendige Gott, der Herrscher der Welt,* unser Gott, sagen will. 37 Fragt also den Propheten: »Was hat dir der HERR geantwortet?«, oder »Was hat er gesagt?« 38 Für den Fall aber, dass ihr weiter nach der Last fragt, die der HERR euch auferlegt, sagt der HERR: 39 »Ich werde euch wie etwas Lästiges wegwerfen,* weit weg von mir, euch und die Stadt, die ich euren Vorfahren und euch gegeben habe. 40 Ich bringe Schande über euch, die für immer an euch hängen bleibt; niemals mehr wird man aufhören, euch zu verhöhnen!«

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Gute Nachricht Bibel 2018 | Jeremia 23