Psalm 78 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

خداوند و قوم او

1 ای قوم من، به تعاليم من گوش دهيد و به آنچه میگويم توجه نماييد. 2 میخواهم با آوردن مثل به شرح مطالبی بپردازم كه از قديم همچنان پوشيده مانده است. 3 میخواهم آنچه را از نياكان خود شنيدهام تعريف كنم. 4 اينها را بايد تعريف كنيم و مخفی نسازيم تا فرزندان ما نيز بدانند كه خداوند با قدرت خود چه كارهای شگفتانگيز و تحسين برانگيز انجام داده است. 5 خدا احكام و دستورات خود را به قوم اسرائيل داد و به ايشان امر فرمود كه آنها را به فرزندانشان بياموزند 6 و فرزندان ايشان نيز به نوبهٔ خود آن احكام را به فرزندان خود تعليم دهند و به اين ترتيب هر نسلی با احكام و دستورات خدا آشنا گردند. 7 بنابراين آنها ياد میگيرند كه بر خدا توكل نمايند و كارهايی را كه او برای نياكانشان انجام داده است، فراموش نكنند و پيوسته مطيع دستوراتش باشند. 8 در نتيجه آنها مانند نياكان خود مردمی سركش و ياغی نخواهند شد كه ايمانی سست و ناپايدار داشتند و نسبت به خدا وفادار نبودند. 9 افراد قبيلهٔ افرايم كه به تير و كمان مجهز بودند و در تيراندازی مهارت خاص داشتند، هنگام جنگ پا به فرار نهادند. 10 آنان پيمان خود را كه با خدا بسته بودند، شكستند و نخواستند مطابق دستورات او زندگی كنند. 11 كارها و معجزات او را كه برای ايشان و نياكانشان در مصر انجام داده بود، فراموش كردند. 13 خدا دريای سرخ را شكافت و آبها را مانند ديوار بر پا نگه داشت تا ايشان از آن عبور كنند. 14 بنیاسرائيل را در روز بوسيلهٔ ستون ابر راهنمايی میكرد و در شب توسط روشنايی آتش! 15 در بيابان صخرهها را شكافت و برای آنها آب فراهم آورد. 16 بلی، از صخره چشمههای آب جاری ساخت! 17 ولی با وجود اين، ايشان بار ديگر نسبت به خدای متعال گناه ورزيدند و در صحرا از فرمان او سر پيچيدند. 18 آنها خدا را امتحان كردند و از او خوراک خواستند. 19 حتی بر ضد خدا حرف زدند و گفتند: «آيا خدا میتواند در اين بيابان برای ما خوراک تهيه كند؟ 20 درست است كه او از صخره آب بيرون آورد و بر زمين جاری ساخت، ولی آيا میتواند نان و گوشت را نيز برای قوم خود فراهم كند؟» 21 خداوند چون اين را شنيد غضبناک شد و آتش خشم او عليه اسرائيل شعلهور گردد. 22 آنها ايمان نداشتند كه خدا قادر است احتياج آنها را برآورد. 23 با وجود اين، خدا درهای آسمان را گشود 24 و نان آسمانی را برای ايشان بارانيد تا بخورند و سير شوند. 25 بلی، آنها خوراک فرشتگان را خوردند و تا آنجا كه میتوانستند بخورند خدا به ايشان عطا فرمود. 26 سپس با قدرت الهی خود، بادهای شرقی و جنوبی را فرستاد 27 تا پرندگان بیشماری همچون شنهای ساحل دريا برای قوم او بياورند. 28 پرندگان در اردوی اسرائيل، اطراف خيمهها فرود آمدند. 29 پس خوردند و سير شدند؛ آنچه را كه خواستند خدا به ايشان داد. 30 اما هنوز غذا در دهانشان بود كه غضب خدا بر ايشان افروخته شد و شجاعان و جوانان اسرائيل را كشت، زيرا از حرص خود دست نكشيدند. 32 با وجود اين همه معجزات، بنیاسرائيل باز نسبت به خدا گناه كردند و به كارهای شگفتانگيز او ايمان نياوردند. 33 بنابراين خدا نيز كاری كرد كه آنها روزهايشان را در بيابان تلف كنند و عمرشان را با ترس و لرز بگذرانند. 34 هنگامی كه خدا عدهای از آنان را كشت بقيه توبه كرده، به سوی او بازگشت نمودند 35 و به یاد آوردند كه خدای متعال پناهگاه و پشتيبان ايشان است. 36 اما توبهٔ آنها از صميم قلب نبود؛ آنها به خدا دروغ گفتند. 37 دل بنیاسرائيل از خدا دور بود و آنها نسبت به عهد او وفادار نماندند. 38 اما خدا باز بر آنها ترحم فرموده، گناه ايشان را بخشيد و آنها را از بين نبرد. بارها غضب خود را از بنیاسرائيل برگردانيد، 39 زيرا میدانست كه ايشان بشر فانی هستند و عمرشان دمی بيش نيست. 40 بنیاسرائيل در بيابان چندين مرتبه سر از فرمان خداوند پيچيدند و او را رنجاندند. 41 بارها خدای مقدس اسرائيل را امتحان كردند و به او بیحرمتی نمودند. 42 قدرت عظيم او را فراموش كردند و روزی را كه او ايشان را از دست دشمن رهانيده بود به یاد نياوردند. 43 بلاهايی را كه او در منطقهٔ صوعن بر مصریان نازل كرده بود، فراموش كردند. 44 در آن زمان خدا آبهای مصر را به خون تبديل نمود تا مصریان نتوانند از آن بنوشند. 45 انواع پشهها را به ميان مصریان فرستاد تا آنها را بگزند. خانههای آنها را پر از قورباغه كرد. 46 محصولات و مزارع ايشان را بوسيلهٔ كرم و ملخ از بين برد. 47 تاكستانها و درختان انجيرشان را با تگرگ درشت خراب كرد. 48 رمهها و گلههايشان را با رعد و برق و تگرگ تلف كرد. 49 او آتش خشم خود را همچون اجل معلق به جان ايشان فرستاد. 50 او غضب خود را از ايشان باز نداشت بلكه بلايی فرستاد و جان آنها را گرفت. 51 همهٔ پسران نخستزادهٔ مصری را كشت. 52 آنگاه بنیاسرائيل را از مصر بيرون آورد و آنها را همچون گلهٔ گوسفند به بيابان هدايت كرد. 53 ايشان را به راههای امن و بیخطر راهنمايی كرد تا نترسند؛ اما دشمنان آنها در دريای سرخ غرق شدند. 54 سرانجام خدا اجداد ما را به اين سرزمين مقدس آورد، يعنی همين كوهستانی كه با دست توانای خود آن را تسخير نمود. 55 ساكنان اين سرزمين را از برابر ايشان بيرون راند؛ سرزمين موعود را بين قبايل اسرائيل تقسيم نمود و به آنها اجازه داد كه در خانههای آنجا سكونت گزينند. 56 اما با اين همه، خدای متعال را امتحان كردند و از فرمان او سر پيچيدند و دستوراتش را اجرا نكردند. 57 مانند اجداد خود از خدا روی برتافتند و به او خيانت كردند و همچون كمانی كج غيرقابل اعتماد شدند. 58 بتكدهها ساختند و به پرستش بتها پرداختند و به اين وسيله خشم خداوند را برانگيختند. 59 وقتی او چنين بیوفايی از اسرائيل ديد، بسيار غضبناک گرديد و آنها را به کلی طرد كرد. 60 خيمهٔ عبادت را كه در شيلوه بر پا ساخته بود ترک كرد 61 و صندوق مقدس را كه مظهر قدرت و حضورش در بين اسرائيل بود، به دست دشمن سپرد. 62 بر قوم برگزيدهٔ خويش غضبناک گرديد و آنها را به دم شمشير دشمنان سپرد. 63 جوانانشان در آتش جنگ سوختند و دخترانشان لباس عروسی بر تن نكردند. 64 پيشوايان دينی آنها به دم شمشير جان سپردند و اجل به زنهايشان مجال نداد تا برای آنها سوگواری كنند. 65 سرانجام خداوند همچون كسی كه از خواب بيدار شود، و مانند شخص نيرومندی كه از باده سرخوش گردد، به ياری اسرائيل برخاست. 66 دشمنان قوم خود را شكست داده، آنها را برای هميشه رسوا ساخت. 67 او فرزندان يوسف و قبيلهٔ افرايم را طرد نمود 68 اما قبيلهٔ يهودا و كوه صهيون را كه از قبل دوست داشت، برگزيد. 69 در آنجا خانهٔ مقدس خود را مانند کوههای محكم و پابرجای دنيا، جاودانه بر پا نمود. 70 سپس خدمتگزار خود داوود را كه گوسفندان پدرش را میچرانيد، برگزيد. 71 او را از چوپانی گرفت و به پادشاهی اسرائيل نصب نمود. 72 داوود با صميم قلب از اسرائيل مراقبت نمود و با مهارت كامل ايشان را رهبری كرد.

Верен

1 Маскил на Асаф. Слушайте наставлението ми, народе мой, наклонете ушите си към думите на устата ми! 2 Ще отворя устата си в притча, ще произнеса гатанки от древността. 3 Това, което сме чули и научили, и нашите бащи са ни разказвали, 4 няма да скрием от синовете им, разказвайки на идното поколение славните дела на ГОСПОДА и Неговата сила, и чудните Му дела, които извърши. 5 Защото Той постави свидетелство в Яков и определи закон в Израил, които заповяда на бащите ни, да ги предават на синовете си, 6 за да ги знае идното поколение – синовете, които щяха да се родят – за да станат и да ги разказват на своите синове; 7 и да положат упованието си в Бога и да не забравят Божиите дела, и да пазят Неговите заповеди, 8 и да не бъдат като бащите си – упорито и бунтовно поколение, поколение, което не опази право сърцето си и чийто дух не беше верен на Бога. 9 Синовете на Ефрем, стрелци, въоръжени с лъкове, се обърнаха назад в деня на битката. 10 Не опазиха завета на Бога и отказаха да ходят в закона Му, 11 и забравиха делата Му и чудесата Му, които им показа. 12 Той извърши чудеса пред техните бащи, в египетската земя, в полето Цоан*. 13 Раздели морето и ги преведе, и направи водите да стоят като бент. 14 И ги води през деня със облак а през цялата нощ – с огнена светлина. 15 Разцепи канари в пустинята и ги напои изобилно като от големи бездни. 16 Извади и потоци от канарата и направи да потекат води като реки. 17 Но те продължиха да съгрешават против Него, противяха се на Всевишния в пустинятаст. 8;. 18 Изпитаха Бога в сърцето си, като поискаха храна според прищявката си. 19 И говориха против Бога, казаха: Може ли Бог да приготви трапеза в пустинята? 20 Ето, Той удари канарата и избликнаха води, и потекоха потоци. Дали ще може да даде и хляб? Ще може ли да приготви месо за Своя народ? 21 Затова, когато ГОСПОД чу, се разгневи и огън се запали против Яков, а също и гняв се надигна против Израил, 22 защото не повярваха на Бога и не се довериха на спасението Му. 23 Но пак Той заповяда на облаците горе и отвори небесните врати, 24 и наваля манна върху тях, за да ядат, и им даде небесния хляб*. 25 Човек ядеше хляба на силните; Той им прати храна до насита. 26 Повдигна на небето източния вятър и със силата Си докара южния вятър. 27 Наваля месо върху тях като прах, крилати птици като морския пясък, 28 направи ги да падат насред стана им, около жилищата им. 29 И ядоха и се преситиха, и Той задоволи прищявката им. 30 Но още не бяха се отвърнали от прищявката си, храната им беше още в устата им, 31 и Божият гняв се надигна против тях и изби най-силните* от тях, и повали отбраните мъже на Израил. 32 И при все това, те още съгрешаваха и не повярваха на чудесата Му. 33 Затова Той остави дните им да чезнат в суета и годините им – в ужас. 34 Когато ги убиваше, тогава Го търсеха, обръщаха се и усърдно търсеха Бога. 35 И си спомняха, че Бог бе канарата им и Бог, Всевишният, бе Изкупителят им. 36 Но с устата си Го мамеха и с езика си Го лъжеха, 37 защото сърцето им не беше непоколебимо към Него и не бяха верни на завета Му. 38 Но Той беше милостив и прощаваше беззаконията им и не ги погубваше. Да! Много пъти отвръщаше гнева Си и не надигаше цялата Си ярост, 39 защото си спомняше, че бяха плът, лъх, който преминава и не се връща. 40 Колко пъти Му се противиха в пустинятаст. 8; и Го наскърбяваха в безводната земя! 41 Да, отново и отново изпитваха Бога и огорчаваха Светия Израилев! 42 Не си спомняха Неговата сила, деня, когато ги избави от противника, 43 когато извърши знаменията Си в Египет и чудесата Си в полето Цоанст. 12;. 44 Превърна реките им в кръв и потоците им, и не можеха да пият. 45 Изпрати сред тях рояци мухи, които ги изпоядоха, и жаби, които ги съсипаха. 46 Предаде и реколтата им на гъсеницата и труда им – на скакалеца. 47 Порази лозята им с град и черниците им – със слана. 48 Предаде и добитъка им на град и стадата им – на мълнии. 49 Изля върху тях изгарящия Си гняв, ярост, негодувание и беда – нашествие на ангели на злото. 50 Изравни път за гнева Си, не пощади душата им от смърт, а предаде живота им на мор. 51 Порази всеки първороден в Египет, първата рожба на мъжествеността им в шатрите на Хам. 52 А Своя народ изведе като овце и ги води като стадо в пустинята. 53 Води ги безопасно и те не се страхуваха; а морето погълна враговете им. 54 Така Той ги въведе в святата Си земя*, на планината, която десницата Му беше придобила. 55 Той изгони пред тях езичниците и им ги раздели с мярка за наследство, и в шатрите им насели племената на Израил. 56 Но те пак изпитваха Бога, Всевишния, бунтуваха се против Негост. 8; и не пазеха наставленията Му, 57 а се връщаха назад и постъпваха невярно като бащите си, изметнаха се като неверен лък. 58 И Го предизвикваха към гняв с високите си места и Го подбуждаха към ревност с изваяните си идоли. 59 Бог чу и се разяри, и много се отврати от Израил, 60 и напусна скинията в Сило, шатъра, в който обитаваше между хората, 61 и предаде на плен силата Си и славата Си – в ръката на врага. 62 Предаде и народа Си на меча и се изпълни с ярост към наследството Си. 63 Огън погълна младежите Му и девойките Му останаха без сватбени песни. 64 Свещениците Му паднаха от меч и вдовиците им не плакаха. 65 Тогава Господ се събуди като от сън, като силен мъж, който изтрезнява от вино. 66 И Той порази враговете Си изотзад и им наложи вечен позор. 67 И Той отхвърли шатъра на Йосиф и не избра ефремовото племе; 68 а избра юдовото племе, хълма Сион, който възлюби. 69 Построи светилището Си като височините, като земята, която е основал до века. 70 Избра и слугата Си Давид и го взе от кошарите на овцете; 71 доведе го от дойните овце, за да пасе народа Му Яков и наследството Му Израил. 72 И той ги пасеше според чистотата на сърцето си и ги водеше с умението на ръцете си.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Верен | Psalm 78

خداوند و قوم او