Psalm 44 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعا برای محافظت

1 ای خدا، ما به گوشهای خود شنيدهايم و اجدادمان برای ما تعريف كردهاند كه تو در گذشته چه كارهای شگفتانگيزی برای آنان انجام دادهای. 2 تو به دست خود قومهای بتپرست را از اين سرزمين بيرون راندی و اجداد ما را به جای آنها مستقر نمودی. قومهای خدانشناس را از بين بردی، اما بنیاسرائيل را در سرزمين موعود تثبيت نمودی. 3 قوم تو به زور شمشير اين سرزمين را تسخير ننمودند و به بازوی خويش نجات نيافتند، بلكه قدرت و توانايی تو و اطمينان به حضور تو آنان را رهانيد، زيرا از ايشان خرسند بودی. 4 ای خدا، تو پادشاه من هستی؛ اكنون نيز قوم خود اسرائيل را پيروز گردان. 5 ما با كمک تو دشمنان خود را شكست خواهيم داد و به نام تو كسانی را كه بر ضد ما برخاستهاند، پايمال خواهيم كرد. 6 اميد من به تير و كمانم نيست، و نه به شمشيرم كه مرا نجات دهد، 7 زيرا اين تو بودی كه ما را از دست دشمنان نجات دادی، و آنانی را كه از ما متنفر بودند شكست دادی. 8 برای هميشه تو را ستايش خواهيم كرد، و تا ابد از تو سپاسگزار خواهيم بود. 9 اما در حال حاضر تو ما را دور انداختهای و رسوا ساختهای؛ ديگر لشکرهای ما را در جنگ كمک نمیكنی. 10 تو ما را در مقابل دشمنان شكست دادهای و آنها اكنون ما را غارت میكنند. 11 ما را همچون گوسفندان به كشتارگاه فرستادهای و در ميان قومهای خدانشناس پراكنده ساختهای تا ما را بكشند و بخورند. 12 تو قوم برگزيدهات را ارزان فروختهای و از فروش آنها سودی نبردهای. 13 ما را نزد همسايگان خوار ساختهای و ما مورد تمسخر و توهين اطرافيان قرار گرفتهايم. 14 ما را در ميان قومهای خدانشناس انگشتنما ساختهای و آنها ما را به باد ريشخند گرفتهاند. 15 هر روز به سبب تهمتها و دشنامهای مخالفان و دشمنان، رسوا و سرافكنده میشوم. 17 اين همه بر ما واقع شده است، ولی تو را فراموش نكردهايم و پيمانی را كه با ما بستهای نشكستهايم. 18 نسبت به تو دلسرد نشدهايم و از راه تو منحرف نگشتهايم. 19 با وجود اين، تو ما را در ميان حيوانات وحشی رها نمودهای و با مرگ روبرو ساختهای. 20 اگر ما تو را فراموش میكرديم و دستهای خود را به سوی بتها دراز میكرديم، 21 آيا تو كه اسرار دل هر کس را میدانی، اين را نمیدانستی؟ 22 تو میدانی كه ما به خاطر تو هر روز با مرگ روبرو میشويم و با ما همچون گوسفندانی كه میبايد قربانی شوند رفتار میكنند. 23 ای خداوند، بيدار شو! چرا خوابيدهای؟ بيدار شو و ما را تا ابد دور نيانداز! 24 چرا روی خود را از ما برمیگردانی و ذلت و خواری ما را ناديده میگيری؟ 25 اينک به خاک افتاده و مغلوب شدهايم. 26 برخيز و به كمک ما بشتاب و ما را نجات ده زيرا تو سراسر، رحمت و محبتی!

Верен

1 За първия певец. Маскил на Кореевите синове. Боже, с ушите си сме чули, бащите ни са ни разказвали за делото, което си извършил в техните дни, в древните дни. 2 Ти си изгонил с ръката Си езичниците, а тях си насадил; разбил си племена, а тях си разпрострял. 3 Защото не чрез своя меч завладяха те земята, нито ги спаси ръката им, а Твоята десница и Твоята ръка, и светлината на лицето Ти – защото Ти благоволи във тях. 4 Боже, Ти си моят Цар; заповядай спасение за Яков! 5 Чрез Теб ще повалим враговете си; чрез Твоето Име ще стъпчем онези, които се надигат против нас. 6 Защото няма да се уповавам на лъка си, нито мечът ми ще ме спаси. 7 Защото Ти си ни спасил от притеснителите ни и си посрамил онези, които ни мразят. 8 С Бога ще се хвалим всеки ден и ще прославяме Твоето Име до века. (Села.) 9 Но сега Ти си ни отхвърлил и си ни посрамил, и не излизаш с нашите войски. 10 Пред притеснителя ни връщаш и онези, които ни мразят, грабят за себе си. 11 Предал си ни като овце за клане и си ни разпръснал между езичниците. 12 Продал си Своя народ за нищо и не си спечелил от цената му. 13 Правиш ни за поговорка на съседите ни, за присмех и подигравка на онези, които са около нас. 14 Правиш ни за поговорка сред езичниците, за посмешище между народите. 15 Всеки ден позорът ми е пред мен и покри ме срамът на лицето ми – 16 заради гласа на този, който позори и хули, заради врага и отмъстителя. 17 Всичко това дойде върху нас, но ние не Те забравихме и не изменихме на Твоя завет. 18 Сърцето ни не се върна назад и стъпките ни не се отклониха от Твоята пътека, 19 ако и да си ни съкрушил в място на чакали и със смъртна сянка да си ни покрил. 20 Ако бяхме забравили Името на своя Бог и към чужд бог ако бяхме прострели ръцете си, 21 Бог нямаше ли да издири това? Защото Той знае тайните на сърцето. 22 Да, заради Теб сме убивани цял ден, считани сме като овце за клане. 23 Събуди се! Защо спиш, Господи? Стани, не ни отхвърляй навеки! 24 Защо криеш лицето Си и забравяш бедствието ни и угнетението ни? 25 Защото душата ни е снишена до пръстта, тялото ни прилепва към земята. 26 Стани да ни помогнеш и ни избави заради милостта Си!

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Верен | Psalm 44

دعا برای محافظت