1.Thessalonicher 2 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

خدمت پولس در تسالونيكی

1 برادران عزيز، شما خود میدانيد كه آمدن ما نزد شما چقدر مفيد و پرثمر بود. 2 آگاهيد كه پيش از آنكه نزد شما بياييم، در شهر«فيليپی» به سبب اعلام پيغام انجيل، چقدر با ما بدرفتاری كردند و چقدر زحمت ديديم. با اين حال، با وجود دشمنانی كه از هر طرف ما را احاطه كرده بودند، خدا به ما جرأت داد تا با دليری، همان پيغام را به شما نيز برسانيم. 3 پس ملاحظه میكنيد كه پيغام انجيل را نه با انگيزههای نادرست و مقاصد ناپاک بلكه با سادگی و خلوص نيت به شما رسانديم. 4 در واقع، خدا به ما اعتماد كرده تا به عنوان رسولان او، حقايق انجيل را اعلام نماييم. از این رو، ذرهای نيز پيغام خدا را تغيير نمیدهيم، حتی اگر به مذاق مردم سازگار نباشد؛ زيرا ما خدمتگزار خدايی هستيم كه از تمام نیتهای دلمان باخبر است. 5 خودتان آگاهيد كه ما هرگز سعی نكرديم با چربزبانی، توجه شما را به خود جلب كنيم؛ از روابطمان با شما نيز برای كسب منافع مادی استفاده نكرديم، خدا خودش شاهد است. 6 در ضمن، نه از شما و نه از هيچكس ديگر، انتظار احترام و تكريم نداشتيم، گرچه به عنوان رسولان مسيح، اين حق را به گردن شما داشتيم. 7 اما نه فقط از اين حق خود استفاده نكرديم، بلكه مانند يک مادر مهربان از شما مراقبت نموديم. 8 محبت و علاقهٔ ما نسبت به شما آنقدر زياد بود كه نه تنها پيغام خدا را، بلكه جانهای خود را نيز در اختيار شما گذاشتيم. 9 برادران عزيز، حتماً به ياد داريد كه با چه زحمتی، شب و روز كار میكرديم و برای امرار معاش عرق میريختيم، تا وقتی پيغام انجيل خدا را به شما میرسانيم، سربار كسی نباشيم. 10 شما خودتان شاهد هستيد، همچنين خدا نيز، كه رفتار ما با هر يک از شما، پاک و بیريا و بیعيب بوده است. 11 حتماً به خاطر داريد كه چگونه مانند يک پدر شما را نصيحت میكرديم، 12 و از شما میخواستيم كه زندگی و رفتارتان باعث خشنودی خدا گردد، خدايی كه شما را دعوت كرده تا در ملكوت و جلال او سهيم باشيد. 13 همچنين دائماً خدا را شكر میكنيم كه وقتی پيغام خدا را به شما اعلام نموديم، آن را سخنان انسانی نپنداشتيد، بلكه گفتههای ما را به عنوان كلام خدا پذيرفتيد، كه البته همينطور نيز هست. اين پيغام، وقتی به آن ايمان آورديد، زندگی شما را دگرگون كرد؛ 14 و پس از آن، همان رنجها و مشكلاتی كه بر مسيحيان ساكن يهوديه وارد آمد، شما را نيز در برگرفت، زيرا شما از هموطنان خود همان جور و ستمی را ديديد كه ايشان از هموطنان يهودی خود ديدند. 15 ايشان انبيای پيشين و حتی عيسای خداوند را كشتند؛ اكنون نيز بیرحمانه ما را آزار میدهند. آنان هم با خدا مخالفند، هم با انسان؛ 16 و میكوشند ما را از رساندن پيغام خدا به غيريهوديان منع كنند، زيرا میترسند ايشان نيز به نجات دست يابند. به اين ترتيب گناهان اين قوم روزبهروز سنگينتر میشود و سرانجام غضب خدا بر ايشان فرود خواهد آمد.

خبرهای دلگرم كننده تيموتائوس

17 برادران عزيز، پس از آنكه مدتی از شما دور شديم گرچه دلمان هرگز از شما دور نشد بسيار كوشيديم كه بار ديگر شما را ببينيم. 18 به همين منظور بسيار مايل بوديم نزد شما بياييم، و من، پولس، بارها سعی كردم بيايم، اما شيطان مانع شد. 19 زيرا اميد و شادی و افتخار ما در زندگی، فقط شما هستيد. بلی، اين شما هستيد كه به هنگام بازگشت مسيح، در حضور او باعث خوشحالی ما خواهيد شد. 20 شما نشان پيروزی و شادی ما میباشيد.

Верен

1 Защото вие сами знаете, братя, че нашият достъп при вас не беше напразен, 2 но макар и пострадали и опозорени по-рано във Филипи, както знаете, ние придобихме смелост в нашия Бог да ви проповядваме Божието благовестие сред голяма борба. 3 Защото нашето увещание не е от заблуда, нито от нечисти подбуди, нито с измама, 4 а както сме били одобрени от Бога да ни се повери благовестието, така и говорим – не за да угаждаме на хора, а на Бога, който изпитва сърцата ни. 5 Защото, както знаете, никога не сме употребявали ласкателни думи или прикрито сребролюбие – Бог е свидетел – 6 нито сме търсили слава от хора – било от вас, или от други – макар и да сме могли да се държим с тежест като Христови апостоли, 7 но сме се държали нежно с вас, като майка-кърмачка, която се грижи за децата си. 8 Така, като имахме гореща любов към вас*, бяхме готови да ви предадем не само Божието благовестие, но и своя живот, защото ни бяхте станали мили. 9 Защото вие помните, братя, нашия труд и усилие – как, като работехме ден и нощ, за да не натежим на нито един от вас, ние ви проповядвахме Божието благовестие. 10 Вие сте свидетели, и Бог също, как свято, праведно и безукорно се държахме към вас, вярващите, 11 като знаете как увещавахме и утешавахме всеки един от вас, както баща – децата си, 12 и ви насърчавахме да живеете достойно за Бога, който ви призовава в Своето царство и слава. 13 И затова и ние непрестанно благодарим на Бога за това, че като приехте чрез нас словото на Божието послание, го приехте не като човешко слово, а като Божие слово, каквото е наистина, което и действа във вас, вярващите. 14 Защото вие, братя, станахте подражатели на Божиите църкви в Христос Иисус, които са в Юдея, понеже и вие пострадахте по същия начин от своите сънародници, както те – от юдеите, 15 които убиха и Господ Иисус, и пророците и прогониха и нас, и на Бога не угаждат, и на всички хора се противопоставят, 16 като ни забраняват да говорим на езичниците, за да се спасят и те. Така те винаги допълват греховете си, но гневът ги постигна окончателно. 17 А ние, братя, като останахме без вас за кратко време – като присъствие, а не в нашето сърце – се постарахме още повече, с голямо желание да видим лицето ви*. 18 Затова пожелахме да дойдем при вас – поне аз, Павел, и веднъж, и два пъти – но Сатана ни попречи. 19 Понеже, коя е нашата надежда или радост, или венец, с който се хвалим? Не сте ли вие пред нашия Господ Иисус при Неговото пришествие? 20 Защото вие сте нашата слава и радост.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Верен | 1.Thessalonicher 2

خدمت پولس در تسالونيكی

خبرهای دلگرم كننده تيموتائوس