Sprüche 14 | Neue Genfer Übersetzung

Die Weisen und die selbstgefälligen Dummköpfe

1 Frauen bauen in Weisheit Haus ´und Familie` auf, aber Unverstand macht ´alles` gewaltsam* zunichte. 2 Wer gradlinig seinen Weg geht, hat Ehrfurcht vor dem HERRN, wer aber krumme Wege geht, verachtet ihn. 3 Wenn ein selbstgefälliger Schwätzer den Mund aufmacht, kommt nur leeres Gerede heraus*, aber was weise Menschen sagen, schützt sie ´vor Schaden`. 4 Ohne Rinder bleibt der Vorratsspeicher leer*, doch wenn man ihre Arbeitskraft nutzt, bekommt man reichen Ertrag. 5 Ein zuverlässiger Zeuge lügt nicht, wer Lügen verbreitet, ist ein falscher Zeuge. 6 Wenn ein hochmütiger Spötter nach Weisheit strebt, führt das zu nichts, dem Verständigen aber fällt das Erkennen leicht. 7 Geh einem dummen Kerl aus dem Weg, denn du wirst aus seinem Mund nichts Vernünftiges erfahren. 8 Die Weisheit eines klugen Menschen zeigt sich daran, dass er vorausschauend seinen Weg geht. Aber die Dummköpfe in ihrer Selbstgefälligkeit machen sich und anderen etwas vor.* 9 Selbstgefällige Schwätzer halten einander höhnisch ihre Schuld vor*, aber unter aufrichtigen Menschen herrscht gutes Einvernehmen. 10 Das Herz ´allein` kennt die eigene Bitterkeit, und auch an seiner Freude nimmt niemand anders ´direkt` teil. 11 Haus ´und Familie` der Gottlosen werden vernichtet, aber das ´Leben im` Zelt der Rechtschaffenen blüht auf. 12 Manchmal ist einer der Ansicht, sein Weg sei der richtige, und am Ende stellt sich heraus: es war ein Weg in den Tod. 13 Auch beim Lachen kann einem schmerzlich zumute sein, und wenn die Freude vorbei ist, bleibt Traurigkeit zurück. 14 Wer vom richtigen Weg abweicht, muss die Folgen tragen*, umgekehrt wird ein guter Mann für die erfüllte Pflicht belohnt*. 15 Der Einfaltspinsel glaubt jedem Wort, aber der Kluge achtet auf jeden seiner Schritte. 16 Ein weiser Mensch ist vorsichtig und meidet das Böse, aber ein Dummkopf mischt sich selbstsicher überall ein. 17 Ein Jähzorniger begeht ´so manche` Dummheit, und ein Hinterhältiger wird gehasst. 18 Die Einfaltspinsel haben ´nichts als` Dummheit geerbt, die Klugen jedoch werden für ihr Wissen geehrt*. 19 Die Bösen müssen sich vor den Guten ´als Untergebene` verbeugen, und die Gottlosen an den Toren, zu denen der Redliche ein und ausgeht*. 20 Ein Armer wird sogar von seinem Nachbarn gehasst, ein Reicher dagegen hat viele Freunde. 21 Wer einem seiner Mitmenschen mit Verachtung begegnet, macht einen schweren Fehler, doch glücklich zu preisen ist, wer den Hilflosen beisteht! 22 Die Böses im Schilde führen – gehen die nicht ´alle` in die Irre? Aber die Gutes im Sinn haben, erfahren Güte und Treue. 23 Jede Arbeit bringt Gewinn, aber ´leeres` Gerede bringt nur Verlust. 24 Weise Menschen werden mit Reichtum gekrönt, an der Selbstgefälligkeit von Dummköpfen ändert sich nichts*. 25 Ein Zeuge, der die Wahrheit sagt, rettet Menschenleben, wer aber Lügen verbreitet, begeht Verrat*. 26 Wer Ehrfurcht vor dem HERRN hat, lebt mit einem starken Vertrauen, und auch seine Kinder finden darin eine Zuflucht. 27 Ehrfurcht vor dem HERRN ist eine Quelle, die Leben spendet, sodass man den Fallen des Todes entgeht. 28 Je größer das Volk, desto glanzvoller der König, und ohne Volk kein Herrscher. 29 Ein Geduldiger hat viel Verstand, Jähzorn dagegen ist der Gipfel der Dummheit. 30 Ein zufriedenes Herz belebt den Körper, aber Eifersucht ist wie Fäulnis in den Knochen. 31 Wer Arme schlecht behandelt, verspottet ihren Schöpfer, wer dagegen Erbarmen mit den Schwachen hat, ehrt ihn. 32 Der Gottlose kommt durch seine Bosheit zu Fall, aber wer auf Gott hört, ist sogar im Sterben noch geborgen. 33 Weisheit wohnt im Herzen eines einsichtigen Menschen, und ´sogar` mitten unter Dummköpfen zeigt sie sich*. 34 Ein Volk, das Gerechtigkeit übt, genießt hohes Ansehen. Doch es ist eine Schande für die Völker, wenn sie Schuld auf sich laden. 35 Dem König gefällt ein umsichtiger Diener, doch wer ihm Schande macht, auf den wird er wütend.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 زن دانا خانه خود را بنا میكند، اما زن نادان با دست خود خانهاش را خراب میكند. 2 كسانی كه به راستی عمل میكنند به خداوند احترام میگذارند، ولی اشخاص بدكار او را تحقير میكنند. 3 احمق چوب حرفهای متكبرانهٔ خود را میخورد، ولی سخنان مرد دانا او را محافظت میكند. 4 اگر در طويله گاو نباشد، طويله تميز میماند، اما بدون گاو نمیتوان محصول زيادی به دست آورد. 5 شاهد امين دروغ نمیگويد، ولی از دهان شاهد ناراست دروغ میبارد. 6 كسی كه همه چيز را به باد مسخره میگيرد هرگز نمیتواند حكمت پيدا كند، اما شخص فهيم به آسانی آن را به دست میآورد. 7 از احمقان دوری كن زيرا چيزی ندارند به تو ياد دهند. 8 حكمت شخص عاقل راهنمای اوست، اما حماقت احمقان باعث گمراهی آنان میشود. 9 آدمهای احمق با گناه بازی میكنند، اما درستكاران رضايت خدا را میطلبند. 10 تنها دل خود شخص است كه تلخی جان او را احساس میكند و در شادی او نيز كسی جز خودش نمیتواند سهيم باشد. 11 خانهٔ بدكاران خراب میشود، اما خيمهٔ درستكاران وسعت میيابد. 12 راههايی هستند كه به نظر انسان راست میآيند اما عاقبت به مرگ منتهی میشوند. 13 خنده نمیتواند اندوه دل را پنهان سازد؛ هنگامی كه خنده پايان میيابد، درد و اندوه برجای خود باقی میماند. 14 آدم خدانشناس نتيجهٔ كارهای خود را خواهد ديد و شخص نيک از ثمرهٔ اعمال خويش بهره خواهد برد. 15 آدم ساده لوح هر حرفی را باور میكند، اما شخص زيرک سنجيده رفتار مینمايد. 16 شخص دانا محتاط است و از خطر دوری میكند، ولی آدم نادان از روی غرور، خود را به خطر میاندازد. 17 آدم تندخو كارهای احمقانه میكند و شخص حيلهگر مورد نفرت قرار میگيرد. 18 حماقت نصيب جاهلان میشود و دانايی نصيب زيركان. 19 بدكاران عاقبت در برابر نيكان سر تعظيم فرود خواهند آورد و محتاج آنان خواهند شد. 20 ثروتمندان دوستان بسيار دارند، اما شخص فقير را حتی همسايههايش تحقير میكنند. 21 خوار شمردن فقرا گناه است. خوشا به حال كسی كه بر آنها ترحم كند. 22 كسانی كه نقشههای پليد در سر میپرورانند گمراه خواهند شد، ولی آنانی كه نيت خوب دارند مورد محبت و اعتماد قرار خواهند گرفت. 23 كسی كه زحمت میكشد منفعت عايدش میشود، ولی آنكه فقط حرف میزند فقير خواهد شد. 24 ثروت نصيب دانايان خواهد شد، اما پاداش احمقان حماقت ايشان است. 25 شاهد راستگو جان مردم را نجات میدهد، اما شاهد دروغگو به مردم خيانت میكند. 26 كسی كه از خداوند میترسد تكيهگاه محكمی دارد و فرزندانش در امان خواهند بود. 27 خداترسی چشمهٔ حيات است و انسان را از دامهای مرگ دور نگه میدارد. 28 عظمت يک پادشاه بستگی به تعداد مردمی دارد كه بر آنها فرمان میراند. پادشاه بدون قوم نابود میشود. 29 كسی كه صبر و تحمل دارد شخص بسيار عاقلی است، اما از آدم تندخو حماقت سر میزند. 30 آرامش فكر به بدن سلامتی میبخشد، اما حسادت مانند خوره جان را میخورد. 31 هر كه به فقرا ظلم كند به آفرينندهٔ آنها اهانت كرده است و هر كه به فقرا ترحم نمايد، به خدا احترام گذاشته است. 32 خداشناسان وقتی بميرند پناهگاهی دارند، اما گناهكاران بوسيلهٔ گناهان خودشان تباه میشوند. 33 اشخاص فهميده حكمت را در دل خود حفظ میكنند، اما آدمهای نادان آن را به نمايش میگذارند. 34 درستكاری مايه سرافرازی يک قوم است و گناه مايه رسوايی آن. 35 پادشاه از خدمتگزاران كاردان خشنود میگردد، ولی كسانی كه دردسر ايجاد میكنند مورد غضب او واقع میشوند.

Sprüche 14 | Neue Genfer Übersetzung کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

Die Weisen und die selbstgefälligen Dummköpfe