2 Samuela 21

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

od Ewangeliczny Instytut Biblijny

Zemsta Gibeonitów na potomstwie Saula

1 Za dni Dawida nastał głód. [Trwał] trzy lata, rok po roku. Dawid szukał wówczas oblicza JHWH, a JHWH odpowiedział: Na Saulu i na [jego] domu [ciąży] krew, dlatego że uśmiercił Gibeonitów. 

2 Wtedy król wezwał Gibeonitów i powiedział do nich – a Gibeonici nie [pochodzą] od synów Izraela, ale od resztki Amorytów i choć synowie Izraela związali się z nimi przysięgą, Saul usiłował ich wytępić z powodu swej gorliwości względem Izraela i Judy – (Joz 9,3) 

3 Dawid zatem spytał Gibeonitów: Co mam dla was uczynić i czym przejednać, abyście pobłogosławili dziedzictwo JHWH? 

4 A Gibeonici powiedzieli do niego: Nie mamy z Saulem ani z jego domem [sprawy o] srebro lub złoto, ani nie mamy człowieka do uśmiercenia w Izraelu. On na to: Cokolwiek powiecie, to wam uczynię. 

5 Wtedy odpowiedzieli królowi: Człowiek, który nas tępił i który zamyślał, jak nas wygubić, byśmy nie ostali się na całym obszarze Izraela – 

6 niech nam wydadzą siedmiu ludzi spośród jego synów, a rozczłonkujemy ich dla JHWH na Wzgórzu Saula, wybranego przez JHWH. I król powiedział: Sam wam ich wydam. (Rdz 15,10; Rdz 32,26; Wj 20,5; Pwt 24,16; 1 Sm 2,33; 1 Sm 3,13; 1 Krl 14,10; 2 Krl 9,7; 2 Krn 25,12; Jer 18,1; Jer 34,1) 

7 Król jednak oszczędził Mefiboszeta, syna Jonatana, syna Saula, ze względu na przysięgę wobec JHWH, która była między nimi – między Dawidem a Jonatanem, synem Saula. (1 Sm 20,15; 2 Sm 9,1) 

8 Król wziął natomiast Armoniego i Mefiboszeta, dwóch synów Rispy, córki Aji, których urodziła Saulowi, i pięciu synów Merab, córki Saula, których urodziła ona Adrielowi, synowi Barzilaja z Mecholi. (1 Sm 18,19; 2 Sm 3,15) 

9 Tych wydał w rękę Gibeonitów, a ci rozczłonkowali ich na górze przed obliczem JHWH, tak że padło ich siedmiu razem, a zostali oni uśmierceni w dniach żniwa, w pierwszych [dniach], na początku żniw jęczmienia. (1 Krl 3,4) 

10 Wtedy Rispa, córka Aji, wzięła włosiennicę i rozścieliła ją sobie na skale – od początku żniwa aż do czasu, gdy spadła na nich woda z nieba – i nie dopuściła ptactwa niebios, aby ptactwo niebieskie siadało na nich za dnia, a zwierzyna polna [żerowała] nocą. (Pwt 21,22; Joz 8,29) 

Pogrzeb kości Saula i jego potomków

11 Gdy Dawidowi doniesiono o tym, co uczyniła Rispa, córka Aji, nałożnica Saula, 

12 Dawid poszedł i wziął kości Saula oraz kości Jonatana, jego syna, od panów Jabesz-Gilead, którzy je wykradli z placu [miejskiego w] Bet-Szean, gdzie powiesili je Filistyni w dniu pobicia Saula przez Filistynów pod Gilboa. (Joz 18,28; 1 Sm 31,8) 

13 I wywiózł stamtąd kości Saula i kości Jonatana, jego syna, zabrali też kości rozczłonkowanych, 

14 i pochowali kości Saula i Jonatana, jego syna, w ziemi Beniaminitów w Sela, w grobie Kisza, jego ojca. Tak uczyniono wszystko, co nakazał król, i po tym [wszystkim] Bóg dał się uprosić co do ziemi. 

Dokonania wojowników Dawida

15 Gdy znów doszło do bitwy Filistynów z Izraelem i zszedł [do niej] Dawid, a jego słudzy z nim, walczyli z Filistynami i Dawid był zmęczony. 

16 Wówczas Jiszbi-Benob, który należał do potomków Rafy – a waga jego włóczni wynosiła trzysta [sykli] wagi spiżu – i który miał przypasany nowy [miecz], powiedział, [że zamierza] uderzyć Dawida. (Rdz 14,5; Rdz 15,20; Pwt 2,10; Pwt 2,20; Pwt 3,11; Joz 12,4; Joz 13,12; Joz 17,15) 

17 Abiszaj, syn Serui, pomógł [Dawidowi] jednak, ugodził Filistyna i uśmiercił go. Wówczas wojownicy Dawida przysięgli mu: Już więcej nie wyjdziesz z nami do bitwy, by w ten sposób nie zgasła lampa Izraela. (Job 21,17; Przyp 20,20; Przyp 24,20) 

18 Potem zdarzyło się, że znów doszło w Gob do bitwy z Filistynami i tym razem Sibekaj Chuszatczyk powalił Safa, który należał do potomków Rafy. (1 Krn 4,4; 1 Krn 20,4) 

19 I stało się, że znów doszło do bitwy z Filistynami w Gob i Elchanan, syn Jarego, Betlejemczyk, powalił [brata] Goliata Gittejczyka, którego drzewce włóczni było jak wał tkacki. (1 Sm 17,7; 1 Sm 21,10; 1 Sm 27,2; 1 Krn 20,5) 

20 Potem znów doszło do bitwy – w Gat. Był tam pewien olbrzym, człowiek, który miał po sześć palców u rąk i u nóg, [razem] w liczbie dwudziestu czterech, i także należał do potomków Rafy. 

21 Gdy złorzeczył Izraelowi, powalił go Jehonatan, syn Szimei, brata Dawida. (1 Sm 16,9; 1 Sm 17,13; 2 Sm 13,3; 2 Sm 23,32; 1 Krn 2,13) 

22 Ci czterej należeli do potomków Rafy w Gat, a polegli z ręki Dawida i z ręki jego sług. 

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny
© 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

2 Samuela 21

Słowo Życia

od Biblica

Ten rozdział nie jest dostępny w tym tłumaczeniu.