Psalm 140,7 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Prośba o ratunek przed niegodziwością ludzi

1 Dla prowadzącego chór. Psalm Dawida. 2 Wybaw mnie, PANIE, od niegodziwych, Chroń mnie przed ludźmi okrutnymi, 3 Którzy wciąż myślą o tym, jak zaszkodzić, Całymi dniami toczą spory, 4 Ostrzą języki niczym wąż,^[1] W ustach, jak żmije,^[2] kryją jad. Sela. (Job 8,14; Iz 59,5) 5 Strzeż mnie, o PANIE, od rąk bezbożnych, Chroń mnie przed ludźmi okrutnymi, Którzy planują mój upadek! 6 W swej pysze zastawili sidła, Chytrze ukryli sieć przy drodze, Chcą, bym się znalazł w ich potrzasku. Sela. 7 Lecz ja zwróciłem się do PANA: Ty, PANIE, jesteś moim Bogiem! Zechciej wysłuchać mego błagania! 8 PANIE, mój Boże, mocy mego zbawienia, Ty osłaniałeś mą głowę w dniu walki, 9 Nie spełniaj, PANIE, życzeń bezbożnego, Niech się nie ziszczą jego plany. Spraw raczej, aby tacy upadli — na zawsze!^[3] Sela. 10 A na głowy tych, którzy mnie osaczają, włóż troski, Wypełnij narzekaniem ich usta! 11 Niech spadnie na nich żar płonących węgli! Niech pozostaną strąceni, w przepaści! 12 Niech się oszczerca nie ostoi na ziemi, Niech zło dopadnie okrutnego — i niech go powali! 13 Ja wiem, że PAN ujmie się za biednym, Że zapewni ubogim sprawiedliwy sąd. 14 Tak! Sprawiedliwi będą sławić Twe imię I prawi zamieszkają przy Tobie.^[4]