مزامير 43:2 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

دعايی از ديار غربت

1 خدايا، از من در برابر مردم بيرحم دفاع كن و مرا تبرئه نما؛ مرا از دست اشخاص حيلهگر و ظالم برهان. (مزامير 42:1) 2 خدايا، تو پناهگاه من هستی؛ چرا مرا طرد كردهای؟ چرا به سبب ستمگريهای دشمن، ماتمكنان به اين سو و آن سو بروم؟ 3 نور و راستی خود را بفرست تا هدايتم كنند و مرا به كوه مقدس تو و به مكان سكونتت بازگردانند. 4 آنگاه به محراب تو خواهم رفت، ای خدايی كه شادی و خوشی من هستی، و در آنجا با نغمهٔ بربط و سرود تو را ستايش خواهم كرد. 5 ای جان من، چرا محزون و افسرده شدهای؟ بر خدا اميد داشته باش! او را دوباره ستايش كن، زيرا او خدا و نجات دهندهٔ توست!