Website too slow? Load as basic HTML.

1 Corinthians 15

Ketab El Hayat

1 عَلَى أَنِّي أُذَكِّرُكُمْ، أَيُّهَا الإِخْوَةُ بِالإِنْجِيلِ الَّذِي بَشَّرْتُكُمْ بِهِ، وَقَبِلْتُمُوهُ وَمَازِلْتُمْ قَائِمِينَ فِيهِ، 2 وَبِهِ أَيْضاً أَنْتُمْ مُخَلَّصُونَ، إِنْ كُنْتُمْ تَتَمَسَّكُونَ بِالْكَلِمَةِ الَّتِي بَشَّرْتُكُمْ بِهَا، إِلاَّ إِذَا كُنْتُمْ قَدْ آمَنْتُمْ عَبَثاً. 3 فَالْوَاقِعُ أَنِّي سَلَّمْتُكُمْ، فِي أَوَّلِ الأَمْرِ، مَا كُنْتُ قَدْ تَسَلَّمْتُهُ، وَهُوَ أَنَّ الْمَسِيحَ مَاتَ مِنْ أَجْلِ خَطَايَانَا وَفْقاً لِمَا فِي الْكُتُبِ، 4 وَأَنَّهُ دُفِنَ، وَأَنَّهُ قَامَ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ وَفْقاً لِمَا فِي الْكُتُبِ، 5 وَأَنَّهُ ظَهَرَ لِبُطْرُسَ، ثُمَّ لِلاثْنَيْ عَشَرَ. 6 وَبَعْدَ ذلِكَ ظَهَرَ لأَكْثَرَ مِنْ خَمْسِ مِئَةِ أَخٍ مَعاً مَازَالَ مُعْظَمُهُمْ حَيّاً، فِي حِينِ رَقَدَ الآخَرُونَ. 7 ثُمَّ ظَهَرَ لِيَعْقُوبَ، وَبَعْدَ ذلِكَ لِلرُّسُلِ جَمِيعاً. 8 وَآخِرَ الْجَمِيعِ، ظَهَرَ لِي أَنَا أَيْضاً، وَكَأَنِّي طِفْلٌ وُلِدَ فِي غَيْرِ أَوَانِهِ! 9 فَإِنِّي أَنَا أَصْغَرُ الرُّسُلِ شَأْناً، وَلَسْتُ أَهْلاً لأَنْ أُدْعَى رَسُولاً لأَنِّي اضْطَهَدْتُ كَنِيسَةَ اللهِ. 10 وَلكِنْ، بِنِعْمَةِ اللهِ صِرْتُ عَلَى مَا أَنَا عَلَيْهِ الآنَ، وَنِعْمَتُهُ الْمَوْهُوبَةُ لِي لَمْ تَكُنْ عَبَثاً، إِذْ عَمِلْتُ جَاهِداً أَكْثَرَ مِنَ الرُّسُلِ الآخَرِينَ جَمِيعاً. إِلاَّ أَنِّي لَمْ أَكُنْ أَنَا الْعَامِلَ، بَلْ نِعْمَةُ اللهِ الَّتِي كَانَتْ مَعِي. 11 وَسَوَاءٌ أَكُنْتُ أَنَا أَمْ كَانُوا هُمْ، فَهكَذَا نُبَشِّرُ، وَهكَذَا آمَنْتُمْ.  12 وَالآنَ، مَادَامَ يُبَشَّرُ بِأَنَّ الْمَسِيحَ قَامَ مِنْ بَيْنِ الأَمْوَاتِ، فَكَيْفَ يَقُولُ بَعْضُكُمْ إِنَّهُ لاَ قِيَامَةَ لِلأَمْوَاتِ؟ 13 فَإِنْ كَانَتْ قِيَامَةُ الأَمْوَاتِ غَيْرَ مَوْجُودَةٍ، فَمَعْنَى ذَلِكَ أَنَّ الْمَسِيحَ لَمْ يَقُمْ أَيْضاً! 14 وَلَوْ لَمْ يَكُنِ الْمَسِيحُ قَدْ قَامَ، لَكَانَ تَبْشِيرُنَا عَبَثاً وَإِيمَانُكُمْ عَبَثاً، 15 وَلَكَانَ تَبَيَّنَ عِنْدَئِذٍ أَنَّنَا شُهُودُ زُورٍ عَلَى اللهِ، إِذْ إِنَّنَا شَهِدْنَا عَلَى اللهِ أَنَّهُ أَقَامَ الْمَسِيحَ، وَهُوَ لَمْ يُقِمْهُ لَوْ صَحَّ أَنَّ الأَمْوَاتَ لاَ يُقَامُونَ. 16 إِذَنْ، لَوْ كَانَ الأَمْوَاتُ لاَ يُقَامُونَ، لَكَانَ الْمَسِيحُ لَمْ يَقُمْ أَيْضاً. 17 وَلَوْ لَمْ يَكُنِ الْمَسِيحُ قَدْ قَامَ، لَكَانَ إِيمَانُكُمْ عَبَثاً، وَلَكُنْتُمْ بَعْدُ فِي خَطَايَاكُمْ، 18 وَلَكَانَ الَّذِينَ رَقَدُوا فِي الْمَسِيحِ قَدْ هَلَكُوا! 19 وَلَوْ كَانَ رَجَاؤُنَا فِي الْمَسِيحِ يَقْتَصِرُ عَلَى هَذِهِ الْحَيَاةِ، لَكُنَّا أَشْقَى النَّاسِ جَمِيعاً! 20 أَمَّا الآنَ فَالْمَسِيحُ قَدْ قَامَ مِنْ بَيْنِ الأَمْوَاتِ بِكْراً لِلرَّاقِدِينَ. 21 فَبِمَا أَنَّ الْمَوْتَ كَانَ بِإِنْسَانٍ، فَإِنَّ قِيَامَةَ الأَمْوَاتِ أَيْضاً تَكُونُ بِإِنْسَانٍ. 22 فَإِنَّهُ، كَمَا يَمُوتُ الْجَمِيعُ فِي آدَمَ، فَكَذَلِكَ سَيَحْيَى الْجَمِيعُ فِي الْمَسِيحِ، 23 عَلَى أَنَّ لِكُلِّ وَاحِدٍ رُتْبَتَهُ: فَأَوَّلاً الْمَسِيحُ بِصِفَتِهِ الْبِكْرَ؛ وَبَعْدَهُ خَاصَّتُهُ لَدَى رُجُوعِهِ، 24 وَبَعْدَ ذَلِكَ الآخِرَةُ حِينَ يُسَلِّمُ الْمَسِيحُ الْمُلْكَ لِلهِ الآبِ بَعْدَ أَنْ يَكُونَ قَدْ أَبَادَ كُلَّ رِئَاسَةٍ وَكُلَّ سُلْطَةٍ وَكُلَّ قُوَّةٍ. 25 فَإِنَّهُ لاَبُدَّ أَنْ يَمْلِكَ «إِلَى أَنْ يَضَعَ جَمِيعَ الأَعْدَاءِ تَحْتَ قَدَمَيْهِ». 26 وَآخِرُ عَدُوٍّ يُبَادُ هُوَ الْمَوْتُ، 27 ذَلِكَ بِأَنَّهُ قَدْ «أَخْضَعَ كُلَّ شَيْءٍ تَحْتَ قَدَمَيْهِ». وَلَكِنْ، فِي قَوْلِهِ إِنَّ كُلَّ شَيْءٍ قَدْ أُخْضِعَ، فَمِنَ الْوَاضِحِ أَنَّهُ يَسْتَثْنِي اللهَ الَّذِي جَعَلَ كُلَّ شَيْءٍ خَاضِعاً لِلابْنِ. 28 وَعِنْدَمَا يَتِمُّ إِخْضَاعُ كُلُّ شَيْءٍ لِلابْنِ، فَإِنَّ الابْنَ نَفْسَهُ سَيَخْضَعُ لِلَّذِي أَخْضَعَ لَهُ كُلَّ شَيْءٍ، لِكَيْ يَكُونَ اللهُ هُوَ كُلُّ شَيْءٍ فِي كُلِّ شَيْءٍ!  29 وَالآنَ، إِنْ صَحَّ أَنَّ الأَمْوَاتَ لاَ يَقُومُونَ أَبَداً، فَمَا مَعْنَى مَا يَفْعَلُهُ الَّذِينَ يَعْتَمِدُونَ بَدَلَ الَّذِينَ يَمُوتُونَ؟ لِمَاذَا إِذَنْ يَعْتَمِدُونَ بَدَلاً مِنْهُمْ؟ 30 وَلِمَاذَا نُعَرِّضُ نَحْنُ أَنْفُسَنَا لِلْخَطَرِ كُلَّ سَاعَةٍ؟ 31 فَبِحَسَبِ افْتِخَارِي بِكُمْ فِي الْمَسِيحِ يَسُوعَ رَبِّنَا، أَشْهَدُ أَيُّهَا الإِخْوَةُ أَنِّي أَمُوتُ كُلَّ يَوْمٍ! 32 وَلَوْ كُنْتُ بِمَنْطِقِ الْبَشَرِ قَدْ تَعَرَّضْتُ لِلْمَوْتِ فِي أَفَسُسَ بَيْنَ مَخَالِبِ الْوُحُوشِ، فَأَيُّ نَفْعٍ يَعُودُ عَلَيَّ إِنْ كَانَ الَّذِينَ يَمُوتُونَ لاَ يَقُومُونَ؟ وَلِمَ لاَ «نَأْكُلُ وَنَشْرَبُ، لأَنَّنَا غَداً نَمُوتُ؟» 33 لاَ تَنْقَادُوا إِلَى الضَّلاَلِ: إِنَّ الْمُعَاشَرَاتِ الرَّدِيئَةَ تُفْسِدُ الأَخْلاقَ الْجَيِّدَةَ! 34 عُودُوا إِلَى الصَّوَابِ كَمَا يَجِبُ وَلاَ تُخْطِئُوا، فَإِنَّ بَعْضاً مِنْكُمْ يَجْهَلُونَ اللهَ تَمَاماً أَقُولُ هَذَا لِكَيْ تَخْجَلُوا!  35 وَلَكِنَّ أَحَداً قَدْ يَقُولُ: كَيْفَ يُقَامُ الأَمْوَاتُ؟ وَبِأَيِّ جِسْمٍ يَعُودُونَ؟» 36 يَاغَافِلُ! إِنَّ مَا تَزْرَعُهُ لاَ يَحْيَا إِلاَّ بَعْدَ أَنْ يَمُوتَ. 37 وَمَا تَزْرَعُهُ لَيْسَ هُوَ الْجِسْمَ الَّذِي سَيَطْلُعُ بَلْ مُجَرَّدُ حَبَّةٍ مِنَ الْحِنْطَةِ مَثَلاً أَوْ غَيْرِهَا مِنَ البُزُورِ. 38 ثُمَّ يُعْطِيهَا اللهُ الْجِسْمَ الَّذِي يُرِيدُ، كَمَا يُعْطِي كُلَّ نَوْعٍ مِنَ الْبُزُورِ جِسْمَهُ الْخَاصَّ. 39 وَلَيْسَ لِلأَجْسَادِ كُلِّهَا شَكْلٌ وَاحِدٌ بَلْ لِلنَّاسِ جَسَدٌ وَلِلْحَيَوَانَاتِ جَسَدٌ آخَرُ وَلِلسَّمَكِ آخَرُ وَلِلطَّيْرِ آخَرُ. 40 ثُمَّ إِنَّ هُنَاكَ أَجْسَاماً سَمَاوِيَّةً وَأَجْسَاماً أَرْضِيَّةً. وَلَكِنَّ الأَجْسَامَ السَّمَاوِيَّةَ لَهَا بَهَاءٌ، وَالأَرْضِيَّةَ لَهَا بَهَاءٌ مُخْتَلِفٌ. 41 فَالشَّمْسُ لَهَا بَهَاءٌ، وَالْقَمَرُ لَهُ بَهَاءٌ آخَرُ، وَالنُّجُومُ لَهَا بَهَاءٌ مُخْتَلِفٌ، لأَنَّ كُلَّ نَجْمٍ يَخْتَلِفُ عَنِ الآخَرِ بِبَهَائِهِ. 42 وَهَكَذَا الْحَالُ فِي قِيَامَةِ الأَمْوَاتِ: يُزْرَعُ الْجَسَدُ مُنْحَلًّا، وَيُقَامُ غَيْرَ مُنْحَلٍّ، 43 يُزْرَعُ مُهَاناً، وَيُقَامُ مَجِيداً، يُزْرَعُ ضَعِيفاً، وَيُقَامُ قَوِيّاً، 44 يُزْرَعُ جِسْماً مَادِّيّاً، وَيُقَامُ جِسْماً رُوحِيّاً. فَبِمَا أَنَّ هُنَاكَ جِسْماً مَادِّيّاً، فَهُنَاكَ أَيْضاً جِسْمٌ رُوحِيٌّ. 45 فَهكَذَا أَيْضاً قَدْ كُتِبَ: «صَارَ الإِنْسَانُ الأَوَّلُ، آدَمُ، نَفْساً حَيَّةً» وَأَمَّا آدَمُ الأَخِيرُ فَهُوَ روحٌ بَاعِثٌ لِلْحَيَاةِ. 46 عَلَى أَنَّ الرُّوحِيَّ لَمْ يَكُنْ أَوَّلاً، بَلْ جَاءَ الْمَادِّيُّ أَوَّلاً ثُمَّ الرُّوحِيُّ: 47 الإِنْسَانُ الأَوَّلُ مِنَ الأَرْضِ وَقَدْ صُنِعَ مِنَ التُّرَابِ؛ أَمَّا الإِنْسَانُ الثَّانِي فَهُوَ مِنَ السَّمَاءِ. 48 فَعَلَى مِثَالِ الْمَصْنُوعِ مِنَ التُّرَابِ، سَيَكُونُ الْمَصْنُوعُونَ مِنَ التُّرَابِ، وَعَلَى مِثَالِ السَّمَاوِيِّ سَيَكُونُ السَّمَاوِيُّونَ. 49 وَمِثْلَمَا حَمَلْنَا صُورَةَ الْمَصْنُوعِ مِنَ التُّرَابِ، سَنَحْمِلُ أَيْضاً صُورَةَ السَّمَاوِيِّ.  50 ثُمَّ إِنِّي، أَيُّهَا الإِخْوَةُ، أُؤَكِّدُ لَكُمْ أَنَّ الأَجْسَامَ ذَاتَ اللَّحْمِ وَالدَّمِ لاَ يُمْكِنُهَا أَنْ تَرِثَ مَلَكُوتَ اللهِ، كَمَا لاَ يُمْكِنُ لِلْمُنْحَلِّ أَنْ يَرِثَ غَيْرَ الْمُنْحَلِّ.  51 وَهَا أَنَا أَكْشِفُ لَكُمْ سِرّاً: إِنَّنَا لَنْ نَرْقُدَ جَمِيعاً، وَلَكِنَّنَا سَنَتَغَيَّرُ جَمِيعاً، 52 فِي لَحْظَةٍ، بَلْ فِي طَرْفَةِ عَيْنٍ عِنْدَمَا يُنْفَخُ فِي الْبُوقِ الأَخِيرِ. فَإِنَّهُ سَوْفَ يُنْفَخُ فِي الْبُوقِ، فَيَقُومُ الأَمْوَاتُ بِلاَ انْحِلاَلٍ. وَأَمَّا نَحْنُ، فَسَنَتَغَيَّرُ. 53 فَلاَبُدَّ لِهَذَا الْجِسْمِ الْقَابِلِ لِلانْحِلاَلِ أَنْ يَلْبَسَ عَدَمَ انْحِلالٍ، وَلِهَذَا الْفَانِي أَنْ يَلْبَسَ خُلُوداً. 54 وَبَعْدَ أَنْ يَلْبَسَ هَذَا الْمُنْحَلُّ عَدَمَ انْحِلاَلٍ، وَهَذَا الْفَانِي خُلُوداً، تَتِمُّ الْكَلِمَةُ الَّتِي قَدْ كُتِبَتْ: «ابْتُلِعَ الْمَوْتُ فِي النَّصْرِ!» 55 فَأَيْنَ، يَامَوْتُ، شَوْكَتُكَ؟ وَأَيْنَ، يَامَوْتُ نَصْرُكَ؟ 56 وَشَوْكَةُ الْمَوْتِ إِنَّمَا هِيَ الْخَطِيئَةُ، وَقُوَّةُ الْخَطِيئَةِ إِنَّمَا هِيَ الشَّرِيعَةُ. 57 وَلَكِنِ الشُّكْرُ لِلهِ الَّذِي يَمْنَحُنَا النَّصْرَ بِرَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ! 58 إِذَنْ، يَاإِخْوَتِي الأَحِبَّاءَ، كُونُوا رَاسِخِينَ غَيْرَ مُتَزَحْزِحِينَ، كَثِيرِي الاجْتِهَادِ فِي عَمَلِ الرَّبِّ دَائِماً، عَالِمِينَ أَنَّ جَهْدَكُمْ فِي الرَّبِّ لَيْسَ عَبَثاً!

1 Corinthians 15

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 حال ای برادران، بگذاريد بار ديگر حقايق انجيل را بياد شما آورم، يعنی همان خبر خوشی را كه قبلاً به شما اعلام كردم و شما هم آن را با شادی پذيرفتيد و اكنون نيز ايمانتان بر همين پيغام عالی استوار است. 2 همين خبر خوش است كه اگر واقعاً به آن ايمان داشته باشيد، باعث نجاتتان می‌گردد، مگر آنكه ايمانتان واقعی نباشد. 3 من مهمترين حقايق انجيل را همانطور كه ديگران به من رساندند، به شما اعلام كردم، يعنی اين حقايق را كه مسيح طبق نوشته‌های كتاب آسمانی، جان خود را در راه آمرزش گناهان ما فدا كرد و مرد، 4 در قبر گذاشته شد و روز سوم زنده گرديد و از قبر بيرون آمد، همانطور كه انبياء پيشگويی كرده بودند. 5 پس از آن، پطرس او را زنده ديد و بعد، بقيه‌ء آن دوازده رسول نيز او را ديدند. 6 سپس او خود را به بيش از پانصد نفر از برادران ما ظاهر كرد، كه بسياری از ايشان هنوز زنده‌اند و بعضی نيز فوت شده‌اند. 7 بعد از آن، يعقوب و همه‌ء رسولان او را ديدند. 8 آخر از همه، من نيز او را ديدم. در واقع، من همچون طفلی بودم كه پيش از وقت بدنيا آمده باشد، 9 زيرا من از تمام رسولان كوچكتر هستم، چون بعد از آن بديهايی كه به كليسای خدا روا داشتم، حتی لياقت ندارم نام خود را رسول بگذارم. 10 اما اكنون هر چه هستم، بخاطر لطفی است كه خدا در حق من فرموده و اين لطف نيز بی‌نتيجه نبوده است، چون من حتی بيش از ساير رسولان زحمت كشيده‌ام؛ هر چند كه من نبودم كه اين كارها را می‌كردم، بلكه خدا بود كه در من كار می‌كرد و مرا بركت می‌داد. 11 به هرحال فرقی نمی‌كند كه من بيشتر زحمت كشيده‌ام يا ايشان. مهم اين است كه ما انجيل را به شما اعلام كرديم و شما نيز به آن ايمان آورديد. 12 اما اگر پيغامی كه ما اعلام كرديم، اين بود كه مسيح از مردگان برخاسته است و شما نيز به آن ايمان آورديد، پس چگونه است كه بعضی از شما اكنون می‌گوييد كه مرده‌ها هرگز زنده نخواهند شد؟ 13 چون اگر مرده‌ها در روز قيامت زنده نخواهند شد، بنابراين مسيح هم زنده نشده است؛ 14 و اگر مسيح زنده نشده است، پس تمام پيغامها و موعظه‌های ما دروغ است و ايمان و اعتماد شما نيز به خدا، بی‌اساس و بيهوده می‌باشد. 15 دراينصورت، ما رسولان نيز همه دروغگو هستيم، زيرا گفته‌ايم كه خدا مسيح را زنده كرده و از قبر بيرون آورده است؛ اگر قيامت مردگان وجود نداشته باشد، اين گفته‌ء ما نيز دروغ است. 16 اگر قيامت مردگان وجود ندارد، مسيح نيز زنده نشده است. 17 و اگر مسيح زنده نشده ايمان شما نيز بی فايده است و هنوز زير محكوميت گناهانتان هستيد. 18 در اينصورت، تمام ايماندارانی كه تا بحال مرده‌اند، نابود شده‌اند. 19 اگر اميد ما به مسيح فقط برای زندگی در اين دنيا باشد، از تمام مردم دنيا بدبخت‌تريم. 20 اما واقعيت اينست كه مسيح پس از مرگ، دوباره زنده شد؛ او نخستين فرد از ميان كسانی است كه در روز قيامت زنده خواهند شد. 21 همانطور كه به علّت گناه «آدم»، مرگ به اين دنيا آمد، در اثر كار نجات‌بخش مسيح نيز زندگی پس از مرگ نصيب ما شد. 22 همه‌ء ما می‌ميريم، زيرا از نسل گناهكار آدم هستيم، چون هر جا گناه باشد، مرگ نيز وجود دارد. اما همه‌ء كسانی كه از آن مسيح می‌باشند، پس از مرگ بار ديگر زنده خواهند شد. 23 اما هركس به نوبت خود: نخستين كسی كه زنده شد، مسيح بود؛ سپس به هنگام بازگشت او، تمام آنانی كه به او تعلق دارند، زنده خواهند شد. 24 پس از آن، آخرت فرا خواهد رسيد. در آن زمان، مسيح تمام دشمنان خود را نابود خواهد ساخت و سلطنت را به خدای پدر واگذار خواهد كرد. 25 زيرا سلطنت مسيح تا زمانی خواهد بود كه همه‌ء دشمنان خود را نابود سازد. 26 آخرين دشمن او مرگ است، كه آن هم بايد مغلوب و نابود شود. 27 چون خدای پدر اقتدار و حكمرانی بر همه چيز را به مسيح سپرده است، البته روشن است كه خود خدای پدر زير اين اقتدار و سلطه نمی‌باشد. 28 سرانجام، وقتی مسيح بر تمام دشمنان خود پيروزی يافت، آنگاه خود او نيز كه فرزند خداست، خود را تحت فرمان پدرش خدا قرار خواهد داد تا خدا كه او را بر همه چيز مسلط ساخته بود، بر كُلّ عالم هستی حاكم شود. 29 اما اگر مردگان هيچگاه زنده نخواهند شد، پس چرا بعضی بجای مرده‌ها غسل تعميد می‌گيرند؟ اين غسل چه فايده‌ای دارد، مگر اينكه ايمان داشته باشند كه روزی مرده‌ها دوباره زنده خواهند شد؟ 30 يا ما چرا هر روز جانمان را به خطر می‌اندازيم و هر لحظه با مرگ دست و پنجه نرم می‌كنيم؟ 31 به افتخاری كه به رشد روحانی شما در خداوند ما عيسی مسيح دارم، سوگند كه من هر روز با مرگ روبرو می‌شوم. 32 اگر پاداش زحمات من فقط در همين زندگی است، پس چرا بيهوده با اهالی شهر افسس كه همچون حيوانات درنده بودند، مبارزه كردم؟ اگر بعد از مرگ، زندگی ديگری وجود ندارد، بخوريم و بنوشيم و خوش باشيم، زيرا فردا خواهيم مرد و همه چيز به پايان خواهد رسيد. 33 فريب كسانی را كه اينچنين سخن می‌گويند، نخوريد و به گفته‌های آنان گوش ندهيد، زيرا اخلاق و رفتارتان مانند آنان فاسد خواهد شد. 34 به خود آييد و درست فكر كنيد و دست از گناه بشوييد. برخی از شما حتی مسيحی نيستيد و خدا را هم نمی‌شناسيد. اين را می‌گويم تا خجالت بكشيد. 35 اما شايد كسی بپرسد: «چگونه مردگان زنده خواهند شد؟ به هنگام زنده شدن، چه نوع بدنی خواهند داشت؟» 36 چه سؤال ناآگاهانه‌ای! جواب سؤالتان را می‌توانيد در باغچه‌ء خانه‌تان بيابيد! وقتی دانه‌ای در خاک می‌كاريد، پيش از آنكه سبز شود، نخست می‌پوسد و می‌ميرد؛ 37 و هنگامی كه سبز می‌شود، شكلش با آن دانه‌ای كه كاشتيد، خيلی فرق دارد. زيرا چيزی كه شما می‌كاريد، دانه‌ء كوچكی است، خواه گندم، خواه دانه‌ای ديگر. 38 اما خدا به آن دانه، بدنی تازه و زيبا می‌دهد، همان بدنی كه اراده كرده است. از هر نوع دانه، گياهی خاص بوجود می‌آيد. 39 درست همانگونه كه دانه‌ها و گياهان با هم فرق دارند، بدنها نيز با هم فرق دارند. بدن انسانها، حيوانات، ماهيها و پرندگان، همه با هم فرق دارند. 40 بدنی كه فرشتگان آسمان دارند، با بدن ما تفاوت بسيار دارد، و جلوه‌ء بدن آنان با جلوه‌ء بدن ما نيز متفاوت است. 41 خورشيد يک نوع زيبايی و شكوه دارد و ماه و ستارگان، نوعی ديگر. حتی ستاره‌ها از لحاظ زيبايی و درخشندگی با يكديگر فرق دارند. 42 به همين صورت، اين بدن خاكی و زمينی ما كه محكوم به مرگ و نابودی است، با بدنی كه بعد از زنده شدن خواهيم داشت تفاوت دارد، زيرا آن بدن هرگز نخواهد مرد. 43 اين بدن باعث زحمت و رنج ماست، چون در معرض بيماری و مرگ قرار دارد، اما آن بدن پر از جلال و شكوه خواهد بود. بلی، اين بدن اكنون ضعيف و فانی است، اما بدنی كه پس از مرگ خواهيم داشت، پرقدرت خواهد بود. 44 به هنگام مرگ، بدن نفسانی دفن می‌شود، اما در روز قيامت، بدن روحانی برخواهد خاست. زيرا همانگونه كه بدن طبيعی و نفسانی وجود دارد، بدن فوق طبيعی و روحانی نيز وجود دارد. 45 كتاب آسمانی می‌فرمايد كه به اولين انسان يعنی به آدم، بدنی طبيعی و نفسانی داده شد. اما آدم آخر، يعنی مسيح بسيار برتر است زيرا او روح حيات‌بخش می‌باشد. 46 پس، نخست بايد اين بدن نفسانی را داشته باشيم، سپس در آينده خدا بدن روحانی و آسمانی را به ما خواهد داد. 47 آدم اول از خاک زمين آفريده شد، اما آدم دوم يعنی مسيح، از آسمان آمد. 48 هر يک از ما انسانها، بدنی خاكی داريم، شبيه بدن آدم. همچنين آنانی كه از آن مسيح می‌گردند، همانند او بدنی آسمانی خواهند يافت. 49 همانطور كه در حال حاضر هر يک از ما بدنی داريم مانند بدن آدم، روزی هم بدنی خواهيم داشت، مانند بدن مسيح. 50 ای عزيزان، مقصودم اينست كه بدن خاكی كه از گوشت و خون ساخته شده است، نمی‌تواند وارد ملكوت خدا شود، و اين بدنهای فانی ما، در خور زندگی جاويد نيستند. 51 حال می‌خواهم رازی عجيب با شما در ميان بگذارم: ما همه نخواهيم مرد، بلكه به همه‌ء ما بدنی نو داده خواهد شد. 52 زمانی كه شيپور آخر از آسمان به صدا درآيد، دريک لحظه، در يک چشم بر هم زدن، همه‌ء ايماندارانی كه مرده‌اند، با بدنی فناناپذير زنده خواهند شد. آنگاه ما نيز كه هنوز زنده‌ايم، ناگهان تبديل خواهيم پذيرفت و بدنی نو خواهيم يافت. 53 زيرا بدن خاكی ما كه فانی و از بين رفتنی است، بايد به بدن آسمانی تبديل شود، بدنی كه هرگز نابود نخواهد شد و هميشه زنده خواهد ماند. 54 هنگامی كه اين امر اتفاق بيفتد، يعنی بدن خاكی و فانی ما به بدن آسمانی و جاودانی تبديل شود، آنگاه اين پيشگويی كتاب آسمانی عملی خواهد گرديد كه می‌فرمايد: «زندگی بر مرگ پيروز شد.» 55 ای مرگ پيروزی تو كجاست؟ نيش تو چه شد؟ 56 گناه يعنی همان نيشی كه باعث مرگ می‌شود، از بين خواهد رفت، و شريعت كه گناهان ما را به ما نشان می‌دهد، ديگر بر ما داور نخواهد بود. 57 خدا را شكر برای تمام اينها! اوست كه ما را بوسيله‌ء خداوندمان عيسی مسيح پيروز می‌گرداند. 58 بنابراين، ای عزيزان، از آنجا كه پيروزی ما در آينده حتمی است، پس در ايمان قوی و ثابت قدم بمانيد و همواره مشغول خدمت به خداوند باشيد، چون می‌دانيد كه خدمتتان به خداوند بی‌نتيجه نيست، و در قيامت هركس پاداش اعمال خود را خواهد يافت.

1 Corinthians 15

New International Version

1 Now, brothers and sisters, I want to remind you of the gospel I preached to you, which you received and on which you have taken your stand. 2 By this gospel you are saved, if you hold firmly to the word I preached to you. Otherwise, you have believed in vain. 3 For what I received I passed on to you as of first importance[1]: that Christ died for our sins according to the Scriptures, 4 that he was buried, that he was raised on the third day according to the Scriptures, 5 and that he appeared to Cephas,[2] and then to the Twelve. 6 After that, he appeared to more than five hundred of the brothers and sisters at the same time, most of whom are still living, though some have fallen asleep. 7 Then he appeared to James, then to all the apostles, 8 and last of all he appeared to me also, as to one abnormally born. 9 For I am the least of the apostles and do not even deserve to be called an apostle, because I persecuted the church of God. 10 But by the grace of God I am what I am, and his grace to me was not without effect. No, I worked harder than all of them—yet not I, but the grace of God that was with me. 11 Whether, then, it is I or they, this is what we preach, and this is what you believed. 12 But if it is preached that Christ has been raised from the dead, how can some of you say that there is no resurrection of the dead? 13 If there is no resurrection of the dead, then not even Christ has been raised. 14 And if Christ has not been raised, our preaching is useless and so is your faith. 15 More than that, we are then found to be false witnesses about God, for we have testified about God that he raised Christ from the dead. But he did not raise him if in fact the dead are not raised. 16 For if the dead are not raised, then Christ has not been raised either. 17 And if Christ has not been raised, your faith is futile; you are still in your sins. 18 Then those also who have fallen asleep in Christ are lost. 19 If only for this life we have hope in Christ, we are of all people most to be pitied. 20 But Christ has indeed been raised from the dead, the firstfruits of those who have fallen asleep. 21 For since death came through a man, the resurrection of the dead comes also through a man. 22 For as in Adam all die, so in Christ all will be made alive. 23 But each in turn: Christ, the firstfruits; then, when he comes, those who belong to him. 24 Then the end will come, when he hands over the kingdom to God the Father after he has destroyed all dominion, authority and power. 25 For he must reign until he has put all his enemies under his feet. 26 The last enemy to be destroyed is death. 27 For he “has put everything under his feet.”[3] Now when it says that “everything” has been put under him, it is clear that this does not include God himself, who put everything under Christ. 28 When he has done this, then the Son himself will be made subject to him who put everything under him, so that God may be all in all. 29 Now if there is no resurrection, what will those do who are baptized for the dead? If the dead are not raised at all, why are people baptized for them? 30 And as for us, why do we endanger ourselves every hour? 31 I face death every day—yes, just as surely as I boast about you in Christ Jesus our Lord. 32 If I fought wild beasts in Ephesus with no more than human hopes, what have I gained? If the dead are not raised, “Let us eat and drink, for tomorrow we die.”[4] 33 Do not be misled: “Bad company corrupts good character.”[5] 34 Come back to your senses as you ought, and stop sinning; for there are some who are ignorant of God—I say this to your shame. 35 But someone will ask, “How are the dead raised? With what kind of body will they come?” 36 How foolish! What you sow does not come to life unless it dies. 37 When you sow, you do not plant the body that will be, but just a seed, perhaps of wheat or of something else. 38 But God gives it a body as he has determined, and to each kind of seed he gives its own body. 39 Not all flesh is the same: People have one kind of flesh, animals have another, birds another and fish another. 40 There are also heavenly bodies and there are earthly bodies; but the splendor of the heavenly bodies is one kind, and the splendor of the earthly bodies is another. 41 The sun has one kind of splendor, the moon another and the stars another; and star differs from star in splendor. 42 So will it be with the resurrection of the dead. The body that is sown is perishable, it is raised imperishable; 43 it is sown in dishonor, it is raised in glory; it is sown in weakness, it is raised in power; 44 it is sown a natural body, it is raised a spiritual body. If there is a natural body, there is also a spiritual body. 45 So it is written: “The first man Adam became a living being”[6]; the last Adam, a life-giving spirit. 46 The spiritual did not come first, but the natural, and after that the spiritual. 47 The first man was of the dust of the earth; the second man is of heaven. 48 As was the earthly man, so are those who are of the earth; and as is the heavenly man, so also are those who are of heaven. 49 And just as we have borne the image of the earthly man, so shall we[7] bear the image of the heavenly man. 50 I declare to you, brothers and sisters, that flesh and blood cannot inherit the kingdom of God, nor does the perishable inherit the imperishable. 51 Listen, I tell you a mystery: We will not all sleep, but we will all be changed— 52 in a flash, in the twinkling of an eye, at the last trumpet. For the trumpet will sound, the dead will be raised imperishable, and we will be changed. 53 For the perishable must clothe itself with the imperishable, and the mortal with immortality. 54 When the perishable has been clothed with the imperishable, and the mortal with immortality, then the saying that is written will come true: “Death has been swallowed up in victory.”[8] 55 “Where, O death, is your victory? Where, O death, is your sting?”[9] 56 The sting of death is sin, and the power of sin is the law. 57 But thanks be to God! He gives us the victory through our Lord Jesus Christ. 58 Therefore, my dear brothers and sisters, stand firm. Let nothing move you. Always give yourselves fully to the work of the Lord, because you know that your labor in the Lord is not in vain.

1 Corinthians 15

Священное Писание, Восточный перевод

1 Братья, хочу ещё раз напомнить вам Радостную Весть, которую я вам возвещал, которую вы приняли и в которой вы утвердились. 2 Она спасительна для вас, если только твёрдо придерживаетесь того, что я вам возвещал, а иначе ваша вера напрасна. 3 Самое важное, что я получил, я передал вам: Масих умер за наши грехи согласно Писанию. 4 Он был погребён, и был воскрешён на третий день согласно Писанию. 5 Он явился Кифе и потом двенадцати ученикам. 6 После этого Он явился ещё более чем пятистам братьям одновременно. Большинство из них ещё живы, а некоторые уже умерли. 7 Затем Он явился Якубу, потом также всем посланникам Масиха, 8 и последнему из всех явился мне, жалкому недоноску. 9 Ведь я самый наименьший[1] из посланников Масиха и даже не заслуживаю чести называться посланником, потому что я преследовал святой народ верующих, принадлежащий Всевышнему. 10 Но по благодати Всевышнего я есть тот, кто я есть, и Его благодать во мне была не напрасной: я трудился больше, чем все остальные, впрочем не я, а благодать Всевышнего, которая со мной. 11 Не имеет значения кто возвещает: я или они. Главное – вы поверили в то, что мы возвещаем. 12 Скажите мне, если о Масихе возвещается, что Он был воскрешён из мёртвых, то как это некоторые из вас могут утверждать, что нет воскресения мёртвых? 13 Если воскресения мёртвых нет, то и Масих не мог быть воскрешён. 14 A если Масих не воскрес, то и всё, что мы возвещаем не имеет смысла, равно как и ваша вера. 15 Мы сами в таком случае оказываемся лжесвидетелями о Всевышнем, так как мы засвидетельствовали о том, что Всевышний воскресил Масиха, Которого Он не воскрешал, если конечно мёртвых вообще нельзя воскресить. 16 Ведь если мёртвых нельзя воскресить, то и Масих не был воскрешён. 17 А если Масих не был воскрешён, то и вера ваша напрасна и ваши грехи по-прежнему на вас. 18 Тогда и те, кто умер с верой в Масиха, погибли. 19 Если мы надеемся на Масиха лишь в этой жизни, то мы находимся в более жалком положении, чем все прочие люди. 20 Но Масих действительно воскрес из мёртвых! Он воскрес, как первый плод будущего урожая, как первый из тех, кому предстоит воскреснуть из мёртвых![2] 21 И как смерть пришла в этот мир через одного человека, так через одного человека пришло и воскресение мёртвых. 22 Как умирают все, кто связан с Aдамом, так будут оживлены все, кто связан с Масихом. 23 Но каждый в своём порядке: вначале[3] Масих, а потом, когда Он вернётся, будем воскрешены и мы, принадлежащие Ему. 24 И потом наступит конец, когда Он, уничтожив всякое начальсто, всякую власть и силу, передаст Царство Всевышнему, Небесному Отцу! 25 Масиху предназначено царствовать до тех пор, пока Всевышний не повергнет всех врагов к Его ногам.[4] 26 Последний враг, который будет уничтожен, – это смерть. 27 Ведь Всевышний «всё подчинил под ноги Его»[5]. Когда говорится, что «всё подчинил», то, конечно же, это «всё» не включает в себя Самого Всевышнего, Который и подчинил Ему всё. 28 Когда же всё будет Ему подчинено, тогда и Сам Сын (Избранный Царь) будет подчинён Тому, Кто всё подчинил Ему, чтобы Всевышний безраздельно царствовал над всем. 29 Что же тогда делают те, кто принимает обряд погружения в воду[6] за мёртвых? Если мёртвых нельзя воскрешать, зачем люди принимают этот обряд за них? 30 Зачем и нам каждый час рисковать своей жизнью? 31 Я каждый день стою перед лицом смерти. Это так же верно, братья, как и то, что я хвалюсь вами перед Исой Масихом, нашим Повелителем! 32 Если я только из человеческих побуждений боролся с дикими зверями[7] в Эфесе, что я этим приобрёл? Если мёртвые не могут быть воскрешены, тогда что же:«Давайте будем пировать и напиваться,потому что завтра умрём»? 33 Смотрите, чтобы вам не оказаться обманутыми: «Плохая компания развращает добрые нравы»[8]. 34 Отрезвитесь, как вам и должно, и перестаньте грешить, ведь некоторые из вас даже не знают Всевышнего, – я говорю это к вашему стыду. 35 Может, кто-то спросит: «Как это мёртвые могут воскреснуть? Какое у них тогда будет тело?» 36 Спрашивать об этом неразумно. Ведь каждому семени для того, чтобы прорасти, надо сначала умереть! 37 Когда ты сеешь, ты же сеешь не сам колос, а лишь семя, пшеничное или какое-либо другое. 38 A Всевышний по Своему усмотрению даёт ему тело – каждому семени своё. 39 Не все тела одинаковы: у людей не такое тело, как у зверей, у зверей не такое, как у птиц, а у птиц не такое, как у рыб. 40 Есть тела небесные и тела земные. У небесных тел своя красота, и у земных тел своя. 41 У солнца тоже своё сияние, у луны своё, у звёзд своё. Звёзды, в свою очередь, тоже отличаются по яркости друг от друга. 42 Так же будет и при воскресении мёртвых. Тело, которое мы видим, тленно, а тело, которое человек получает при воскресении, нетленно. 43 При погребении тело кажется безобразным, а при воскресении оно приобретает великолепие! Оно погребается в слабости, а воскрешается в силе, 44 оно погребается как физическое тело, а воскрешается – как духовное.Если есть тело физическое, то есть и тело духовное. 45 Писание говорит, что первый человек, Aдам, получил живое физическое тело,[9] но Иса, последний Aдам, являющийся источником жизни, – тело духовное. 46 Сначала приходит не духовное, а физическое, и лишь потом – духовное. 47 Первый человек был сотворён из праха земли,[10] а второй Человек – это Человек с небес. 48 Земные люди подобны первому земному человеку, а небесные будут такими же, как Человек, пришедший с небес. 49 И как сейчас мы носим образ земного человека, точно так же мы будем похожи на Человека небесного. 50 Я говорю вам, братья, что плоть и кровь не могут стать наследниками Царства Всевышнего; ничто тленное не может стать наследником нетленного. 51 Послушайте, сейчас я открою вам тайну: мы не все умрём, но все будем изменены, 52 внезапно, во мгновение ока, когда прозвучит последняя труба. По сигналу трубы мёртвые воскреснут нетленными, а мы будем изменены. 53 Всё тленное должно превратиться в нетленное, и всё смертное – в бессмертное. 54 Когда тленное облечется в нетленное и смертное – в бессмертное, тогда исполнятся слова: «Смерть поглощена победой!»[11] 55 «О смерть, где твоя победа?О смерть, где твоё жало?»[12] 56 Жало смерти – грех, а сила греха – Закон. 57 Но благодарение Всевышнему! Он даёт нам победу через Повелителя Ису Масиха! 58 Поэтому, мои любимые братья, стойте твёрдо. Ничто не должно вас поколебать. Всегда отдавайте себя полностью на служение Повелителю и знайте, что ваш труд для Повелителя не напрасен.

1 Corinthians 15

中文和合本(简体)

1 弟 兄 们 , 我 如 今 把 先 前 所 传 给 你 们 的 福 音 告 诉 你 们 知 道 ; 这 福 音 你 们 也 领 受 了 , 又 靠 着 站 立 得 住 , 2 并 且 你 们 若 不 是 徒 然 相 信 , 能 以 持 守 我 所 传 给 你 们 的 , 就 必 因 这 福 音 得 救 。 3 我 当 日 所 领 受 又 传 给 你 们 的 : 第 一 , 就 是 基 督 照 圣 经 所 说 , 为 我 们 的 罪 死 了 , 4 而 且 埋 葬 了 ; 又 照 圣 经 所 说 , 第 三 天 复 活 了 , 5 并 且 显 给 矶 法 看 , 然 後 显 给 十 二 使 徒 看 ; 6 後 来 一 时 显 给 五 百 多 弟 兄 看 , 其 中 一 大 半 到 如 今 还 在 , 却 也 有 已 经 睡 了 的 。 7 以 後 显 给 雅 各 看 , 再 显 给 众 使 徒 看 , 8 末 了 也 显 给 我 看 ; 我 如 同 未 到 产 期 而 生 的 人 一 般 。 9 我 原 是 使 徒 中 最 小 的 , 不 配 称 为 使 徒 , 因 为 我 从 前 逼 迫 神 的 教 会 。 10 然 而 , 我 今 日 成 了 何 等 人 , 是 蒙 神 的 恩 才 成 的 , 并 且 他 所 赐 我 的 恩 不 是 徒 然 的 。 我 比 众 使 徒 格 外 劳 苦 ; 这 原 不 是 我 , 乃 是 神 的 恩 与 我 同 在 。 11 不 拘 是 我 , 是 众 使 徒 , 我 们 如 此 传 , 你 们 也 如 此 信 了 。 12 既 传 基 督 是 从 死 里 复 活 了 , 怎 麽 在 你 们 中 间 有 人 说 没 有 死 人 复 活 的 事 呢 ? 13 若 没 有 死 人 复 活 的 事 , 基 督 也 就 没 有 复 活 了 。 14 若 基 督 没 有 复 活 , 我 们 所 传 的 便 是 枉 然 , 你 们 所 信 的 也 是 枉 然 ; 15 并 且 明 显 我 们 是 为 神 妄 作 见 证 的 , 因 我 们 见 证 神 是 叫 基 督 复 活 了 。 若 死 人 真 不 复 活 , 神 也 就 没 有 叫 基 督 复 活 了 。 16 因 为 死 人 若 不 复 活 , 基 督 也 就 没 有 复 活 了 。 17 基 督 若 没 有 复 活 , 你 们 的 信 便 是 徒 然 , 你 们 仍 在 罪 里 。 18 就 是 在 基 督 里 睡 了 的 人 也 灭 亡 了 。 19 我 们 若 靠 基 督 , 只 在 今 生 有 指 望 , 就 算 比 众 人 更 可 怜 。 20 但 基 督 已 经 从 死 里 复 活 , 成 为 睡 了 之 人 初 熟 的 果 子 。 21 死 既 是 因 一 人 而 来 , 死 人 复 活 也 是 因 一 人 而 来 。 22 在 亚 当 里 众 人 都 死 了 ; 照 样 , 在 基 督 里 众 人 也 都 要 复 活 。 23 但 各 人 是 按 着 自 己 的 次 序 复 活 : 初 熟 的 果 子 是 基 督 ; 以 後 , 在 他 来 的 时 候 , 是 那 些 属 基 督 的 。 24 再 後 , 末 期 到 了 , 那 时 基 督 既 将 一 切 执 政 的 、 掌 权 的 、 有 能 的 、 都 毁 灭 了 , 就 把 国 交 与 父 神 。 25 因 为 基 督 必 要 作 王 , 等 神 把 一 切 仇 敌 都 放 在 他 的 脚 下 。 26 尽 末 了 所 毁 灭 的 仇 敌 , 就 是 死 。 27 因 为 经 上 说 : 神 叫 万 物 都 服 在 他 的 脚 下 。 既 说 万 物 都 服 了 他 , 明 显 那 叫 万 物 服 他 的 , 不 在 其 内 了 。 28 万 物 既 服 了 他 , 那 时 子 也 要 自 己 服 那 叫 万 物 服 他 的 , 叫 神 在 万 物 之 上 , 为 万 物 之 主 。 29 不 然 , 那 些 为 死 人 受 洗 的 , 将 来 怎 样 呢 ? 若 死 人 总 不 复 活 , 因 何 为 他 们 受 洗 呢 ? 30 我 们 又 因 何 时 刻 冒 险 呢 ? 31 弟 兄 们 , 我 在 我 主 基 督 耶 稣 里 , 指 着 你 们 所 夸 的 口 极 力 的 说 , 我 是 天 天 冒 死 。 32 我 若 当 日 像 寻 常 人 , 在 以 弗 所 同 野 兽 战 斗 , 那 於 我 有 甚 麽 益 处 呢 ? 若 死 人 不 复 活 , 我 们 就 吃 吃 喝 喝 罢 ! 因 为 明 天 要 死 了 。 33 你 们 不 要 自 欺 ; 滥 交 是 败 坏 善 行 。 34 你 们 要 醒 悟 为 善 , 不 要 犯 罪 , 因 为 有 人 不 认 识 神 。 我 说 这 话 是 要 叫 你 们 羞 愧 。 35 或 有 人 问 : 死 人 怎 样 复 活 , 带 着 甚 麽 身 体 来 呢 ? 36 无 知 的 人 哪 , 你 所 种 的 , 若 不 死 就 不 能 生 。 37 并 且 你 所 种 的 不 是 那 将 来 的 形 体 , 不 过 是 子 粒 , 即 如 麦 子 , 或 是 别 样 的 谷 。 38 但 神 随 自 己 的 意 思 给 他 一 个 形 体 , 并 叫 各 等 子 粒 各 有 自 己 的 形 体 。 39 凡 肉 体 各 有 不 同 : 人 是 一 样 , 兽 又 是 一 样 , 鸟 又 是 一 样 , 鱼 又 是 一 样 。 40 有 天 上 的 形 体 , 也 有 地 上 的 形 体 ; 但 天 上 形 体 的 荣 光 是 一 样 , 地 上 形 体 的 荣 光 又 是 一 样 。 41 日 有 日 的 荣 光 , 月 有 月 的 荣 光 , 星 有 星 的 荣 光 。 这 星 和 那 星 的 荣 光 也 有 分 别 。 42 死 人 复 活 也 是 这 样 : 所 种 的 是 必 朽 坏 的 , 复 活 的 是 不 朽 坏 的 ; 43 所 种 的 是 羞 辱 的 , 复 活 的 是 荣 耀 的 ; 所 种 的 是 软 弱 的 , 复 活 的 是 强 壮 的 ; 44 所 种 的 是 血 气 的 身 体 , 复 活 的 是 灵 性 的 身 体 。 若 有 血 气 的 身 体 , 也 必 有 灵 性 的 身 体 。 45 经 上 也 是 这 样 记 着 说 : 首 先 的 人 亚 当 成 了 有 灵 ( 灵 : 或 作 血 气 ) 的 活 人 ; 末 後 的 亚 当 成 了 叫 人 活 的 灵 。 46 但 属 灵 的 不 在 先 , 属 血 气 的 在 先 , 以 後 才 有 属 灵 的 。 47 头 一 个 人 是 出 於 地 , 乃 属 土 ; 第 二 个 人 是 出 於 天 。 48 那 属 土 的 怎 样 , 凡 属 土 的 也 就 怎 样 ; 属 天 的 怎 样 , 凡 属 天 的 也 就 怎 样 。 49 我 们 既 有 属 土 的 形 状 , 将 来 也 必 有 属 天 的 形 状 。 50 弟 兄 们 , 我 告 诉 你 们 说 , 血 肉 之 体 不 能 承 受 神 的 国 , 必 朽 坏 的 不 能 承 受 不 朽 坏 的 。 51 我 如 今 把 一 件 奥 秘 的 事 告 诉 你 们 : 我 们 不 是 都 要 睡 觉 , 乃 是 都 要 改 变 , 52 就 在 一 霎 时 , 眨 眼 之 间 , 号 筒 末 次 吹 响 的 时 候 。 因 号 筒 要 响 , 死 人 要 复 活 成 为 不 朽 坏 的 , 我 们 也 要 改 变 。 53 这 必 朽 坏 的 总 要 变 成 ( 变 成 : 原 文 是 穿 ; 下 同 ) 不 朽 坏 的 , 这 必 死 的 总 要 变 成 不 死 的 。 54 这 必 朽 坏 的 既 变 成 不 朽 坏 的 , 这 必 死 的 既 变 成 不 死 的 , 那 时 经 上 所 记 死 被 得 胜 吞 灭 的 话 就 应 验 了 。 55 死 阿 ! 你 得 胜 的 权 势 在 那 里 ? 死 阿 ! 你 的 毒 钩 在 那 里 ? 56 死 的 毒 钩 就 是 罪 , 罪 的 权 势 就 是 律 法 。 57 感 谢 神 , 使 我 们 藉 着 我 们 的 主 耶 稣 基 督 得 胜 。 58 所 以 , 我 亲 爱 的 弟 兄 们 , 你 们 务 要 坚 固 , 不 可 摇 动 , 常 常 竭 力 多 做 主 工 ; 因 为 知 道 , 你 们 的 劳 苦 在 主 里 面 不 是 徒 然 的 。

1 Corinthians 15

Neue evangelistische Übersetzung

1 Ich weise euch noch einmal auf die Gottesbotschaft hin, die ich euch gebracht habe, liebe Geschwister. Ihr habt sie angenommen und steht darin fest. 2 Durch diese Botschaft werdet ihr gerettet, wenn ihr sie unverfälscht festhaltet und in keinem Punkt davon abweicht. Andernfalls wäret ihr zu einem Glauben ohne Wirkung gekommen. 3 Ich habe euch in erster Linie das weitergegeben, was ich auch empfangen habe: Christus ist für unsere Sünden gestorben, wie es die Schriften gesagt haben. 4 Er wurde begraben und am dritten Tag auferweckt, wie es die Schriften gesagt haben. 5 Er ist dem Kephas erschienen, dann dem Kreis der Zwölf. 6 Danach erschien er mehr als 500 Brüdern auf einmal, von denen die meisten noch am Leben sind; nur einige sind schon gestorben. 7 Danach erschien er dem Jakobus, dann allen Aposteln. 8 Zuallerletzt erschien er auch mir, dieser "Fehlgeburt". 9 Denn ich bin der Geringste unter den Aposteln. Ich verdiene es gar nicht, Apostel genannt zu werden, weil ich die Gemeinde Gottes verfolgt habe. 10 Durch Gottes Gnade aber bin ich, was ich bin; und sein gnädiges Eingreifen ist an mir nicht vergeblich gewesen. Ich habe mich viel mehr gemüht als sie alle – doch nicht ich; es war die Gnade Gottes mit mir. 11 Aber ob ich es bin oder die anderen: So jedenfalls predigen wir, und so seid ihr zum Glauben gekommen. 12 Wenn nun aber gepredigt wird, dass Christus von den Toten auferweckt wurde, wie können da einige von euch sagen: "Es gibt keine Auferstehung der Toten"? 13 Wenn es nämlich keine Auferstehung der Toten gibt, dann ist auch Christus nicht auferweckt worden. 14 Ist aber Christus nicht auferweckt worden, dann ist auch unsere Predigt sinnlos und euer Glaube ohne Inhalt. 15 Wir würden dann auch als falsche Zeugen für Gott dastehen, denn wir hätten etwas über Gott ausgesagt, das nicht stimmt. Wir haben ja versichert, dass er Christus auferweckt hat, den er aber nicht auferweckt haben kann, wenn Tote überhaupt nicht auferweckt werden. 16 Denn wenn Tote nicht auferweckt werden, ist auch Christus nicht auferweckt worden. 17 Wenn aber Christus nicht auferweckt wurde, ist euer Glaube sinnlos und ihr steckt immer noch in euren Sünden. 18 Und die, die im Vertrauen auf Christus gestorben sind, wären alle verloren. 19 Wenn wir nur für dieses Leben auf Christus hoffen, sind wir die bedauernswertesten von allen Menschen. 20 Nun ist Christus aber von den Toten auferweckt worden, und zwar als der Erste der Entschlafenen. 21 Weil durch einen Menschen der Tod kam, kommt auch die Auferstehung vom Tod durch einen Menschen. 22 Denn wie durch die Verbindung mit Adam alle sterben, so werden durch die Verbindung mit Christus alle lebendig gemacht werden; 23 und zwar jeder in der ihm bestimmten Reihenfolge: als Erster Christus, dann, bei seiner Wiederkunft, die, die zu ihm gehören. 24 Dann kommt die Vollendung, wenn Christus die Herrschaft Gott, dem Vater, übergibt, sobald er jede andere Herrschaft, jede Gewalt und Macht beseitigt hat. 25 Denn Christus muss herrschen, bis er alle Feinde unter seinen Füßen hat. 26 Als letzten Feind vernichtet er den Tod, 27 denn: "Alles hat Gott ihm unterworfen, alles unter seine Füße gestellt." Wenn es nun heißt, dass ihm alles unterworfen ist, dann ist selbstverständlich der ausgenommen, der ihm alles unterworfen hat. (Ps 8:6) 28 Und wenn ihm dann alles unterworfen ist, wird auch der Sohn selbst dem unterworfen sein, der ihm alles unterworfen hat, damit Gott alles in allem sei. 29 Was haben sonst die davon, die sogar die Todestaufe[1] auf sich nehmen? Wenn Tote überhaupt nicht auferweckt werden, warum sind die Gläubigen dann zu dieser Taufe bereit? (Mr 10:39; Lu 12:50) 30 Und warum sind auch wir stündlich in Gefahr? 31 Täglich sehe ich dem Tod ins Auge, liebe Geschwister; das ist die Wahrheit, so gewiss ihr durch unseren Herrn Jesus Christus die Ursache meines Ruhmes seid. 32 Was hätte ich davon, dass ich in Ephesus als Mensch mit Bestien gekämpft habe? Wenn Tote nicht auferweckt werden, dann "lasst uns essen und trinken, denn morgen sterben wir".[2] (Isa 22:13) 33 Täuscht euch nicht! "Schlechter Umgang verdirbt gute Sitten."[3] 34 Werdet wieder richtig nüchtern und hört auf zu sündigen! Denn zu eurer Schande muss ich sagen, dass einige von euch Gott überhaupt nicht kennen. 35 Es wird aber jemand fragen: "Wie werden denn die Toten auferweckt, und was für einen Körper werden sie dann haben?" 36 Wie unvernünftig! Was du säst, muss doch erst sterben, damit es lebendig wird. 37 Du säst doch nicht die Pflanze, die erst entstehen soll, sondern ein nacktes Weizenkorn oder irgendeinen anderen Samen. 38 Gott gibt ihm dann eine neue Gestalt. Jede Samenart wird so eine andere Pflanze. 39 Nicht jedes Fleisch hat die gleiche Beschaffenheit. Das Fleisch der Menschen ist anders als das des Viehs, der Vögel und der Fische. 40 Dann gibt es himmlische und irdische Körper. Die Himmelskörper haben eine andere Schönheit als die Körper auf der Erde. 41 Der Glanz der Sonne ist anders als der des Mondes und der von den Sternen. Auch die Sterne selbst unterscheiden sich in ihrer Helligkeit. 42 So ähnlich könnt ihr euch die Auferstehung von den Toten vorstellen: Was in die Erde gelegt wird, ist vergänglich, was auferweckt wird, unvergänglich. 43 Was in die Erde gelegt wird, ist armselig, was auferweckt wird, voll Herrlichkeit. Was in die Erde gelegt wird, ist hinfällig, was auferweckt wird, voller Kraft. 44 Was in die Erde gelegt wird, ist ein natürlicher Leib, was auferweckt wird, ein himmlischer Leib. Wenn es einen natürlichen Leib gibt, einen der Seele entsprechenden Körper, muss es auch einen himmlischen Leib geben, einen dem Geist entsprechenden Körper. 45 So steht es auch geschrieben: "Der erste Mensch, Adam, wurde zu einer lebendigen Seele." Der letzte Adam jedoch wurde zu einem lebendig machenden Geist. (Ge 2:7) 46 Doch das Geistliche war nicht zuerst da. Zuerst kam das von der Seele bestimmte Leben und dann erst das vom Geist bestimmte. 47 Der erste Mensch stammt von der Erde, vom Staub, der zweite Mensch vom Himmel. 48 Wie der Irdische beschaffen war, so sind auch die irdischen Menschen beschaffen; und wie der Himmlische beschaffen ist, so werden auch die himmlischen Menschen beschaffen sein. 49 Und so, wie wir jetzt nach dem Bild des irdischen Adam gestaltet sind, werden wir dann nach dem Bild des himmlischen gestaltet sein. 50 Ich versichere euch, liebe Geschwister: Ein Körper aus Fleisch und Blut kann keinen Anteil am Reich Gottes erhalten; etwas Vergängliches kann nicht unvergänglich werden. 51 Hört zu! Ich sage euch jetzt ein Geheimnis: Wir werden nicht alle sterben, wir werden aber alle verwandelt werden – 52 blitzartig, in einem Augenblick, beim Ton der letzten Posaune. Denn die Posaune wird ertönen, und die Toten werden auferweckt – unvergänglich! Und wir, wir werden verwandelt. 53 Denn dieser verwesliche Körper hier muss Unverweslichkeit anziehen, dieses Sterbliche Unsterblichkeit. 54 Wenn das geschieht, wenn das Vergängliche Unvergänglichkeit und das Sterbliche Unsterblichkeit anziehen wird, dann werden sich die Schriftworte der Propheten erfüllen: "Der Tod ist verschlungen vom Sieg." 55 "Tod, wo ist denn dein Sieg? Tod, wo bleibt dein Stachel?" (Isa 25:8; Ho 13:14) 56 Der Giftstachel des Todes ist die Sünde, und die Kraft der Sünde kommt durch das Gesetz. 57 Doch Gott sei Dank! Durch Jesus Christus, unseren Herrn, gibt er uns den Sieg! 58 Darum bleibt standhaft, liebe Geschwister, lasst euch nicht erschüttern! Tut immer euer Bestes für die Sache des Herrn, denn ihr wisst: In Verbindung mit dem Herrn ist eure Mühe nie umsonst.