Website too slow? Load as basic HTML.

Isaiah 43

Lutherbibel 2017

1 Und nun spricht der HERR, der dich geschaffen hat, Jakob, und dich gemacht hat, Israel: Fürchte dich nicht, denn ich habe dich erlöst; ich habe dich bei deinem Namen gerufen; du bist mein! 2 Wenn du durch Wasser gehst, will ich bei dir sein, und wenn du durch Ströme gehst, sollen sie dich nicht ersäufen. Wenn du ins Feuer gehst, wirst du nicht brennen, und die Flamme wird dich nicht versengen. 3 Denn ich bin der HERR, dein Gott, der Heilige Israels, dein Heiland. Ich gebe Ägypten für dich als Lösegeld, Kusch und Seba an deiner statt. 4 Weil du teuer bist in meinen Augen und herrlich und weil ich dich lieb habe, gebe ich Menschen an deiner statt und Völker für dein Leben. 5 So fürchte dich nun nicht, denn ich bin bei dir. Ich will vom Osten deine Kinder bringen und dich vom Westen her sammeln, 6 ich will sagen zum Norden: Gib her!, und zum Süden: Halte nicht zurück! Bring her meine Söhne von ferne und meine Töchter vom Ende der Erde, 7 alle, die mit meinem Namen genannt sind, die ich zu meiner Ehre geschaffen und zubereitet und gemacht habe. 8 Es soll hervortreten das blinde Volk, das doch Augen hat, und die Tauben, die doch Ohren haben! 9 Alle Völker sind zusammengekommen und die Nationen versammeln sich. Wer ist unter ihnen, der dies verkündigen kann und uns hören lasse, was früher geweissagt wurde? Sie sollen ihre Zeugen aufstellen, dass sie recht bekommen, so wird man's hören und sagen: Es ist die Wahrheit. 10 Ihr seid meine Zeugen, spricht der HERR, und mein Knecht, den ich erwählt habe, damit ihr wisst und mir glaubt und erkennt, dass ich's bin. Vor mir ist kein Gott gemacht, so wird auch nach mir keiner sein. 11 Ich, ich bin der HERR, und außer mir ist kein Heiland. 12 Ich hab's verkündigt und habe auch geholfen und hab's euch hören lassen; und es war kein fremder Gott unter euch. Ihr seid meine Zeugen, spricht der HERR, und ich bin Gott. 13 Auch künftig bin ich derselbe, und niemand ist da, der aus meiner Hand erretten kann. Ich wirke; wer will's wenden? 14 So spricht der HERR, euer Erlöser, der Heilige Israels: Um euretwillen habe ich nach Babel geschickt und habe die Riegel eures Gefängnisses zerbrochen, und zur Klage wird der Jubel der Chaldäer. 15 Ich bin der HERR, euer Heiliger, der ich Israel geschaffen habe, euer König. 16 So spricht der HERR, der im Meer einen Weg und in starken Wassern Bahn macht, 17 der ausziehen lässt Wagen und Rosse, Heer und Macht – da liegen sie, stehen nicht wieder auf, sind verglüht wie ein Docht, erloschen: 18 Gedenkt nicht an das Frühere und achtet nicht auf das Vorige! 19 Denn siehe, ich will ein Neues schaffen, jetzt wächst es auf, erkennt ihr's denn nicht? Ich mache einen Weg in der Wüste und Wasserströme in der Einöde. 20 Das Wild des Feldes preist mich, die Schakale und Strauße; denn ich will in der Wüste Wasser und in der Einöde Ströme geben, zu tränken mein Volk, meine Auserwählten; 21 das Volk, das ich mir bereitet habe, soll meinen Ruhm verkündigen. 22 Nicht, dass du mich gerufen hättest, Jakob, oder dass du dich um mich gemüht hättest, Israel. 23 Mir hast du nicht die Schafe deines Brandopfers gebracht noch mich geehrt mit deinen Schlachtopfern. Ich habe dir nicht Arbeit gemacht mit Opfergaben, habe dich auch nicht bemüht mit Weihrauch. 24 Mir hast du nicht für Geld köstliches Gewürz gekauft, mich hast du mit dem Fett deiner Opfer nicht gelabt. Aber mir hast du Arbeit gemacht mit deinen Sünden und hast mir Mühe gemacht mit deinen Missetaten. 25 Ich, ich tilge deine Übertretungen um meinetwillen und gedenke deiner Sünden nicht. 26 Erinnere mich, lass uns miteinander rechten! Berichte du, damit du recht bekommst! 27 Schon dein Ahnherr hat gesündigt, und deine Wortführer sind von mir abgefallen. 28 Darum habe ich die Fürsten des Heiligtums entheiligt und Jakob dem Bann übergeben und Israel dem Hohn.

Isaiah 43

Ketab El Hayat

1 أَمَّا الآنَ، فَهَذَا مَا يَقُولُهُ الرَّبُّ خَالِقُكَ يَايَعْقُوبُ وَجَابِلُكَ يَاإِسْرَائِيلُ: «لاَ تَجْزَعْ لأَنِّي افْتَدَيْتُكَ، دَعَوْتُكَ بِاسْمِكَ. أَنْتَ لِي. 2 إِذَا اجْتَزْتَ فِي وَسَطِ الْمِيَاهِ أَكُونُ مَعَكَ، وَإِنْ خُضْتَ الأَنْهَارَ لاَ تَغْمُرُكَ. إِنْ عَبَرْتَ فِي النَّارِ لاَ تَلْذَعُكَ. وَاللهِيبُ لاَ يُحْرِقُكَ. 3 لأَنِّي أَنَا هُوَ الرَّبُّ إِلَهُكَ، قُدُّوسُ إِسْرَائِيلَ مُخَلِّصُكَ، قَدْ جَعَلْتُ مِصْرَ فِدْيَةً عَنْكَ وَكُوشَ وَسَبَأَ عِوَضاً عَنْكَ. 4 إِذْ أَصْبَحْتَ كَرِيماً فِي عَيْنَيَّ، وَعَزِيزاً وَمَحْبُوباً، فَقَدْ بَادَلْتُ أُنَاساً بِكَ، وَقَايَضْتُ أُمَماً عِوَضاً عَنْ حَيَاتِكَ. 5 لاَ تَجْزَعْ لأَنِّي مَعَكَ. سَأَلِمُّ شَتَاتَ ذُرِّيَّتِكَ مِنَ الْمَشْرِقِ، وَأَجْمَعُكَ مِنَ الْمَغْرِبِ. 6 أَقُولُ لِلشَّمَالِ: أَطْلِقْهُمْ مِنْ عِقَالِكَ، وَللْجَنُوبِ لاَ تَحْجِزْهُمْ. اجْمَعْ أَبْنَائِي مِنْ بَعِيدٍ وَبَنَاتِي مِنْ أَقَاصِي الأَرْضِ، 7 كُلَّ مَنْ يُدْعَى بِاسْمِي مِمَّنْ خَلَقْتُهُ لِمَجْدِي وَجَبَلْتُهُ وَصَنَعْتُهُ». 8 أَخْرِجِ الشَّعْبَ الأَعْمَى وَإِنْ كَانَتْ لَهُ عُيُونٌ، وَالأَصَمَّ وَإِنْ كَانَتْ لَهُ آذَانٌ.  9 لِتَجْتَمِعِ الأُمَمُ بِأَسْرِهَا، وَلْتَحْتَشِدِ الشُّعُوبُ. مَنْ مِنْهُمْ يُنْبِئُ بِهَذَا، وَيُخْبِرُنَا بِالأُمُورِ السَّالِفَةِ؟ لِيُقَدِّمُوا شُهُودَهُمْ إِثْبَاتاً لِصِدْقِهِمْ، أَوْ لِيَسْمَعُوا وَيَقُولُوا: هَذَا صِدْقٌ. 10 أَنْتُمْ شُهُودِي يَقُولُ الرَّبُّ، وَعَبْدِي الَّذِي اصْطَفَيْتُهُ، لِتَعْلَمُوا وَتُؤْمِنُوا بِي، وَتُدْرِكُوا أَنِّي أَنَا أَنَا هُوَ اللهُ، لَمْ يُوْجَدْ إِلَهٌ قَبْلِي وَلاَ يَكُونُ إِلَهٌ بَعْدِي. 11 أَنَا هُوَ الرَّبُّ، وَلاَ مُخَلِّصَ غَيْرِي. 12 إِنِّي أَنْبَأْتُ وَخَلَّصْتُ وَأَعْلَنْتُ أَنَا، وَلَيْسَ إِلَهٌ غَرِيبٌ بَيْنَكُمْ. أَنْتُمْ شُهُودِي أَنِّي أَنَا اللهُ، يَقُولُ الرَّبُّ. 13 مُنْذُ الْبَدْءِ أَنَا هُوَ اللهُ وَلَيْسَ مُنْقِذٌ مِنْ يَدِي. أَفْعَلُ وَمَنْ يُبْطِلُ عَمَلِي؟  14 هَذَا مَا يَقُولُهُ الرَّبُّ فَادِيكُمْ قُدُّوسُ إِسْرَائِيلَ، هَا أَنَا مِنْ أَجْلِكُمْ أَرْسَلْتُ إِلَى بَابِلَ لأُحَطِّمَ الْمَغَالِيقَ، فَيُصْبِحُ الْبَابِلِيُّونَ فِي سُفُنِهِمِ الَّتِي يُبَاهُونَ بِهَا مَطْرُودِينَ هَارِبِينَ. 15 أَنَا هُوَ الرَّبُّ قُدُّوسُكُمْ خَالِقُ إِسْرَائِيلَ وَمَلِكُكُمْ. 16 هَذَا مَا يَقُولُهُ الرَّبُّ الصَّانِعُ فِي الْبَحْرِ طَرِيقاً، وَمَمَرّاً فِي اللُّجَجِ الْعَمِيقَةِ، 17 الَّذِي يَسْتَدْرِجُ الْمَرْكَبَاتِ وَالْخُيُولَ وَالْجَيْشَ وَالْمُقَاتِلِينَ، فَيَسْقُطُونَ صَرْعَى جَمِيعاً وَلاَ يَقُومُونَ، وَيَخْمُدُونَ كَفَتِيلَةٍ وَيَنْطَفِئُونَ.  18 وَلَكِنَّكُمْ لاَ تَتَذَكَّرُونَ الأُمُورَ السَّالِفَةَ وَلاَ تَعْتَبِرُونَ بِالأَحْدَاثِ الغَابِرَةِ 19 انْظُرُوا، هَا أَنَا أُنْجِزُ أَمْراً جَدِيداً يَنْشَأُ الآنَ، أَلاَ تَعْرِفُونَهُ؟ أَشُقُّ فِي الْبَرِّيَّةِ طَرِيقاً، وَفِي الصَّحْرَاءِ أَنْهَاراً، 20 فَيُكْرِمُنِي وَحْشُ الصَّحْرَاءِ: الذِّئَابُ وَالنَّعَامُ لأَنِّي فَجَّرْتُ فِي الْقَفْرِ مَاءً، وَفِي الصَّحْرَاءِ أَنْهَاراً لأَسْقِيَ شَعْبِي الَّذِي اخْتَرْتُهُ، 21 وَجَبَلْتُهُ لِنَفْسِي لِيُذِيعَ حَمْدِي.  22 وَلَكِنَّكَ لَمْ تَلْتَمِسْنِي يَايَعْقُوبُ، بَلْ سَئِمْتَ مِنِّي يَاإِسْرَائِيلُ. 23 لَمْ تَأْتِنِي بِشَاةٍ لِذَبِيحَةِ مُحْرَقَةٍ، وَلَمْ تُكْرِمْنِي بِقَرَابِينِكَ، مَعَ أَنِّي لَمْ أُثَقِّلْ عَلَيْكَ بِتَقْدِمَةٍ، وَلاَ أَرْهَقْتُكَ بِطَلَبِ اللُّبَانِ. 24 لَمْ تَشْتَرِ لِي بَخُوراً ذَكِيَّ الرَّائِحَةِ، وَلَمْ تُشْبِعْنِي بِشَحْمِ ذَبَائِحِكَ. إِنَّمَا أَعْيَيْتَنِي بِثِقْلِ آثَامِكَ وَأَرْهَقْتَنِي بِذُنُوبِكَ. 25 أَنَا، أَنَا هُوَ الْمَاحِي ذُنُوبَكَ مِنْ أَجْلِ ذَاتِي، وَخَطَايَاكَ لَنْ أَذْكُرَهَا.  26 هَيَّا إِلَى الْمُحَاكَمَةِ، وَاعْرِضْ عَلَيَّ دَعْوَاكَ، لِتَتَبَرَّرَ 27 قَدْ أَخْطَأَ أَبُوكَ الأَوَّلُ، وَوُسَطَاؤُكَ عَصَوْا عَلَيَّ، 28 لِذَلِكَ أُدَنِّسُ عُظَمَاءَ مَقَادِسِي وَأَقْضِي عَلَى إِسْرَائِيلَ بِالهَلاَكِ وَأَتْرُكُهُ عُرْضَةً لِلْخِزْيِ وَالْعَارِ.

Isaiah 43

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 اما ای اسرائيل، خداوند كه تو را آفريده است اينک چنين می‌فرمايد: «نترس! زيرا من بهای آزادی تو را پرداخته‌ام. من تو را به نام خوانده‌ام. تو مال من هستی. 2 هنگامی كه از آبهای عميق بگذری من با تو خواهم بود. هنگامی كه سيل مشكلات بر تو هجوم آورد، نخواهم گذاشت غرق شوی! هنگامی كه از ميان آتش ظلم و ستم عبور كنی، شعله‌هايش تو را نخواهد سوزاند! 3 زيرا من خداوند، خدای مقدس تو هستم و تو را نجات می‌دهم. مصر و حبشه و سبا را فدای آزادی تو می‌كنم. 4 تمام ممالک جهان را فدای تو خواهم كرد، زيرا تو برای من گرانبها و عزيز هستی و من تو را دوست دارم. 5 «نترس، زيرا من با تو هستم. فرزندانت را از مشرق و مغرب، 6 از شمال و جنوب جمع خواهم كرد. پسران و دخترانم را از گوشه و كنار جهان برخواهم گردانيد. 7 تمام كسانی كه مرا خدای خود می‌دانند، خواهند آمد، زيرا ايشان را برای جلال خود آفريده‌ام.» 8 خداوند می‌گويد: «قوم مرا كه چشم دارند، اما نمی‌بينند و گوش دارند، ولی نمی‌شنوند، به حضور من فرا خوانيد. 9 همه‌ء قومها را جمع كنيد و به آنها بگوييد از آن همه بتهايی كه دارند، كدام يک هرگز چنين رويدادهايی را پيشگويی كرده است؟ كدام يک می‌تواند بگويد فردا چه می‌شود؟ چه كسی ديده است كه آنها يک كلمه حرف بزنند؟ هيچ كس گواهی نمی‌دهد، پس بايد اعتراف كنند كه تنها من می‌توانم از آينده خبر دهم.» 10 خداوند می‌فرمايد: «ای اسرائيل، شما شاهدان و خدمتگزاران من هستيد. شما را انتخاب كرده‌ام تا مرا بشناسيد و ايمان بياوريد و بفهميد كه تنها من خدا هستم و خدايی ديگر هرگز نبوده و نيست و نخواهد بود. 11 من خداوند هستم و غير از من نجات دهنده‌ای نيست. 12 من بودم كه از آينده خبر می‌دادم و به كمک شما می‌شتافتم. خدای ديگری نبوده كه اين كارها را برای شما انجام داده است. شما شاهدان من هستيد. 13 من خدا هستم و هميشه نيز خدا خواهم بود. كسی نمی‌تواند از دست من بگريزد و هيچ كس نمی‌تواند مانع كار من بشود.» 14 خدای مقدس كه خداوند و نجات دهنده‌ء اسرائيل است می‌فرمايد: «ای اسرائيل، برای نجات شما، سپاهی به بابل می‌فرستم تا بابلی‌ها را اسير كرده، آنان را در كشتی‌هايی بريزند كه به آنها فخر می‌كردند و از وطنشان دور كنند. 15 ای اسرائيل، من خدای مقدس شما هستم. من آفريننده و پادشاه شما هستم. 16 من همان خداوندی هستم كه آبها را كنار زده، از ميان دريا راهی باز كردم 17 و سربازان قوی مصر را با همه‌ء عرابه‌ها و اسبهايشان بيرون آوردم تا زير امواج دريا فرو روند و شمع زندگيشان تا ابد خاموش شود. 18 «اما آن را فراموش كنيد، زيرا در برابر آنچه كه می‌خواهم انجام دهم هيچ است! 19 می‌خواهم كار تازه و بی‌سابقه‌ای انجام دهم. همين الان آن را انجام می‌دهم، آيا آن را نمی‌بينيد؟ در بيابان جهان برای قومم جاده‌ای می‌سازم تا به سرزمين خود بازگردند. برای ايشان در صحرا نهرها بوجود می‌آورم! 20 حيوانات صحرا، شغالها و شترمرغ‌ها از من تشكر خواهند كرد كه در بيابان به آنها آب می‌دهم. بلی، چشمه‌ها در بيابان جاری می‌سازم تا قوم برگزيده‌ام را سيراب كنم. 21 ای بنی‌اسرائيل، شما را برای خود بوجود آوردم تا دربرابر قومهای ديگر مرا ستايش كنيد. 22 «ولی ای قوم من، شما مرا ستايش نمی‌كنيد و از من خسته شده‌ايد. 23 گوسفند برای قربانی سوختنی به من تقديم نكرده‌ايد. با قربانی‌های خود مرا احترام ننموده‌ايد. من از شما نخواسته‌ام هديه و بخور برای من بياوريد، تا باری بر شما نگذاشته باشم و شما را خسته نكرده باشم. 24 نه بخور خوشبو برای من خريده‌ايد و نه با تقديم پيه قربانی‌ها خشنودم كرده‌ايد. بجای آنها بار گناهانتان را به من تقديم كرده‌ايد و با خطاهايتان مرا خسته كرده‌ايد. 25 با وجود اين من خدايی هستم كه بخاطر خودم گناهان شما را پاک می‌سازم و آنها را ديگر هرگز به ياد نخواهم آورد. 26 «آيا دليل قانع كننده‌ای داريد كه به من ارائه دهيد و ثابت كنيد كه شما بی‌گناه هستيد؟ 27 اجدادتان از ابتدا نسبت به من گناه ورزيدند و رهبران شما احكام و قوانين مرا شكستند. 28 به همين علت من كاهنانتان را بركنار نمودم و شما را دچار مصيبت ساختم و گذاشتم تا رسوا شويد.

Isaiah 43

New International Version

1 But now, this is what the Lord says— he who created you, Jacob, he who formed you, Israel: “Do not fear, for I have redeemed you; I have summoned you by name; you are mine. 2 When you pass through the waters, I will be with you; and when you pass through the rivers, they will not sweep over you. When you walk through the fire, you will not be burned; the flames will not set you ablaze. 3 For I am the Lord your God, the Holy One of Israel, your Savior; I give Egypt for your ransom, Cush[1] and Seba in your stead. 4 Since you are precious and honored in my sight, and because I love you, I will give people in exchange for you, nations in exchange for your life. 5 Do not be afraid, for I am with you; I will bring your children from the east and gather you from the west. 6 I will say to the north, ‘Give them up!’ and to the south, ‘Do not hold them back.’ Bring my sons from afar and my daughters from the ends of the earth— 7 everyone who is called by my name, whom I created for my glory, whom I formed and made.” 8 Lead out those who have eyes but are blind, who have ears but are deaf. 9 All the nations gather together and the peoples assemble. Which of their gods foretold this and proclaimed to us the former things? Let them bring in their witnesses to prove they were right, so that others may hear and say, “It is true.” 10 “You are my witnesses,” declares the Lord, “and my servant whom I have chosen, so that you may know and believe me and understand that I am he. Before me no god was formed, nor will there be one after me. 11 I, even I, am the Lord, and apart from me there is no savior. 12 I have revealed and saved and proclaimed— I, and not some foreign god among you. You are my witnesses,” declares the Lord, “that I am God. 13 Yes, and from ancient days I am he. No one can deliver out of my hand. When I act, who can reverse it?” 14 This is what the Lord says— your Redeemer, the Holy One of Israel: “For your sake I will send to Babylon and bring down as fugitives all the Babylonians,[2] in the ships in which they took pride. 15 I am the Lord, your Holy One, Israel’s Creator, your King.” 16 This is what the Lord says— he who made a way through the sea, a path through the mighty waters, 17 who drew out the chariots and horses, the army and reinforcements together, and they lay there, never to rise again, extinguished, snuffed out like a wick: 18 “Forget the former things; do not dwell on the past. 19 See, I am doing a new thing! Now it springs up; do you not perceive it? I am making a way in the wilderness and streams in the wasteland. 20 The wild animals honor me, the jackals and the owls, because I provide water in the wilderness and streams in the wasteland, to give drink to my people, my chosen, 21 the people I formed for myself that they may proclaim my praise. 22 “Yet you have not called on me, Jacob, you have not wearied yourselves for[3] me, Israel. 23 You have not brought me sheep for burnt offerings, nor honored me with your sacrifices. I have not burdened you with grain offerings nor wearied you with demands for incense. 24 You have not bought any fragrant calamus for me, or lavished on me the fat of your sacrifices. But you have burdened me with your sins and wearied me with your offenses. 25 “I, even I, am he who blots out your transgressions, for my own sake, and remembers your sins no more. 26 Review the past for me, let us argue the matter together; state the case for your innocence. 27 Your first father sinned; those I sent to teach you rebelled against me. 28 So I disgraced the dignitaries of your temple; I consigned Jacob to destruction[4] and Israel to scorn.

Isaiah 43

Священное Писание, Восточный перевод

1 Но ныне так говорит Вечный, сотворивший тебя, Якуб, создавший тебя, Исраил: – Не бойся, ведь Я тебя искупил; Я назвал тебя по имени – ты Мой. 2 Когда ты станешь переправляться через воды, Я буду с тобой; когда будешь переправляться через реки, они тебя не потопят. Когда ты пойдёшь сквозь огонь, не обожжёшься, пламя тебя не опалит. 3 Ведь Я – Вечный, твой Бог, святой Бог Исраила, твой Спаситель; в выкуп за тебя Я отдаю Египет, Эфиопию и Севу вместо тебя. 4 Так как ты драгоценен и славен в Моих глазах, и Я люблю тебя, то Я отдам за тебя людей и народы – за твою жизнь. 5 Не бойся, ведь Я с тобой; Я приведу с востока твоих детей и соберу тебя с запада. 6 Северу скажу: «Отдай их!» – и югу: «Не удерживай!» Ведите сыновей Моих издалека, дочерей Моих с краёв земли – 7 всякого, над кем провозглашено Моё имя, кого сотворил Я для славы Своей, кого Я создал и устроил. 8 Выводите тех, кто имеет глаза, но слеп, кто имеет уши, но глух. 9 Пусть соберутся вместе все народы и сойдутся племена. Кто из них предсказал это и объявил нам о минувших делах? Пусть представят свидетелей, чтобы доказать свою правоту, чтобы другие услышали и сказали: «Это правда». 10 А вы, – возвещает Вечный, – Мои свидетели и раб Мой, которого Я избрал, чтобы вы узнали и поверили Мне и познали, что это Я. Не было Бога прежде Меня и после Меня не будет. 11 Я, только Я – Вечный, и нет Спасителя, кроме Меня. 12 Я предрёк, спас и возвестил, и не было с вами чужого бога. Вы – свидетели Мои, – возвещает Вечный, – в том, что Я – Бог; 13 да, с древних времён Я – Тот же. От Моей руки не избавит никто. И кто отменит то, что Я совершу? 14 Так говорит Вечный, ваш Искупитель, святой Бог Исраила: – Ради вас Я пошлю воинов в Вавилон и сокрушу его, превратив вавилонян в беглецов, и в плач обратится их ликующий крик[1]. 15 Я – Вечный, Святой ваш, Творец Исраила, Царь ваш. 16 Так говорит Вечный, проложивший путь через море, стезю – через бурные воды для Исраила, 17 выведший египетские колесницы и коней, войско и подкрепления; полегли они вместе, не встанут уже, погасли, потушены, как фитиль[2]: (Ex 14:1) 18 – Забудьте о прежнем, о минувшем не размышляйте. 19 Вот Я делаю новое! Оно уже происходит – неужели не понимаете? Я путь пролагаю в пустыне и реки – в земле безводной. 20 Славят Меня дикие звери, шакалы и совы, потому что Я воду даю в пустыне и реки – в земле безводной, чтобы пил Мой народ, Мой избранный, 21 народ, который Я создал для Себя, чтобы он возглашал Мне хвалу. 22 Но ты, Якуб, не призывал Меня; ты устал от Меня, Исраил. 23 Ты не приносил Мне овец во всесожжение и не чтил Меня жертвами. Я не обременял тебя, требуя хлебных приношений, и Я не утомлял тебя просьбами о благовониях. 24 Не покупал ты Мне благовонный тростник, не насыщал Меня жиром жертв. Но ты обременял Меня своими грехами и утомлял беззакониями. 25 Я, только Я заглаживаю твои преступления ради Себя Самого; Я не вспомню больше твои грехи. 26 Напомни Мне, и будем судиться, изложи своё дело, чтобы оправдаться. 27 Твой праотец[3] согрешил, твои посредники[4] отступили от Меня. (Isa 51:2) 28 За это Я осквернил служителей святилища и обрёк потомков Якуба на гибель, Исраил на поругание.