Website too slow? Load as basic HTML.

Matthew 9

Lutherbibel 2017

1 Da stieg er in ein Boot und fuhr hinüber und kam in seine Stadt. 2 Und siehe, da brachten sie zu ihm einen Gelähmten, der lag auf einem Bett. Als nun Jesus ihren Glauben sah, sprach er zu dem Gelähmten: Sei getrost, mein Kind, deine Sünden sind dir vergeben. 3 Und siehe, einige unter den Schriftgelehrten sprachen bei sich selbst: Dieser lästert Gott. 4 Da aber Jesus ihre Gedanken sah, sprach er: Warum denkt ihr so Böses in euren Herzen? 5 Was ist denn leichter, zu sagen: Dir sind deine Sünden vergeben, oder zu sagen: Steh auf und geh umher? 6 Damit ihr aber wisst, dass der Menschensohn Macht hat, auf Erden Sünden zu vergeben – sprach er zu dem Gelähmten: Steh auf, hebe dein Bett auf und geh heim! 7 Und er stand auf und ging heim. 8 Als das Volk das sah, fürchtete es sich und pries Gott, der solche Macht den Menschen gegeben hat. 9 Und als Jesus von dort wegging, sah er einen Menschen am Zoll sitzen, der hieß Matthäus; und er sprach zu ihm: Folge mir! Und er stand auf und folgte ihm. 10 Und es begab sich, als er zu Tisch saß im Hause, siehe, da kamen viele Zöllner und Sünder und saßen zu Tisch mit Jesus und seinen Jüngern. 11 Als das die Pharisäer sahen, sprachen sie zu seinen Jüngern: Warum isst euer Meister mit den Zöllnern und Sündern? 12 Als das Jesus hörte, sprach er: Nicht die Starken bedürfen des Arztes, sondern die Kranken. 13 Geht aber hin und lernt, was das heißt (Hosea 6,6): »Barmherzigkeit will ich und nicht Opfer.« Ich bin nicht gekommen, Gerechte zu rufen, sondern Sünder. 14 Da kamen die Jünger des Johannes zu ihm und sprachen: Warum fasten wir und die Pharisäer so viel und deine Jünger fasten nicht? 15 Jesus sprach zu ihnen: Wie können die Hochzeitsgäste Leid tragen, solange der Bräutigam bei ihnen ist? Es wird aber die Zeit kommen, dass der Bräutigam von ihnen genommen wird; dann werden sie fasten. 16 Niemand flickt ein altes Kleid mit einem Lappen von neuem Tuch; denn der Lappen reißt doch wieder vom Kleid ab und der Riss wird ärger. 17 Man füllt auch nicht neuen Wein in alte Schläuche; sonst zerreißen die Schläuche und der Wein wird verschüttet und die Schläuche verderben. Sondern man füllt neuen Wein in neue Schläuche, so bleiben beide miteinander erhalten. 18 Als er dies mit ihnen redete, siehe, da kam einer der Oberen, fiel vor ihm nieder und sprach: Meine Tochter ist eben gestorben, aber komm und lege deine Hand auf sie, so wird sie lebendig. 19 Und Jesus stand auf und folgte ihm mit seinen Jüngern. 20 Und siehe, eine Frau, die seit zwölf Jahren den Blutfluss hatte, trat von hinten an ihn heran und berührte den Saum seines Gewandes. 21 Denn sie sprach bei sich selbst: Wenn ich nur sein Gewand berühre, so werde ich gesund. 22 Da wandte sich Jesus um und sah sie und sprach: Sei getrost, meine Tochter, dein Glaube hat dir geholfen. Und die Frau wurde gesund zu derselben Stunde. 23 Und als Jesus in das Haus des Oberen kam und sah die Flötenspieler und das Getümmel des Volks, 24 sprach er: Geht hinaus! Denn das Mädchen ist nicht tot, sondern es schläft. Und sie verlachten ihn. 25 Als aber das Volk hinausgetrieben war, ging er hinein und ergriff es bei der Hand. Da stand das Mädchen auf. 26 Und diese Kunde erscholl durch dieses ganze Land. 27 Und als Jesus von dort weiterging, folgten ihm zwei Blinde, die schrien: Du Sohn Davids, erbarme dich unser! 28 Als er aber ins Haus kam, traten die Blinden zu ihm. Und Jesus sprach zu ihnen: Glaubt ihr, dass ich das tun kann? Da sprachen sie zu ihm: Ja, Herr. 29 Da berührte er ihre Augen und sprach: Euch geschehe nach eurem Glauben! 30 Und ihre Augen wurden geöffnet. Und Jesus bedrohte sie und sprach: Seht zu, dass es niemand erfahre! 31 Aber sie gingen hinaus und verbreiteten die Kunde von ihm in diesem ganzen Lande. 32 Als diese nun hinausgingen, siehe, da brachten sie zu ihm einen Menschen, der war stumm und besessen. 33 Da der Dämon ausgetrieben war, redete der Stumme. Und das Volk verwunderte sich und sprach: So etwas ist noch nie in Israel gesehen worden. 34 Aber die Pharisäer sprachen: Durch den Obersten der Dämonen treibt er die Dämonen aus. 35 Und Jesus zog umher in alle Städte und Dörfer, lehrte in ihren Synagogen und predigte das Evangelium von dem Reich und heilte alle Krankheiten und alle Gebrechen. 36 Und als er das Volk sah, jammerte es ihn; denn sie waren geängstet und zerstreut wie die Schafe, die keinen Hirten haben. 37 Da sprach er zu seinen Jüngern: Die Ernte ist groß, aber wenige sind der Arbeiter. 38 Darum bittet den Herrn der Ernte, dass er Arbeiter in seine Ernte sende.

Matthew 9

Ketab El Hayat

1 ثُمَّ رَكِبَ يَسُوعُ الْقَارِبَ، وَعَبَرَ الْبُحَيْرَةَ رَاجِعاً إِلَى بَلْدَتِهِ (كَفْرَنَاحُومَ)، 2 فَجَاءَهُ بَعْضُهُمْ يَحْمِلُونَ مَشْلُولاً مَطْرُوحاً عَلَى فِرَاشٍ. فَلَمَّا رَأَى يَسُوعُ إِيمَانَهُمْ، قَالَ لِلْمَشْلُولِ: «اِطْمَئِنَّ يَابُنَيَّ! قَدْ غُفِرَتْ لَكَ خَطَايَاكَ» 3 فَقَالَ بَعْضُ الْكَتَبَةِ فِي أَنْفُسِهِمْ: «إِنَّهُ يُجَدِّفُ!» 4 وَأَدْرَكَ يَسُوعُ مَا يُفَكِّرُونَ فِيهِ، فَسَأَلَهُمْ: «لِمَاذَا تُفَكِّرُونَ بِالشَّرِّ فِي قُلُوبِكُمْ؟ 5 أَيُّهُمَا الأَسْهَلُ: أَنْ يُقَالَ: قَدْ غُفِرَتْ لَكَ خَطَايَاكَ، أَمْ أَنْ يُقَالَ: قُمْ وَامْشِ؟ 6 وَلَكِنِّي (قُلْتُ ذَلِكَ) لِكَيْ تَعْلَمُوا أَنَّ لابْنِ الإِنْسَانِ عَلَى الأَرْضِ سُلْطَةَ غُفْرَانِ الْخَطَايَا». عِنْدَئِذٍ قَالَ لِلْمَشْلُولِ: «قُمِ احْمِلْ فِرَاشَكَ، وَاذْهَبْ إِلَى بَيْتِكَ!» 7 فَقَامَ، وَذَهَبَ إِلَى بَيْتِهِ. 8 فَلَمَّا رَأَتِ الْجُمُوعُ ذَلِكَ، اسْتَوْلَى عَلَيْهِمِ الْخَوْفُ، وَمَجَّدُوا اللهَ الَّذِي أَعْطَى النَّاسَ مِثْلَ هَذِهِ السُّلْطَةِ.  9 وَفِيمَا كَانَ يَسُوعُ مَارّاً بِالْقُرْبِ مِنْ مَكْتَبِ جِبَايَةِ الضَّرَائِبِ، رَأَى جَابِياً اسْمُهُ مَتَّى جَالِساً هُنَاكَ. فَقَالَ لَهُ: «اتْبَعْنِي!» فَقَامَ وَتَبِعَهُ. 10 وَبَيْنَمَا كَانَ يَسُوعُ مُتَّكِئاً فِي بَيْتِ مَتَّى، حَضَرَ كَثِيرُونَ مِنَ جُبَاةِ الْضَرَائِبِ وَالْخَاطِئِينَ، وَاتَّكَأُوا مَعَ يَسُوعَ وَتَلاَمِيذِهِ. 11 وَعِنْدَمَا رَأَى الْفَرِّيسِيُّونَ ذَلِكَ، قَالُوا لِتَلاَمِيذِهِ: «لِمَاذَا يَأْكُلُ مُعَلِّمُكُمْ مَعَ جُبَاةِ الْضَرَائِبِ وَالْخَاطِئِينَ؟» 12 وَإِذْ سَمِعَ يَسُوعُ كَلاَمَهُمْ، قَالَ: «لا يَحْتَاجُ الأَصِحَّاءُ إِلَى الطَّبِيبِ، بَلِ الْمَرْضَى! 13 اِذْهَبُوا وَتَعَلَّمُوا مَعْنَى الْقَوْلِ: إِنِّي أَطْلُبُ رَحْمَةً لاَ ذَبِيحَةً. فَإِنِّي مَا جِئْتُ لأَدْعُوَ صَالِحِينَ بَلْ خَاطِئِينَ!»  14 ثُمَّ تَقَدَّمَ تَلاَمِيذُ يُوحَنَّا إِلَى يَسُوعَ يَسْأَلُونَهُ: «لِمَاذَا نَصُومُ نَحْنُ وَالْفَرِّيسِيُّونَ، وَلاَ يَصُومُ تَلامِيذُكَ؟» 15 فَقَالَ لَهُمْ يَسُوعُ: «هَلْ يَقْدِرُ أَهْلُ الْعُرْسِ أَنْ يَحْزَنُوا مَادَامَ الْعَرِيسُ بَيْنَهُمْ؟ وَلَكِنْ، سَتَأْتِي أَيَّامٌ يَكُونُ فِيهَا الْعَرِيسُ قَدْ رُفِعَ مِنْ بَيْنِهِمْ، فَعِنْدَئِذٍ يَصُومُونَ! 16 لاَ أَحَدَ يَرْقَعُ ثَوْباً عَتِيقاً بِقُمَاشٍ جَدِيدٍ، لأَنَّ الرُّقْعَةَ الْجَدِيدَةَ تَنْكَمِشُ، فَتَأْكُلُ مِنَ الثَّوْبِ الْعَتِيقِ، وَيَصِيرُ الْخَرْقُ أَسْوَأَ! 17 وَلاَ يَضَعُ النَّاسُ الْخَمْرَ الْجَدِيدَةَ فِي قِرَبٍ عَتِيقَةٍ؛ وَإِلاَّ، فَإِنَّ الْقِرَبَ تَنْفَجِرُ، فَتُرَاقُ الْخَمْرُ وَتَتْلَفُ الْقِرَبُ. وَلَكِنَّهُمْ يَضَعُونَ الْخَمْرَ الْجَدِيدَةَ فِي قِرَبٍ جَدِيدَةٍ، فَتُحْفَظُ الْخَمْرُ وَالْقِرَبُ مَعاً!»  18 وَبَيْنَمَا كَانَ يَقُولُ هَذَا، إِذَا رَئِيسٌ لِلْمَجْمَعِ قَدْ تَقَدَّمَ وَسَجَدَ لَهُ قَائِلاً: 19 «ابْنَتِي الْآنَ مَاتَتْ. وَلَكِنْ تَعَالَ وَالْمُسْهَا بِيَدِكَ فَتَحْيَا» فَقَامَ يَسُوعُ وَتَبِعَهُ وَمَعَهُ تَلاَمِيذُهُ.  20 وَإِذَا امْرَأَةٌ مُصَابَةٌ بِنَزِيفٍ دَمَوِيٍّ مُنْذُ اثْنَتَيْ عَشَرَةَ سَنَةً، قَدْ تَقَدَّمَتْ إِلَيْهِ مِنْ خَلْفٍ، وَلَمَسَتْ طَرَفَ رِدَائِهِ، 21 لأَنَّهَا قَالَتْ فِي نَفْسِهَا: «يَكْفِي أَنْ أَلْمُسَ وَلَوْ ثِيَابَهُ لأُشْفَى!» 22 فَالْتَفَتَ يَسُوعُ وَرَآهَا، فَقَالَ: «اطْمَئِنِّي يَاابْنَةُ. إِيمَانُكِ قَدْ شَفَاكِ!» فَشُفِيَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ تِلْكَ السَّاعَةِ. 23 وَلَمَّا دَخَلَ يَسُوعُ بَيْتَ رَئِيسِ الْمَجْمَعِ، وَرَأَى النَّادِبِينَ بِالْمِزْمَارِ وَالْجَمْعَ فِي اضْطِرَابٍ، 24 قَالَ: «انْصَرِفُوا! فَالصَّبِيَّةُ لَمْ تَمُتْ، وَلكِنَّهَا نَائِمَةٌ!» فَضَحِكُوا مِنْهُ. 25 فَلَمَّا أُخْرِجَ الْجَمْعُ، دَخَلَ وَأَمْسَكَ بِيَدِ الصَّبِيَّةِ، فَنَهَضَتْ. 26 وَذَاعَ خَبَرُ ذَلِكَ فِي تِلْكَ الْبِلاَدِ كُلِّهَا.  27 وَفِيمَا كَانَ يَسُوعُ رَاحِلاً مِنْ هُنَاكَ، تَبِعَهُ أَعْمَيَانِ يَصْرُخَانِ قَائِلَيْنِ: «ارْحَمْنَا يَاابْنَ دَاوُدَ!» 28 وَعِنْدَ دُخُولِهِ الْبَيْتَ تَقَدَّمَا إِلَيْهِ. فَسَأَلَهُمَا يَسُوعُ: «أَتُؤْمِنَانِ بِأَنِّي أَقْدِرُ أَنْ أَفْعَلَ هَذَا؟» أَجَابَا: «نَعَمْ يَاسَيِّدُ!» 29 فَلَمَسَ أَعْيُنَهُمَا قَائِلاً: «لِيَكُنْ لَكُمَا بِحَسَبِ إِيمَانِكُمَا!» 30 فَانْفَتَحَتْ أَعْيُنُهُمَا. وَأَنْذَرَهُمَا يَسُوعُ بِشِدَّةٍ قَائِلاً: اِنْتَبِهَا! لاَ تُخْبِرَا أَحَداً!» 31 وَلَكِنَّهُمَا انْطَلَقَا وَأَذَاعَا صِيتَهُ فِي تِلْكَ الْبِلاَدِ كُلِّهَا.  32 وَمَا إِنْ خَرَجَا، حَتَّى جَاءَهُ بَعْضُهُمْ بِأَخْرَسَ يَسْكُنُهُ شَيْطَانٌ. 33 فَلَمَّا طُرِدَ الشَّيْطَانُ، تَكَلَّمَ الأَخْرَسُ. فَتَعَجَّبَتِ الْجُمُوعُ، وَقَالُوا: «لَمْ نُشَاهِدْ مِثْلَ هَذَا قَطُّ فِي إِسْرَائِيلَ». 34 أَمَّا الْفَرِّيسِيُّونَ فَقَالُوا: «إِنَّهُ يَطْرُدُ الشَّيَاطِينِ بِرَئِيسِ الشَّيَاطِينِ!».  35 وَأَخَذَ يَسُوعُ يَتَنَقَّلُ فِي الْمُدُنِ وَالْقُرَى كُلِّهَا، يُعَلِّمُ فِي مَجَامِعِ الْيَهُودِ وَيُنَادِي بِبِشَارَةِ الْمَلَكُوتِ، وَيَشْفِي كُلَّ مَرَضٍ وَعِلَّةً. 36 وَعِنْدَمَا رَأَى الْجُمُوعَ، أَخَذَتْهُ الشَّفَقَةُ عَلَيْهِمْ، إِذْ كَانُوا مُعَذَّبِينَ وَمُشَرَّدِينَ كَغَنَمٍ لاَ رَاعِيَ لَهَا. 37 عِنْدَئِذٍ قَالَ لِتَلاَمِيذِهِ: «الْحَصَادُ كَثِيرٌ، وَالْعُمَّالُ قَلِيلُونَ. 38 فَاطْلُبُوا مِنْ رَبِّ الْحَصَادِ أَنْ يُرْسِلَ عُمَّالاً إِلَى حَصَادِهِ!»

Matthew 9

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 پس عيسی سوار قايق شد و به شهر خود، كفرناحوم كه در آن طرف درياچه بود، بازگشت. 2 ناگهان عده‌ای، پسر افليجی را كه روی تشكی دراز كشيده بود نزد او آوردند. وقتی عيسی ايمان ايشان را ديد به بيمار گفت: «پسرم، غصه نخور! من گناهانت را بخشيدم.» 3 بعضی از روحانيون كه در آنجا حضور داشتند، با خود گفتند: «كفر می‌گويد؛ خود را خدا ساخته است.» 4 عيسی كه می‌دانست آنها چه فكر می‌كنند، از ايشان پرسيد: «اين چه افكار پليدی است كه به خود راه می‌دهيد؟ 5 آيا بخشيدن گناهان آسانتر است يا شفا دادن مرض؟ 6 اكنون به شما ثابت می‌كنم كه من در اين دنيا، اختيار بخشيدن گناه را دارم.» آنگاه رو به پسر افليج كرد و گفت: «برخيز و تشكت را جمع كن و به خانه برو.» 7 پسر از جای خود جهيد و به خانه رفت! 8 حاضرين، با ديدن اين معجزه، ترسيدند و خدا را شكر كردند كه چنين قدرتی به انسان داده است. 9 عيسی بر سر راه خود، به يک باجگير به نام «مَتّی‌ٰ» برخورد، كه در محل وصول باج و خراج نشسته بود. عيسی به او فرمود: «بيا و مرا پيروی كن!» متی‌ٰ فوراً برخاست و همراه او رفت. 10 يک روز عيسی و شاگردانش در خانه‌ء متی‌ٰ بر سر سفره‌ء غذا نشسته بودند. عده‌ای از باجگيران و اشخاص بدنام شهر نيز مهمان متی‌ٰ بودند. 11 وقتی روحانيون اين را ديدند، اعتراض‌كنان به شاگردان عيسی گفتند: «چرا استاد شما با اين قبيل افراد نشست و برخاست می‌كند؟» 12 عيسی در جواب ايشان گفت: «به اين دليل كه افراد سالم احتياج به پزشک ندارند، بلكه بيماران به پزشک نياز دارند.» 13 سپس اضافه كرد: «برويد، كمی در مورد اين آيه‌ء كتاب آسمانی فكر كنيد كه می‌فرمايد: «من از شما هديه و قربانی نمی‌خواهم، بلكه دلسوزی و ترحم می‌خواهم.» رسالت من در اين دنيا اين است كه گناهكاران را بسوی خدا بازگردانم، نه آنانی را كه گمان می‌كنند عادل و مقدسند!» 14 يک روز شاگردان يحيای تعميد دهنده نزد عيسی آمده، از او پرسيدند: «چرا شاگردان شما مانند فريسيان روزه نمی‌گيرند؟» 15 عيسی در جواب گفت: «آيا ميهمانان تا زمانی كه داماد با ايشان است می‌توانند ماتم كنند و روزه بگيرند؟ ولی يک روز خواهد آمد كه من از نزد دوستانم خواهم رفت. آن زمان، وقت روزه گرفتن است. 16 «هيچيک از شما به لباس پوسيده، پارچه‌ء نو وصله نمی‌كند، زيرا وصله، لباس را پاره می‌كند و سوراخ، گشادتر می‌شود. 17 و يا كسی شراب تازه را در مَشک كهنه نمی‌ريزد، چون در اثر فشار شراب، مشک پاره می‌شود؛ هم مشک از بين می‌رود و هم شراب ضايع می‌شود. شراب تازه را بايد در مشک تازه ريخت، تا هم شراب سالم بماند، هم مشک.» 18 هنوز سخن عيسی تمام نشده بود كه سرپرست عبادتگاه آن محل سر رسيد و او را پرستش كرد و گفت: «دخترم همين الان فوت كرد. ولی استدعا دارم بياييد و دستتان را بر او بگذاريد تا زنده شود.» 19 عيسی و شاگردانش بسوی خانه‌ء او براه افتادند. 20 در اين وقت، زنی كه دوازده سال از خونريزی رنج می‌برد، از پشت سر عيسی آمد و به گوشه‌ء ردای او دست زد؛ 21 چون با خود فكر كرده بود كه اگر چنين كند، بهبود خواهد يافت. 22 عيسی برگشت و او را ديد و فرمود: «دخترم، غصه نخور! ايمانت باعث شفايت شد!» آن زن همان لحظه بهبود يافت. 23 وقتی عيسی به خانه‌ء سرپرست عبادتگاه رسيد و با گروه نوحه‌خوانها و مردم مضطرب روبرو شد، 24 فرمود: «همه بيرون برويد. اين دختر نمرده؛ خوابيده است!» ولی آنها به حرف او خنديدند! 25 سرانجام وقتی همه بيرون رفتند، عيسی به داخل اطاق رفته، دست دختر را گرفت، و دختر صحيح و سالم از جای خود برخاست. 26 خبر اين معجزه در سراسر آن نواحی پيچيد. 27 وقتی عيسی از خانه‌ء آن دختر بيرون می‌آمد، دو مرد نابينا بدنبال او افتاده، فرياد می‌زدند: «ای پسر داودِ پادشاه، به ما رحم كن.» 28 آنان با عيسی وارد خانه‌ای شدند كه در آن زندگی می‌كرد. عيسی از ايشان پرسيد: «آيا ايمان داريد كه می‌توانم چشمان شما را باز كنم؟» گفتند: «بلی آقا، ايمان داريم.» 29 پس او دست بر چشمان ايشان گذاشت و فرمود: «چون ايمان داريد، پس شفا بيابيد!» 30 ناگهان چشمان ايشان باز شد و توانستند ببينند. عيسی با تأكيد به ايشان فرمود تا در اين مورد به كسی چيزی نگويند. 31 اما به محض اينكه از خانه بيرون رفتند، به هر كه رسيدند ماجرا را بازگو كردند. 32 وقتی از آنجا خارج می‌شدند، عيسی با مردی روبرو شد كه بخاطر روح ناپاكی كه در او بود، نمی‌توانست حرف بزند. 33 پس عيسی آن روح ناپاک را از او اخراج كرد، و زبان او فوراً باز شد. همه‌ء مردم غرق حيرت شدند و گفتند: «در اسرائيل هرگز چنين چيزی ديده نشده است.» 34 اما روحانيون گفتند: «او به اين دليل می‌تواند ارواح ناپاک را از وجود مردم بيرون كند كه رئيس ارواح ناپاک يعنی شيطان در وجود اوست.» 35 در آن زمان، عيسی به تمام شهرها و دهات آن منطقه رفته، در عبادتگاه‌های يهود تعليم می‌داد و برقراری ملكوت خداوند را به مردم اعلام می‌كرد؛ او هر جا می‌رفت، امراض مردم را شفا می‌بخشيد. 36 دل او بشدت برای مردم می‌سوخت، زيرا مشكلات فراوان داشتند و نمی‌دانستند به كجا بروند و از چه كسی كمک بخواهند. آنها مانند گوسفندانی بی‌چوپان بودند. 37 عيسی به شاگردانش گفت: «محصول زياد است، اما كارگر كم. 38 پس از صاحب محصول تقاضا كنيد تا برای جمع‌آوری محصول، كارگران بيشتری بكار گيرد.»

Matthew 9

New International Version

1 Jesus stepped into a boat, crossed over and came to his own town. 2 Some men brought to him a paralyzed man, lying on a mat. When Jesus saw their faith, he said to the man, “Take heart, son; your sins are forgiven.” 3 At this, some of the teachers of the law said to themselves, “This fellow is blaspheming!” 4 Knowing their thoughts, Jesus said, “Why do you entertain evil thoughts in your hearts? 5 Which is easier: to say, ‘Your sins are forgiven,’ or to say, ‘Get up and walk’? 6 But I want you to know that the Son of Man has authority on earth to forgive sins.” So he said to the paralyzed man, “Get up, take your mat and go home.” 7 Then the man got up and went home. 8 When the crowd saw this, they were filled with awe; and they praised God, who had given such authority to man. 9 As Jesus went on from there, he saw a man named Matthew sitting at the tax collector’s booth. “Follow me,” he told him, and Matthew got up and followed him. 10 While Jesus was having dinner at Matthew’s house, many tax collectors and sinners came and ate with him and his disciples. 11 When the Pharisees saw this, they asked his disciples, “Why does your teacher eat with tax collectors and sinners?” 12 On hearing this, Jesus said, “It is not the healthy who need a doctor, but the sick. 13 But go and learn what this means: ‘I desire mercy, not sacrifice.’[1] For I have not come to call the righteous, but sinners.” 14 Then John’s disciples came and asked him, “How is it that we and the Pharisees fast often, but your disciples do not fast?” 15 Jesus answered, “How can the guests of the bridegroom mourn while he is with them? The time will come when the bridegroom will be taken from them; then they will fast. 16 “No one sews a patch of unshrunk cloth on an old garment, for the patch will pull away from the garment, making the tear worse. 17 Neither do people pour new wine into old wineskins. If they do, the skins will burst; the wine will run out and the wineskins will be ruined. No, they pour new wine into new wineskins, and both are preserved.” 18 While he was saying this, a synagogue leader came and knelt before him and said, “My daughter has just died. But come and put your hand on her, and she will live.” 19 Jesus got up and went with him, and so did his disciples. 20 Just then a woman who had been subject to bleeding for twelve years came up behind him and touched the edge of his cloak. 21 She said to herself, “If I only touch his cloak, I will be healed.” 22 Jesus turned and saw her. “Take heart, daughter,” he said, “your faith has healed you.” And the woman was healed at that moment. 23 When Jesus entered the synagogue leader’s house and saw the noisy crowd and people playing pipes, 24 he said, “Go away. The girl is not dead but asleep.” But they laughed at him. 25 After the crowd had been put outside, he went in and took the girl by the hand, and she got up. 26 News of this spread through all that region. 27 As Jesus went on from there, two blind men followed him, calling out, “Have mercy on us, Son of David!” 28 When he had gone indoors, the blind men came to him, and he asked them, “Do you believe that I am able to do this?” “Yes, Lord,” they replied. 29 Then he touched their eyes and said, “According to your faith let it be done to you”; 30 and their sight was restored. Jesus warned them sternly, “See that no one knows about this.” 31 But they went out and spread the news about him all over that region. 32 While they were going out, a man who was demon-possessed and could not talk was brought to Jesus. 33 And when the demon was driven out, the man who had been mute spoke. The crowd was amazed and said, “Nothing like this has ever been seen in Israel.” 34 But the Pharisees said, “It is by the prince of demons that he drives out demons.” 35 Jesus went through all the towns and villages, teaching in their synagogues, proclaiming the good news of the kingdom and healing every disease and sickness. 36 When he saw the crowds, he had compassion on them, because they were harassed and helpless, like sheep without a shepherd. 37 Then he said to his disciples, “The harvest is plentiful but the workers are few. 38 Ask the Lord of the harvest, therefore, to send out workers into his harvest field.”

Matthew 9

Священное Писание, Восточный перевод

1 Иса вошёл в лодку, переправился на другую сторону озера и вернулся в город, где Он жил. (Mr 2:3; Lu 5:18) 2 Несколько человек принесли к Нему парализованного, лежащего на постели. Когда Иса увидел их веру, Он сказал парализованному: – Не бойся, сын Мой, прощаются тебе твои грехи! 3 Тогда некоторые из учителей Таурата подумали про себя: «Он кощунствует!» 4 Зная, о чём они думают, Иса сказал: – Почему у вас в сердце такие злые мысли? 5 Вы, наверное, думаете, что сказать«Прощаются тебе грехи» намного легче, чем сказать«Встань и ходи»? 6 Но чтобы вы знали, что Ниспосланный как Человек имеет власть на земле прощать грехи… И Он обратился к парализованному: – Вставай, возьми свою постель и иди домой. 7 Человек встал и пошёл домой. 8 Видевшие это исполнились благоговейного ужаса и стали славить Всевышнего, давшего человеку такую власть. 9 Когда Иса шёл оттуда, Он увидел человека по имени Матай, сидевшего на месте сбора таможенных пошлин. – Следуй за Мной, – сказал ему Иса. Тот встал и пошёл за Ним. (Mr 2:14; Lu 5:27) 10 Позже, когда Иса возлежал за столом в доме у Матая, там собралось много сборщиков налогов и прочих грешников. Они возлегли с Исой и Его учениками. 11 Когда блюстители Закона увидели это, они спросили учеников Исы: – Почему ваш Учитель ест со сборщиками налогов и грешниками? 12 Когда Иса услышал это, Он сказал: – Не здоровым нужен врач, а больным. 13 Попытайтесь вначале понять, что значат слова: «Милости хочу, а не жертвы»[1]. Я пришёл призвать не праведников, а грешников. (Ho 6:6) 14 Затем пришли ученики Яхии и спросили: – Почему мы и блюстители Закона постимся, а Твои ученики – нет? (Mr 2:18; Lu 5:33) 15 Иса ответил им так: – Разве могут гости на свадьбе печалиться, когда с ними жених? Но наступит время, когда жених будет взят от них, вот тогда они и будут поститься[2]. 16 Никто не пришивает к старой одежде заплату из новой ткани: она, когда сядет, разорвёт дыру ещё больше. 17 Никто не наливает молодое вино в старые бурдюки, иначе бурдюки прорвутся: и вино вытечет, и бурдюки пропадут. Нет, молодое вино наливают в новые бурдюки, тогда и то и другое будет цело. 18 Когда Иса ещё говорил, к Нему подошёл один начальник. Он поклонился Исе и сказал: – Моя дочь только что умерла, но если Ты придёшь и возложишь на неё руку, она оживёт. (Mr 5:22; Lu 8:41) 19 Иса встал и пошёл с ним. Ученики тоже пошли за ними. 20 В это время к Исе сзади подошла женщина, двенадцать лет страдавшая кровотечением, и прикоснулась к кисточке на краю Его одежды[3]. (Nu 15:38; De 22:12) 21 Она думала про себя: «Если я только прикоснусь к Его одежде, то исцелюсь». 22 Иса обернулся и увидел её. – Не бойся, дочь Моя, – сказал Он, – твоя вера исцелила тебя. И женщина в тот же момент выздоровела. 23 Когда Иса вошёл в дом начальника и увидел свирельщиков, приглашённых для похорон, и смятение толпы, 24 Он сказал: – Выйдите, ведь девочка не умерла, а спит. Но они лишь посмеялись над Ним. 25 Когда людей всё-таки удалили, Иса вошёл, взял девочку за руку, и она встала. 26 Слух об этом распространился по всей округе. 27 Когда Иса вышел оттуда, за Ним пошли двое слепых, крича: – Сжалься над нами, Сын Давуда![4] (Isa 11:1; Jer 23:5) 28 Когда Он вошёл в дом, слепые подошли к Нему, и Он спросил их: – Вы верите, что Я могу это сделать? – Да, Повелитель, – ответили те. 29 Тогда Иса прикоснулся к их глазам и сказал: – Пусть же с вами будет по вашей вере. 30 И они тотчас прозрели. Иса же строго наказал им: – Смотрите, чтобы никто не узнал об этом. 31 Но они пошли и рассказали о Нём по всей округе. 32 Не успели ещё они выйти, как к Исе привели немого человека, одержимого демоном. 33 Когда демон был изгнан, человек, который был нем, заговорил. Люди удивлялись: – Ничего подобного ещё не бывало в Исраиле. 34 Блюстители же Закона говорили: – Он изгоняет демонов силой повелителя демонов. 35 Иса ходил по всем городам и селениям, учил в молитвенных домах, возвещал Радостную Весть о Царстве и исцелял людей от всех болезней и немощей. 36 Увидев толпы народа, Он сжалился над ними, потому что эти люди были измучены и беспомощны, как овцы без пастуха[5]. (Nu 27:17; 1Ki 22:17; Eze 34:5) 37 Он говорил Своим ученикам: – Жатвы много, а работников мало. 38 Поэтому просите Хозяина жатвы, чтобы Он выслал работников на Свою жатву.

Matthew 9

中文和合本(简体)

1 耶 稣 上 了 船 , 渡 过 海 , 来 到 自 己 的 城 里 。 2 有 人 用 褥 子 抬 着 一 个 瘫 子 到 耶 稣 跟 前 来 。 耶 稣 见 他 们 的 信 心 , 就 对 瘫 子 说 : 小 子 , 放 心 罢 ! 你 的 罪 赦 了 。 3 有 几 个 文 士 心 里 说 : 这 个 人 说 僭 妄 的 话 了 。 4 耶 稣 知 道 他 们 的 心 意 , 就 说 : 你 们 为 甚 麽 心 里 怀 着 恶 念 呢 ? 5 或 说 : 你 的 罪 赦 了 , 或 说 : 你 起 来 行 走 , 那 一 样 容 易 呢 ? 6 但 要 叫 你 们 知 道 , 人 子 在 地 上 有 赦 罪 的 权 柄 ; 就 对 瘫 子 说 : 起 来 ! 拿 你 的 褥 子 回 家 去 罢 。 7 那 人 就 起 来 , 回 家 去 了 。 8 众 人 看 见 都 惊 奇 , 就 归 荣 耀 与 神 , 因 为 他 将 这 样 的 权 柄 赐 给 人 。 9 耶 稣 从 那 里 往 前 走 , 看 见 一 个 人 名 叫 马 太 , 坐 在 税 关 上 , 就 对 他 说 : 你 跟 从 我 来 。 他 就 起 来 跟 从 了 耶 稣 。 10 耶 稣 在 屋 里 坐 席 的 时 候 , 有 好 些 税 吏 和 罪 人 来 , 与 耶 稣 和 他 的 门 徒 一 同 坐 席 。 11 法 利 赛 人 看 见 , 就 对 耶 稣 的 门 徒 说 : 你 们 的 先 生 为 甚 麽 和 税 吏 并 罪 人 一 同 吃 饭 呢 ? 12 耶 稣 听 见 , 就 说 : 康 健 的 人 用 不 着 医 生 , 有 病 的 人 才 用 得 着 。 13 经 上 说 : 我 喜 爱 怜 恤 , 不 喜 爱 祭 祀 。 这 句 话 的 意 思 , 你 们 且 去 揣 摩 。 我 来 本 不 是 召 义 人 , 乃 是 召 罪 人 。 14 那 时 , 约 翰 的 门 徒 来 见 耶 稣 , 说 : 我 们 和 法 利 赛 人 常 常 禁 食 , 你 的 门 徒 倒 不 禁 食 , 这 是 为 甚 麽 呢 ? 15 耶 稣 对 他 们 说 : 新 郎 和 陪 伴 之 人 同 在 的 时 候 , 陪 伴 之 人 岂 能 哀 恸 呢 ? 但 日 子 将 到 , 新 郎 要 离 开 他 们 , 那 时 候 他 们 就 要 禁 食 。 16 没 有 人 把 新 布 补 在 旧 衣 服 上 ; 因 为 所 补 上 的 反 带 坏 了 那 衣 服 , 破 的 就 更 大 了 。 17 也 没 有 人 把 新 酒 装 在 旧 皮 袋 里 ; 若 是 这 样 , 皮 袋 就 裂 开 , 酒 漏 出 来 , 连 皮 袋 也 坏 了 。 惟 独 把 新 酒 装 在 新 皮 袋 里 , 两 样 就 都 保 全 了 。 18 耶 稣 说 这 话 的 时 候 , 有 一 个 管 会 堂 的 来 拜 他 , 说 : 我 女 儿 刚 才 死 了 , 求 你 去 按 手 在 他 身 上 , 他 就 必 活 了 。 19 耶 稣 便 起 来 跟 着 他 去 ; 门 徒 也 跟 了 去 。 20 有 一 个 女 人 , 患 了 十 二 年 的 血 漏 , 来 到 耶 稣 背 後 , 摸 他 的 衣 裳 ? 子 ; 21 因 为 他 心 里 说 : 我 只 摸 他 的 衣 裳 , 就 必 痊 愈 。 22 耶 稣 转 过 来 , 看 见 他 , 就 说 : 女 儿 , 放 心 ! 你 的 信 救 了 你 。 从 那 时 候 , 女 人 就 痊 愈 了 。 23 耶 稣 到 了 管 会 堂 的 家 里 , 看 见 有 吹 手 , 又 有 许 多 人 乱 嚷 , 24 就 说 : 退 去 罢 ! 这 闺 女 不 是 死 了 , 是 睡 着 了 。 他 们 就 嗤 笑 他 。 25 众 人 既 被 撵 出 , 耶 稣 就 进 去 , 拉 着 闺 女 的 手 , 闺 女 便 起 来 了 。 26 於 是 这 风 声 传 遍 了 那 地 方 。 27 耶 稣 从 那 里 往 前 走 , 有 两 个 瞎 子 跟 着 他 , 喊 叫 说 : 大 卫 的 子 孙 , 可 怜 我 们 罢 ! 28 耶 稣 进 了 房 子 , 瞎 子 就 来 到 他 跟 前 。 耶 稣 说 : 你 们 信 我 能 作 这 事 麽 ? 他 们 说 : 主 阿 , 我 们 信 。 29 耶 稣 就 摸 他 们 的 眼 睛 , 说 : 照 着 你 们 的 信 给 你 们 成 全 了 罢 。 30 他 们 的 眼 睛 就 开 了 。 耶 稣 切 切 的 嘱 咐 他 们 说 : 你 们 要 小 心 , 不 可 叫 人 知 道 。 31 他 们 出 去 , 竟 把 他 的 名 声 传 遍 了 那 地 方 。 32 他 们 出 去 的 时 候 , 有 人 将 鬼 所 附 的 一 个 哑 吧 带 到 耶 稣 跟 前 来 。 33 鬼 被 赶 出 去 , 哑 吧 就 说 出 话 来 。 众 人 都 希 奇 , 说 : 在 以 色 列 中 , 从 来 没 有 见 过 这 样 的 事 。 34 法 利 赛 人 却 说 : 他 是 靠 着 鬼 王 赶 鬼 。 35 耶 稣 走 遍 各 城 各 乡 , 在 会 堂 里 教 训 人 , 宣 讲 天 国 的 福 音 , 又 医 治 各 样 的 病 症 。 36 他 看 见 许 多 的 人 , 就 怜 悯 他 们 ; 因 为 他 们 困 苦 流 离 , 如 同 羊 没 有 牧 人 一 般 。 37 於 是 对 门 徒 说 : 要 收 的 庄 稼 多 , 作 工 的 人 少 。 38 所 以 , 你 们 当 求 庄 稼 的 主 打 发 工 人 出 去 收 他 的 庄 稼 。