Website too slow? Load as basic HTML.

Matthew 8

Lutherbibel 2017

1 Als er aber vom Berge herabging, folgte ihm eine große Menge. 2 Und siehe, ein Aussätziger kam heran und fiel vor ihm nieder und sprach: Herr, wenn du willst, kannst du mich reinigen. 3 Und Jesus streckte die Hand aus, rührte ihn an und sprach: Ich will's tun; sei rein! Und sogleich wurde er von seinem Aussatz rein. 4 Und Jesus sprach zu ihm: Sieh zu, sage es niemandem, sondern geh hin und zeige dich dem Priester und opfere die Gabe, die Mose befohlen hat, ihnen zum Zeugnis. 5 Als aber Jesus nach Kapernaum hineinging, trat ein Hauptmann zu ihm; der bat ihn 6 und sprach: Herr, mein Knecht liegt zu Hause und ist gelähmt und leidet große Qualen. 7 Jesus sprach zu ihm: Ich will kommen und ihn gesund machen. 8 Der Hauptmann antwortete und sprach: Herr, ich bin nicht wert, dass du unter mein Dach gehst, sondern sprich nur ein Wort, so wird mein Knecht gesund. 9 Denn auch ich bin ein Mensch, der einer Obrigkeit untersteht, und habe Soldaten unter mir; und wenn ich zu einem sage: Geh hin!, so geht er; und zu einem andern: Komm her!, so kommt er; und zu meinem Knecht: Tu das!, so tut er's. 10 Als das Jesus hörte, wunderte er sich und sprach zu denen, die ihm nachfolgten: Wahrlich, ich sage euch: Solchen Glauben habe ich in Israel bei keinem gefunden! 11 Aber ich sage euch: Viele werden kommen von Osten und von Westen und mit Abraham und Isaak und Jakob im Himmelreich zu Tisch sitzen; 12 aber die Kinder des Reichs werden hinausgestoßen in die äußerste Finsternis; da wird sein Heulen und Zähneklappern. 13 Und Jesus sprach zu dem Hauptmann: Geh hin; dir geschehe, wie du geglaubt hast. Und sein Knecht wurde gesund zu derselben Stunde. 14 Und Jesus kam in das Haus des Petrus und sah, dass dessen Schwiegermutter zu Bett lag und hatte das Fieber. 15 Da berührte er ihre Hand und das Fieber verließ sie. Und sie stand auf und diente ihm. 16 Am Abend aber brachten sie viele Besessene zu ihm; und er trieb die Geister aus durch sein Wort und machte alle Kranken gesund, 17 auf dass erfüllt würde, was gesagt ist durch den Propheten Jesaja, der da spricht (Jesaja 53,4): »Er hat unsre Schwachheit auf sich genommen, und unsre Krankheiten hat er getragen.« 18 Als aber Jesus die Menge um sich sah, befahl er, hinüber ans andre Ufer zu fahren. 19 Und es trat ein Schriftgelehrter herzu und sprach zu ihm: Meister, ich will dir folgen, wohin du gehst. 20 Jesus sagt zu ihm: Die Füchse haben Gruben und die Vögel unter dem Himmel haben Nester; aber der Menschensohn hat nichts, wo er sein Haupt hinlege. 21 Ein anderer aber, einer seiner Jünger, sprach zu ihm: Herr, erlaube mir, dass ich zuvor hingehe und meinen Vater begrabe. 22 Aber Jesus spricht zu ihm: Folge mir nach und lass die Toten ihre Toten begraben! 23 Und er stieg in das Boot und seine Jünger folgten ihm. 24 Und siehe, da war ein großes Beben im Meer, sodass das Boot von den Wellen bedeckt wurde. Er aber schlief. 25 Und sie traten zu ihm, weckten ihn auf und sprachen: Herr, hilf, wir verderben! 26 Da sagt er zu ihnen: Ihr Kleingläubigen, warum seid ihr so furchtsam?, und stand auf und bedrohte den Wind und das Meer; und es ward eine große Stille. 27 Die Menschen aber verwunderten sich und sprachen: Was ist das für ein Mann, dass ihm Wind und Meer gehorsam sind? 28 Und er kam ans andre Ufer in die Gegend der Gadarener. Da liefen ihm entgegen zwei Besessene; die kamen aus den Grabhöhlen und waren sehr gefährlich, sodass niemand diese Straße gehen konnte. 29 Und siehe, sie schrien: Was haben wir mit dir zu schaffen, du Sohn Gottes? Bist du hergekommen, uns zu quälen, ehe es Zeit ist? 30 Es war aber fern von ihnen eine große Herde Säue auf der Weide. 31 Da baten ihn die Dämonen und sprachen: Willst du uns austreiben, so schick uns in die Herde Säue. 32 Und er sprach: Weg mit euch! Da fuhren sie aus und fuhren in die Säue. Und siehe, die ganze Herde stürmte den Abhang hinunter ins Meer, und sie ersoffen im Wasser. 33 Und die Hirten flohen und gingen hin in die Stadt und berichteten das alles und wie es den Besessenen ergangen war. 34 Und siehe, da ging die ganze Stadt hinaus Jesus entgegen. Und als sie ihn sahen, baten sie ihn, dass er ihr Gebiet verlasse.

Matthew 8

Ketab El Hayat

1 وَلَمَّا نَزَلَ مِنَ الْجَبَلِ، تَبِعَتْهُ جُمُوعٌ كَثِيرَةٌ. 2 وَإِذَا رَجُلٌ مُصَابٌ بِالْبَرَصِ، تَقَدَّمَ إِلَيْهِ وَسَجَدَ لَهُ قَائِلاً: «يَاسَيِّدُ، إِنْ كُنْتَ تُرِيدُ، فَأَنْتَ قَادِرٌ أَنْ تُطَهِّرَنِي!» 3 فَمَدَّ يَدَهُ وَلَمَسَهُ وَقَالَ: «أُرِيدُ، فَاطْهُرْ!» وَفِي الْحَالِ طَهُرَ الرَجُل مِنْ بَرَصِهِ. 4 وَقَالَ لَهُ يَسُوعُ: «انْتَبِهْ! لاَ تُخْبِرْ أَحَداً، بَلِ اذْهَبْ وَاعْرِضْ نَفْسَكَ عَلَى الْكَاهِنِ، وَقَدِّمِ الْقُرْبَانَ الَّذِي أَمَرَ بِهِ مُوسَى، فَيَكُونَ ذلِكَ شَهَادَةً لَهُمْ!»  5 وَحَالَمَا دَخَلَ يَسُوعُ مَدِينَةَ كَفْرَنَاحُومَ، جَاءَهُ قَائِدُ مِئَةٍ يَتَوَسَّلُ إِلَيْهِ 6 قَائِلاً: «يَاسَيِّدُ! إِنَّ خَادِمِي مَشْلُولٌ طَرِيحُ الْفِرَاشِ فِي الْبَيْتِ، يُعَانِي أَشَدَّ الآلاَمِ». 7 فَقَالَ لَهُ يَسُوعُ: «سَأَذْهَبُ وَأَشْفِيهِ!» 8 فَأَجَابَ قَائِدُ الْمِئَةِ: «يَاسَيِّدُ، أَنَا لاَ أَسْتَحِقُّ أَنْ تَدْخُلَ تَحْتَ سَقْفِ بَيْتِي. إِنَّمَا قُلْ كَلِمَةً، فَيُشْفَى خَادِمِي. 9 فَأَنَا أَيْضاً رَجُلٌ تَحْتَ سُلْطَةٍ أَعْلَى مِنِّي، وَلِي جُنُودٌ تَحْتَ إِمْرَتِي؛ أَقُولُ لأَحَدِهِمْ: اذْهَبْ! فَيَذْهَبُ، وَلِآخَرَ: تَعَالَ! فَيَأْتِي، وَلِعَبْدِي: افْعَلْ هَذَا! فَيَفْعَلُ». 10 فَلَمَّا سَمِعَ يَسُوعُ ذلِكَ، تَعَجَّبَ وَقَالَ لِمَنْ يَتْبَعُونَهُ: «الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: لَمْ أَجِدْ أَحَداً فِي إِسْرَائِيلَ لَهُ هَذَا الإِيمَانُ الْعَظِيمُ! 11 وَأَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ كَثِيرِينَ سَيَأْتُونَ مِنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَيَتَّكِئُونَ مَعَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ. 12 أَمَّا بَنُو الْمَلَكُوتِ، فَيُطْرَحُونَ فِي الظُّلْمَةِ الْخَارِجِيَّةِ، هُنَاكَ يَكُونُ الْبُكَاءُ وَصَرِيرُ الأَسْنَانِ!» 13 ثُمَّ قَالَ يَسُوعُ لِقَائِدِ الْمِئَةِ: «اذْهَبْ، وَلْيَكُنْ لَكَ مَا آمَنْتَ بِأَنْ يَكُونَ!» وَفِي تِلْكَ السَّاعَةِ شُفِيَ خَادِمُهُ.  14 وَذَهَبَ يَسُوعُ إِلَى بَيْتِ بُطْرُسَ، فَوَجَدَ حَمَاتَهُ تَرْقُدُ مَرِيضَةً تُعَانِي مِنَ الْحُمَّى. 15 فَلَمَسَ يَدَهَا، فَذَهَبَتْ عَنْهَا الْحُمَّى، وَنَهَضَتْ وَأَخَذَتْ تَخْدِمُهُ. 16 وَعِنْدَ حُلُولِ الْمَسَاءِ، أَحْضَرَ إِلَيْهِ النَّاسُ كَثِيرِينَ مِنَ الْمَسْكُونِينَ بِالشَّيَاطِينِ. فَكَانَ يَطْرُدُ الشَّيَاطِينَ بِكَلِمَةٍ مِنْهُ. وَشَفَى الْمَرْضَى جَمِيعاً، 17 لِكَيْ يَتِمَّ مَا قِيلَ بِلِسَانِ النَّبِيِّ إِشَعْيَاءَ الْقَائِلِ: «هُوَ أَخَذَ أَسْقَامَنَا، وَحَمَلَ أَمْرَاضَنَا».  18 وَحِينَ رَأَى يَسُوعُ أَنَّ الجُمُوعَ قَدِ احْتَشَدَتْ حَوْلَهُ، أَمَرَ تَلاَمِيذَهُ أَنْ يَعْبُرُوا إِلَى الضَّفَّةِ الْمُقَابِلَةِ. 19 فَتَقَدَّمَ إِلَيْهِ أَحَدُ الْكَتَبَةِ وَقَالَ: «يَامُعَلِّمُ، سَأَتْبَعُكَ حَيْثُمَا تَذْهَبُ!» 20 فَأَجَابَهُ يَسُوعُ: «لِلثَّعَالِبِ أَوْجَارٌ، وَلِطُيُورِ السَّمَاءِ أَوْكَارٌ؛ أَمَّا ابْنُ الإِنْسَانِ، فَلَيْسَ لَهُ مَكَانٌ يُسْنِدُ إِلَيْهِ رَأْسَهُ». 21 وَقَالَ لَهُ آخَرُ مِنْ تَلاَمِيذِهِ: «يَاسَيِّدُ، اسْمَحْ لِي أَنْ أَذْهَبَ أَوَّلاً فَأَدْفِنَ أَبِي!» 22 فَأَجَابَهُ يَسُوعُ: «اتْبَعْنِي الآنَ، وَدَعِ الْمَوْتَى يَدْفِنُونَ مَوْتَاهُمْ!»  23 ثُمَّ رَكِبَ الْقَارِبَ، وَتَبِعَهُ تَلاَمِيذُهُ. 24 وَإِذَا عَاصِفَةٌ شَدِيدَةٌ قَدْ هَبَّتْ عَلَى الْبُحَيْرَةِ، حَتَّى كَادَتِ الْمِيَاهُ أَنْ تَبْتَلِعَ الْقَارِبَ. وَكَانَ هُوَ نَائِماً. 25 فَأَسْرَعَ التَّلاَمِيذُ إِلَيْهِ يُوْقِظُونَهُ قَائِلِينَ: «يَاسَيِّدُ، نَجِّنَا! إِنَّنَا نَهْلِكُ!» 26 فَقَالَ لَهُمْ: «لِمَاذَا أَنْتُمْ خَائِفُونَ، يَاقَلِيلِي الإِيمَانِ؟» ثُمَّ نَهَضَ وَزَجَرَ الرِّيحَ وَالْبَحْرَ، فَسَادَ هُدُوءٌ تَامٌّ. 27 فَتَعَجَّبَ النَّاسُ وَقَالُوا: «تُرَى، مَنْ هَذَا حَتَّى إِنَّ الرِّيحَ وَالْبَحْرَ يُطِيعَانِهِ؟».  28 وَلَمَّا وَصَلَ يَسُوعُ إِلَى الضَّفَّةِ الْمُقَابِلَةِ، فِي بَلْدَةِ الْجَدَرِيِّينَ، لاَقَاهُ رَجُلاَنِ تَسْكُنُهُمَا الشَّيَاطِينُ، كَانَا خَارِجَيْنِ مِنْ بَيْنِ الْقُبُورِ، وَهُمَا شَرِسَانِ جِدّاً حَتَّى لَمْ يَكُنْ أَحَدٌ يَجْرُؤُ عَلَى الْمُرُورِ مِنْ تِلْكَ الطَّرِيقِ. 29 وَفَجْأَةً صَرَخَا قَائِلَيْنِ: «مَا شَأْنُكَ بِنَا يَايَسُوعُ ابْنَ اللهِ؟ أَجِئْتَ إِلَى هُنَا قَبْلَ الأَوَانِ لِتُعَذِّبَنَا؟» 30 وَكَانَ قَطِيعٌ كَبِيرٌ مِنَ الْخَنَازِيرِ يَرْعَى عَلَى مَسَافَةٍ مِنْهُمَا، 31 فَقَالَتِ الشَّيَاطِينُ لِيَسُوعَ: «إِنْ كُنْتَ سَتَطْرُدُنَا، فَأَرْسِلْنَا إِلَى قَطِيعِ الْخَنَازِيرِ». 32 فَقَالَ لَهُمْ: «اذْهَبُوا!» فَخَرَجُوا وَانْتَقَلُوا إِلَى قَطِيعِ الْخَنَازِيرِ، فَانْدَفَعَ الْقَطِيعُ مُسْرِعاً مِنْ عَلَى حَافَةِ الْجَبَلِ إِلَى الْبُحَيْرَةِ، وَمَاتَ فِيهَا غَرَقاً. 33 وَهَرَبَ رُعَاةُ الْخَنَازِيرِ إِلَى الْمَدِينَةِ، وَنَقَلُوا خَبَرَ كُلِّ مَا جَرَى، وَمَا حَدَثَ لِلْمَسْكُونَيْنِ. 34 وَإِذَا الْمَدِينَةُ كُلُّهَا قَدْ خَرَجَتْ لِلِقَاءِ يَسُوعَ. وَلَمَّا وَجَدَهُ أَهْلُهَا، طَلَبُوا إِلَيْهِ أَنْ يَرْحَلَ عَنْ دِيَارِهِمْ.

Matthew 8

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 هنگامی كه عيسی از فراز تپه به زير می‌آمد، بسياری به دنبال او براه افتادند. 2 ناگهان يک مرد جذامی خود را به عيسی رساند، و در مقابل او زانو زده، او را سجده كرد و با التماس گفت: «ای آقا، اگر بخواهی، می‌توانی مرا شفا ببخشی.» 3 عيسی دست خود را بر او گذاشت و فرمود: «البته كه می‌خواهم؛ شفا بياب!» و فوراً جذام او از بين رفت! 4 آنگاه عيسی به او فرمود: «بدون اين كه با كسی درباره‌ء شفايت گفتگو كنی، نزد كاهن برو تا تو را آزمايش كند. سپس هديه‌ای را كه شريعت موسی برای جذامی‌های شفا يافته تعيين كرده، تقديم كن تا همه بدانند كه شفا يافته‌ای.» 5-6 وقتی عيسی به شهر كفرناحوم رسيد، يک افسر رومی نزد او آمد و از او خواهش كرد كه خدمتكار افليج او را كه در خانه افتاده و از درد بخود می‌پيچيد، شفا دهد. 7 عيسی به او گفت: «بسيار خوب، می‌آيم و او را شفا می‌دهم.» 8-9 اما افسر در جواب عرض كرد: «سرور من، من اينقدر لياقت ندارم كه شما به خانه‌ء من بياييد. اگر از همين‌جا دستور بفرماييد خدمتكارم خوب خواهد شد. من خودم دستورهای افسران ارشد را اطاعت می‌كنم، و از طرف ديگر سربازانی نيز زير دست خود دارم كه اگر به يكی بگويم «برو» می‌رود و به ديگری بگويم «بيا» می‌آيد؛ اگر به خدمتكارم بگويم «فلان كار را بكن» می‌كند. می‌دانم اگر شما هم دستور بفرماييد، اين مرض از بدن خدمتكارم بيرون خواهد رفت.» 10 عيسی از سخنان او حيرت كرد! پس رو به جمعيت كرد و گفت: «در تمام سرزمين اسرائيل نيز چنين ايمانی در كسی نديده‌ام. 11 اين را به شما بگويم كه عده‌ء زيادی از قومهای غيريهود، مانند اين افسر رومی، از سراسر دنيا آمده، در درگاه خداوند با ابراهيم و اسحاق و يعقوب همنشين خواهند شد؛ 12 و بسياری از يهوديان كه می‌بايست به درگاه خداوند راه يابند، بيرون انداخته خواهند شد، در جايی كه تاريكی و گريه و عذاب حكمفرماست.» 13 سپس رو به افسر رومی‌كرد و گفت: «به خانه‌ات برگرد. مطابق ايمانت، انجام شد.» خدمتكار او همان لحظه شفا يافت! 14 هنگامی كه عيسی به خانه‌ء پطرس رسيد، مادر زن پطرس تب كرده و در رختخواب بود. 15 اما وقتی عيسی دست او را گرفت، تب او قطع شد و برخاست و به پذيرايی پرداخت. 16 همان شب، عدۀ زيادی از ديوانگان را نزد عيسی آوردند، و او با گفتن يک كلمه، تمام ارواح ناپاک را از وجود آنان بيرون كرد و تمام بيماران را شفا بخشيد. 17 به اين وسيله، پيشگويی اشعيای نبی به انجام رسيد كه: «او ضعفهای ما را برطرف كرد و مرض‌های ما را از ما دور ساخت.» 18 وقتی عيسی متوجه شد كه جمعيت بزرگی نزد او جمع شده‌اند به شاگردانش فرمود تا آماده شوند و به كناره‌ء ديگر درياچه بروند. 19 درست در همان لحظه، يكی از علمای دين يهود نزد او آمد و گفت: «استاد، به هر قيمتی كه شده، شما را پيروی خواهم كرد.» 20 اما عيسی به او گفت: «روباه‌ها برای خود لانه دارند و پرندگان آشيانه؛ اما من كه مسيح هستم، جايی برای استراحت ندارم.» 21 يكی ديگر از مريدانش به او گفت: «آقا، اجازه بفرماييد تا زمان فوت پدرم بمانم؛ وقتی او مُرد و او را دفن كردم، خواهم آمد تا شما را پيروی نمايم.» 22 عيسی به او گفت: «الان از من پيروی كن، و بگذار آنانی كه روحشان مرده است، مرده‌های خود را دفن كنند.» 23 آنگاه عيسی و شاگردانش وارد قايق شدند و به سمت ديگر درياچه براه افتادند. 24 ناگهان درياچه طوفانی شد بطوری كه ارتفاع امواج از قايق نيز می‌گذشت و آب به داخل آن می‌ريخت. اما عيسی در خواب بود. 25 شاگردانش به او نزديک شدند و بيدارش كرده، فرياد زدند: «استاد، به داد ما برسيد؛ غرق می‌شويم!» 26 عيسی جواب داد: «ای كم‌ايمانان! چرا می‌ترسيد؟» سپس برخاست و فرمان داد تا باد و طوفان آرام گيرند؛ آنگاه آرامش كامل پديد آمد. 27 شاگردان كه حيرت و ترس وجودشان را فراگرفته بود، به يكديگر می‌گفتند: «اين چه نوع انسانی است كه حتی باد و دريا نيز اطاعتش می‌كنند؟» 28 وقتی به سرزمين جدری‌ها كه در طرف ديگر درياچه بود رسيدند، دو ديوانه زنجيری به ايشان برخوردند. اين دو ديوانه‌ء در قبرستان زندگی می‌كردند و آنقدر خطرناک بودند كه كسی جرأت نداشت از آن منطقه عبور كند. 29 تا چشمشان به عيسی افتاد، شروع كردند به فرياد كشيدن كه: «ای فرزند خدا با ما چه كار داری؟ آيا آمده‌ای تا قبل از وقت، ما را عذاب دهی؟» 30 از قضا در آن حوالی گله‌ء خوكی می‌چريدند. 31 پس ارواح ناپاک از عيسی خواهش كرده، گفتند: «اگر می‌خواهی ما را بيرون كنی، ما را به درون جسم اين خوكها بفرست.» 32 عيسی به آنها گفت: «بسيار خوب، برويد.» ارواح ناپاک از وجود آن دو نفر بيرون آمدند و داخل خوكها شدند. ناگاه تمام گله، ديوانه‌وار بطرف پرتگاه دويدند و خود را به درياچه انداختند و خفه شدند. 33 خوک‌چرانها با ديدن اين صحنه، وحشت‌زده به شهر فرار كردند و تمام ماجرا را برای مردم نقل نمودند. 34 در نتيجه، تمام اهالی شهر بيرون ريختند تا عيسی را ببينند، وقتی به او رسيدند از او خواهش كردند كه از آنجا برود و ايشان را بحال خودشان بگذارد.

Matthew 8

New International Version

1 When Jesus came down from the mountainside, large crowds followed him. 2 A man with leprosy[1] came and knelt before him and said, “Lord, if you are willing, you can make me clean.” 3 Jesus reached out his hand and touched the man. “I am willing,” he said. “Be clean!” Immediately he was cleansed of his leprosy. 4 Then Jesus said to him, “See that you don’t tell anyone. But go, show yourself to the priest and offer the gift Moses commanded, as a testimony to them.” 5 When Jesus had entered Capernaum, a centurion came to him, asking for help. 6 “Lord,” he said, “my servant lies at home paralyzed, suffering terribly.” 7 Jesus said to him, “Shall I come and heal him?” 8 The centurion replied, “Lord, I do not deserve to have you come under my roof. But just say the word, and my servant will be healed. 9 For I myself am a man under authority, with soldiers under me. I tell this one, ‘Go,’ and he goes; and that one, ‘Come,’ and he comes. I say to my servant, ‘Do this,’ and he does it.” 10 When Jesus heard this, he was amazed and said to those following him, “Truly I tell you, I have not found anyone in Israel with such great faith. 11 I say to you that many will come from the east and the west, and will take their places at the feast with Abraham, Isaac and Jacob in the kingdom of heaven. 12 But the subjects of the kingdom will be thrown outside, into the darkness, where there will be weeping and gnashing of teeth.” 13 Then Jesus said to the centurion, “Go! Let it be done just as you believed it would.” And his servant was healed at that moment. 14 When Jesus came into Peter’s house, he saw Peter’s mother-in-law lying in bed with a fever. 15 He touched her hand and the fever left her, and she got up and began to wait on him. 16 When evening came, many who were demon-possessed were brought to him, and he drove out the spirits with a word and healed all the sick. 17 This was to fulfill what was spoken through the prophet Isaiah: “He took up our infirmities and bore our diseases.”[2] 18 When Jesus saw the crowd around him, he gave orders to cross to the other side of the lake. 19 Then a teacher of the law came to him and said, “Teacher, I will follow you wherever you go.” 20 Jesus replied, “Foxes have dens and birds have nests, but the Son of Man has no place to lay his head.” 21 Another disciple said to him, “Lord, first let me go and bury my father.” 22 But Jesus told him, “Follow me, and let the dead bury their own dead.” 23 Then he got into the boat and his disciples followed him. 24 Suddenly a furious storm came up on the lake, so that the waves swept over the boat. But Jesus was sleeping. 25 The disciples went and woke him, saying, “Lord, save us! We’re going to drown!” 26 He replied, “You of little faith, why are you so afraid?” Then he got up and rebuked the winds and the waves, and it was completely calm. 27 The men were amazed and asked, “What kind of man is this? Even the winds and the waves obey him!” 28 When he arrived at the other side in the region of the Gadarenes,[3] two demon-possessed men coming from the tombs met him. They were so violent that no one could pass that way. 29 “What do you want with us, Son of God?” they shouted. “Have you come here to torture us before the appointed time?” 30 Some distance from them a large herd of pigs was feeding. 31 The demons begged Jesus, “If you drive us out, send us into the herd of pigs.” 32 He said to them, “Go!” So they came out and went into the pigs, and the whole herd rushed down the steep bank into the lake and died in the water. 33 Those tending the pigs ran off, went into the town and reported all this, including what had happened to the demon-possessed men. 34 Then the whole town went out to meet Jesus. And when they saw him, they pleaded with him to leave their region.

Matthew 8

Священное Писание, Восточный перевод

1 Когда Иса спустился с горы, за Ним последовало множество людей. (Mr 1:40; Lu 5:12) 2 Тут к Нему подошёл человек, больной проказой[1], поклонился Ему и сказал: – Господин, если Ты захочешь, Ты можешь меня очистить. 3 Иса протянул руку и прикоснулся к нему, сказав: – Хочу, очистись! В тот же миг человек исцелился от проказы. 4 Тогда Иса сказал ему: – Смотри, никому не говори об этом, но пойди, покажись священнослужителю и принеси дар, какой повелел Муса[2]. Так люди удостоверятся, что ты исцелён[3]. (Le 14:1) 5 Когда Иса пришёл в Капернаум, к Нему подошёл римский офицер и попросил о помощи. (Lu 7:1; Lu 13:28) 6 – Господин, – сказал он, – мой слуга лежит дома парализованный и ужасно мучается. 7 Иса ответил ему: – Хорошо, Я приду и исцелю его. 8 Но офицер сказал: – Господин, я не достоин, чтобы Ты вошёл под крышу моего дома. Но скажи лишь слово, и мой слуга выздоровеет. 9 Ведь и сам я подчиняюсь приказам, и у меня в подчинении тоже есть воины. Я говорю одному: «Ступай!» – и он идёт, другому: «Ко мне!» – и тот приходит. Рабу моему говорю: «Сделай это!» – и он делает. 10 Иса, выслушав его, удивился и сказал тем, кто шёл за Ним: – Говорю вам истину, что даже в Исраиле Я не встречал такой сильной веры. 11 Говорю же вам, что многие из других народов придут с востока и запада и возлягут на пиру в Небесном Царстве вместе с Ибрахимом, Исхаком и Якубом. 12 А многие иудеи, которые были подданными этого Царства от самого рождения, будут выброшены вон, во тьму, где будет плач и скрежет зубов. 13 И Иса сказал римскому офицеру: – Иди! По твоей вере будет тебе. И в тот же час больной слуга выздоровел. 14 Придя в дом Петира, Иса увидел, что его тёща лежит в горячке. (Mr 1:29; Lu 4:38) 15 Он прикоснулся к её руке, и жар оставил её, она встала и начала накрывать для Него на стол. 16 С наступлением вечера к Исе привели много людей, одержимых демонами. Он изгнал духов словом и исцелил всех больных. 17 Это было исполнением слов пророка Исаии: «Он взял на Себя наши немощи и понёс наши болезни»[4]. (Isa 53:4) 18 Когда Иса увидел, что вокруг Него собралась большая толпа, Он велел ученикам переправиться на другую сторону озера. (Lu 9:57) 19 Тут к Нему подошёл один из учителей Таурата и сказал: – Учитель, я пойду за Тобой, куда бы Ты ни пошёл. 20 Иса ответил: – У лисиц есть норы, и у птиц небесных – гнёзда, а Ниспосланному как Человек[5] негде и голову приклонить. (Da 7:13; Mt 26:64) 21 А другой человек, из Его учеников, сказал: – Повелитель, разреши мне остаться со своим отцом, чтобы, когда он умрёт, я смог похоронить его. 22 Но Иса ответил ему: – Следуй за Мной, пусть духовно мёртвые сами хоронят своих мертвецов. 23 Иса вошёл в лодку, и ученики сели вместе с Ним. (Mr 4:36; Lu 8:22) 24 Внезапно на озере поднялся такой сильный шторм, что лодку захлёстывало волнами. А Иса в это время спал. 25 Ученики разбудили Его, говоря: – Повелитель, спаси нас! Мы гибнем! 26 Иса ответил: – Маловеры, ну что вы испугались? Он встал, запретил ветру и волнам, и наступил полный штиль. 27 Ученики удивлённо спрашивали: – Кто же Он, что даже ветер и волны повинуются Ему? 28 Когда Иса прибыл на другую сторону озера, в Гадаринскую землю, навстречу Ему из могильных пещер вышли два человека, одержимых демонами. Они были такие буйные, что никто не решался проходить той дорогой. (Mr 5:1; Lu 8:26) 29 – Что Ты от нас хочешь, Сын Всевышнего (Царственный Спаситель)? – закричали они. – Ты пришёл мучить нас ещё до назначенного срока? 30 Неподалёку от них паслось большое стадо свиней. 31 Демоны попросили Ису: – Если Ты нас выгонишь, то пошли нас в это стадо свиней. 32 Иса сказал им: – Идите! Выйдя из людей, демоны вошли в свиней. Всё стадо бросилось с обрыва в озеро и погибло в воде. 33 А свинопасы побежали в город и всё рассказали, включая и то, что произошло с одержимыми. 34 Тогда все жители города вышли навстречу Исе и, увидев Его, попросили покинуть их края.

Matthew 8

中文和合本(简体)

1 耶 稣 下 了 山 , 有 许 多 人 跟 着 他 。 2 有 一 个 长 大 ? 疯 的 来 拜 他 , 说 : 主 若 肯 , 必 能 叫 我 洁 净 了 。 3 耶 稣 伸 手 摸 他 , 说 : 我 肯 , 你 洁 净 了 罢 ! 他 的 大 ? 疯 立 刻 就 洁 净 了 。 4 耶 稣 对 他 说 : 你 切 不 可 告 诉 人 , 只 要 去 把 身 体 给 祭 司 察 看 , 献 上 摩 西 所 吩 咐 的 礼 物 , 对 众 人 作 证 据 。 5 耶 稣 进 了 迦 百 农 , 有 一 个 百 夫 长 进 前 来 , 求 他 说 : 6 主 阿 , 我 的 仆 人 害 瘫 痪 病 , 躺 在 家 里 , 甚 是 疼 苦 。 7 耶 稣 说 : 我 去 医 治 他 。 8 百 夫 长 回 答 说 : 主 阿 , 你 到 我 舍 下 , 我 不 敢 当 ; 只 要 你 说 一 句 话 , 我 的 仆 人 就 必 好 了 。 9 因 为 我 在 人 的 权 下 , 也 有 兵 在 我 以 下 ; 对 这 个 说 : 去 ! 他 就 去 ; 对 那 个 说 : 来 ! 他 就 来 ; 对 我 的 仆 人 说 : 你 作 这 事 ! 他 就 去 作 。 10 耶 稣 听 见 就 希 奇 , 对 跟 从 的 人 说 : 我 实 在 告 诉 你 们 , 这 麽 大 的 信 心 , 就 是 在 以 色 列 中 , 我 也 没 有 遇 见 过 。 11 我 又 告 诉 你 们 , 从 东 从 西 , 将 有 许 多 人 来 , 在 天 国 里 与 亚 伯 拉 罕 、 以 撒 、 雅 各 一 同 坐 席 ; 12 惟 有 本 国 的 子 民 竟 被 赶 到 外 边 黑 暗 里 去 , 在 那 里 必 要 哀 哭 切 齿 了 。 13 耶 稣 对 百 夫 长 说 : 你 回 去 罢 ! 照 你 的 信 心 , 给 你 成 全 了 。 那 时 , 他 的 仆 人 就 好 了 。 14 耶 稣 到 了 彼 得 家 里 , 见 彼 得 的 岳 母 害 热 病 躺 着 。 15 耶 稣 把 他 的 手 一 摸 , 热 就 退 了 ; 他 就 起 来 服 事 耶 稣 。 16 到 了 晚 上 , 有 人 带 着 许 多 被 鬼 附 的 来 到 耶 稣 跟 前 , 他 只 用 一 句 话 就 把 鬼 都 赶 出 去 , 并 且 治 好 了 一 切 有 病 的 人 。 17 这 是 要 应 验 先 知 以 赛 亚 的 话 , 说 : 他 代 替 我 们 的 软 弱 , 担 当 我 们 的 疾 病 。 18 耶 稣 见 许 多 人 围 着 他 , 就 吩 咐 渡 到 那 边 去 。 19 有 一 个 文 士 来 , 对 他 说 : 夫 子 , 你 无 论 往 那 里 去 , 我 要 跟 从 你 。 20 耶 稣 说 : 狐 狸 有 洞 , 天 空 的 飞 鸟 有 窝 , 人 子 却 没 有 枕 头 的 地 方 。 21 又 有 一 个 门 徒 对 耶 稣 说 : 主 阿 , 容 我 先 回 去 埋 葬 我 的 父 亲 。 22 耶 稣 说 : 任 凭 死 人 埋 葬 他 们 的 死 人 ; 你 跟 从 我 罢 ! 23 耶 稣 上 了 船 , 门 徒 跟 着 他 。 24 海 里 忽 然 起 了 暴 风 , 甚 至 船 被 波 浪 掩 盖 ; 耶 稣 却 睡 着 了 。 25 门 徒 来 叫 醒 了 他 , 说 : 主 阿 , 救 我 们 , 我 们 丧 命 啦 ! 26 耶 稣 说 : 你 们 这 小 信 的 人 哪 , 为 甚 麽 胆 怯 呢 ? 於 是 起 来 , 斥 责 风 和 海 , 风 和 海 就 大 大 的 平 静 了 。 27 众 人 希 奇 , 说 : 这 是 怎 样 的 人 ? 连 风 和 海 也 听 从 他 了 ! 28 耶 稣 既 渡 到 那 边 去 , 来 到 加 大 拉 人 的 地 方 , 就 有 两 个 被 鬼 附 的 人 从 坟 茔 里 出 来 迎 着 他 , 极 其 凶 猛 , 甚 至 没 有 人 能 从 那 条 路 上 经 过 。 29 他 们 喊 着 说 : 神 的 儿 子 , 我 们 与 你 有 甚 麽 相 干 ? 时 候 还 没 有 到 , 你 就 上 这 里 来 叫 我 们 受 苦 麽 ? 30 离 他 们 很 远 , 有 一 大 群 猪 吃 食 。 31 鬼 就 央 求 耶 稣 , 说 : 若 把 我 们 赶 出 去 , 就 打 发 我 们 进 入 猪 群 罢 ! 32 耶 稣 说 : 去 罢 ! 鬼 就 出 来 , 进 入 猪 群 。 全 群 忽 然 闯 下 山 崖 , 投 在 海 里 淹 死 了 。 33 放 猪 的 就 逃 跑 进 城 , 将 这 一 切 事 和 被 鬼 附 的 人 所 遭 遇 的 都 告 诉 人 。 34 合 城 的 人 都 出 来 迎 见 耶 稣 , 既 见 了 就 央 求 他 离 开 他 们 的 境 界 。