Website too slow? Load as basic HTML.

Matthew 18

Lutherbibel 2017

1 Zu derselben Stunde traten die Jünger zu Jesus und sprachen: Wer ist nun der Größte im Himmelreich? 2 Und er rief ein Kind zu sich und stellte es mitten unter sie 3 und sprach: Wahrlich, ich sage euch: Wenn ihr nicht umkehrt und werdet wie die Kinder, so werdet ihr nicht ins Himmelreich kommen. 4 Wer nun sich selbst erniedrigt und wird wie dieses Kind, der ist der Größte im Himmelreich. 5 Und wer ein solches Kind aufnimmt in meinem Namen, der nimmt mich auf. 6 Wer aber einen dieser Kleinen, die an mich glauben, zum Bösen verführt, für den wäre es besser, dass ein Mühlstein um seinen Hals gehängt und er ersäuft würde im Meer, wo es am tiefsten ist. 7 Weh der Welt der Verführungen wegen! Es müssen ja Verführungen kommen; doch weh dem Menschen, der zum Bösen verführt! 8 Wenn aber deine Hand oder dein Fuß dich verführt, so hau sie ab und wirf sie von dir. Es ist besser für dich, dass du lahm oder verkrüppelt zum Leben eingehst, als dass du zwei Hände oder zwei Füße hast und wirst in das ewige Feuer geworfen. 9 Und wenn dich dein Auge verführt, reiß es aus und wirf's von dir. Es ist besser für dich, dass du einäugig zum Leben eingehst, als dass du zwei Augen hast und wirst in das höllische Feuer geworfen. 10-11 Seht zu, dass ihr nicht einen von diesen Kleinen verachtet. Denn ich sage euch: Ihre Engel im Himmel sehen allezeit das Angesicht meines Vaters im Himmel. 12 Was meint ihr? Wenn ein Mensch hundert Schafe hätte und eins unter ihnen sich verirrte: lässt er nicht die neunundneunzig auf den Bergen, geht hin und sucht das verirrte? 13 Und wenn es geschieht, dass er's findet, wahrlich, ich sage euch: Er freut sich über dieses eine mehr als über die neunundneunzig, die sich nicht verirrt haben. 14 So ist's auch nicht der Wille bei eurem Vater im Himmel, dass auch nur eines von diesen Kleinen verloren werde. 15 Sündigt aber dein Bruder, so geh hin und weise ihn zurecht zwischen dir und ihm allein. Hört er auf dich, so hast du deinen Bruder gewonnen. 16 Hört er nicht auf dich, so nimm noch einen oder zwei zu dir, damit jede Sache durch zweier oder dreier Zeugen Mund bestätigt werde. 17 Hört er auf die nicht, so sage es der Gemeinde. Hört er auch auf die Gemeinde nicht, so sei er für dich wie ein Heide und Zöllner. 18 Wahrlich, ich sage euch: Alles, was ihr auf Erden binden werdet, soll auch im Himmel gebunden sein, und alles, was ihr auf Erden lösen werdet, soll auch im Himmel gelöst sein. 19 Wahrlich, ich sage euch auch: Wenn zwei unter euch einig werden auf Erden, worum sie bitten wollen, so soll es ihnen widerfahren von meinem Vater im Himmel. 20 Denn wo zwei oder drei versammelt sind in meinem Namen, da bin ich mitten unter ihnen. 21 Da trat Petrus hinzu und sprach zu ihm: Herr, wie oft muss ich denn meinem Bruder, der an mir sündigt, vergeben? Ist's genug siebenmal? 22 Jesus sprach zu ihm: Ich sage dir: nicht siebenmal, sondern siebzigmal siebenmal. 23 Darum gleicht das Himmelreich einem König, der mit seinen Knechten abrechnen wollte. 24 Und als er anfing abzurechnen, wurde einer vor ihn gebracht, der war ihm zehntausend Zentner Silber schuldig. 25 Da er's nun nicht bezahlen konnte, befahl der Herr, ihn und seine Frau und seine Kinder und alles, was er hatte, zu verkaufen und zu zahlen. 26 Da fiel der Knecht nieder und flehte ihn an und sprach: Hab Geduld mit mir; ich will dir's alles bezahlen. 27 Da hatte der Herr Erbarmen mit diesem Knecht und ließ ihn frei und die Schuld erließ er ihm auch. 28 Da ging dieser Knecht hinaus und traf einen seiner Mitknechte, der war ihm hundert Silbergroschen schuldig; und er packte und würgte ihn und sprach: Bezahle, was du schuldig bist! 29 Da fiel sein Mitknecht nieder und bat ihn und sprach: Hab Geduld mit mir; ich will dir's bezahlen. 30 Er wollte aber nicht, sondern ging hin und warf ihn ins Gefängnis, bis er bezahlt hätte, was er schuldig war. 31 Als nun seine Mitknechte das sahen, wurden sie sehr betrübt und kamen und brachten bei ihrem Herrn alles vor, was sich begeben hatte. 32 Da befahl ihn sein Herr zu sich und sprach zu ihm: Du böser Knecht! Deine ganze Schuld habe ich dir erlassen, weil du mich gebeten hast; 33 hättest du dich da nicht auch erbarmen sollen über deinen Mitknecht, wie ich mich über dich erbarmt habe? 34 Und sein Herr wurde zornig und überantwortete ihn den Peinigern, bis er alles bezahlt hätte, was er schuldig war. 35 So wird auch mein himmlischer Vater an euch tun, wenn ihr nicht von Herzen vergebt, ein jeder seinem Bruder.

Matthew 18

Ketab El Hayat

1 فِي تِلْكَ السَّاعَةِ، تَقَدَّمَ التَّلاَمِيذُ إِلَى يَسُوعَ يَسْأَلُونَهُ: «مَنْ هُوَ الأَعْظَمُ، إِذَنْ، فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ؟» 2 فَدَعَا إِلَيْهِ وَلَداً صَغِيراً وَأَوْقَفَهُ وَسْطَهُمْ، 3 وَقَالَ: «الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ لاَ تَتَحَوَّلُونَ وَتَصِيرُونَ مِثْلَ الأَوْلاَدِ الصِّغَارِ، فَلَنْ تَدْخُلُوا مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ أَبَداً. 4 فَمَنِ اتَّضَعَ فَصَارَ مِثْلَ هَذَا الْوَلَدِ الصَّغِيرِ، فَهُوَ الأَعْظَمُ فِي مَلَكُوتِ السَّمَاوَاتِ. 5 وَمَنْ قَبِلَ بِاسْمِي وَلَداً صَغِيراً مِثْلَ هَذَا، فَقَدْ قَبِلَنِي. 6 وَمَنْ كَانَ عَثْرَةً لأَحَدِ هَؤُلاَءِ الصِّغَارِ الْمُؤْمِنِينَ بِي، فَأَفْضَلُ لَهُ لَوْ عُلِّقَ فِي عُنُقِهِ حَجَرُ الرَّحَى وَأُغْرِقَ فِي أَعْمَاقِ الْبَحْرِ. 7 الْوَيْلُ لِلْعَالَمِ مِنَ الْعَثَرَاتِ! فَلاَبُدَّ أَنْ تَأْتِيَ الْعَثَرَاتُ؛ وَلكِنِ الْوَيْلُ لِمَنْ تَأْتِي الْعَثَرَاتُ عَلَى يَدِهِ! 8 فَإِنْ كَانَتْ يَدُكَ أَوْ رِجْلُكَ فَخّاً لَكَ، فَاقْطَعْهَا وَأَلْقِهَا عَنْكَ: أَفْضَلُ لَكَ أَنْ تَدْخُلَ الْحَيَاةَ وَيَدُكَ أَوْ رِجْلُكَ مَقْطُوعَةٌ، مِنْ أَنْ تُطْرَحَ فِي النَّارِ الأَبَدِيَّةِ. 9 وَإِنْ كَانَتْ عَيْنُكَ فَخّاً لَكَ، فَاقْلَعْهَا وَأَلْقِهَا عَنْكَ: أَفْضَلُ لَكَ أَنْ تَدْخُلَ الْحَيَاةَ وَعَيْنُكَ مَقْلُوعَةٌ، مِنْ أَنْ تُطْرَحَ فِي جَهَنَّمِ النَّارِ وَلَكَ عَيْنَانِ. 10 إِيَّاكُمْ أَنْ تَحْتَقِرُوا أَحَداً مِنْ هَؤُلاَءِ الصِّغَارِ! فَإِنِّي أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ مَلاَئِكَتَهُمْ فِي السَّمَاءِ يُشَاهِدُونَ كُلَّ حِينٍ وَجْهَ أَبِي الَّذِي فِي السَّمَاوَاتِ.  11 فَإِنَّ ابْنَ الإِنْسَانِ قَدْ جَاءَ لِكَيْ يُخَلِّصَ الْهَالِكِينَ. 12 مَا رَأْيُكُمْ فِي إِنْسَانٍ كَانَ عِنْدَهُ مِئَةُ خَرُوفٍ، فَضَلَّ وَاحِدٌ مِنْهَا: أَفَلاَ يَتْرُكُ التِّسْعَةَ وَالتِّسْعِينَ فِي الْجِبَالِ، وَيَذْهَبُ يَبْحَثُ عَنِ الضَّالِّ؟ 13 الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّهُ إِذَا وَجَدَهُ، فَإِنَّهُ يَفْرَحُ بِهِ أَكْثَرَ مِنْ فَرَحِهِ بِالتِّسْعَةِ وَالتِّسْعِينَ الَّتِي لَمْ تَضِلْ! 14 وَهكَذَا، لاَ يَشَاءُ أَبُوكُمُ الَّذِي فِي السَّمَاوَاتِ أَنْ يَهْلِكَ وَاحِدٌ مِنْ هَؤُلاَءِ الصِّغَارِ.  15 إِنْ أَخْطَأَ إِلَيْكَ أَخُوكَ، فَاذْهَبْ إِلَيْهِ وَعَاتِبْهُ بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَلَى انْفِرَادٍ. فَإِذَا سَمِعَ لَكَ، تَكُونُ قَدْ رَبِحْتَ أَخَاكَ. 16 وَإِذَا لَمْ يَسْمَعْ، فَخُذْ مَعَكَ أَخاً آخَرَ أَوِ اثْنَيْنِ، حَتَّى يَثْبُتَ كُلُّ أَمْرٍ بِشَهَادَةِ شَاهِدَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةٍ. 17 فَإِذَا لَمْ يَسْمَعْ لَهُمَا، فَاعْرِضِ الأَمْرَ عَلَى الْكَنِيسَةِ. فَإِذَا لَمْ يَسْمَعْ لِلْكَنِيسَةِ أَيْضاً، فَلْيَكُنْ عِنْدَكَ كَالْوَثَنِيِّ وَجَابِي الضَّرَائِبِ. 18 فَالْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: إِنَّ كُلَّ مَا تَرْبِطُونَهُ عَلَى الأَرْضِ يَكُونُ قَدْ رُبِطَ فِي السَّمَاءِ، وَمَا تَحُلُّونَهُ عَلَى الأَرْضِ يَكُونُ قَدْ حُلَّ فِي السَّمَاءِ. 19 وَأَيْضاً أَقُولُ لَكُمْ: إِذَا اتَّفَقَ اثْنَانِ مِنْكُمْ عَلَى الأَرْضِ في أَيِّ أَمْرٍ، مَهْمَا كَانَ مَا يَطْلُبَانِهِ، فَإِنَّ ذَلِكَ يَكُونُ لَهُمَا مِنْ قِبَلِ أَبِي الَّذِي فِي السَّمَاوَاتِ. 20 فَإِنَّهُ حَيْثُمَا اجْتَمَعَ اثْنَانِ أَوْ ثَلاَثَةٌ بِاسْمِي، فَأَنَا أَكُونُ فِي وَسَطِهِمْ».  21 عِنْدَئِذٍ تَقَدَّمَ إِلَيْهِ بُطْرُسُ وَسَأَلَهُ: «يَارَبُّ، كَمْ مَرَّةً يُخْطِئُ إِلَيَّ أَخِي فَأَغْفِرَ لَهُ؟ هَلْ إِلَى سَبْعِ مَرَّاتٍ؟» 22 فَأَجَابَهُ يَسُوعُ: «لاَ إِلَى سَبْعِ مَرَّاتٍ، بَلْ إِلَى سَبْعِينَ سَبْعَ مَرَّاتٍ! 23 لِهَذَا السَّبَبِ، يُشَبَّهُ مَلَكُوتُ السَّمَاوَاتِ بِإِنْسَانٍ مَلِكٍ أَرَادَ أَنْ يُحَاسِبَ عَبِيدَهُ. 24 فَلَمَّا شَرَعَ يُحَاسِبُهُمْ، أُحْضِرَ إِلَيْهِ وَاحِدٌ مَدْيُونٌ بِعَشَرَةِ آلاَفِ وَزْنَةٍ. 25 وَإِذْ لَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مَا يُوفِي بِهِ دَيْنَهُ، أَمَرَ سَيِّدُهُ بِأَنْ يُبَاعَ هُوَ وَزَوْجَتُهُ وَأَوْلاَدُهُ وَكُلُّ مَا يَمْلِكُ لِيُوفِيَ الدَّيْنَ. 26 لكِنَّ الْعَبْدَ خَرَّ أَمَامَهُ سَاجِداً وَقَائِلاً: يَاسَيِّدُ، أَمْهِلْنِي فَأُوفِيَ لَكَ الدَّيْنَ كُلَّهُ. 27 فَأَشْفَقَ سَيِّدُ ذَلِكَ الْعَبْدِ عَلَيْهِ، فَأَطْلَقَ سَرَاحَهُ، وَسَامَحَهُ بِالدَّيْنِ.  28 «وَلكِنْ لَمَّا خَرَجَ ذَلِكَ الْعَبْدُ، قَصَدَ وَاحِداً مِنْ زُمَلاَئِهِ الْعَبِيدِ كَانَ مَدْيُوناً لَهُ بِمِئَةِ دِينَارٍ. فَقَبَضَ عَلَيْهِ وَأَخَذَ بِخِنَاقِهِ قَائِلاً: أَوْفِنِي مَا عَلَيْكَ! 29 فَرَكَعَ زَمِيلُهُ الْعَبْدُ أَمَامَهُ وَقَالَ مُتَوَسِّلاً: أَمْهِلْنِي فَأُوْفِيَكَ! 30 فَلَمْ يَقْبَلْ بَلْ مَضَى وَأَلْقَاهُ فِي السِّجْنِ حَتَّى يُوفِيَ مَا عَلَيْهِ. 31 وَإِذْ شَاهَدَ زُمَلاَؤُهُ الْعَبِيدُ مَا جَرَى، حَزِنُوا جِدّاً، فَمَضَوْا وَأَخْبَرُوا سَيِّدَهُمْ بِكُلِّ مَا جَرَى. 32 فَاسْتَدْعَاهُ سَيِّدُهُ وَقَالَ لَهُ: أَيُّهَا الْعَبْدُ الشِّرِّيرُ، ذَلِكَ الدَّيْنُ كُلُّهُ سَامَحْتُكَ بِهِ لأَنَّكَ تَوَسَّلْتَ إِلَيَّ. 33 أَفَمَا كَانَ يَجِبُ أَنْ تَرْحَمَ زَمِيلَكَ الْعَبْدَ كَمَا رَحِمْتُكَ أَنَا؟ 34 وَإِذْ ثَارَ غَضَبُ سَيِّدِهِ عَلَيْهِ، دَفَعَهُ إِلَى الْجَلاَّدِينَ لِيُعَذِّبُوهُ حَتَّى يُوفِيَ كُلَّ مَا عَلَيْهِ. 35 هَكَذَا يَفْعَلُ بِكُمْ أَبِي السَّمَاوِيُّ إِنْ لَمْ يَغْفِرْ كُلٌّ مِنْكُمْ لأَخِيهِ مِنْ قَلْبِهِ!»

Matthew 18

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 همان لحظه، شاگردان نزد عيسی آمده، پرسيدند كه كداميک در ملكوت خدا مقام بزرگتری خواهند داشت. 2 عيسی طفل كوچكی را صدا زد و او را به ميان شاگردان آورد، 3 و گفت: «تا از گناهانتان دست نكشيد و بسوی خدا باز نگرديد و مانند بچه‌های كوچک نشويد، هرگز نخواهيد توانست وارد ملكوت خدا گرديد! 4 پس، هر كه خود را مانند اين بچه‌ء كوچک فروتن سازد، در ملكوت خداوند بزرگترين خواهد بود؛ 5 و هر كه بخاطر من خدمتی به اين بچه‌ها بكند، در واقع به من خدمت كرده است. 6 ولی اگر كسی باعث شود يكی از اين بچه‌های كوچک كه به من ايمان دارند، ايمان خود را از دست بدهد، بهتر است آن شخص سنگ آسيابی به گردن خود ببندد و خود را به قعر دريا بيندازد. 7 «وای به حال اين دنيا كه باعث می‌شود مردم ايمانشان را از دست بدهند. البته وسوسه هميشه وجود دارد، ولی وای بحال كسی كه مردم را وسوسه كند. 8 اگر دست يا پای تو، تو را به گناه بكشاند، قطعش كن و دور بينداز. بهتر است بدون دست و پا وارد بهشت شوی تا اينكه با دست و پا به جهنم بروی. 9 و اگر چشمت باعث می‌شود گناه كنی، آن را از حدقه درآور و دور بينداز. بهتر است با يک چشم وارد بهشت شوی تا اينكه با دو چشم به جهنم بروی. 10 «هيچگاه اين بچه‌های كوچک را تحقير نكنيد، چون آنها در آسمان فرشتگانی دارند كه هميشه در پيشگاه پدر آسمانی من حاضر می‌شوند. 11 من آمده‌ام تا گمراهان را نجات بخشم.» 12 «اگر مردی صد گوسفند داشته باشد، و يكی از آنها از گله دور بيفتد و گم شود، آن مرد چه می‌كند؟ آيا آن نود و نه گوسفند ديگر را در صحرا رها نمی‌كند تا به دنبال گوسفند گمشده‌اش برود؟ 13 بلی، او می‌رود و وقتی آن را پيدا كرد، برای آن يک گوسفند بيشتر شاد می‌شود تا برای آن نود و نه گوسفند كه جانشان در خطر نبوده است. 14 به همين ترتيب، خواست پدر آسمانی من اين نيست كه حتی يكی از اين كودكان از دست برود و هلاک گردد. 15 «اگر برادری به تو بدی كند، برو و خصوصی با او گفتگو كن و او را متوجه‌ء خطايش بساز. اگر سخن تو را گوش گرفت و به تقصيرش اعتراف كرد، برادری را باز يافته‌ای. 16 ولی اگر قبول نكرد، اين بار با دو يا سه نفر ديگر پيش او برو تا اين اشخاص شاهد سخنان تو باشند. 17 ولی اگر باز هم به گفته‌های شما گوش نداد، آنگاه موضوع را با كليسا در ميان بگذار؛ و اگر كليسا به تو حق بدهد و آن برادر باز هم زير بار نرود، آنگاه كليسا بايد با او همچون يک بيگانه رفتار كند. 18 مطمئن باشيد كه هر چه در زمين ببنديد، در آسمان بسته می‌شود، و هر چه در زمين باز كنيد در آسمان هم باز می‌شود. 19 «اين را نيز به شما می‌گويم كه اگر دو نفر از شما اينجا بر روی زمين درباره‌ء چيزی كه از خدا می‌خواهيد يكدل باشيد، پدر آسمانی من آن را به شما خواهد داد. 20 چون هر جا كه دو يا سه نفر به نام من جمع شوند، من آنجا در ميان آنها هستم.» 21 در اين هنگام پطرس پيش آمد و پرسيد: «استاد، برادری را كه به من بدی می‌كند، تا چند مرتبه بايد ببخشم؟ آيا هفت بار؟» 22 عيسی جواب داد: «نه، هفتاد مرتبه هفت بار!» 23 آنگاه افزود: «وقايع ملكوت آسمان مانند ماجرای آن پادشاهی است كه تصميم گرفت حسابهای خود را تصفيه كند. 24 در جريان اين كار، يكی از بدهكاران را به دربار آوردند كه مبلغ هنگفتی به پادشاه بدهكار بود. 25 اما چون پول نداشت قرضش را بپردازد، پادشاه دستور داد در مقابل قرضش، او را با زن و فرزندان و تمام دارايی‌اش بفروشند. 26 «ولی آن مرد بر پاهای پادشاه افتاد و التماس كرد و گفت: ای پادشاه استدعا دارم به من مهلت بدهيد تا همه‌ء قرضم را تا به آخر تقديم كنم. 27 «پادشاه دلش بحال او سوخت. پس او را آزاد كرد و قرضش را بخشيد. 28 «ولی وقتی اين بدهكار از دربار پادشاه بيرون آمد، فوری به سراغ همكارش رفت كه فقط صد تومان از او طلب داشت. پس گلوی او را فشرد و گفت: زود باش پولم را بده! 29 «بدهكار بر پاهای او افتاد و التماس كرد: خواهش می‌كنم مهلتی به من بده تا تمام قرضت را پس بدهم. 30 «اما طلبكار راضی نشد و او را به زندان انداخت تا پولش را تمام و كمال بپردازد. 31 «وقتی دوستان اين شخص ماجرا را شنيدند، بسيار اندوهگين شدند و به حضور پادشاه رفته، تمام جريان را بعرض او رساندند. 32 پادشاه بلافاصله آن مرد را خواست و به او فرمود: ای ظالم بدجنس! من بخواهش تو آن قرض كلان را بخشيدم. 33 آيا حقش نبود تو هم به اين همكارت رحم می‌كردی، همانطور كه من به تو رحم كردم؟ 34 «پادشاه بسيار غضبناک شد و دستور داد او را به زندان بيندازند و شكنجه دهند، و تا دينار آخر قرضش را نپرداخته، آزادش نكنند. 35 «بلی، و اين چنين پدر آسمانی من با شما رفتار خواهد كرد اگر شما برادرتان را از ته دل نبخشيد.»

Matthew 18

New International Version

1 At that time the disciples came to Jesus and asked, “Who, then, is the greatest in the kingdom of heaven?” 2 He called a little child to him, and placed the child among them. 3 And he said: “Truly I tell you, unless you change and become like little children, you will never enter the kingdom of heaven. 4 Therefore, whoever takes the lowly position of this child is the greatest in the kingdom of heaven. 5 And whoever welcomes one such child in my name welcomes me. 6 “If anyone causes one of these little ones—those who believe in me—to stumble, it would be better for them to have a large millstone hung around their neck and to be drowned in the depths of the sea. 7 Woe to the world because of the things that cause people to stumble! Such things must come, but woe to the person through whom they come! 8 If your hand or your foot causes you to stumble, cut it off and throw it away. It is better for you to enter life maimed or crippled than to have two hands or two feet and be thrown into eternal fire. 9 And if your eye causes you to stumble, gouge it out and throw it away. It is better for you to enter life with one eye than to have two eyes and be thrown into the fire of hell. 10-11 “See that you do not despise one of these little ones. For I tell you that their angels in heaven always see the face of my Father in heaven.[1] 12 “What do you think? If a man owns a hundred sheep, and one of them wanders away, will he not leave the ninety-nine on the hills and go to look for the one that wandered off? 13 And if he finds it, truly I tell you, he is happier about that one sheep than about the ninety-nine that did not wander off. 14 In the same way your Father in heaven is not willing that any of these little ones should perish. 15 “If your brother or sister[2] sins,[3] go and point out their fault, just between the two of you. If they listen to you, you have won them over. 16 But if they will not listen, take one or two others along, so that ‘every matter may be established by the testimony of two or three witnesses.’[4] 17 If they still refuse to listen, tell it to the church; and if they refuse to listen even to the church, treat them as you would a pagan or a tax collector. 18 “Truly I tell you, whatever you bind on earth will be[5] bound in heaven, and whatever you loose on earth will be[6] loosed in heaven. 19 “Again, truly I tell you that if two of you on earth agree about anything they ask for, it will be done for them by my Father in heaven. 20 For where two or three gather in my name, there am I with them.” 21 Then Peter came to Jesus and asked, “Lord, how many times shall I forgive my brother or sister who sins against me? Up to seven times?” 22 Jesus answered, “I tell you, not seven times, but seventy-seven times.[7] 23 “Therefore, the kingdom of heaven is like a king who wanted to settle accounts with his servants. 24 As he began the settlement, a man who owed him ten thousand bags of gold[8] was brought to him. 25 Since he was not able to pay, the master ordered that he and his wife and his children and all that he had be sold to repay the debt. 26 “At this the servant fell on his knees before him. ‘Be patient with me,’ he begged, ‘and I will pay back everything.’ 27 The servant’s master took pity on him, canceled the debt and let him go. 28 “But when that servant went out, he found one of his fellow servants who owed him a hundred silver coins.[9] He grabbed him and began to choke him. ‘Pay back what you owe me!’ he demanded. 29 “His fellow servant fell to his knees and begged him, ‘Be patient with me, and I will pay it back.’ 30 “But he refused. Instead, he went off and had the man thrown into prison until he could pay the debt. 31 When the other servants saw what had happened, they were outraged and went and told their master everything that had happened. 32 “Then the master called the servant in. ‘You wicked servant,’ he said, ‘I canceled all that debt of yours because you begged me to. 33 Shouldn’t you have had mercy on your fellow servant just as I had on you?’ 34 In anger his master handed him over to the jailers to be tortured, until he should pay back all he owed. 35 “This is how my heavenly Father will treat each of you unless you forgive your brother or sister from your heart.”

Matthew 18

Священное Писание, Восточный перевод

1 ; Тогда же ученики подошли к Исе и спросили: – Кто важнее всех в Царстве Всевышнего? (Mr 9:33; Lu 9:46; Lu 17:1) 2 Иса подозвал маленького ребёнка и поставил его посреди них. 3 – Говорю вам истину, – сказал Иса, – если кто не изменится и не станет таким, как маленькое дитя, то он никогда не войдёт в Царство Всевышнего. 4 Поэтому, кто смирит себя и станет таким, как это дитя, тот и самый великий в Царстве Всевышнего. 5 Кто ради Меня принимает такого ребёнка, тот принимает и Меня. 6 Но если же кто введёт в грех одного из этих малых, верующих в Меня, то для него было бы лучше, если бы ему повесили на шею мельничный жёрнов и утопили в море. 7 – Горе миру от всего, что ведёт людей ко греху! И хотя в этом мире неизбежны соблазны, но горе тому человеку, кто вводит других людей в грех! (Mr 9:43) 8 Если же твоя рука или нога влечёт тебя ко греху, отсеки её и выбрось вон. Лучше тебе остаться с одной рукой или с одной ногой, но войти в рай, чем с двумя руками и двумя ногами быть брошенным в вечный огонь. 9 Если твой глаз влечёт тебя ко греху, вырви его и отбрось. Лучше тебе с одним глазом войти в рай, чем с двумя глазами быть брошенным в огонь ада. 10-11 Смотрите, не презирайте никого из этих малых. Говорю вам, что их ангелы[1] на небе всегда видят лицо Моего Небесного Отца[2]. (Ps 33:8; Ps 90:11; Heb 1:14) 12 – Как вы думаете? Если у человека есть сто овец, и одна из них заблудится, то разве он не оставит девяносто девять пастись на холмах и не пойдёт искать пропавшую? (Lu 15:4) 13 И если он найдёт её, то, говорю вам истину: он будет рад этой одной больше, чем девяноста девяти, которые не терялись. 14 Так и ваш Небесный Отец не хочет, чтобы потерялся хоть один из этих меньших. 15 – Если твой брат согрешил против тебя, то пойди и с глазу на глаз скажи ему, в чём он не прав. Если он послушает тебя, то ты приобрёл своего брата. (Lu 17:3) 16 Если же он не будет тебя слушать, то возьми с собой ещё одного или двух человек, чтобы«каждое слово было подтверждено показаниями двух или трёх свидетелей»[3]. (De 19:15) 17 Если он и их не захочет слушать, то скажи об этом общине верующих в Меня, и если он не послушается и общины, то тогда пусть он будет для тебя как язычник или как сборщик налогов. 18 Говорю вам истину: что вы осудите на земле, то будет осуждено и Всевышним, Который на небесах, и что вы оправдаете на земле, то будет оправдано и Всевышним, Который на небесах. 19 Ещё раз говорю вам, что если двое из вас здесь, на земле, примут решение относительно какого-нибудь дела, о котором они вопрошают Всевышнего, то Мой Отец, Который на небесах, даст им на него добро[4]. 20 Потому что там, где двое или трое собраны вместе ради Меня, там и Я нахожусь вместе с ними. 21 Тогда Петир подошёл к Исе и спросил: – Повелитель, сколько раз я должен прощать своего брата, если тот согрешит против меня? Семь раз? (Lu 17:4) 22 Иса ответил: – Не семь, а семьдесят раз по семь[5]. 23 Царство Всевышнего можно сравнить с царём, который решил рассчитаться со своими слугами. 24 Когда царь начал расчёт, то первым к нему привели того, кто был должен ему огромную сумму[6]. 25 Так как у должника не было чем расплатиться, то царь повелел продать для уплаты долга самого должника, его жену, детей и всё их имущество. 26 Слуга пал и, поклонившись царю, стал просить: «Дай мне ещё немного времени, и я всё выплачу». 27 Царь пожалел слугу, простил ему весь долг и отпустил его. 28 Тот вышел и, встретив такого же слугу, который должен был ему всего сто серебряных монет[7], схватил его и начал душить. «Верни сейчас же всё, что ты мне должен», – требовал он. (Mt 20:2) 29 Должник пал ему в ноги и стал умолять: «Дай мне ещё немного времени, и я всё выплачу». 30 Но тот не захотел ждать и бросил его в темницу, пока не будет выплачен весь его долг. 31 Другие слуги видели, что произошло, и это их возмутило. Они пошли и рассказали всё царю. 32 Тогда царь позвал слугу. «Ах ты, негодный раб, – сказал он, – я по твоей просьбе простил тебе все долги, 33 так неужели и ты не мог простить своего товарища, как я простил тебя?» 34 Разгневавшись, царь отдал его в руки истязателей до тех пор, пока тот не выплатит весь свой долг. 35 Так и Мой Небесный Отец поступит с вами, если вы не будете искренне прощать ваших братьев, – заключил Иса.

Matthew 18

中文和合本(简体)

1 当 时 , 门 徒 进 前 来 , 问 耶 稣 说 : 天 国 里 谁 是 最 大 的 ? 2 耶 稣 便 叫 一 个 小 孩 子 来 , 使 他 站 在 他 们 当 中 , 3 说 : 我 实 在 告 诉 你 们 , 你 们 若 不 回 转 , 变 成 小 孩 子 的 样 式 , 断 不 得 进 天 国 。 4 所 以 , 凡 自 己 谦 卑 像 这 小 孩 子 的 , 他 在 天 国 里 就 是 最 大 的 。 5 凡 为 我 的 名 接 待 一 个 像 这 小 孩 子 的 , 就 是 接 待 我 。 6 凡 使 这 信 我 的 一 个 小 子 跌 倒 的 , 倒 不 如 把 大 磨 石 拴 在 这 人 的 颈 项 上 , 沉 在 深 海 里 。 7 这 世 界 有 祸 了 , 因 为 将 人 绊 倒 ; 绊 倒 人 的 事 是 免 不 了 的 , 但 那 绊 倒 人 的 有 祸 了 ! 8 倘 若 你 一 只 手 , 或 是 一 只 脚 , 叫 你 跌 倒 , 就 砍 下 来 丢 掉 。 你 缺 一 只 手 , 或 是 一 只 脚 , 进 入 永 生 , 强 如 有 两 手 两 脚 被 丢 在 永 火 里 。 9 倘 若 你 一 只 眼 叫 你 跌 倒 , 就 把 他 剜 出 来 丢 掉 。 你 只 有 一 只 眼 进 入 永 生 , 强 如 有 两 只 眼 被 丢 在 地 狱 的 火 里 。 10 你 们 要 小 心 , 不 可 轻 看 这 小 子 里 的 一 个 ; 我 告 诉 你 们 , 他 们 的 使 者 在 天 上 , 常 见 我 天 父 的 面 。 ( 有 古 卷 在 此 有 11 人 子 来 , 为 要 拯 救 失 丧 的 人 。 ) 12 一 个 人 若 有 一 百 只 羊 , 一 只 走 迷 了 路 , 你 们 的 意 思 如 何 ? 他 岂 不 撇 下 这 九 十 九 只 , 往 山 里 去 找 那 只 迷 路 的 羊 麽 ? 13 若 是 找 着 了 , 我 实 在 告 诉 你 们 , 他 为 这 一 只 羊 欢 喜 , 比 为 那 没 有 迷 路 的 九 十 九 只 欢 喜 还 大 呢 ! 14 你 们 在 天 上 的 父 也 是 这 样 , 不 愿 意 这 小 子 里 失 丧 一 个 。 15 倘 若 你 的 弟 兄 得 罪 你 , 你 就 去 , 趁 着 只 有 他 和 你 在 一 处 的 时 候 , 指 出 他 的 错 来 。 他 若 听 你 , 你 便 得 了 你 的 弟 兄 ; 16 他 若 不 听 , 你 就 另 外 带 一 两 个 人 同 去 , 要 凭 两 三 个 人 的 口 作 见 证 , 句 句 都 可 定 准 。 17 若 是 不 听 他 们 , 就 告 诉 教 会 ; 若 是 不 听 教 会 , 就 看 他 像 外 邦 人 和 税 吏 一 样 。 18 我 实 在 告 诉 你 们 , 凡 你 们 在 地 上 所 捆 绑 的 , 在 天 上 也 要 捆 绑 ; 凡 你 们 在 地 上 所 释 放 的 , 在 天 上 也 要 释 放 。 19 我 又 告 诉 你 们 , 若 是 你 们 中 间 有 两 个 人 在 地 上 同 心 合 意 的 求 甚 麽 事 , 我 在 天 上 的 父 必 为 他 们 成 全 。 20 因 为 无 论 在 那 里 , 有 两 三 个 人 奉 我 的 名 聚 会 , 那 里 就 有 我 在 他 们 中 间 。 21 那 时 , 彼 得 进 前 来 , 对 耶 稣 说 : 主 阿 , 我 弟 兄 得 罪 我 , 我 当 饶 恕 他 几 次 呢 ? 到 七 次 可 以 麽 ? 22 耶 稣 说 : 我 对 你 说 , 不 是 到 七 次 , 乃 是 到 七 十 个 七 次 。 23 天 国 好 像 一 个 王 要 和 他 仆 人 算 账 。 24 才 算 的 时 候 , 有 人 带 了 一 个 欠 一 千 万 银 子 的 来 。 25 因 为 他 没 有 甚 麽 偿 还 之 物 , 主 人 吩 咐 把 他 和 他 妻 子 儿 女 , 并 一 切 所 有 的 都 卖 了 偿 还 。 26 那 仆 人 就 俯 伏 拜 他 , 说 : 主 阿 , 宽 容 我 , 将 来 我 都 要 还 清 。 27 那 仆 人 的 主 人 就 动 了 慈 心 , 把 他 释 放 了 , 并 且 免 了 他 的 债 。 28 那 仆 人 出 来 , 遇 见 他 的 一 个 同 伴 欠 他 十 两 银 子 , 便 揪 着 他 , 掐 住 他 的 喉 咙 , 说 : 你 把 所 欠 的 还 我 ! 29 他 的 同 伴 就 俯 伏 央 求 他 , 说 : 宽 容 我 罢 , 将 来 我 必 还 清 。 30 他 不 肯 , 竟 去 把 他 下 在 监 里 , 等 他 还 了 所 欠 的 债 。 31 众 同 伴 看 见 他 所 做 的 事 就 甚 忧 愁 , 去 把 这 事 都 告 诉 了 主 人 。 32 於 是 主 人 叫 了 他 来 , 对 他 说 : 你 这 恶 奴 才 ! 你 央 求 我 , 我 就 把 你 所 欠 的 都 免 了 , 33 你 不 应 当 怜 恤 你 的 同 伴 , 像 我 怜 恤 你 麽 ? 34 主 人 就 大 怒 , 把 他 交 给 掌 刑 的 , 等 他 还 清 了 所 欠 的 债 。 35 你 们 各 人 若 不 从 心 里 饶 恕 你 的 弟 兄 , 我 天 父 也 要 这 样 待 你 们 了 。