Website too slow? Load as basic HTML.

Matthew 15

Lutherbibel 2017

1 Da kamen zu Jesus Pharisäer und Schriftgelehrte aus Jerusalem und sprachen: 2 Warum übertreten deine Jünger die Überlieferung der Ältesten? Denn sie waschen ihre Hände nicht, wenn sie Brot essen. 3 Er antwortete und sprach zu ihnen: Warum übertretet denn ihr Gottes Gebot um eurer Überlieferung willen? 4 Denn Gott hat gesagt (2. Mose 20,12; 21,17): »Du sollst Vater und Mutter ehren«, und: »Wer Vater oder Mutter schmäht, der soll des Todes sterben.« 5 Ihr aber lehrt: Wer zu Vater oder Mutter sagt: Eine Opfergabe soll sein, was dir von mir zusteht, 6 der braucht seinen Vater nicht zu ehren. Damit habt ihr Gottes Wort aufgehoben um eurer Überlieferung willen. 7 Ihr Heuchler, richtig hat Jesaja von euch geweissagt und gesprochen (Jesaja 29,13): 8 »Dies Volk ehrt mich mit den Lippen, aber ihr Herz ist fern von mir; 9 vergeblich dienen sie mir, weil sie lehren solche Lehren, die nichts als Menschengebote sind.« 10 Und er rief das Volk zu sich und sprach zu ihnen: Hört zu und begreift: 11 Nicht was zum Mund hineingeht, macht den Menschen unrein; sondern was aus dem Mund herauskommt, das macht den Menschen unrein. 12 Da traten die Jünger hinzu und sprachen zu ihm: Weißt du auch, dass die Pharisäer an dem Wort Anstoß nahmen, als sie es hörten? 13 Aber er antwortete und sprach: Alle Pflanzen, die mein himmlischer Vater nicht gepflanzt hat, die werden ausgerissen. 14 Lasst sie, sie sind blinde Blindenführer! Wenn aber ein Blinder den andern führt, so fallen sie beide in die Grube. 15 Da antwortete Petrus und sprach zu ihm: Deute uns dies Gleichnis! 16 Er sprach zu ihnen: Seid denn auch ihr noch immer unverständig? 17 Versteht ihr nicht, dass alles, was zum Mund hineingeht, das geht in den Bauch und wird danach in die Grube ausgeleert? 18 Was aber aus dem Mund herauskommt, das kommt aus dem Herzen, und das macht den Menschen unrein. 19 Denn aus dem Herzen kommen böse Gedanken, Mord, Ehebruch, Unzucht, Diebstahl, falsches Zeugnis, Lästerung. 20 Das sind die Dinge, die den Menschen unrein machen. Aber mit ungewaschenen Händen essen macht den Menschen nicht unrein. 21 Und Jesus ging weg von dort und entwich in die Gegend von Tyrus und Sidon. 22 Und siehe, eine kanaanäische Frau kam aus diesem Gebiet und schrie: Ach, Herr, du Sohn Davids, erbarme dich meiner! Meine Tochter wird von einem bösen Geist übel geplagt. 23 Er aber antwortete ihr kein Wort. Da traten seine Jünger zu ihm, baten ihn und sprachen: Lass sie doch gehen, denn sie schreit uns nach. 24 Er antwortete aber und sprach: Ich bin nur gesandt zu den verlorenen Schafen des Hauses Israel. 25 Sie aber kam und fiel vor ihm nieder und sprach: Herr, hilf mir! 26 Aber er antwortete und sprach: Es ist nicht recht, dass man den Kindern ihr Brot nehme und werfe es vor die Hunde. 27 Sie sprach: Ja, Herr; aber doch essen die Hunde von den Brosamen, die vom Tisch ihrer Herren fallen. 28 Da antwortete Jesus und sprach zu ihr: Frau, dein Glaube ist groß. Dir geschehe, wie du willst! Und ihre Tochter wurde gesund zu derselben Stunde. 29 Und Jesus ging von dort weiter und kam an das Galiläische Meer und ging auf einen Berg und setzte sich dort. 30 Und es kam eine große Menge zu ihm; die hatten bei sich Lahme, Blinde, Verkrüppelte, Stumme und viele andere und legten sie ihm vor die Füße, und er heilte sie, 31 sodass sich das Volk verwunderte, als sie sahen, dass die Stummen redeten, die Verkrüppelten gesund waren, die Lahmen gingen und die Blinden sahen; und sie priesen den Gott Israels. 32 Und Jesus rief seine Jünger zu sich und sprach: Das Volk jammert mich; denn sie harren nun schon drei Tage bei mir aus und haben nichts zu essen; und ich will sie nicht hungrig gehen lassen, damit sie nicht verschmachten auf dem Wege. 33 Da sprachen die Jünger zu ihm: Woher sollen wir so viel Brot nehmen in der Einöde, um eine so große Menge zu sättigen? 34 Und Jesus sprach zu ihnen: Wie viele Brote habt ihr? Sie sprachen: Sieben, und ein paar Fische. 35 Und er ließ das Volk sich lagern auf die Erde 36 und nahm die sieben Brote und die Fische, dankte, brach sie und gab sie den Jüngern, und die Jünger gaben sie dem Volk. 37 Und sie aßen alle und wurden satt; und sie sammelten auf, was an Brocken übrig blieb, sieben Körbe voll. 38 Und die da gegessen hatten, waren viertausend Männer, ohne Frauen und Kinder. 39 Und als er das Volk hatte gehen lassen, stieg er ins Boot und kam in das Gebiet von Magadan.

Matthew 15

Ketab El Hayat

1 وَتَقَدَّمَ إِلَى يَسُوعَ بَعْضُ الْكَتَبَةِ وَالْفَرِّيسِيِّينَ مِنْ أُورُشَلِيمَ، وَسَأَلُوهُ: 2 «لِمَاذَا يُخَالِفُ تَلاَمِيذُكَ تَقَالِيدَ الشُّيُوخِ، فَلاَ يَغْسِلُونَ أَيْدِيَهُمْ قَبْلَ أَنْ يَأْكُلُوا؟» 3 فَأَجَابَهُمْ «وَلِمَاذَا تُخَالِفُونَ أَنْتُمْ وَصِيَّةَ اللهِ مِنْ أَجْلِ الْمُحَافَظَةِ عَلَى تَقَالِيدِكُمْ؟ 4 فَقَدْ أَوْصَى اللهُ قَائِلاً: أَكْرِمْ أَبَاكَ وَأُمَّكَ. وَمَنْ أَهَانَ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ، فَلْيَكُنِ الْمَوْتُ عِقَاباً لَهُ. 5 وَلَكِنَّكُمْ أَنْتُمْ تَقُولُونَ: مَنْ قَالَ لأَبِيهِ أَوْ أُمِّهِ: إِنَّ مَا أَعُولُكَ بِهِ قَدْ قَدَّمْتُهُ قُرْبَاناً لِلْهَيْكَلِ، 6 فَهُوَ فِي حِلٍّ مِنْ إِكْرَامِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ. وَأَنْتُمْ، بِهَذَا، تُلْغُونَ مَا أَوْصَى بِهِ اللهُ، مُحَافَظَةً عَلَى تَقَالِيدِكُمْ. 7 أَيُّهَا الْمُنَافِقُونَ! أَحْسَنَ إِشَعْيَاءُ إِذْ تَنَبَّأَ عَنْكُمْ فَقَالَ: 8 هَذَا الشَّعْبُ يُكْرِمُنِي بِشَفَتَيْهِ، أَمَّا قَلْبُهُ فَبَعِيدٌ عَنِّي جِدّاً! 9 إِنَّمَا بَاطِلاً يَعْبُدُونَنِي وَهُمْ يُعَلِّمُونَ تَعَالِيمَ لَيْسَتْ إِلاَّ وَصَايَا النَّاسِ».  10 ثُمَّ دَعَا الْجَمْعَ إِلَيْهِ وَقَالَ لَهُمْ: «اِسْمَعُوا وَافْهَمُوا: 11 لَيْسَ مَا يَدْخُلُ الْفَمَ يُنَجِّسُ الإِنْسَانَ، بَلْ مَا يَخْرُجُ مِنَ الْفَمِ هُوَ الَّذِي يُنَجِّسُ الإِنْسَانَ». 12 فَتَقَدَّمَ إِلَيْهِ تَلاَمِيذُهُ وَقَالُوا لَهُ: «أَتَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْقَوْلَ قَدْ أَثَارَ غَيْظَ الْفَرِّيسِيِّينَ؟» 13 فَأَجَابَهُمْ: «كُلُّ نَبَاتٍ لَمْ يَزْرَعْهُ أَبِي السَّمَاوِيُّ، لاَبُدَّ أَنْ يُقْلَعَ. 14 دَعُوهُمْ وَشَأْنَهُمْ، فَهُمْ عُمْيَانٌ يَقُودُونَ عُمْيَاناً. وَإِذَا كَانَ الأَعْمَى يَقُودُ أَعْمَى، يَسْقُطَانِ مَعاً فِي حُفْرَةٍ». 15 وَقَالَ لَهُ بُطْرُسُ: «فَسِّرْ لَنَا ذَاكَ الْمَثَلَ!» 16 فَأَجَابَ: «وَهَلْ أَنْتُمْ أَيْضاً بِلاَ فَهْمٍ؟ 17 أَلاَ تُدْرِكُونَ بَعْدُ أَنَّ الطَّعَامَ الَّذِي يَدْخُلُ الْفَمَ يَنْزِلُ إِلَى الْبَطْنِ، ثُمَّ يُطْرَحُ إِلَى الْخَلاَءِ؟ 18 أَمَّا مَا يَخْرُجُ مِنَ الْفَمِ، فَإِنَّهُ مِنَ الْقَلْبِ يَصْدُرُ، وَهُوَ الَّذِي يُنَجِّسُ الإِنْسَانَ. 19 فَمِنَ الْقَلْبِ تَنْبُعُ الأَفْكَارُ الشِّرِّيرَةُ، الْقَتْلُ، الزِّنَى، الْفِسْقُ، السَّرِقَةُ، شَهَادَةُ الزُّورِ، الازْدِرَاءُ. 20 هَذِهِ هِيَ الأُمُورُ الَّتِي تُنَجِّسُ الإِنْسَانَ. وَأَمَّا تَنَاوُلُ الطَّعَامِ بِأَيْدٍ غَيْرِ مَغْسُولَةٍ، فَلاَ يُنَجِّسُ الإِنْسَانَ!»  21 ثُمَّ غَادَرَ يَسُوعُ تِلْكَ الْمِنْطَقَةَ، وَذَهَبَ إِلَى نَوَاحِي صُورَ وَصَيْدَا. 22 فَإِذَا امْرَأَةٌ كَنْعَانِيَّةٌ مِنْ تِلْكَ النَّوَاحِي، قَدْ تَقَدَّمَتْ إِلَيْهِ صَارِخَةً: «ارْحَمْنِي يَاسَيِّدُ، يَاابْنَ دَاوُدَ! اِبْنَتِي مُعَذَّبَةٌ جِدّاً، يَسْكُنُهَا شَيْطَانٌ». 23 لكِنَّهُ لَمْ يُجِبْهَا بِكَلِمَةٍ. فَجَاءَ تَلاَمِيذُهُ يُلِحُّونَ عَلَيْهِ قَائِلِينَ: «اصْرِفْهَا عَنَّا. فَهِيَ تَصْرُخُ وَرَاءنَا!» 24 فَأَجَابَ: «مَا أُرْسِلْتُ إِلاَّ إِلَى الْخِرَافِ الضَّالَّةِ، إِلَى بَيْتِ إِسْرَائِيلَ!» 25 وَلكِنَّ الْمَرْأَةَ اقْتَرَبَتْ إِلَيْهِ، وَسَجَدَتْ لَهُ، وَقَالَتْ: «أَعِنِّي يَاسَيِّدُ!» 26 فَأَجَابَ: «لَيْسَ مِنَ الصَّوَابِ أَنْ يُؤْخَذَ خُبْزُ الْبَنِينَ وَيُطْرَحَ لِلْكِلاَبِ!» 27 فَقَالَتْ: «صَحِيحٌ يَاسَيِّدُ؛ وَلكِنَّ جِرَاءَ الْكِلاَبِ تَأْكُلُ مِنَ الْفُتَاتِ الَّذِي يَسْقُطُ مِنْ مَوَائِدِ أَصْحَابِهَا!» 28 فَأَجَابَهَا يَسُوعُ: «أَيَّتُهَا الْمَرْأَةُ، عَظِيمٌ إِيمَانُكِ! فَلْيَكُنْ لَكِ مَا تَطْلُبِينَ!» فَشُفِيَتِ ابْنَتُهَا مِنْ تِلْكَ السَّاعَةِ.  29 ثُمَّ انْتَقَلَ يَسُوعُ مِنْ تِلْكَ الْمِنْطَقَةِ، مُتَّجِهاً إِلَى بُحَيْرَةِ الْجَلِيلِ. فَصَعِدَ إِلَى الْجَبَلِ وَجَلَسَ هُنَاكَ. 30 فَجَاءتْ إِلَيْهِ جُمُوعٌ كَثِيرَةٌ وَمَعَهُمْ عُرْجٌ وَمَشْلُولُونَ وَعُمْيٌ وَخُرْسٌ وَغَيْرُهُمْ كَثِيرُونَ، وَطَرَحُوهُمْ عِنْدَ قَدَمَيْهِ، فَشَفَاهُمْ. 31 فَدُهِشَتِ الْجُمُوعُ إِذْ رَأَوْا الْخُرْسَ يَنْطِقُونَ، وَالْمَشْلُولِينَ أَصِحَّاءَ، وَالْعُرْجَ يَمْشُونَ، وَالْعُمْيَ يُبْصِرُونَ؛ وَمَجَّدُوا إِلهَ إِسْرَائِيلَ.  32 وَلكِنَّ يَسُوعَ دَعَا تَلاَمِيذَهُ إِلَيْهِ وَقَالَ: «إِنِّي أُشْفِقُ عَلَى الْجَمْعِ لأَنَّهُمْ مَازَالُوا مَعِي مُنْذُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ وَلَيْسَ عِنْدَهُمْ مَا يَأْكُلُونَهُ. وَلاَ أُرِيدُ أَنْ أَصْرِفَهُمْ صَائِمِينَ لِئَلاَّ يُصِيبُهُمْ الإعْيَاءُ فِي الطَّرِيقِ». 33 فَقَالَ التَّلاَمِيذُ: «مِنْ أَيْنَ لَنَا فِي هَذِهِ الْبَرِّيَّةِ خُبْزٌ كَثِيرٌ حَتَّى يَكْفِيَ هَذَا الْجَمْعَ الْكَثِيرَ؟» 34 فَسَأَلَهُمْ: «كَمْ رَغِيفاً عِنْدَكُمْ؟» أَجَابُوا: «سَبْعَةٌ وَبَعْضُ سَمَكَاتٍ صِغَارٍ!» 35 فَأَمَرَ الْجَمْعَ أَنْ يَجْلِسُوا عَلَى الأَرْضِ، 36 ثُمَّ أَخَذَ الأَرْغِفَةَ السَّبْعَةَ وَالسَّمَكَاتِ، وَشَكَرَ وَكَسَّرَ، وَأَعْطَى التَّلاَمِيذَ، فَوَزَّعُوهَا عَلَى الْجُمُوعِ. 37 فَأَكَلَ الْجَمِيعُ حَتَّى شَبِعُوا. ثُمَّ رَفَعَ التَّلاَمِيذُ سَبْعَةَ سِلاَلٍ مَلأُوهَا بِمَا فَضَلَ مِنَ الْكِسَرِ. 38 وَكَانَ عَدَدُ الآكِلِينَ أَرْبَعَةَ آلاَفِ رَجُلٍ، مَاعَدَا النِّسَاءَ وَالأَوْلاَدَ.  39 ثُمَّ صَرَفَ يَسُوعُ الْجُمُوعَ، وَرَكِبَ الْقَارِبَ، وَجَاءَ إِلَى نَوَاحِي مَجَدَانَ.

Matthew 15

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1-2 در اين هنگام عده‌ای از فريسی‌ها و علمای دين از اورشليم آمدند تا با عيسی بحث كنند. آنها پرسيدند: «چرا شاگردان شما آداب و رسومی را كه از اجداد ما به ما رسيده است، ناديده می‌گيرند و پيش از خوردن غذا، دستهايشان را آب نمی‌كشند؟» 3 عيسی جواب داد: «چرا خود شما برای اينكه آداب و رسوم گذشته‌ء خود را حفظ كنيد، احكام خدا را زير پا می‌گذاريد؟ 4 يكی از احكام خدا اين است كه پدر و مادر خود را احترام كنيد و هر كه پدر و مادر خود را ناسزا گويد، كشته شود. 5-6 اما شما به مردم می‌گوييد: حتی اگر پدر و مادرتان محتاج باشند، مبلغی را كه بايد خرج ايشان كنيد، می‌توانيد وقف خانه‌ء خدا نماييد. پس شما با اين قانونی كه وضع كرده‌ايد، دستور خدا را كه عبارت از احترام به پدر و مادر است، زير پا می‌گذاريد. 7 ای رياكاران! اشعيای نبی خوب در حق شما پيشگويی كرد كه: 8 اين مردم با زبان خود به من احترام می‌گذارند، اما دلشان از من دور است. 9 عبادت آنان باطل است زيرا رسوم بشری را بجای احكام الهی به مردم تعليم می‌دهند.» 10 سپس، عيسی مردم را نزد خود خواند و فرمود: «به سخنان من گوش دهيد و سعی كنيد درک نماييد. 11 هيچكس با خوردن چيزی نجس نمی‌شود. چيزی كه انسان را نجس می‌سازد، سخنان و افكار اوست.» 12 در اين موقع شاگردانش نزد او آمدند و گفتند: «فريسی‌ها از گفته‌های شما ناراحت شده‌اند.» 13-14 عيسی جواب داد: «هر نهالی كه پدر آسمانی من نكاشته باشد، از ريشه كنده می‌شود. پس، با آنان كاری نداشته باشيد. ايشان كورهايی هستند كه عصاكش كورهای ديگر شده‌اند. پس هر دو در چاه خواهند افتاد.» 15 آنگاه پطرس از عيسی خواست تا توضيح دهد كه چگونه ممكن است انسان چيز ناپاک بخورد و نجس نشود. 16 عيسی گفت: «آيا شما نيز درک نمی‌كنيد؟! 17 آيا متوجه نيستيد كه آنچه انسان می‌خورد، وارد معده‌اش شده، و بعد از بدن دفع می‌گردد؟ 18 اما سخنان بد از دل بد بيرون می‌آيد و گوينده را نجس می‌سازد. 19 زيرا از دل بد اين قبيل چيزها بيرون می‌آيد: فكرهای پليد، آدم‌كشی، زنا و روابط نامشروع، دزدی، دروغ و بدنام كردن ديگران. 20 بلی، اين چيزها هستند كه انسان را نجس می‌سازند، و نه غذا خوردن با دستهای آب نكشيده!» 21 عيسی از آنجا بسوی صور و صيدون براه افتاد. 22 در آنجا يک زن كنعانی نزد او آمد و التماس‌كنان گفت: «ای سَروَرِ من، ای پسر داود پادشاه، به من رحم كنيد! دختر من سخت گرفتار روحی پليد شده است. روح، يک لحظه او را راحت نمی‌گذارد.» 23 اما عيسی هيچ جوابی به او نداد. تا اينكه شاگردان از او خواهش كرده، گفتند: «جوابی به او بدهيد تا از ما دست كشيده، برود چون با ناله‌هايش سر ما را به درد آورده است.» 24 عيسی فرمود: «خدا مرا فرستاده تا يهوديان را كمک كنم، نه غير يهوديان را، زيرا يهوديان گوسفندان گمگشته‌ء خدا هستند.» 25 آنگاه آن زن جلو آمده، پيش پای عيسی بخاک افتاد و التماس كرده، گفت: «آقا، خواهش می‌كنم به من كمک كنيد.» 26 عيسی فرمود: «درست نيست كه نان را از دست فرزندان بگيريم و جلو سگها بيندازيم.» 27 زن جواب داد: «بلی، حق با شماست؛ ولی سگها هم از تكه‌های نانی كه از سفره‌ء صاحبشان می‌ريزد می‌خورند.» 28 عيسی به او فرمود: «ای زن، ايمان تو عظيم است. برو كه آرزويت برآورده شد.» همان لحظه دختر او شفا يافت. 29 عيسی از آنجا براه افتاد و به كنار دريای جليل آمد. در آنجا بالای تپه‌ای رفت و نشست. 30 آنگاه مردم دسته‌دسته آمده، لنگان و كوران و افراد زمين‌گير و لال، و ساير بيماران را نزد او آوردند و او همه ايشان را شفا بخشيد. 31 كسانی كه در عمرشان يک كلمه حرف نزده بودند، با هيجان سخن می‌گفتند؛ لنگان راه می‌رفتند؛ كسانی كه زمين‌گير بودند جست و خيز می‌كردند؛ و آنانی كه كور بودند با شگفتی به اطراف نگاه می‌كردند! مردم حيرت كرده بودند و خدای اسرائيل را سپاس می‌گفتند. 32 در اين هنگام، عيسی شاگردان خود را فرا خواند و به ايشان فرمود: «دلم بحال اين مردم می‌سوزد. الان سه روز است كه با من هستند و ديگر چيزی برايشان نمانده تا بخورند. نمی‌خواهم آنها را گرسنه به خانه‌هايشان بازگردانم، چون ممكن است در راه ضعف كنند.» 33 شاگردانش جواب دادند: «از كجا می‌توانيم در اين بيابان برای اين همه مردم نان پيدا كنيم؟» 34 عيسی پرسيد: «چقدر نان داريد؟» جواب دادند: «هفت نان و چند ماهی كوچک!» 35 آنگاه فرمود مردم بر زمين بنشينند. 36 سپس هفت نان را با ماهی‌ها برداشت، و خدا را شكر نمود؛ و بعد آنها را تكه‌تكه كرد و به شاگردانش داد تا به مردم بدهند. 37-38 تمام آن جمعيت، كه غير از زنها و بچه‌ها، چهار هزار مرد در ميانشان بود، خوردند و سير شدند؛ و وقتی خُرده‌ها را جمع كردند، هفت سبد پر شد. 39 آنگاه عيسی مردم را مرخص كرد، ولی خودش سوار قايق شده، به ناحيه‌ء مجدل رفت.

Matthew 15

New International Version

1 Then some Pharisees and teachers of the law came to Jesus from Jerusalem and asked, 2 “Why do your disciples break the tradition of the elders? They don’t wash their hands before they eat!” 3 Jesus replied, “And why do you break the command of God for the sake of your tradition? 4 For God said, ‘Honor your father and mother’[1] and ‘Anyone who curses their father or mother is to be put to death.’[2] 5 But you say that if anyone declares that what might have been used to help their father or mother is ‘devoted to God,’ 6 they are not to ‘honor their father or mother’ with it. Thus you nullify the word of God for the sake of your tradition. 7 You hypocrites! Isaiah was right when he prophesied about you: 8 “ ‘These people honor me with their lips, but their hearts are far from me. 9 They worship me in vain; their teachings are merely human rules.’[3] 10 Jesus called the crowd to him and said, “Listen and understand. 11 What goes into someone’s mouth does not defile them, but what comes out of their mouth, that is what defiles them.” 12 Then the disciples came to him and asked, “Do you know that the Pharisees were offended when they heard this?” 13 He replied, “Every plant that my heavenly Father has not planted will be pulled up by the roots. 14 Leave them; they are blind guides.[4] If the blind lead the blind, both will fall into a pit.” 15 Peter said, “Explain the parable to us.” 16 “Are you still so dull?” Jesus asked them. 17 “Don’t you see that whatever enters the mouth goes into the stomach and then out of the body? 18 But the things that come out of a person’s mouth come from the heart, and these defile them. 19 For out of the heart come evil thoughts—murder, adultery, sexual immorality, theft, false testimony, slander. 20 These are what defile a person; but eating with unwashed hands does not defile them.” 21 Leaving that place, Jesus withdrew to the region of Tyre and Sidon. 22 A Canaanite woman from that vicinity came to him, crying out, “Lord, Son of David, have mercy on me! My daughter is demon-possessed and suffering terribly.” 23 Jesus did not answer a word. So his disciples came to him and urged him, “Send her away, for she keeps crying out after us.” 24 He answered, “I was sent only to the lost sheep of Israel.” 25 The woman came and knelt before him. “Lord, help me!” she said. 26 He replied, “It is not right to take the children’s bread and toss it to the dogs.” 27 “Yes it is, Lord,” she said. “Even the dogs eat the crumbs that fall from their master’s table.” 28 Then Jesus said to her, “Woman, you have great faith! Your request is granted.” And her daughter was healed at that moment. 29 Jesus left there and went along the Sea of Galilee. Then he went up on a mountainside and sat down. 30 Great crowds came to him, bringing the lame, the blind, the crippled, the mute and many others, and laid them at his feet; and he healed them. 31 The people were amazed when they saw the mute speaking, the crippled made well, the lame walking and the blind seeing. And they praised the God of Israel. 32 Jesus called his disciples to him and said, “I have compassion for these people; they have already been with me three days and have nothing to eat. I do not want to send them away hungry, or they may collapse on the way.” 33 His disciples answered, “Where could we get enough bread in this remote place to feed such a crowd?” 34 “How many loaves do you have?” Jesus asked. “Seven,” they replied, “and a few small fish.” 35 He told the crowd to sit down on the ground. 36 Then he took the seven loaves and the fish, and when he had given thanks, he broke them and gave them to the disciples, and they in turn to the people. 37 They all ate and were satisfied. Afterward the disciples picked up seven basketfuls of broken pieces that were left over. 38 The number of those who ate was four thousand men, besides women and children. 39 After Jesus had sent the crowd away, he got into the boat and went to the vicinity of Magadan.

Matthew 15

Священное Писание, Восточный перевод

1 Затем пришли к Исе из Иерусалима блюстители Таурата и учители Закона и сказали: 2 – Почему Твои ученики нарушают обычаи наших предков? Они не омывают рук перед едой![1] 3 Иса ответил:– A почему вы ради соблюдения своего обычая[2] нарушаете повеление Всевышнего? 4 Ведь Всевышний сказал: «Почитай отца и мать»[3], и «Кто злословит отца или мать, тот должен быть предан смерти». 5 Вы же говорите, что если человек, который по Закону должен помогать своим родителям, скажет отцу или матери: «Отдаю Всевышнему всё, чем я мог бы вам помочь», – 6 то ему уже не обязательно помогать отцу.[4] Тем самым вы ради своего обычая отменяете повеление Всевышнего. 7 Лицемеры! Прав был пророк Исаия, когда пророчествовал о вас: 8 «Этот народ чтит Меня на словах,на самом же деле их сердца далеки от Меня. 9 Они поклоняются Мне впустую,потому что их учение состоит из человеческих предписаний»[5]. 10 Он подозвал к Себе народ и сказал:– Выслушайте и постарайтесь понять. 11 Не то, что входит в человека через рот, делает его нечистым; нечистым делает его то, что исходит из его уст. 12 Позже ученики сказали Исе:– Ты знаешь, что Твои слова обидели блюстителей Таурата? 13 Иса ответил:– Каждое растение, посаженное не Моим Отцом, Который на небесах, будет вырвано с корнем. 14 Оставьте их, они слепые поводыри слепых. А если слепой поведёт слепого, то оба упадут в яму. 15 Петир же попросил:– Объясни нам эту притчу. 16 – Так и вы тоже до сих пор не понимаете? – сказал Иса. 17 – Неужели вы не понимаете, что всё, что входит в человека через рот, проходит через желудок, а потом выходит вон? 18 Но то, что исходит из уст, исходит из сердца, это и оскверняет человека. 19 Потому что из сердца исходят злые мысли, убийства, супружеская неверность, разврат, воровство, лжесвидетельство, клевета. 20 Именно это оскверняет человека, а не то, что он не омывает рук перед едой. 21 Покинув это место, Иса отправился в окрестности Тира и Сидона. 22 Там к Нему с плачем подошла местная женщина-хананеянка, крича:– Повелитель, Сын Давуда, сжалься надо мной! Моя дочь одержима демоном и ужасно мучается! 23 Иса не отвечал ей ни слова. Тогда Его ученики стали просить:– Отошли её, а то она идёт за нами и кричит. 24 Иса сказал женщине:– Я послан только к народу Исраила, к заблудшим овцам. 25 Женщина подошла и пала перед Ним на колени:– Повелитель, помоги мне! 26 Иса ответил:– Нехорошо будет забрать хлеб у детей (иудеев) и бросить домашним собачкам (язычникам).[6] 27 – Да, Повелитель, – ответила женщина, – но ведь и собачки едят крошки, которые падают со стола хозяев. 28 Тогда Иса сказал ей:– Женщина, у тебя великая вера! Пусть будет так, как ты хочешь.И в тот же час её дочь исцелилась. 29 Иса ушёл оттуда и пошёл вдоль Галилейского озера. В одном месте Он поднялся на склон горы и сел там. 30 К Нему пришло множество людей, среди которых были хромые, слепые, калеки, немые и многие другие больные. Этих несчастных клали к ногам Исы, и Он исцелял их. 31 Люди удивлялись и славили Бога Исраила, когда видели немых говорящими, калек здоровыми, хромых ходящими и слепых зрячими. 32 Иса подозвал своих учеников и сказал:– Мне жалко этих людей, они со Мной вот уже три дня, и у них не осталось еды. Я не хочу отпускать их голодными, ведь от голода они могут ослабеть в дороге. 33 Ученики ответили:– Где же мы возьмём здесь, в таком безлюдном месте, столько хлеба, чтобы хватило на всё это множество людей? 34 – Сколько у вас лепёшек? – спросил Иса.– Семь лепёшек и несколько рыбок, – ответили они. 35 Иса велел людям возлечь на землю. 36 Затем Он взял семь лепёшек и рыбу и, поблагодарив за них Всевышнего, стал разламывать на куски, передавая ученикам, а те, в свою очередь, – народу. 37 Все ели и наелись досыта, и ещё набралось семь полных корзин остатков. 38 Всего ело четыре тысячи одних только мужчин, не считая женщин и детей. 39 Отпустив народ, Иса сел в лодку и отправился в окрестности Магадана.

Matthew 15

中文和合本(简体)

1 那 时 , 有 法 利 赛 人 和 文 士 从 耶 路 撒 冷 来 见 耶 稣 , 说 : 2 你 的 门 徒 为 甚 麽 犯 古 人 的 遗 传 呢 ? 因 为 吃 饭 的 时 候 , 他 们 不 洗 手 。 3 耶 稣 回 答 说 : 你 们 为 甚 麽 因 着 你 们 的 遗 传 犯 神 的 诫 命 呢 ? 4 神 说 : 当 孝 敬 父 母 ; 又 说 : 咒 骂 父 母 的 , 必 治 死 他 。 5 你 们 倒 说 : 无 论 何 人 对 父 母 说 : 我 所 当 奉 给 你 的 已 经 作 了 供 献 , 6 他 就 可 以 不 孝 敬 父 母 。 这 就 是 你 们 藉 着 遗 传 , 废 了 神 的 诫 命 。 7 假 冒 为 善 的 人 哪 , 以 赛 亚 指 着 你 们 说 的 预 言 是 不 错 的 。 他 说 : 8 这 百 姓 用 嘴 唇 尊 敬 我 , 心 却 远 离 我 ; 9 他 们 将 人 的 吩 咐 当 作 道 理 教 导 人 , 所 以 拜 我 也 是 枉 然 。 10 耶 稣 就 叫 了 众 人 来 , 对 他 们 说 : 你 们 要 听 , 也 要 明 白 。 11 入 口 的 不 能 污 秽 人 , 出 口 的 乃 能 污 秽 人 。 12 当 时 , 门 徒 进 前 来 对 他 说 : 法 利 赛 人 听 见 这 话 , 不 服 ( 原 文 是 跌 倒 ) , 你 知 道 麽 ? 13 耶 稣 回 答 说 : 凡 栽 种 的 物 , 若 不 是 我 天 父 栽 种 的 , 必 要 拔 出 来 。 14 任 凭 他 们 罢 ! 他 们 是 瞎 眼 领 路 的 ; 若 是 瞎 子 领 瞎 子 , 两 个 人 都 要 掉 在 坑 里 。 15 彼 得 对 耶 稣 说 : 请 将 这 比 喻 讲 给 我 们 听 。 16 耶 稣 说 : 你 们 到 如 今 还 不 明 白 麽 ? 17 岂 不 知 凡 入 口 的 , 是 运 到 肚 子 里 , 又 落 在 茅 厕 里 麽 ? 18 惟 独 出 口 的 , 是 从 心 里 发 出 来 的 , 这 才 污 秽 人 。 19 因 为 从 心 里 发 出 来 的 , 有 恶 念 、 凶 杀 、 奸 淫 、 苟 合 、 偷 盗 、 妄 证 、 谤 ? 。 20 这 都 是 污 秽 人 的 ; 至 於 不 洗 手 吃 饭 , 那 却 不 污 秽 人 。 21 耶 稣 离 开 那 里 , 退 到 推 罗 、 西 顿 的 境 内 去 。 22 有 一 个 迦 南 妇 人 , 从 那 地 方 出 来 , 喊 着 说 : 主 阿 , 大 卫 的 子 孙 , 可 怜 我 ! 我 女 儿 被 鬼 附 得 甚 苦 。 23 耶 稣 却 一 言 不 答 。 门 徒 进 前 来 , 求 他 说 : 这 妇 人 在 我 们 後 头 喊 叫 , 请 打 发 他 走 罢 。 24 耶 稣 说 : 我 奉 差 遣 不 过 是 到 以 色 列 家 迷 失 的 羊 那 里 去 。 25 那 妇 人 来 拜 他 , 说 : 主 阿 , 帮 助 我 ! 26 他 回 答 说 : 不 好 拿 儿 女 的 饼 丢 给 狗 吃 。 27 妇 人 说 : 主 阿 , 不 错 ; 但 是 狗 也 吃 他 主 人 桌 子 上 掉 下 来 的 碎 渣 儿 。 28 耶 稣 说 : 妇 人 , 你 的 信 心 是 大 的 ! 照 你 所 要 的 , 给 你 成 全 了 罢 。 从 那 时 候 , 他 女 儿 就 好 了 。 29 耶 稣 离 开 那 地 方 , 来 到 靠 近 加 利 利 的 海 边 , 就 上 山 坐 下 。 30 有 许 多 人 到 他 那 里 , 带 着 瘸 子 、 瞎 子 、 哑 吧 、 有 残 疾 的 , 和 好 些 别 的 病 人 , 都 放 在 他 脚 前 ; 他 就 治 好 了 他 们 。 31 甚 至 众 人 都 希 奇 ; 因 为 看 见 哑 吧 说 话 , 残 疾 的 痊 愈 , 瘸 子 行 走 , 瞎 子 看 见 , 他 们 就 归 荣 耀 给 以 色 列 的 神 。 32 耶 稣 叫 门 徒 来 , 说 : 我 怜 悯 这 众 人 , 因 为 他 们 同 我 在 这 里 已 经 三 天 , 也 没 有 吃 的 了 。 我 不 愿 意 叫 他 们 饿 着 回 去 , 恐 怕 在 路 上 困 乏 。 33 门 徒 说 : 我 们 在 这 野 地 , 那 里 有 这 麽 多 的 饼 叫 这 许 多 人 吃 饱 呢 ? 34 耶 稣 说 : 你 们 有 多 少 饼 ? 他 们 说 : 有 七 个 , 还 有 几 条 小 鱼 。 35 他 就 吩 咐 众 人 坐 在 地 上 , 36 拿 着 这 七 个 饼 和 几 条 鱼 , 祝 谢 了 , 擘 开 , 递 给 门 徒 ; 门 徒 又 递 给 众 人 。 37 众 人 都 吃 , 并 且 吃 饱 了 , 收 拾 剩 下 的 零 碎 , 装 满 了 七 个 筐 子 。 38 吃 的 人 , 除 了 妇 女 孩 子 , 共 有 四 千 。 39 耶 稣 叫 众 人 散 去 , 就 上 船 , 来 到 马 加 丹 的 境 界 。