Website too slow? Load as basic HTML.

Mark 8

Lutherbibel 2017

1 Zu der Zeit, als wieder eine große Menge da war und sie nichts zu essen hatten, rief Jesus die Jünger zu sich und sprach zu ihnen: 2 Mich jammert das Volk, denn sie harren nun schon drei Tage bei mir aus und haben nichts zu essen. 3 Und wenn ich sie hungrig heimgehen ließe, würden sie auf dem Wege verschmachten; denn einige sind von ferne gekommen. 4 Seine Jünger antworteten ihm: Woher nehmen wir Brot hier in der Einöde, dass wir sie sättigen? 5 Und er fragte sie: Wie viele Brote habt ihr? Sie sprachen: Sieben. 6 Und er gebot dem Volk, sich auf die Erde zu lagern. Und er nahm die sieben Brote, dankte, brach sie und gab sie seinen Jüngern, dass sie sie austeilten, und sie teilten sie unter das Volk aus. 7 Sie hatten auch einige Fische; und er sprach den Segen darüber und ließ auch diese austeilen. 8 Und sie aßen und wurden satt. Und sie sammelten die übrigen Brocken auf, sieben Körbe voll. 9 Es waren aber etwa viertausend; und er ließ sie gehen. 10 Und alsbald stieg er in das Boot mit seinen Jüngern und kam in die Gegend von Dalmanuta. 11 Und die Pharisäer kamen heraus und fingen an, mit ihm zu streiten, versuchten ihn und forderten von ihm ein Zeichen vom Himmel. 12 Und er seufzte in seinem Geist und sprach: Was fordert doch dieses Geschlecht ein Zeichen? Wahrlich, ich sage euch: Es wird diesem Geschlecht kein Zeichen gegeben werden! 13 Und er verließ sie und stieg wieder in das Boot und fuhr ans andere Ufer. 14 Und sie hatten vergessen, Brot mitzunehmen, und hatten nicht mehr mit sich im Boot als ein Brot. 15 Und er gebot ihnen und sprach: Merkt auf, seht euch vor vor dem Sauerteig der Pharisäer und vor dem Sauerteig des Herodes. 16 Und sie überlegten hin und her, weil sie kein Brot hatten. 17 Und er merkte das und sprach zu ihnen: Was bekümmert ihr euch, dass ihr kein Brot habt? Versteht ihr noch nicht, und begreift ihr noch nicht? Habt ihr ein erstarrtes Herz in euch? 18 Habt ihr Augen und seht nicht und habt Ohren und hört nicht? Und denkt ihr nicht daran: 19 Als ich die fünf Brote brach für die fünftausend, wie viele Körbe voll Brocken habt ihr da aufgesammelt? Sie sagten: Zwölf. 20 Und als ich die sieben brach für die viertausend, wie viele Körbe voll Brocken habt ihr da aufgesammelt? Und sie sagten: Sieben. 21 Und er sprach zu ihnen: Begreift ihr denn noch nicht? 22 Und sie kamen nach Betsaida. Und sie brachten zu ihm einen Blinden und baten ihn, dass er ihn anrühre. 23 Und er nahm den Blinden bei der Hand und führte ihn hinaus vor das Dorf, spuckte in seine Augen, legte ihm die Hände auf und fragte ihn: Siehst du etwas? 24 Und er sah auf und sprach: Ich sehe die Menschen umhergehen, als sähe ich Bäume. 25 Danach legte er abermals die Hände auf seine Augen. Da sah er deutlich und wurde wieder zurechtgebracht und konnte alles scharf sehen. 26 Und er schickte ihn heim und sprach: Geh aber nicht hinein in das Dorf! 27 Und Jesus ging fort mit seinen Jüngern in die Dörfer bei Cäsarea Philippi. Und auf dem Wege fragte er seine Jünger und sprach zu ihnen: Wer, sagen die Leute, dass ich sei? 28 Sie aber sprachen zu ihm: Sie sagen, du seiest Johannes der Täufer; andere sagen, du seiest Elia; wieder andere, du seiest einer der Propheten. 29 Und er fragte sie: Ihr aber, wer, sagt ihr, dass ich sei? Da antwortete Petrus und sprach zu ihm: Du bist der Christus! 30 Und er bedrohte sie, dass sie niemandem von ihm sagen sollten. 31 Und er fing an, sie zu lehren: Der Menschensohn muss viel leiden und verworfen werden von den Ältesten und den Hohenpriestern und den Schriftgelehrten und getötet werden und nach drei Tagen auferstehen. 32 Und er redete das Wort frei und offen. Und Petrus nahm ihn beiseite und fing an, ihm zu wehren. 33 Er aber wandte sich um, sah seine Jünger an und bedrohte Petrus und sprach: Geh hinter mich, du Satan! Denn du meinst nicht, was göttlich, sondern was menschlich ist. 34 Und er rief zu sich das Volk samt seinen Jüngern und sprach zu ihnen: Will mir jemand nachfolgen, der verleugne sich selbst und nehme sein Kreuz auf sich und folge mir nach. 35 Denn wer sein Leben behalten will, der wird's verlieren; und wer sein Leben verliert um meinetwillen und um des Evangeliums willen, der wird's behalten. 36 Denn was hilft es dem Menschen, die ganze Welt zu gewinnen und Schaden zu nehmen an seiner Seele? 37 Denn was kann der Mensch geben, womit er seine Seele auslöse? 38 Wer sich aber meiner und meiner Worte schämt unter diesem ehebrecherischen und sündigen Geschlecht, dessen wird sich auch der Menschensohn schämen, wenn er kommen wird in der Herrlichkeit seines Vaters mit den heiligen Engeln.

Mark 8

Ketab El Hayat

1 فِي تِلْكَ الأَيَّامِ، إِذِ احْتَشَدَ أَيْضاً جَمْعٌ كَبِيرٌ، وَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُمْ مَا يَأْكُلُونَ، دَعَا يَسُوعُ تَلاَمِيذَهُ إِلَيْهِ وَقَالَ لَهُمْ: 2 «إِنِّي أُشْفِقُ عَلَى الْجَمْعِ لأَنَّهُمْ مَا زَالُوا مَعِي مُنْذُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ، وَلَيْسَ عِنْدَهُمْ مَا يَأْكُلُونَ. 3 وَإِنْ صَرَفْتُهُمْ إِلَى بُيُوتِهِمْ صَائِمِينَ، تَخُورُ قُوَاهُمْ فِي الطَّرِيقِ، لأَنَّ بَعْضاً مِنْهُمْ جَاءُوا مِنْ أَمَاكِنَ بَعِيدَةٍ». 4 فَقَالَ لَهُ التَّلاَمِيذُ: «مِنْ أَيْنَ يَسْتَطِيعُ أَحَدٌ أَنْ يُشْبِعَ هؤُلاَءِ خُبْزاً هُنَا فِي هذَا الْمَكَانِ الْمُقْفِرِ؟» 5 فَسَأَلَهُمْ: «كَمْ رَغِيفاً عِنْدَكُمْ؟» أَجَابُوا: «سَبْعَةٌ!» 6 فَأَمَرَ الْجَمْعَ أَنْ يَجْلِسُوا عَلَى الأَرْضِ. ثُمَّ أَخَذَ الأَرْغِفَةَ السَّبْعَةَ، وَشَكَرَ، وَأَعْطَى تَلاَمِيذَهُ لِيُقَدِّمُوا لِلْجَمْعِ، فَفَعَلُوا 7 وَكَانَ مَعَهُمْ أَيْضاً بَعْضُ سَمَكَاتٍ صِغَارٍ، فَبَارَكَهَا وَأَمَرَ بِتَقْدِيمِهَا أَيْضاً إِلَى الْجَمْعِ. 8 فَأَكَلَ الْجَمِيعُ حَتَّى شَبِعُوا. ثُمَّ رَفَعَ التَّلاَمِيذُ سَبْعَةَ سِلاَلٍ مَلأُوهَا بِمَا فَضَلَ مِنَ الْكِسَرِ. 9 وَكَانَ الآكِلُونَ نَحْوَ أَرْبَعَةِ آلافٍ. ثُمَّ صَرَفَهُمْ، 10 وَفِي الْحَالِ رَكِبَ الْقَارِبَ مَعَ تَلاَمِيذِهِ، وَجَاءَ إِلَى نَوَاحِي دَلْمَانُوثَةَ.  11 فَأَقْبَلَ الْفَرِّيسِيُّونَ وَأَخَذُوا يُجَادِلُونَهُ، طَالِبِينَ مِنْهُ مُعْجِزَةً مِنَ السَّمَاءِ لِيَمْتَحِنُوهُ. 12 فَتَنَهَّدَ مُتَضَايِقاً، وَقَالَ: «لِمَاذَا يَطْلُبُ هذَا الْجِيلُ آيَةً؟ الْحَقَّ أَقُولُ لَكُمْ: لَنْ يُعْطَى هذَا الْجِيلُ آيَةً!»  13 ثُمَّ تَرَكَهُمْ وَعَادَ فَرَكِبَ الْقَارِبَ وَعَبَرَ إِلَى الضَّفَّةِ الْمُقَابِلَةِ.  14 وَكَانُوا قَدْ نَسُوا أَنْ يَتَزَوَّدُوا خُبْزاً، وَلَمْ يَكُنْ مَعَهُمْ فِي الْقَارِبِ إِلاَّ رَغِيفٌ وَاحِدٌ. 15 وَأَوْصَاهُمْ قَائِلاً: «انْتَبِهُوا! خُذُوا حِذْرَكُمْ مِنْ خَمِيرِ الْفَرِّيسِيِّينَ وَخَمِيرِ هِيرُودُسَ». 16 فَأَخَذُوا يُجَادِلُونَ بَعْضُهُمْ بَعْضاً، قَائِلِينَ: «ذلِكَ لأَنَّهُ لَيْسَ عِنْدَنَا خُبْزٌ». 17 فَعَلِمَ يَسُوعُ بِذلِكَ، وَقَالَ لَهُمْ: «لِمَاذَا يُجَادِلُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً لأَنَّهُ لَيْسَ عِنْدَكُمْ خُبْزٌ؟ أَلاَ تُدْرِكُونَ بَعْدُ وَلاَ تَفْهَمُونَ؟ أَمَا زَالَتْ قُلُوبُكُمْ مُتَقَسِّيَةً؟ 18 لَكُمْ عُيُونٌ، أَلاَ تُبْصِرُونَ؟ لَكُمْ آذَانٌ، أَلاَ تَسْمَعُونَ؟ أَوَلَسْتُمْ تَذْكُرُونَ؟ 19 عِنْدَمَا كَسَّرْتُ الأَرْغِفَةَ الْخَمْسَةَ لِلْخَمْسَةِ الآلاَفِ، كَمْ قُفَّةً مَلأَى بِالْكِسَرِ رَفَعْتُمْ؟» قَالُوا لَهُ: «اثْنَتَيْ عَشْرَةَ!» 20 «وَعِنْدَمَا كَسَّرْتُ الأَرْغِفَةَ السَّبْعَةَ لِلأَرْبَعَةِ الآلاَفِ، كَمْ سَلًّا مَلِيئاً بِالْكِسَرِ رَفَعْتُمْ؟» قَالُوا: «سَبْعَةً!» 21 فَقَالَ لَهُمْ: «وَكَيْفَ لاَ تَفْهَمُونَ بَعْدُ؟»  22 وَجَاءُوا إِلَى بَلْدَةِ بَيْتِ صَيْدَا، فَأَحْضَرَ بَعْضُهُمْ إِلَيْهِ أَعْمَى وَتَوَسَّلُوا إِلَيْهِ أَنْ يَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ. 23 فَأَمْسَكَ بِيَدِ الأَعْمَى وَاقْتَادَهُ إِلَى خَارِجِ الْقَرْيَةِ، وَبَعْدَمَا تَفَلَ عَلَى عَيْنَيْهِ، وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَيْهِ وَسَأَلَهُ: «هَلْ تَرَى شَيْئاً؟» 24 فَتَطَلَّعَ، وَقَالَ: «أَرَى أُنَاساً، كَأَنَّهُمْ أَشْجَارٌ، يَمْشُونَ». 25 فَوَضَعَ يَدَيْهِ ثَانِيَةً عَلَى عَيْنَيْهِ، فَتَطَلَّعَ بِانْتِبَاهٍ، وَعَادَ صَحِيحاً يَرَى كُلَّ شَيْءٍ وَاضِحاً. 26 فَأَرْسَلَهُ إِلَى بَيْتِهِ قَائِلاً: «لاَ تَدْخُلْ وَلاَ إِلَى الْقَرْيَةِ!»  27 ثُمَّ تَوَجَّهَ يَسُوعُ وَتَلاَمِيذُهُ إِلَى قُرَى قَيْصَرِيَّةِ فِيلِبُّسَ. وَفِي الطَّرِيقِ، سَأَلَ تَلاَمِيذَهُ: «مَنْ يَقُولُ النَّاسُ إِنِّي أَنَا؟» 28 فَأَجَابُوهُ: «(يَقُولُ بَعْضُهُمْ) إِنَّكَ يُوحَنَّا الْمَعْمَدَانُ، وَغَيْرُهُمْ إِنَّكَ إِيلِيَّا، وَآخَرُونَ إِنَّكَ وَاحِدٌ مِنَ الأَنْبِيَاءِ». 29 فَسَأَلَهُمْ: «وَأَنْتُمْ، مَنْ تَقُولُونَ إِنِّي أَنَا؟» فَأَجَابَهُ بُطْرُسُ: «أَنْتَ الْمَسِيحُ!» 30 فَحَذَّرَهُمْ مِنْ أَنْ يُخْبِرُوا أَحَداً بِأَمْرِهِ.  31 وَأَخَذَ يُعَلِّمُهُمْ أَنَّ ابْنَ الإِنْسَانِ لاَبُدَّ أَنْ يَتَأَلَّمَ كَثِيراً، وَيَرْفُضَهُ الشُّيُوخُ وَرُؤَسَاءُ الْكَهَنَةِ وَالْكَتَبَةُ، وَيُقْتَلَ، وَبَعْدَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ يَقُومُ. 32 وَقَدْ تَحَدَّثَ عَنْ هذَا الأَمْرِ صَرَاحَةً. فَانْتَحَى بِهِ بُطْرُسُ جَانِباً وَأَخَذَ يُوَبِّخُهُ. 33 وَلَكِنَّهُ الْتَفَتَ وَنَظَرَ إِلَى تَلاَمِيذِهِ وَزَجَرَ بُطْرُسَ قَائِلاً: «اغْرُبْ مِنْ أَمَامِي يَاشَيْطَانُ، لأَنَّكَ تُفَكِّرُ لاَ بِأُمُورِ اللهِ بَلْ بِأُمُورِ النَّاسِ!»  34 ثُمَّ دَعَا الْجَمْعَ مَعَ تَلاَمِيذِهِ، وَقَالَ لَهُمْ: «إِنْ أَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَسِيرَ وَرَائِي، فَلْيُنْكِرْ نَفْسَهُ، وَيَحْمِلْ صَلِيبَهُ، وَيَتْبَعْنِي. 35 فَأَيُّ مَنْ أَرَادَ أَنْ يُخَلِّصَ نَفْسَهُ، يَخْسَرُهَا. وَلكِنَّ مَنْ يَخْسَرُ نَفْسَهُ مِنْ أَجْلِي وَمِنْ أَجْلِ الإِنْجِيلِ، فَهُوَ يُخَلِّصُهَا. 36 فَمَاذَا يَنْتَفِعُ الإِنْسَانُ لَوْ رَبِحَ الْعَالَمَ كُلَّهُ وَخَسِرَ نَفْسَهُ؟ 37 أَوْ مَاذَا يُقَدِّمُ الإِنْسَانُ فِدَاءً عَنْ نَفْسِهِ؟ 38 فَإِنَّ أَيَّ مَنْ يَسْتَحِي بِي وَبِكَلاَمِي فِي هذَا الْجِيلِ الْفَاسِقِ الْخَاطِئِ، بِهِ يَسْتَحِي ابْنُ الإِنْسَانِ عِنْدَمَا يَعُودُ فِي مَجْدِ أَبِيهِ مَعَ الْمَلاَئِكَةِ الْمُقَدَّسِينَ».

Mark 8

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 در يكی از همان روزها، بار ديگر انبوه جمعيت نزد او جمع شدند و باز خوراكشان تمام شد. عيسی شاگردان خود را صدا زد و موضوع را با ايشان در ميان گذاشت و فرمود: 2 «دلم بحال اين مردم می‌سوزد، چون سه روز است اينجا هستند و ديگر چيزی برای خوردن ندارند. 3 اگر ايشان را گرسنه به خانه‌هايشان بفرستم، مطمئناً در راه ضعف خواهند كرد، چون بعضی از ايشان از راه دور آمده‌اند.» 4 شاگردانش با تعجب گفتند: «آيا انتظار داريد در اين بيابان برای اين عده خوراک تهيه كنيم؟» 5 فرمود: «چند نان داريد؟» گفتند: «هفت نان». 6 پس به مردم فرمود تا بر زمين بنشينند. سپس نانها را گرفت و خدا را شكر نمود و تكه‌تكه كرده، به شاگردانش داد. ايشان نيز نانها را به مردم دادند. 7 چند ماهی كوچک نيز پيدا كردند. ماهی‌ها را نيز بركت داد و به شاگردانش فرمود تا بين مردم تقسيم كنند. 8-9 مردم همه خوردند و سير شدند. سپس ايشان را به خانه‌هايشان فرستاد. جمعيت در حدود ‎‪4‎٬000‬ نفر بودند. وقتی باقيمانده‌های خوراک را جمع كردند، هفت سبد بزرگ پر شد. 10 بلافاصله عيسی همراه شاگردان خود سوار قايقی شد و به ناحيه دلمانوته آمد. 11 وقتی فريسيان در آن محل، از آمدن او با خبر شدند، گرد آمدند تا با او به بحث و مجادله بپردازند. پس به او گفتند: «برای ما معجزه‌ای كن. مثلاً كاری كن كه در آسمان چيز عجيبی اتفاق بيفتد تا به تو ايمان آوريم.» 12 عيسی آهی از دل برآورد و گفت: «هرگز! مگر چقدر معجزه بايد ببينيد تا ايمان بياوريد؟» 13 پس ايشان را واگذاشت و سوار قايق شد و به آنسوی درياچه رفت. 14 ولی شاگردان قبل از حركت، فراموش كردند به اندازه‌ء كافی با خود نان بردارند و در قايق فقط يک نان داشتند. 15 در همان حال كه در درياچه پيش می‌رفتند، عيسی به ايشان هشدار داد و گفت: «مواظب باشيد واز خميرمايه‌ء هيروديس پادشاه و فريسی‌ها خود را دور نگه‌داريد.» 16 شاگردان با يكديگر درباره‌ء منظور عيسی بحث می‌كردند؛ و بالاخره به اين نتيجه رسيدند كه لابد عيسی درباره‌ء نان صحبت می‌كند چون فراموش كرده‌اند با خود نان بياورند. درصورتی كه منظور عيسی اين بود كه مانند فريسی‌ها دورو، و مثل هيروديس در پی جلال و شهوت دنيا نباشند. 17 عيسی فهميد كه با يكديگر درباره‌ء چه گفتگو می‌كنند. پس گفت: «هيچ چنين منظوری نداشتم. چرا درک نمی‌كنيد؟ مگر فكرتان از كار افتاده است؟ 18 شما كه چشم داريد، پس چرا نمی‌بينيد؟ چرا گوشهايتان را باز نمی‌كنيد تا بشنويد؟ 19 آيا فراموش كرديد چطور ‎‪5‎٬000‬ مرد را با پنج نان سير كردم؟ چند سبد از باقيمانده‌ها پر شد؟» جواب دادند: «دوازده سبد.» 20 گفت: «وقتی با هفت نان، ‎‪4‎٬000‬ نفر را سير كردم، چقدر باقی ماند؟» گفتند: «هفت سبد!» 21 گفت: «پس چرا معنی سخنان مرا درک نمی‌كنيد؟» 22 هنگامی كه به بيت‌صيدا رسيدند، مرد كوری را نزد او آوردند و از او خواهش كردند كه بر او دست بگذارد و شفايش دهد. 23 عيسی دست آن مرد را گرفت و از ده بيرون برد، آب دهان به چشمهای او ماليد و دستهای خود را بر چشمان او گذاشت و از او پرسيد: «چيزی می‌بينی؟» 24 مرد به اطراف نگاه كرد و گفت: «می‌بينم، ولی نه كاملاً خوب. مردم را مثل تنه‌ء درختان می‌بينم كه راه می‌روند.» 25 عيسی بار ديگر دستهايش را روی چشمان آن مرد گذاشت. هنگامی كه مرد به اطراف چشم دوخت، بينايی كامل يافت و همه چيز را بخوبی می‌ديد. 26 عيسی او را به سوی خانه و خانواده‌اش فرستاد و فرمود كه به ده برنگردد. 27 عيسی با شاگردان خود، ايالت جليل را ترک گفت و به دهات قيصريه‌ء فيليپ رفت. در بين راه از ايشان پرسيد: «مردم درباره‌ء من چه عقيده‌ای دارند؟ بنظر آنها من كه هستم؟» 28 شاگردان جواب دادند: «بعضی‌ها فكر می‌كنند كه شما همان يحيای پيغمبر هستيد؛ عده‌ای هم می‌گويند كه شما الياس يا يكی ديگر از پيامبران گذشته هستيد كه دوباره ظهور كرده است.» 29 پرسيد: «شما چطور؟ بنظر شما من كه هستم؟» پطرس گفت: «شما مسيح هستيد.» 30 ولی عيسی به ايشان دستور داد كه درباره‌ء او چيزی به كسی نگويند. 31 آنگاه عيسی به ايشان گفت كه چه عذابهايی خواهد كشيد، و چطور سران قوم يهود و كاهنان اعظم او را طرد كرده، خواهند كشت، ولی روز سوم دوباره زنده خواهد شد. 32 وقتی عيسی اين مطلب را آشكارا بيان كرد، پطرس او را به كناری كشيد و به او گفت كه نبايد چنين سخنانی برزبان براند. 33 عيسی برگشت و نگاهی به شاگردان كرد؛ سپس با لحنی تند به پطرس فرمود: «دور شو از من ای شيطان! تو با ديد انسانی به اين موضوع نگاه می‌كنی، نه با ديد خدايی.» 34 آنگاه شاگردان و مردم را صدا زد و فرمود: «اگر كسی از شما بخواهد پيرو من باشد، بايد از آرزوها و آسايش خود چشم بپوشد و صليب خود را بر دوش گيرد و مرا دنبال كند. 35 هر كه بخاطر من و بخاطر پيام نجاتبخش انجيل، حاضر باشد جانش را فدا كند، آن را نجات خواهد داد. ولی هر كه تلاش كند جانش را حفظ نمايد آن را از دست خواهد داد. 36 «چه فايده كه انسان تمام دنيا را ببرد ولی در عوض جانش را از دست بدهد؟ 37 مگر چيزی با ارزشتر از جان او پيدا می‌شود؟ 38 و اگر كسی در اين روزگار پر از گناه و بی‌ايمانی، از من و از سخنان من عار داشته باشد، من نيز هنگامی كه با فرشتگان مقدس در شكوه و جلال پدرم باز گردم، از او عار خواهم داشت.»

Mark 8

New International Version

1 During those days another large crowd gathered. Since they had nothing to eat, Jesus called his disciples to him and said, 2 “I have compassion for these people; they have already been with me three days and have nothing to eat. 3 If I send them home hungry, they will collapse on the way, because some of them have come a long distance.” 4 His disciples answered, “But where in this remote place can anyone get enough bread to feed them?” 5 “How many loaves do you have?” Jesus asked. “Seven,” they replied. 6 He told the crowd to sit down on the ground. When he had taken the seven loaves and given thanks, he broke them and gave them to his disciples to distribute to the people, and they did so. 7 They had a few small fish as well; he gave thanks for them also and told the disciples to distribute them. 8 The people ate and were satisfied. Afterward the disciples picked up seven basketfuls of broken pieces that were left over. 9 About four thousand were present. After he had sent them away, 10 he got into the boat with his disciples and went to the region of Dalmanutha. 11 The Pharisees came and began to question Jesus. To test him, they asked him for a sign from heaven. 12 He sighed deeply and said, “Why does this generation ask for a sign? Truly I tell you, no sign will be given to it.” 13 Then he left them, got back into the boat and crossed to the other side. 14 The disciples had forgotten to bring bread, except for one loaf they had with them in the boat. 15 “Be careful,” Jesus warned them. “Watch out for the yeast of the Pharisees and that of Herod.” 16 They discussed this with one another and said, “It is because we have no bread.” 17 Aware of their discussion, Jesus asked them: “Why are you talking about having no bread? Do you still not see or understand? Are your hearts hardened? 18 Do you have eyes but fail to see, and ears but fail to hear? And don’t you remember? 19 When I broke the five loaves for the five thousand, how many basketfuls of pieces did you pick up?” “Twelve,” they replied. 20 “And when I broke the seven loaves for the four thousand, how many basketfuls of pieces did you pick up?” They answered, “Seven.” 21 He said to them, “Do you still not understand?” 22 They came to Bethsaida, and some people brought a blind man and begged Jesus to touch him. 23 He took the blind man by the hand and led him outside the village. When he had spit on the man’s eyes and put his hands on him, Jesus asked, “Do you see anything?” 24 He looked up and said, “I see people; they look like trees walking around.” 25 Once more Jesus put his hands on the man’s eyes. Then his eyes were opened, his sight was restored, and he saw everything clearly. 26 Jesus sent him home, saying, “Don’t even go into[1] the village.” 27 Jesus and his disciples went on to the villages around Caesarea Philippi. On the way he asked them, “Who do people say I am?” 28 They replied, “Some say John the Baptist; others say Elijah; and still others, one of the prophets.” 29 “But what about you?” he asked. “Who do you say I am?” Peter answered, “You are the Messiah.” 30 Jesus warned them not to tell anyone about him. 31 He then began to teach them that the Son of Man must suffer many things and be rejected by the elders, the chief priests and the teachers of the law, and that he must be killed and after three days rise again. 32 He spoke plainly about this, and Peter took him aside and began to rebuke him. 33 But when Jesus turned and looked at his disciples, he rebuked Peter. “Get behind me, Satan!” he said. “You do not have in mind the concerns of God, but merely human concerns.” 34 Then he called the crowd to him along with his disciples and said: “Whoever wants to be my disciple must deny themselves and take up their cross and follow me. 35 For whoever wants to save their life[2] will lose it, but whoever loses their life for me and for the gospel will save it. 36 What good is it for someone to gain the whole world, yet forfeit their soul? 37 Or what can anyone give in exchange for their soul? 38 If anyone is ashamed of me and my words in this adulterous and sinful generation, the Son of Man will be ashamed of them when he comes in his Father’s glory with the holy angels.”

Mark 8

Священное Писание, Восточный перевод

1 В те же дни, когда опять собралась большая толпа и у людей не было еды, Иса подозвал учеников и сказал: 2 – Мне жалко этих людей, они со Мной вот уже три дня, и у них не осталось еды. 3 Если Я отпущу их по домам голодными, то они в дороге ослабеют, ведь некоторые пришли издалека. 4 – Как же здесь, в таком безлюдном месте, найти достаточно хлеба, чтобы их накормить? – удивились ученики. 5 – Сколько у вас лепёшек? – спросил Иса.– Семь, – ответили ученики. 6 Иса велел людям возлечь на землю. Затем Он взял семь лепёшек и, поблагодарив за них Всевышнего, стал разламывать на куски, передавая ученикам, а те раздавали хлеб народу. 7 Нашлось у них и несколько рыбок; Иса благословил их и тоже велел раздать. 8 Люди ели и наелись досыта, и ещё набралось семь корзин остатков. 9 А было там только мужчин около четырёх тысяч человек. Иса отпустил народ 10 и сразу же, сев вместе с учениками в лодку, отправился в Далмануфские земли. 11 К Исе подошли блюстители Таурата и стали с Ним спорить. Они хотели испытать Его и требовали от Него знамения с неба. 12 Иса глубоко вздохнул и спросил:– Почему это поколение ищет знамения? Говорю вам истину, ему не будет дано никакого знамения. 13 Оставив их, Он снова сел в лодку и отправился на другую сторону озера. 14 Ученики забыли взять с собой хлеба, и в лодке у них была всего одна лепёшка. 15 А Иса предостерегал их:– Смотрите, берегитесь закваски блюстителей Таурата и закваски Ирода. 16 Ученики стали рассуждать между собой:– Он говорит это потому, что у нас нет хлеба? 17 Зная, о чём они говорят, Иса сказал:– Почему вы рассуждаете о том, что у вас нет хлеба? Неужели вы всё ещё не сознаёте и не понимаете? Неужели сердца ваши совсем окаменели? 18 У вас есть глаза, и вы не видите? Есть уши, и вы не слышите?[1] Неужели вы не помните? 19 Когда Я разделил пять лепёшек на пять тысяч человек, сколько полных корзин остатков вы набрали?– Двенадцать, – ответили ученики. 20 – A когда семь лепёшек на четыре тысячи, сколько полных корзин остатков вы набрали?– Семь, – ответили те. 21 – Так неужели вы всё ещё не понимаете? – сказал Иса. 22 Когда они пришли в Байт-Сайду, к Исе привели слепого и попросили прикоснуться к нему. 23 Иса взял слепого за руку, вывел из селения, плюнул ему на глаза и, возложив на него руки, спросил:– Видишь что-нибудь? 24 Тот посмотрел вокруг и сказал:– Вижу людей: словно двигаются деревья. 25 Иса ещё раз приложил руки к его глазам, и он исцелился, зрение вернулось к нему, и он стал видеть всё чётко и ясно. 26 Иса отправил его домой, сказав:– Смотри, в селение не заходи. 27 Иса с учениками пошёл в селения, прилегающие к Кесарии Филипповой. По дороге Иса спросил их:– За кого принимают Меня люди? 28 Ученики ответили:– За пророка Яхию, другие же говорят, что Ты пророк Ильяс, а третьи – один из других пророков. 29 – A вы кем считаете Меня?Петир ответил:– Ты – обещанный Масих[2]. 30 Но Иса велел им никому не говорить о Нём. 31 И Он начал учить их, что Ему, Тому, Кто был Ниспослан как Человек, предстоит много пострадать и быть отвергнутым старейшинами, главными священнослужителями и учителями Закона, что Он будет убит, и через три дня Он воскреснет. 32 Он прямо говорил об этом. Тогда Петир отвёл Его в сторону и стал возражать. 33 Иса, обернувшись и посмотрев на учеников, строго сказал Петиру:– Прочь от Меня, сатана! Ты рассуждаешь по-человечески, не понимая того, что хочет Всевышний. 34 Подозвав народ и Своих учеников, Иса сказал им:– Если кто желает быть Моим последователем, пусть отречётся от самого себя и будет готов жертвовать всем, даже своей жизнью, и пусть следует за Мной. 35 Потому что тот, кто хочет сберечь свою жизнь, потеряет её, а тот, кто потеряет свою жизнь ради Меня и Радостной Вести, спасёт её. 36 Ведь что пользы человеку приобрести весь мир, но повредить своей душе? 37 И что человек может дать в обмен за свою душу? 38 Кто постыдится Меня и Моих слов в этом грешном и неверном Всевышнему поколении, того постыжусь и Я, Тот, Кто был Ниспослан как Человек, когда приду в славе Своего Отца со святыми ангелами.

Mark 8

中文和合本(简体)

1 那 时 , 又 有 许 多 人 聚 集 , 并 没 有 甚 麽 吃 的 。 耶 稣 叫 门 徒 来 , 说 : 2 我 怜 悯 这 众 人 ; 因 为 他 们 同 我 在 这 里 已 经 三 天 , 也 没 有 吃 的 了 。 3 我 若 打 发 他 们 饿 着 回 家 , 就 必 在 路 上 困 乏 , 因 为 其 中 有 从 远 处 来 的 。 4 门 徒 回 答 说 : 在 这 野 地 , 从 那 里 能 得 饼 , 叫 这 些 人 吃 饱 呢 ? 5 耶 稣 问 他 们 说 : 你 们 有 多 少 饼 ? 他 们 说 : 七 个 。 6 他 吩 咐 众 人 坐 在 地 上 , 就 拿 着 这 七 个 饼 祝 谢 了 , 擘 开 , 递 给 门 徒 , 叫 他 们 摆 开 , 门 徒 就 摆 在 众 人 面 前 。 7 又 有 几 条 小 鱼 ; 耶 稣 祝 了 福 , 就 吩 咐 也 摆 在 众 人 面 前 。 8 众 人 都 吃 , 并 且 吃 饱 了 , 收 拾 剩 下 的 零 碎 , 有 七 筐 子 。 9 人 数 约 有 四 千 。 耶 稣 打 发 他 们 走 了 , 10 随 即 同 门 徒 上 船 , 来 到 大 玛 努 他 境 内 。 11 法 利 赛 人 出 来 盘 问 耶 稣 , 求 他 从 天 上 显 个 神 迹 给 他 们 看 , 想 要 试 探 他 。 12 耶 稣 心 里 深 深 的 叹 息 , 说 : 这 世 代 为 甚 麽 求 神 迹 呢 ? 我 实 在 告 诉 你 们 , 没 有 神 迹 给 这 世 代 看 。 13 他 就 离 开 他 们 , 又 上 船 往 海 那 边 去 了 。 14 门 徒 忘 了 带 饼 ; 在 船 上 除 了 一 个 饼 , 没 有 别 的 食 物 。 15 耶 稣 嘱 咐 他 们 说 : 你 们 要 谨 慎 , 防 备 法 利 赛 人 的 酵 和 希 律 的 酵 。 16 他 们 彼 此 议 论 说 : 这 是 因 为 我 们 没 有 饼 罢 。 17 耶 稣 看 出 来 , 就 说 : 你 们 为 甚 麽 因 为 没 有 饼 就 议 论 呢 ? 你 们 还 不 省 悟 , 还 不 明 白 麽 ? 你 们 的 心 还 是 愚 顽 麽 ? 18 你 们 有 眼 睛 , 看 不 见 麽 ? 有 耳 朵 , 听 不 见 麽 ? 也 不 记 得 麽 ? 19 我 擘 开 那 五 个 饼 分 给 五 千 人 , 你 们 收 拾 的 零 碎 装 满 了 多 少 篮 子 呢 ? 他 们 说 : 十 二 个 。 20 又 擘 开 那 七 个 饼 分 给 四 千 人 , 你 们 收 拾 的 零 碎 装 满 了 多 少 筐 子 呢 ? 他 们 说 : 七 个 。 21 耶 稣 说 : 你 们 还 是 不 明 白 麽 ? 22 他 们 来 到 伯 赛 大 , 有 人 带 一 个 瞎 子 来 , 求 耶 稣 摸 他 。 23 耶 稣 拉 着 瞎 子 的 手 , 领 他 到 村 外 , 就 吐 唾 沫 在 他 眼 睛 上 , 按 手 在 他 身 上 , 问 他 说 : 你 看 见 甚 麽 了 ? 24 他 就 抬 头 一 看 , 说 : 我 看 见 人 了 ; 他 们 好 像 树 木 , 并 且 行 走 。 25 随 後 又 按 手 在 他 眼 睛 上 , 他 定 睛 一 看 , 就 复 了 原 , 样 样 都 看 得 清 楚 了 。 26 耶 稣 打 发 他 回 家 , 说 : 连 这 村 子 你 也 不 要 进 去 。 27 耶 稣 和 门 徒 出 去 , 往 该 撒 利 亚 腓 立 比 的 村 庄 去 ; 在 路 上 问 门 徒 说 : 人 说 我 是 谁 ? 28 他 们 说 : 有 人 说 是 施 洗 的 约 翰 ; 有 人 说 是 以 利 亚 ; 又 有 人 说 是 先 知 里 的 一 位 。 29 又 问 他 们 说 : 你 们 说 我 是 谁 ? 彼 得 回 答 说 : 你 是 基 督 。 30 耶 稣 就 禁 戒 他 们 , 不 要 告 诉 人 。 31 从 此 , 他 教 训 他 们 说 : 人 子 必 须 受 许 多 的 苦 , 被 长 老 、 祭 司 长 , 和 文 士 弃 绝 , 并 且 被 杀 , 过 三 天 复 活 。 32 耶 稣 明 明 的 说 这 话 , 彼 得 就 拉 着 他 , 劝 他 。 33 耶 稣 转 过 来 , 看 着 门 徒 , 就 责 备 彼 得 说 : 撒 但 , 退 我 後 边 去 罢 ! 因 为 你 不 体 贴 神 的 意 思 , 只 体 贴 人 的 意 思 。 34 於 是 叫 众 人 和 门 徒 来 , 对 他 们 说 : 若 有 人 要 跟 从 我 , 就 当 舍 己 , 背 起 他 的 十 字 架 来 跟 从 我 。 35 因 为 , 凡 要 救 自 己 生 命 ( 或 作 : 灵 魂 ; 下 同 ) 的 , 必 丧 掉 生 命 ; 凡 为 我 和 福 音 丧 掉 生 命 的 , 必 救 了 生 命 。 36 人 就 是 赚 得 全 世 界 , 赔 上 自 己 的 生 命 , 有 甚 麽 益 处 呢 ? 37 人 还 能 拿 甚 麽 换 生 命 呢 ? 38 凡 在 这 淫 乱 罪 恶 的 世 代 , 把 我 和 我 的 道 当 作 可 耻 的 , 人 子 在 他 父 的 荣 耀 里 , 同 圣 天 使 降 临 的 时 候 , 也 要 把 那 人 当 作 可 耻 的 。