Website too slow? Load as basic HTML.

Mark 2

Lutherbibel 2017

1 Und nach etlichen Tagen ging er wieder nach Kapernaum; und es wurde bekannt, dass er im Hause war. 2 Und es versammelten sich viele, sodass sie nicht Raum hatten, auch nicht draußen vor der Tür; und er sagte ihnen das Wort. 3 Und es kamen einige, die brachten zu ihm einen Gelähmten, von vieren getragen. 4 Und da sie ihn nicht zu ihm bringen konnten wegen der Menge, deckten sie das Dach auf, wo er war, gruben es auf und ließen das Bett herunter, auf dem der Gelähmte lag. 5 Da nun Jesus ihren Glauben sah, sprach er zu dem Gelähmten: Mein Sohn, deine Sünden sind dir vergeben. 6 Es saßen da aber einige Schriftgelehrte und dachten in ihren Herzen: 7 Wie redet der so? Er lästert Gott! Wer kann Sünden vergeben als Gott allein? 8 Und Jesus erkannte alsbald in seinem Geist, dass sie so bei sich selbst dachten, und sprach zu ihnen: Was denkt ihr solches in euren Herzen? 9 Was ist leichter, zu dem Gelähmten zu sagen: Dir sind deine Sünden vergeben, oder zu sagen: Steh auf, nimm dein Bett und geh hin? 10 Damit ihr aber wisst, dass der Menschensohn Vollmacht hat, Sünden zu vergeben auf Erden – sprach er zu dem Gelähmten: 11 Ich sage dir, steh auf, nimm dein Bett und geh heim! 12 Und er stand auf und nahm sogleich sein Bett und ging hinaus vor aller Augen, sodass sie sich alle entsetzten und Gott priesen und sprachen: Wir haben solches noch nie gesehen. 13 Und er ging wieder hinaus an das Meer; und alles Volk kam zu ihm, und er lehrte sie. 14 Und als er vorüberging, sah er Levi, den Sohn des Alphäus, am Zoll sitzen und sprach zu ihm: Folge mir nach! Und er stand auf und folgte ihm nach. 15 Und es begab sich, dass er zu Tisch saß in seinem Hause, da setzten sich viele Zöllner und Sünder zu Tisch mit Jesus und seinen Jüngern; denn es waren viele, und sie folgten ihm nach. 16 Und als die Schriftgelehrten unter den Pharisäern sahen, dass er mit den Sündern und Zöllnern aß, sprachen sie zu seinen Jüngern: Mit den Zöllnern und Sündern isst er? 17 Da das Jesus hörte, sprach er zu ihnen: Nicht die Starken bedürfen des Arztes, sondern die Kranken. Ich bin nicht gekommen, Gerechte zu rufen, sondern Sünder. 18 Und die Jünger des Johannes und die Pharisäer fasteten viel. Und es kamen etliche, die sprachen zu ihm: Warum fasten die Jünger des Johannes und die Jünger der Pharisäer, aber deine Jünger fasten nicht? 19 Und Jesus sprach zu ihnen: Wie können die Hochzeitsgäste fasten, während der Bräutigam bei ihnen ist? Solange der Bräutigam bei ihnen ist, können sie nicht fasten. 20 Es werden aber Tage kommen, da der Bräutigam von ihnen genommen ist; dann werden sie fasten, an jenem Tage. 21 Niemand flickt einen Lappen von neuem Tuch auf ein altes Kleid; sonst reißt der neue Lappen vom alten ab und der Riss wird ärger. 22 Und niemand füllt neuen Wein in alte Schläuche; sonst zerreißt der Wein die Schläuche, und der Wein ist verloren und die Schläuche auch; sondern man füllt neuen Wein in neue Schläuche. 23 Und es begab sich, dass er am Sabbat durch die Kornfelder ging, und seine Jünger fingen an, während sie gingen, Ähren auszuraufen. 24 Und die Pharisäer sprachen zu ihm: Sieh doch! Warum tun deine Jünger am Sabbat, was nicht erlaubt ist? 25 Und er sprach zu ihnen: Habt ihr nie gelesen, was David tat, da er Mangel hatte und ihn hungerte, ihn und die bei ihm waren: 26 wie er ging in das Haus Gottes zur Zeit des Hohenpriesters Abjatar und aß die Schaubrote, die niemand essen darf als die Priester, und gab sie auch denen, die bei ihm waren? 27 Und er sprach zu ihnen: Der Sabbat ist um des Menschen willen gemacht und nicht der Mensch um des Sabbats willen. 28 So ist der Menschensohn Herr auch über den Sabbat.

Mark 2

Ketab El Hayat

1 وَبَعْدَ بِضْعَةِ أَيَّامٍ، رَجَعَ يَسُوعُ إِلَى بَلْدَةِ كَفْرَنَاحُومَ. وَانْتَشَرَ الْخَبَرُ أَنَّهُ فِي الْبَيْتِ، 2 فَاجْتَمَعَ عَدَدٌ كَبِيرٌ مِنَ النَّاسِ، حَتَّى لَمْ يَبْقَ مَكَانٌ لأَحَدٍ، وَلاَ أَمَامَ الْبَابِ. فَأَخَذَ يُلْقِي عَلَيْهِمْ كَلِمَةَ اللهِ. 3 وَجَاءَهُ بَعْضُهُمْ بِمَشْلُولٍ يَحْمِلُهُ أَرْبَعَةُ رِجَالٍ. 4 وَلكِنَّهُمْ لَمْ يَقْدِرُوا أَنْ يَقْتَرِبُوا إِلَيْهِ بِسَبَبِ الزِّحَامِ. فَنَقَبُوا السَّقْفَ فَوْقَ الْمَكَانِ الَّذِي كَانَ يَسُوعُ فِيهِ حَتَّى كَشَفُوهُ، ثُمَّ دَلَّوْا الْفِرَاشَ الَّذِي كَانَ الْمَشْلُولُ رَاقِداً عَلَيْهِ. 5 فَلَمَّا رَأَى يَسُوعُ إِيمَانَهُمْ، قَالَ لِلْمَشْلُولِ: «يَابُنَيَّ، قَدْ غُفِرَتْ لَكَ خَطَايَاكَ!» 6 وَكَانَ بَيْنَ الْجَالِسِينَ بَعْضُ الْكَتَبَةِ، فَأَخَذُوا يُفَكِّرُونَ فِي قُلُوبِهِمْ: 7 «لِمَاذَا يَتَكَلَّمُ هذَا الرَّجُلُ هكَذَا؟ إِنَّهُ يَتَكَلَّمُ كُفْرَاً! مَنْ يَقْدِرُ أَنْ يَغْفِرَ الْخَطَايَا إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ؟» 8 وَفِي الْحَالِ أَدْرَكَ يَسُوعُ بِرُوحِهِ مَا يُفَكِّرُونَ فِيهِ فِي قُلُوبِهِمْ، فَسَأَلَهُمْ: «لِمَاذَا تُفَكِّرُونَ بِهذَا الأَمْرِ فِي قُلُوبِكُمْ؟ 9 أَيُّ الأَمْرَيْنِ أَسْهَلُ أَنْ يُقَالَ لِلْمَشْلُولِ: قَدْ غُفِرَتْ لَكَ خَطَايَاكَ، أَوْ أَنْ يُقَالَ لَهُ: قُمِ احْمِلْ فِرَاشَكَ وَامْشِ؟ 10 وَلكِنِّي قُلْتُ ذلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ لابْنِ الإِنْسَانِ عَلَى الأَرْضِ سُلْطَةَ غُفْرَانِ الْخَطَايَا». ثُمَّ قَالَ لِلْمَشْلُولِ: 11 «لَكَ أَقُولُ: قُمِ احْمِلْ فِرَاشَكَ، وَاذْهَبْ إِلَى بَيْتِكَ!» 12 فَقَامَ فِي الْحَالِ، وَحَمَلَ فِرَاشَهُ، وَمَشَى أَمَامَ الْجَمِيعِ. فَذُهِلُوا جَمِيعاً وَعَظَّمُوا اللهَ قَائِلِينَ: «مَا رَأَيْنَا مِثْلَ هذَا قَطُّ!»  13 وَخَرَجَ يَسُوعُ ثَانِيَةً إِلَى شَاطِئِ الْبُحَيْرَةِ، فَلَحِقَ بِهِ الْجَمْعُ كُلُّهُ. فَأَخَذَ يُعَلِّمُهُمْ. 14 وَفِيمَا هُوَ سَائِرٌ، رَأَى لاَوِيَ بْنَ حَلْفَى جَالِساً فِي مَكْتَبِ الْجِبَايَةِ، فَقَالَ لَهُ: «اتْبَعْنِي!» فَقَامَ وَتَبِعَهُ. 15 وَبَيْنَمَا كَانَ يَسُوعُ مُتَّكِئاً فِي بَيْتِ لاَوِي، أَخَذَ كَثِيرُونَ مِنَ الْجُبَاةِ وَالْخَاطِئِينَ يَتَّكِئُونَ مَعَهُ وَمَعَ تَلاَمِيذِهِ، لأَنَّ كَثِيرِينَ مِنْهُمْ كَانُوا هُنَاكَ فَلَحِقُوا بِهِ. 16 فَلَمَّا رَأَى الْكَتَبَةُ وَالْفَرِّيسِيُّونَ يَسُوعَ يَأْكُلُ مَعَ الْجُبَاةِ وَالْخَاطِئِينَ، قَالُوا لِتَلاَمِيذِهِ: «لِمَاذَا يَأْكُلُ مَعَ الْجُبَاةِ وَالْخَاطِئِينَ؟» 17 فَسَمِعَ يَسُوعُ، وَأَجَابَ: «لَيْسَ الأَصِحَّاءُ هُمُ الْمُحْتَاجُونَ إِلَى الطَّبِيبِ، بَلِ الْمَرْضَى. مَا جِئْتُ لأَدْعُوَ صالِحِينَ بَلْ خَاطِئِينَ!»  18 وَكَانَ تَلامِيذُ يُوحَنَّا وَالْفَرِّيسِيُّونَ صَائِمِينَ، فَجَاءَ بَعْضُهُمْ إِلَى يَسُوعَ يَسْأَلُونَهُ: «لِمَاذَا يَصُومُ تَلاَمِيذُ يُوحَنَّا وَتَلاَمِيذُ الْفَرِّيسِيِّينَ، وَأَمَّا تَلاَمِيذُكَ فَلاَ يَصُومُونَ؟» 19 فَأَجَابَهُمْ: «هَلْ يَقْدِرُ أَهْلُ الْعُرْسِ أَنْ يَصُومُوا وَالْعَرِيسُ بَيْنَهُمْ؟ مَادَامَ الْعَرِيسُ بَيْنَهُمْ لاَ يَقْدِرُونَ أَنْ يَصُومُوا. 20 وَلكِنْ سَتَأْتِي أَيَّامٌ يَكُونُ الْعَرِيسُ فِيهَا قَدْ رُفِعَ مِنْ بَيْنِهِمْ. فِي تِلْكَ الأيَّامِ يَصُومُونَ. 21 لاَ أَحَدَ يَرْقَعُ ثَوْباً عَتِيقاً بِرُقْعَةٍ مِنْ قُمَاشٍ جَدِيدٍ وَإِلاَّ، فَإِنَّ الرُّقْعَةَ الْجَدِيدَةَ تَنْكَمِشُ فَتَأْكُلُ مِنَ الثَّوْبِ الْعَتِيقِ، وَيَصِيرُ الْخَرْقُ أَسْوَأَ! 22 وَلاَ أَحَدَ يَضَعُ خَمْراً جَدِيدَةً فِي قِرَبٍ عَتِيقَةٍ، حَتَّى لاَ تُفَجِّرَ الْخَمْرُ الْجَدِيدَةُ الْقِرَبَ، فَتُرَاقَ الْخَمْرُ وَتَتْلَفَ الْقِرَبُ. إِنَّمَا الْخَمْرُ الْجَدِيدَةُ تُوْضَعُ فِي قِرَبٍ جَدِيدَةٍ».  23 وَمَرَّ يَسُوعُ ذَاتَ سَبْتٍ بَيْنَ الْحُقُولِ، فَأَخَذَ التَّلاَمِيذُ يَشُقُّونَ طَرِيقَهُمْ وَهُمْ يَقْطِفُونَ السَّنَابِلَ. 24 فَقَالَ الْفَرِّيسِيُّونَ لِيَسُوعَ: «انْظُرْ! لِمَاذَا يَفْعَلُ تَلاَمِيذُكَ مَا لاَ يَحِلُّ فِعْلُهُ يَوْمَ السَّبْتِ؟» 25 فَأَجَابَهُمْ: «أَمَا قَرَأْتُمْ مَا فَعَلَهُ دَاوُدُ وَمُرَافِقُوهُ عِنْدَمَا احْتَاجُوا وَجَاعُوا؟ 26 كَيْفَ دَخَلَ بَيْتَ اللهِ، فِي زَمَانِ أَبِيأَثَارَ رَئِيسِ الْكَهَنَةِ، وَأَكَلَ خُبْزَ التَّقْدِمَةِ الَّذِي لاَ يَحِلُّ الأَكْلُ مِنْهُ إِلاَّ لِلْكَهَنَةِ وَحْدَهُمْ، بَلْ أَعْطَى مُرَافِقِيهِ أَيْضاً فَأَكَلُوا؟» 27 ثُمَّ قَالَ لَهُمْ: «إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ لِفَائِدَةِ الإِنْسَانِ، وَلَمْ يُجْعَلِ الإِنْسَانُ عَبْداً لِلسَّبْتِ. 28 فَابْنُ الإِنْسَانِ هُوَ رَبُّ السَّبْتِ أَيْضاً!»

Mark 2

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1-2 پس از چند روز، عيسی به كفرناحوم بازگشت و خبر ورود او فوری در شهر پيچيد. طولی نكشيد كه خانه‌ای كه عيسی در آن بود پر شد، بطوری كه حتی بيرون خانه نيز جای ايستادن نبود. در آن حال، او پيام خدا را برای مردم بيان می‌كرد. 3 درهمين هنگام، چهار نفر آمدند و مرد افليجی را بر تختی آوردند. 4 ولی نتوانستند خود را از لابلای جمعيت به عيسی برسانند. پس به پشت‌بام رفتند و سقف بالای سر عيسی را برداشتند و افليج را با تختش در مقابل پايهای او پايين فرستادند. 5 وقتی عيسی ديد كه چقدر ايمانشان به او قوی است، به آن افليج فرمود: «پسرم گناهانت بخشيده شد!» 6 بعضی از علمای مذهبی كه در آنجا نشسته بودند، پيش خود فكر كردند: 7 «عجب كفری! مگر او خداست كه چنين چيزی می‌گويد؟ غير از خدای يگانه چه كسی می‌تواند گناهان انسان را ببخشد.» 8 عيسی همان لحظه در خود درک كرد كه چه فكر می‌كنند. پس رو به ايشان كرده، فرمود: «چرا از اين موضوع در انديشه‌ايد؟ 9 آيا فكر می‌كنيد بخشيدن گناهان انسان، از شفا دادن مرضش سختتر است؟ 10 حال ثابت می‌كنم كه سخن بيجايی نگفته‌ام، بلكه واقعاً اختيار و توانايی بخشيدن گناه بشر را دارم.» آنگاه رو به افليج كرد و به او فرمود: 11 «تو شفا يافته‌ای. بسترت را جمع كن و به خانه‌ات برو!» 12 افليج از جا پريد و بلافاصله بستر خود را جمع كرد و در مقابل چشمان حيرت‌زده‌ء مردم، از آن خانه خارج شد. همه خدا را شكر می‌كردند و به يكديگر می‌گفتند: «تا بحال چنين چيزی نديده بوديم!» 13 عيسی بار ديگر به ساحل دريا رفت و مردم دور او حلقه زدند. عيسی نيز ايشان را تعليم می‌داد. 14 سپس هنگامی كه می‌رفت، لاوی پسر حلفی را ديد؛ او مأمور جمع‌آوری باج و خراج بود و در محل كارش نشسته بود. عيسی به او فرمود: «بيا و از من پيروی كن.» لاوی نيز بلافاصله بدنبال او براه افتاد. 15 آنشب لاوی تمام همكاران خود و افراد بدنام شهر را برای شام دعوت كرد تا عيسی و شاگردان او را ببينند. در بين طرفداران عيسی، اينگونه اشخاص زياد ديده می‌شدند. 16 اما بعضی از روحانيون يهود، وقتی عيسی را ديدند كه با چنين اشخاص بدنام سر يک سفره نشسته است، به شاگردان او گفتند: «چطور استاد شما رغبت می‌كند با اين اشخاص پست همنشين باشد؟» 17 عيسی سخن آنان را شنيد و به ايشان فرمود: «بيماران به پزشک نياز دارند، نه اشخاص سالم. من نيز آمده‌ام تا گمراهان را به راه راست دعوت كنم نه كسانی را كه خود را عادل و مقدس می‌پندارند.» 18 پيروان يحيی و نيز فريسيان عادت داشتند بطور مرتب روزه بگيرند. پس عده‌ای نزد عيسی آمدند و از او پرسيدند: «چرا شاگردان شما، مانند پيروان يحيی و فريسيان، روزه نمی‌گيرند؟» 19 عيسی به ايشان فرمود: «آيا دوستان داماد در جشن عروسی روزه می‌گيرند؟ آيا تا موقعی كه داماد همراه ايشان است، بايد غصه‌دار باشند؟ هرگز! 20 ولی روزی كه داماد از ايشان جدا شد، روزه خواهند گرفت. 21 از اين گذشته، روزه‌ء شما يكی از مراسم كهنه‌ای است كه با روش جديد من سازگار نمی‌باشد. مثل اينست كه يک تكه پارچه‌ء نو را به لباس كهنه وصله كنيد؛ می‌دانيد چه می‌شود؟ بزودی وصله جدا می‌شود و پارگی لباس بدتر از اول می‌گردد. 22 همچنين، خودتان بهتر می‌دانيد كه شراب تازه را در مَشک كهنه نمی‌ريزند، چون مَشک كهنه می‌تركد؛ آنگاه هم شراب از بين می‌رود و هم مَشک. شراب تازه را بايد در مَشک تازه ريخت.» 23 يک روز شنبه، كه روز مقدس يهود است، عيسی و شاگردانش از ميان كشتزارها می‌گذشتند. در همانحال كه می‌رفتند، شاگردان خوشه‌های گندم را می‌چيدند و دانه‌هايش را می‌خوردند. 24 برخی از روحانيون يهود به عيسی گفتند: «پيروانت نبايد اين كار را بكنند، چون برخلاف دستورات مذهبی ماست. امروز شنبه و روز استراحت است و نبايد دست به هيچ كاری زد.» 25 اما عيسی پاسخ داد: «مگر در تورات نخوانده‌ايد كه داود و يارانش وقتی گرسنه بودند، چه كردند؟ 26 زمانی كه ابياتار، كاهن اعظم بود، ايشان وارد خانه‌ء خدا شدند و نان مقدس را خوردند، در حاليكه فقط كاهنان اجازه داشتند آن نان را بخورند. آيا آن كار برخلاف دستورات مذهبی نبود؟» 27 سپس افزود: «روز شنبه برای استراحت انسان بوجود آمد، نه انسان برای روز شنبه. 28 من صاحب اختيار روز شنبه هستم و اختيار دارم بگويم مردم در روزهای شنبه چه بايد بكنند و چه نبايد بكنند.»

Mark 2

New International Version

1 A few days later, when Jesus again entered Capernaum, the people heard that he had come home. 2 They gathered in such large numbers that there was no room left, not even outside the door, and he preached the word to them. 3 Some men came, bringing to him a paralyzed man, carried by four of them. 4 Since they could not get him to Jesus because of the crowd, they made an opening in the roof above Jesus by digging through it and then lowered the mat the man was lying on. 5 When Jesus saw their faith, he said to the paralyzed man, “Son, your sins are forgiven.” 6 Now some teachers of the law were sitting there, thinking to themselves, 7 “Why does this fellow talk like that? He’s blaspheming! Who can forgive sins but God alone?” 8 Immediately Jesus knew in his spirit that this was what they were thinking in their hearts, and he said to them, “Why are you thinking these things? 9 Which is easier: to say to this paralyzed man, ‘Your sins are forgiven,’ or to say, ‘Get up, take your mat and walk’? 10 But I want you to know that the Son of Man has authority on earth to forgive sins.” So he said to the man, 11 “I tell you, get up, take your mat and go home.” 12 He got up, took his mat and walked out in full view of them all. This amazed everyone and they praised God, saying, “We have never seen anything like this!” 13 Once again Jesus went out beside the lake. A large crowd came to him, and he began to teach them. 14 As he walked along, he saw Levi son of Alphaeus sitting at the tax collector’s booth. “Follow me,” Jesus told him, and Levi got up and followed him. 15 While Jesus was having dinner at Levi’s house, many tax collectors and sinners were eating with him and his disciples, for there were many who followed him. 16 When the teachers of the law who were Pharisees saw him eating with the sinners and tax collectors, they asked his disciples: “Why does he eat with tax collectors and sinners?” 17 On hearing this, Jesus said to them, “It is not the healthy who need a doctor, but the sick. I have not come to call the righteous, but sinners.” 18 Now John’s disciples and the Pharisees were fasting. Some people came and asked Jesus, “How is it that John’s disciples and the disciples of the Pharisees are fasting, but yours are not?” 19 Jesus answered, “How can the guests of the bridegroom fast while he is with them? They cannot, so long as they have him with them. 20 But the time will come when the bridegroom will be taken from them, and on that day they will fast. 21 “No one sews a patch of unshrunk cloth on an old garment. Otherwise, the new piece will pull away from the old, making the tear worse. 22 And no one pours new wine into old wineskins. Otherwise, the wine will burst the skins, and both the wine and the wineskins will be ruined. No, they pour new wine into new wineskins.” 23 One Sabbath Jesus was going through the grainfields, and as his disciples walked along, they began to pick some heads of grain. 24 The Pharisees said to him, “Look, why are they doing what is unlawful on the Sabbath?” 25 He answered, “Have you never read what David did when he and his companions were hungry and in need? 26 In the days of Abiathar the high priest, he entered the house of God and ate the consecrated bread, which is lawful only for priests to eat. And he also gave some to his companions.” 27 Then he said to them, “The Sabbath was made for man, not man for the Sabbath. 28 So the Son of Man is Lord even of the Sabbath.”

Mark 2

Священное Писание, Восточный перевод

1 Через несколько дней Иса снова пришёл в Капернаум, и в городе стало известно, что Он дома. 2 К Нему собралось столько людей, что не было места даже в дверях. Когда Иса возвещал слово, 3 четверо мужчин принесли к Нему парализованного. 4 Видя, что из-за толпы к Исе им не подойти, они поднялись на крышу, разобрали её и спустили сверху циновку, на которой лежал больной. 5 Когда Иса увидел их веру, Он сказал парализованному:– Сын Мой, прощаются тебе твои грехи! 6 Некоторые из учителей Закона, которые были там, подумали про себя: 7 «Что Он такое говорит? Разве Он Бог? Кто, кроме Всевышнего, может прощать грехи?» 8 Иса тотчас узнал духом Своим, о чём они думают.– Что у вас за мысли такие? – спросил Он. 9 – Вы, наверное, думаете, что сказать парализованному: «Прощаются тебе грехи» намного легче, чем сказать: «Встань, возьми циновку и ходи»? 10 Но чтобы вы знали, что Я, Тот, Кто был Ниспослан как Человек[1], имею власть на земле прощать грехи... – И тут Иса обратился к парализованному: 11 – Говорю тебе, встань, возьми свою циновку и иди домой! 12 Больной тут же, на глазах у всех, встал, взял циновку и вышел. Это очень изумило всех, и люди славили Всевышнего, говоря:– Такого мы никогда ещё не видели! 13 Однажды Иса опять вышел к озеру. Весь народ шёл к Нему, и Он учил их. 14 Проходя, Иса увидел Леви, сына Алфея, сидевшего на месте сбора пошлин с провозимых товаров.– Иди за Мной, – сказал ему Иса.Тот встал и пошёл за Ним. 15 Позже, когда Иса возлежал за столом в доме у Леви, то, кроме Его учеников, там собралось много сборщиков налогов[2] и прочих грешников; за Исой всегда шло много разных людей. 16 Некоторые учители Закона, которые были блюстителями Таурата[3], увидев, что Он ест вместе со сборщиками налогов и грешниками, спросили учеников Исы:– Почему Он ест со сборщиками налогов и грешниками? 17 Услышав это, Иса сказал им:– Не здоровым нужен врач, а больным. Я пришёл призвать не праведников, а грешников. 18 Однажды, когда ученики Яхии и блюстители Таурата постились, к Исе пришли какие-то люди и спросили:– Почему ученики Яхии и ученики блюстителей Таурата постятся, а Твои ученики нет? 19 Иса ответил им так:– Разве могут гости на свадьбе поститься, пока с ними жених? Пока жених с ними, зачем им поститься?[4] 20 Но наступит время, когда жених будет взят от них, вот тогда, в тот день они и будут поститься. 21 – Никто не пришивает к старой одежде заплату из новой ткани, иначе новая ткань сядет, порвёт старую, и дыра станет ещё больше. 22 И никто не наливает молодое вино в старые бурдюки, иначе вино прорвёт их, тогда и вино пропадёт, и бурдюки. Молодое вино наливают в новые бурдюки. 23 Однажды в субботу Иса проходил через засеянные поля, и Его ученики начали срывать по дороге колосья.[5] 24 Блюстители Таурата сказали Ему:– Смотри! Почему они делают то, что не разрешается делать в субботу?[6] 25 Иса ответил им:– Разве вы никогда не читали о том, что сделал царь Давуд, находясь в нужде, когда он и его спутники проголодались? 26 Это произошло при верховном священнослужителе Абиатаре. Давуд вошёл в Священный Шатёр и ел Хлеб, выставляемый перед лицом Вечного[7], который нельзя есть никому, кроме священнослужителей, и также дал его своим людям! 27 И добавил:– Суббота создана для человека, а не человек для субботы. 28 Так что Я, Тот, Кто был Ниспослан как Человек, – Господин и над субботой!

Mark 2

中文和合本(简体)

1 过 了 些 日 子 , 耶 稣 又 进 了 迦 百 农 。 人 听 见 他 在 房 子 里 , 2 就 有 许 多 人 聚 集 , 甚 至 连 门 前 都 没 有 空 地 ; 耶 稣 就 对 他 们 讲 道 。 3 有 人 带 着 一 个 瘫 子 来 见 耶 稣 , 是 用 四 个 人 抬 来 的 ; 4 因 为 人 多 , 不 得 近 前 , 就 把 耶 稣 所 在 的 房 子 , 拆 了 房 顶 , 既 拆 通 了 , 就 把 瘫 子 连 所 躺 卧 的 褥 子 都 缒 下 来 。 5 耶 稣 见 他 们 的 信 心 , 就 对 瘫 子 说 : 小 子 , 你 的 罪 赦 了 。 6 有 几 个 文 士 坐 在 那 里 , 心 里 议 论 , 说 : 7 这 个 人 为 甚 麽 这 样 说 呢 ? 他 说 僭 妄 的 话 了 。 除 了 神 以 外 , 谁 能 赦 罪 呢 ? 8 耶 稣 心 中 知 道 他 们 心 里 这 样 议 论 , 就 说 : 你 们 心 里 为 甚 麽 这 样 议 论 呢 ? 9 或 对 瘫 子 说 你 的 罪 赦 了 , 或 说 起 来 ! 拿 你 的 褥 子 行 走 ; 那 一 样 容 易 呢 ? 10 但 要 叫 你 们 知 道 , 人 子 在 地 上 有 赦 罪 的 权 柄 。 就 对 瘫 子 说 : 11 我 吩 咐 你 , 起 来 ! 拿 你 的 褥 子 回 家 去 罢 。 12 那 人 就 起 来 , 立 刻 拿 着 褥 子 , 当 众 人 面 前 出 去 了 , 以 致 众 人 都 惊 奇 , 归 荣 耀 与 神 , 说 : 我 们 从 来 没 有 见 过 这 样 的 事 ! 13 耶 稣 又 出 到 海 边 去 , 众 人 都 就 了 他 来 , 他 便 教 训 他 们 。 14 耶 稣 经 过 的 时 候 , 看 见 亚 勒 腓 的 儿 子 利 未 坐 在 税 关 上 , 就 对 他 说 : 你 跟 从 我 来 。 他 就 起 来 , 跟 从 了 耶 稣 。 15 耶 稣 在 利 未 家 里 坐 席 的 时 候 , 有 好 些 税 吏 和 罪 人 与 耶 稣 并 门 徒 一 同 坐 席 ; 因 为 这 样 的 人 多 , 他 们 也 跟 随 耶 稣 。 16 法 利 赛 人 中 的 文 士 ( 有 古 卷 : 文 士 和 法 利 赛 人 ) 看 见 耶 稣 和 罪 人 并 税 吏 一 同 吃 饭 , 就 对 他 门 徒 说 : 他 和 税 吏 并 罪 人 一 同 吃 喝 麽 ? 17 耶 稣 听 见 , 就 对 他 们 说 : 康 健 的 人 用 不 着 医 生 , 有 病 的 人 才 用 得 着 。 我 来 本 不 是 召 义 人 , 乃 是 召 罪 人 。 18 当 下 , 约 翰 的 门 徒 和 法 利 赛 人 禁 食 。 他 们 来 问 耶 稣 说 : 约 翰 的 门 徒 和 法 利 赛 人 的 门 徒 禁 食 , 你 的 门 徒 倒 不 禁 食 , 这 是 为 甚 麽 呢 ? 19 耶 稣 对 他 们 说 : 新 郎 和 陪 伴 之 人 同 在 的 时 候 , 陪 伴 之 人 岂 能 禁 食 呢 ? 新 郎 还 同 在 , 他 们 不 能 禁 食 。 20 但 日 子 将 到 , 新 郎 要 离 开 他 们 , 那 日 他 们 就 要 禁 食 。 21 没 有 人 把 新 布 缝 在 旧 衣 服 上 , 恐 怕 所 补 上 的 新 布 带 坏 了 旧 衣 服 , 破 的 就 更 大 了 。 22 也 没 有 人 把 新 酒 装 在 旧 皮 袋 里 , 恐 怕 酒 把 皮 袋 裂 开 , 酒 和 皮 袋 就 都 坏 了 ; 惟 把 新 酒 装 在 新 皮 袋 里 。 23 耶 稣 当 安 息 日 从 麦 地 经 过 。 他 门 徒 行 路 的 时 候 , 掐 了 麦 穗 。 24 法 利 赛 人 对 耶 稣 说 : 看 哪 , 他 们 在 安 息 日 为 甚 麽 做 不 可 做 的 事 呢 ? 25 耶 稣 对 他 们 说 : 经 上 记 着 大 卫 和 跟 从 他 的 人 缺 乏 饥 饿 之 时 所 做 的 事 , 你 们 没 有 念 过 麽 ? 26 他 当 亚 比 亚 他 作 大 祭 司 的 时 候 , 怎 麽 进 了 神 的 殿 , 吃 了 陈 设 饼 , 又 给 跟 从 他 的 人 吃 。 这 饼 除 了 祭 司 以 外 , 人 都 不 可 吃 。 27 又 对 他 们 说 : 安 息 日 是 为 人 设 立 的 , 人 不 是 为 安 息 日 设 立 的 。 28 所 以 , 人 子 也 是 安 息 日 的 主 。