Website too slow? Load as basic HTML.

Isaiah 57

Lutherbibel 2017

1 Der Gerechte ist umgekommen und niemand ist da, der es zu Herzen nimmt, und fromme Leute sind hingerafft und niemand achtet darauf, denn der Gerechte ist weggerafft durch die Bosheit 2 und geht zum Frieden ein. Es ruhen auf ihren Lagern, die recht gewandelt sind. 3 Ihr aber, tretet herzu, ihr Söhne der Zauberin, ihr Kinder des Ehebrechers und der Hure! 4 Mit wem wollt ihr euren Spott treiben? Über wen wollt ihr das Maul aufsperren und die Zunge herausstrecken? Seid ihr nicht abtrünnige Kinder, ein verkehrtes Geschlecht, 5 die ihr bei den Götzeneichen in Brunst geratet, unter allen grünen Bäumen, und die Kinder schlachtet in den Tälern unter den Felsklippen? 6 Bei den glatten Steinen im Tal ist dein Teil, sie sind dein Los. Ihnen hast du dein Trankopfer ausgeschüttet, hast du Speisopfer geopfert. Sollte ich mich darüber nicht empören? 7 Du machtest dein Lager auf hohem, erhabenem Berg und gingst dort hinauf zu opfern. 8 Und hinter die Tür und den Pfosten setztest du dein Denkzeichen. Denn du hast dich von mir abgewandt und aufgedeckt dein Lager, es bestiegen und weit gemacht. Du hast dich mit ihnen verbunden, liebtest ihr Lager und buhltest mit ihnen. 9 Du bist mit Öl zum König gezogen und mit viel köstlicher Salbe und hast deine Boten in die Ferne gesandt und tief hinab bis zum Totenreich. 10 Du hast dich abgemüht mit der Menge deiner Wege und sprachst nicht: Das lasse ich; sondern du fandest ja noch Leben in deinen Gliedern, so wurdest du dessen nicht müde. 11 Wen hast du gescheut und gefürchtet, dass du treulos wurdest und nicht an mich dachtest und es nicht zu Herzen nahmst? Meinst du, weil ich allzeit schwieg, brauchtest du mich nicht zu fürchten? 12 Ich will aber deine Gerechtigkeit kundtun und deine Werke, dass sie dir nichts nütze sind. 13 Wenn du schreien wirst, soll dir helfen, was du dir angesammelt hast. Aber der Wind wird sie alle wegführen, und ein Hauch wird sie wegnehmen. Doch wer auf mich traut, wird das Land erben und meinen heiligen Berg besitzen. 14 Und er spricht: Machet Bahn, machet Bahn! Bereitet den Weg, räumt die Anstöße aus dem Weg meines Volks! 15 Denn so spricht der Hohe und Erhabene, der ewig wohnt, dessen Name heilig ist: Ich wohne in der Höhe und im Heiligtum und bei denen, die zerschlagenen und demütigen Geistes sind, auf dass ich erquicke den Geist der Gedemütigten und das Herz der Zerschlagenen. 16 Denn ich will nicht immerdar hadern und nicht ewiglich zürnen; sonst würde ihr Geist vor mir verschmachten und der Lebensodem, den ich geschaffen habe. 17 Ich war zornig über die Sünde ihrer Habgier und schlug sie, verbarg mich und zürnte. Aber sie gingen treulos die Wege ihres Herzens. 18 Ihre Wege habe ich gesehen, aber ich will sie heilen und sie leiten und ihnen wieder Trost geben; und denen, die da Leid tragen, 19 will ich Frucht der Lippen schaffen. Friede, Friede denen in der Ferne und denen in der Nähe, spricht der HERR; ich will sie heilen. 20 Aber die Gottlosen sind wie das ungestüme Meer, das nicht still sein kann und dessen Wellen Schlamm und Unrat auswerfen. 21 Die Gottlosen haben keinen Frieden, spricht mein Gott.

Isaiah 57

Ketab El Hayat

1 هَلَكَ الصِّدِّيقُ فَلَمْ يَتَأَمَّلْ أَحَدٌ فِي نَفْسِهِ وَيَعْتَبِرْ، وَمَاتَ الأَتْقِيَاءُ وَلَمْ يُدْرِكْ أَحَدٌ أَنَّ الصِّدِّيقَ قَدْ أُخِذَ تَفَادِياً لِلْكَارِثَةِ. 2 وَالسَّالِكُونَ بِالاسْتِقَامَةِ يَنْعَمُونَ بِالسَّلاَمِ، وَفِي مَضَاجِعِهِمْ يَسْتَرِيحُونَ.  3 أَمَّا أَنْتُمْ يَاأَبْنَاءَ السَّاحِرَةِ، يَانَسْلَ الْفَاسِقِ وَالْعَاهِرَةِ، فَادْنُوا مِنْ هُنَا. 4 بِمَنْ تَسْخَرُونَ؟ وَعَلَى مَنْ تَفْغَرُونَ أَشْدَاقَكُمْ وَاسِعَةً وَتَدْلَعُونَ أَلْسِنَتَكُمْ؟ أَلَسْتُمْ أَنْتُمْ أَبْنَاءَ الْخُطَاةِ وَالْمُنَافِقِينَ؟ 5 أَيُّهَا الْمُتَوَهِّجُونَ شَهْوَةً بَيْنَ أَشْجَارِ الْبَلُّوطِ، وَتَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ، يَامَنْ تَذْبَحُونَ أَوْلاَدَكُمْ فِي الأَوْدِيَةِ تَحْتَ شُقُوقِ الصُّخُورِ. 6 إِنَّ نَصِيبَكُمْ هُوَ أَصْنَامُكُمْ مِنْ حَصَى الْوَادِي الْمَلْسَاءِ. هِيَ قُرْعَتُكُمْ، وَلَهَا سَكَبْتُمْ سَكِيبَ تَقْدِمَاتِكُمْ، وَأَصْعَدْتُمْ قَرَابِينَكُمْ، فَهَلْ أَرْضَى عَنْ هَذِهِ الأُمُورِ؟ 7 نَصَبْتُمْ مَضَاجِعَ زِنَاكُمْ عَلَى جَبَلٍ شَامِخٍ مُرْتَفِعٍ، وَإِلَى هُنَاكَ صَعِدْتُمْ لِتُقَرِّبُوا ذَبَائِحَكُمْ، 8 وَخَلْفَ الْبَابِ وَقَوَائِمِهِ أَقَمْتُمْ أَصْنَامَكُمْ، وَإِذْ هَجَرْتُمُونِي كَشَفْتُمْ عَنْ مَضَاجِعِكُمْ وَعَلَوْتُمُوهَا وَوَسَّعْتُمُوهَا، وَأَبْرَمْتُمْ مَعَ أَصْنَامِكُمْ عَهْدَ زِنىً لأَنَّكُمْ أَحْبَبْتُمْ مَضَاجِعَهُمْ، وَتَأَمَّلْتُمْ فِي عُرْيِهِمْ. 9 ارْتَحَلْتُمْ إِلَى مُولَكَ مُحَمَّلِينَ بِالدُّهْنِ، وَبِكَثْرَةِ الأَطْيَابِ، وَأَرْسَلْتُمْ سُفَرَاءَكُمْ إِلَى أَرْضٍ بَعِيدَةٍ، وَانْحَدَرْتُمْ حَتَّى إِلَى الْهَاوِيَةِ. 10 أَصَابَكُمُ الإِعْيَاءُ مِنْ طُولِ الْمَسِيرِ، وَلَمْ تَقُولُوا: «يَئِسْنَا» بَلْ تَجَدَّدَتْ قُوَاكُمْ وَلَمْ تَخُورُوا. 11 مِمَّنْ خِفْتُمْ وَارْتَعَبْتُمْ حَتَّى كَذِبْتُمْ وَلَمْ تَذْكُرُونِي أَوْ تُفَكِّرُوا فِيَّ؟ هَلِ اعْتَصَمْتُ بِالسَّكِينَةِ زَمَناً طَوِيلاً حَتَّى لَمْ تَعُودُوا تَخَافُونَنِي؟ 12 سَأَتَحَدَّثُ عَنْ بِرِّكُمْ وَأَعْمَالِكُمْ، وَلَكِنَّهَا لَنْ تُجْدِيَكُمْ نَفْعاً.  13 عِنْدَمَا تَسْتَغِيثُونَ، فَلْتُنْقِذْكُمْ مَجْمُوعَاتُ أَصْنَامِكُمْ! إِنَّ الرِّيحَ تَحْمِلُهَا جَمِيعاً، وَنَفْخَةٌ تَطْرَحُهَا بَعِيداً. أَمَّا مَنْ يَلُوذُ بِي فَإِنَّهُ يَرِثُ الأَرْضَ وَيَمْلِكُ جَبَلَ قُدْسِي.  14 وَيُقَالُ آنَئِذٍ: مَهِّدُوا! مَهِّدُوا السَّبِيلَ، أَزِيلُوا كُلَّ مَعْثَرَةٍ مِنْ طَرِيقِ شَعْبِي. 15 لأَنَّهُ هَكَذَا يَقُولُ الْعَلِيُّ السَّامِي، الْمُقِيمُ فِي الأَبَدِ، الَّذِي يُدْعَى اسْمُهُ الْقُدُّوسَ: إِنَّنِي أَسْكُنُ فِي الْعُلَى وَفِي الْمَوْضِعِ الْمُقَدَّسِ، وَأُقِيمُ مَعَ الْمُنْسَحِقِ، وَذَوِي الرُّوحِ الْمُتَوَاضِعَةِ، لأُحْيِيَ أَرْوَاحَ الْمُتَوَاضِعِينَ، وَأُنْعِشَ قُلُوبَ الْمُنْسَحِقِينَ. 16 لأَنَّنِي لاَ أُخَاصِمُ إِلَى الأَبَدِ، وَلاَ أَظَلُّ عَلَى الدَّوَامِ غَاضِباً، لِئَلاَّ تَبِيدَ أَمَامِي رُوحُ الإِنْسَانِ الَّتِي خَلَقْتُهَا. 17 قَدْ غَضِبْتُ عَلَى إِسْرَائِيلَ مِنْ جَرَّاءِ جَشَعِهِ، وَعَاقَبْتُهُ وَحَجَبْتُ عَنْهُ وَجْهِي سَخَطاً، وَلَكِنَّهُ أَوْغَلَ فِي عِصْيَانِهِ وَرَاءَ غِوَايَةِ قَلْبِهِ. 18 لَقَدْ رَأَيْتُ طُرُقَهُ الْمَكْتُوبَةَ، إِنَّمَا سَأُقَوِّمُهُ وَأَقُودُهُ وَأَرُدُّ لَهُ وَلِنَائِحِيهِ الطُّمَأْنِينَةَ 19 وَأَسْتَبْدِلُ نُوَاحَهُ بِالْحَمْدِ، يَقُولُ الرَّبُّ؛ فَيَكُونُ سَلاَمٌ لِلْقَرِيبِ وَالْبَعِيدِ لأَنَّنِي سَأَشْفِيهِ. 20 أَمَّا الأَشْرَارُ فَهُمْ كَالْبَحْرِ الْهَائِجِ الَّذِي لاَ يَهْدَأُ، تَقْذِفُ مِيَاهُهُ الْقَذَرَ وَالطِّينَ 21 إِذْ لَيْسَ سَلاَمٌ لِلأَشْرَارِ، قَالَ إِلَهِي.

Isaiah 57

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 انسانهای خوب، ديده ازجهان فرو می‌بندند و اشخاص خداشناس پيش از وقت می‌ميرند و كسی نيست كه در اين باره فكر كند و دليل اين امر را بفهمد. ايشان می‌ميرند تا از مصيبتی كه در راه است نجات يابند. 2 هنگامی كه خداشناسان می‌ميرند، از آرامش برخوردار می‌شوند و استراحت می‌يابند. 3 و اما شما ای بدكاران، جلو بياييد! ای اولاد جادوگران و زناكاران، نزديک بياييد! 4-5 شما چه كسی را مسخره می‌كنيد؟ به چه كسی دهن كجی می‌كنيد؟ ای آدمهای گناهكار و دروغگو، شما همان اشخاصی هستيد كه زير سايه‌ء درختها زنا می‌كنيد و در دره‌ها و زير شكاف صخره‌های بلند فرزندان خود را برای بتها قربانی می‌كنيد. 6 سنگهای صاف را از ميان دره‌ها برمی‌داريد و آنها را چون خدا می‌پرستيد و هدايای گوناگون به آنها تقديم می‌كنيد. آيا فكر می‌كنيد اين رفتارتان خدا را خشنود می‌كند؟ 7 به كوه‌های بلند می‌رويد تا در آنجا زنا كنيد و برای بت‌هايتان قربانی كنيد. 8 شما بت‌هايتان را پشت درهای بسته قرار می‌دهيد و آنها را می‌پرستيد. اين عمل شما زناكاری است، زيرا بجای اينكه خدا را دوست داشته باشيد و عبادت كنيد، به بتها عشق می‌ورزيد و آنها را می‌پرستيد. 9 با عطر و روغن به حضور بت «مولک» می‌رويد تا آنها را تقديمش كنيد. به سفرهای دور و دراز می‌رويد، حتی به جهنم هم پا می‌گذاريد، تا شايد خدايان تازه‌ای بيابيد و به آنها دل ببنديد. 10 آنقدر می‌گرديد تا خسته و درمانده می‌شويد، ولی دست از جستجو برنمی‌داريد. به خود قوت قلب می‌دهيد و پيش می‌رويد. 11 خداوند می‌فرمايد: «اين بتها چه هستند كه از آنها می‌ترسيد و به من خيانت می‌كنيد؟ چرا مرا ديگر به ياد نمی‌آوريد؟ آيا علت اينكه از من نمی‌ترسيد اين نيست كه سكوت كرده‌ام و چيزی نگفته‌ام؟ 12 شما فكر می‌كنيد كار درستی انجام می‌دهيد، ولی وقتی من كارهای زشت شما را برملا سازم، آنگاه بتهای شما نيز قادر نخواهند بود شما را ياری دهند. 13 از دست اين بتهايی كه برای خود جمع كرده‌ايد كاری ساخته نيست و آنها به فرياد شما نخواهند رسيد؛ آنها بقدری ضعيفند كه يک وزش باد می‌تواند آنها را از جا بركند و با خود ببرد. اما بدانيد كسانی كه به من توكل دارند مالک زمين و وارث كوه مقدس من خواهند شد.» 14 خداوند می‌گويد: «قوم من بسوی من باز می‌گردند! پس راه را آماده سازيد و سنگها و موانع را از سر راه برداريد.» 15 خدای متعال و مقدس كه تا ابد زنده است، چنين می‌گويد: «من در مكان‌های بلند و مقدس ساكنم و نيز در وجود كسی كه روحی متواضع و توبه‌كار دارد، تا دل او را زنده سازم و نيروی تازه به او بخشم. 16 من تا ابد شما را محكوم نخواهم كرد و بر شما خشمگين نخواهم ماند، زيرا اگر چنين كنم تمام جانهايی كه آفريده‌ام از بين خواهند رفت. 17 من به علت طمعكاری شما غضبناک شدم و تنبيه‌تان كردم و شما را ترک گفتم. اما شما راه خود را ادامه داديد و از آن دست نكشيديد. 18 كارهای شما را می‌بينم، اما با وجود اين شما را شفا خواهم داد. شما را هدايت خواهم كرد و تسلی خواهم داد. به شما كمک خواهم كرد تا برای گناهانتان ماتم بگيريد و به آنها اعتراف كنيد. 19 همه‌ء مردم از سلامتی برخوردار خواهند شد چه آنانی كه دورند و چه آنانی كه نزديكند؛ زيرا من ايشان را شفا خواهم بخشيد. 20 اما بدكاران مانند دريای متلاطمی هستند كه هرگز آرام نمی‌گيرد، بلكه هميشه گل و لجن بالا می‌آورد. 21 برای بدكاران سلامتی و آرامش وجود ندارد.» اين است آنچه خداوند می‌فرمايد.

Isaiah 57

New International Version

1 The righteous perish, and no one takes it to heart; the devout are taken away, and no one understands that the righteous are taken away to be spared from evil. 2 Those who walk uprightly enter into peace; they find rest as they lie in death. 3 “But you—come here, you children of a sorceress, you offspring of adulterers and prostitutes! 4 Who are you mocking? At whom do you sneer and stick out your tongue? Are you not a brood of rebels, the offspring of liars? 5 You burn with lust among the oaks and under every spreading tree; you sacrifice your children in the ravines and under the overhanging crags. 6 The idols among the smooth stones of the ravines are your portion; indeed, they are your lot. Yes, to them you have poured out drink offerings and offered grain offerings. In view of all this, should I relent? 7 You have made your bed on a high and lofty hill; there you went up to offer your sacrifices. 8 Behind your doors and your doorposts you have put your pagan symbols. Forsaking me, you uncovered your bed, you climbed into it and opened it wide; you made a pact with those whose beds you love, and you looked with lust on their naked bodies. 9 You went to Molek[1] with olive oil and increased your perfumes. You sent your ambassadors[2] far away; you descended to the very realm of the dead! 10 You wearied yourself by such going about, but you would not say, ‘It is hopeless.’ You found renewal of your strength, and so you did not faint. 11 “Whom have you so dreaded and feared that you have not been true to me, and have neither remembered me nor taken this to heart? Is it not because I have long been silent that you do not fear me? 12 I will expose your righteousness and your works, and they will not benefit you. 13 When you cry out for help, let your collection of idols save you! The wind will carry all of them off, a mere breath will blow them away. But whoever takes refuge in me will inherit the land and possess my holy mountain.” 14 And it will be said: “Build up, build up, prepare the road! Remove the obstacles out of the way of my people.” 15 For this is what the high and exalted One says— he who lives forever, whose name is holy: “I live in a high and holy place, but also with the one who is contrite and lowly in spirit, to revive the spirit of the lowly and to revive the heart of the contrite. 16 I will not accuse them forever, nor will I always be angry, for then they would faint away because of me— the very people I have created. 17 I was enraged by their sinful greed; I punished them, and hid my face in anger, yet they kept on in their willful ways. 18 I have seen their ways, but I will heal them; I will guide them and restore comfort to Israel’s mourners, 19 creating praise on their lips. Peace, peace, to those far and near,” says the Lord. “And I will heal them.” 20 But the wicked are like the tossing sea, which cannot rest, whose waves cast up mire and mud. 21 “There is no peace,” says my God, “for the wicked.”

Isaiah 57

Священное Писание, Восточный перевод

1 Праведные гибнут, и никто не принимает этого к сердцу; благочестивые умирают, и никто не понимает, что праведные умирают и этим спасаются от грядущей беды. 2 Те, кто ходит в правде, обретают покой; в смерти они находят успокоение. 3 – А вы – подойдите сюда, сыновья чародейки, потомки развратника и блудницы! 4 Над кем вы глумитесь? Кому вы скалите зубы и показываете язык? Разве вы не дети отступничества, не порождение лжи? 5 Вы разжигаетесь похотью среди дубов и под каждым тенистым деревом; своих детей вы приносите в жертву при ручьях и под нависающими утёсами. 6 Блудница Исраил, идолы из гладких камней, что в ручьях, – твоя доля; они, они – твой жребий. Ты им возливала жертвенные возлияния и приносила хлебные приношения. Могу ли Я спокойно смотреть на всё это? 7 На высокой и величественной горе ты ставишь свою постель и восходишь туда приносить свои жертвы. 8 За дверями своими, за их косяками, ты поставила своих идолов. Оставляя Меня, ты открыла свою постель, забралась на неё, расстелила её широко; заключила союз с теми, с кем ты любишь лежать, и глазела на их срамные места. 9 Ты ходила к Молоху[1] с ароматным маслом и умножала свои благовония. Ты отправляла послов вдаль и сама спускалась в мир мёртвых! (Le 18:21; Le 20:2) 10 Ты уставала от множества твоих путей, но не говорила: «Это бессмысленно». Ты находила новые силы и не изнемогала. 11 Кого ты так боялась и страшилась, что лгала Мне, не помнила обо Мне и в сердце не размышляла? Не оттого ли, что Я долго молчал, ты не боишься Меня? 12 Я разоблачу твою так называемую праведность и твои дела, и они тебе не помогут. 13 Когда ты будешь кричать о помощи, пусть спасает тебя твоя коллекция идолов! Ветер их унесёт, дуновение развеет. Но сделавший Меня своим прибежищем унаследует землю и будет владеть Моей святой горой. 14 И будет сказано: – Прокладывайте, прокладывайте, готовьте путь! Убирайте препятствия с пути Моего народа! 15 Потому что так говорит Превознесённый и Возвеличенный, Живущий вечно, Чьё имя – Святой: – Я живу на святой высоте, но также и с теми, кто сокрушён и смирен духом: чтобы оживлять дух смиренных и оживлять сердца сокрушённых. 16 Не вовеки буду Я обвинять и не всегда буду гневаться, иначе изнемог бы предо Мною человеческий дух и дыхание человеческое, созданное Мною. 17 Я был разгневан их греховной корыстью, Я наказывал их и в гневе скрывал Своё лицо, но они снова возвращались на свой путь. 18 Я видел пути их, но всё равно Я исцелю их; Я буду вести их и утешать, 19 вкладывая в уста плакальщиков Исраила хвалу. Мир, мир дальним и ближним, – говорит Вечный. – Я исцелю их. 20 Но нечестивые подобны бурному морю, которому нет покоя, чьи волны выбрасывают ил и грязь. 21 – Нет мира нечестивым, – говорит мой Бог.

Isaiah 57

中文和合本(简体)

1 义 人 死 亡 , 无 人 放 在 心 上 ; 虔 诚 人 被 收 去 , 无 人 思 念 。 这 义 人 被 收 去 是 免 了 将 来 的 祸 患 ; 2 他 们 得 享 ( 原 文 是 进 入 ) 平 安 。 素 行 正 直 的 , 各 人 在 坟 里 ( 原 文 是 床 上 ) 安 歇 。 3 你 们 这 些 巫 婆 的 儿 子 , 奸 夫 和 妓 女 的 种 子 , 都 要 前 来 ! 4 你 们 向 谁 戏 笑 ? 向 谁 张 口 吐 舌 呢 ? 你 们 岂 不 是 悖 逆 的 儿 女 , 虚 谎 的 种 类 呢 ? 5 你 们 在 橡 树 中 间 , 在 各 青 翠 树 下 欲 火 攻 心 ; 在 山 谷 间 , 在 石 穴 下 杀 了 儿 女 ; 6 在 谷 中 光 滑 石 头 里 有 你 的 分 。 这 些 就 是 你 所 得 的 分 ; 你 也 向 他 浇 了 奠 祭 , 献 了 供 物 , 因 这 事 我 岂 能 容 忍 麽 ? 7 你 在 高 而 又 高 的 山 上 安 设 床 榻 , 也 上 那 里 去 献 祭 。 8 你 在 门 後 , 在 门 框 後 , 立 起 你 的 纪 念 ; 向 外 人 赤 露 , 又 上 去 扩 张 床 榻 , 与 他 们 立 约 ; 你 在 那 里 看 见 他 们 的 床 就 甚 喜 爱 。 9 你 把 油 带 到 王 那 里 , 又 多 加 香 料 , 打 发 使 者 往 远 方 去 , 自 卑 自 贱 直 到 阴 间 , 10 你 因 路 远 疲 倦 , 却 不 说 这 是 枉 然 ; 你 以 为 有 复 兴 之 力 , 所 以 不 觉 疲 惫 。 11 你 怕 谁 ? 因 谁 恐 惧 ? 竟 说 谎 , 不 记 念 我 , 又 不 将 这 事 放 在 心 上 。 我 不 是 许 久 闭 口 不 言 , 你 仍 不 怕 我 麽 ? 12 我 要 指 明 你 的 公 义 ; 至 於 你 所 行 的 都 必 与 你 无 益 。 13 你 哀 求 的 时 候 , 让 你 所 聚 集 的 拯 救 你 罢 ! 风 要 把 他 们 刮 散 , 一 口 气 要 把 他 们 都 吹 去 。 但 那 投 靠 我 的 必 得 地 土 , 必 承 受 我 的 圣 山 为 业 。 14 耶 和 华 要 说 : 你 们 修 筑 修 筑 , 预 备 道 路 , 将 绊 脚 石 从 我 百 姓 的 路 中 除 掉 。 15 因 为 那 至 高 至 上 、 永 远 长 存 ( 原 文 是 住 在 永 远 ) 、 名 为 圣 者 的 如 此 说 : 我 住 在 至 高 至 圣 的 所 在 , 也 与 心 灵 痛 悔 谦 卑 的 人 同 居 ; 要 使 谦 卑 人 的 灵 苏 醒 , 也 使 痛 悔 人 的 心 苏 醒 。 16 我 必 不 永 远 相 争 , 也 不 长 久 发 怒 , 恐 怕 我 所 造 的 人 与 灵 性 都 必 发 昏 。 17 因 他 贪 婪 的 罪 孽 , 我 就 发 怒 击 打 他 ; 我 向 他 掩 面 发 怒 , 他 却 仍 然 随 心 背 道 。 18 我 看 见 他 所 行 的 道 , 也 要 医 治 他 ; 又 要 引 导 他 , 使 他 和 那 一 同 伤 心 的 人 再 得 安 慰 。 19 我 造 就 嘴 唇 的 果 子 ; 愿 平 安 康 泰 归 与 远 处 的 人 , 也 归 与 近 处 的 人 ; 并 且 我 要 医 治 他 。 这 是 耶 和 华 说 的 。 20 惟 独 恶 人 , 好 像 翻 腾 的 海 , 不 得 平 静 ; 其 中 的 水 常 涌 出 污 秽 和 淤 泥 来 。 21 我 的   神 说 : 恶 人 必 不 得 平 安 !