Website too slow? Load as basic HTML.

Jeremiah 3

Lutherbibel 2017

1 Und er sprach: Wenn sich ein Mann von seiner Frau scheidet und sie geht von ihm und gehört einem andern, darf er sie auch wieder annehmen? Ist's nicht so, dass das Land unrein würde? Du aber hast mit vielen gehurt und solltest wieder zu mir kommen?, spricht der HERR. 2 Hebe deine Augen auf zu den Höhen und sieh, wo du allenthalben dich hingegeben hast! An den Wegen hast du auf sie gewartet wie ein Araber in der Wüste und das Land unrein gemacht mit deiner Hurerei und Bosheit. 3 Darum blieb der Frühregen aus und kein Spätregen kam. Aber du hattest eine Hurenstirn, wolltest dich nicht mehr schämen 4 und schriest dann doch zu mir: Lieber Vater, du Vertrauter meiner Jugend! 5 »Will er denn ewiglich zürnen und nicht vom Grimm lassen«, siehe, so hast du geredet und Böses getan und ließest dir nicht wehren. 6 Und der HERR sprach zu mir zur Zeit des Königs Josia: Hast du gesehen, was Israel, die Abtrünnige, tat? Sie ging hin auf alle hohen Berge und unter alle grünen Bäume und trieb dort Hurerei. 7 Und ich dachte, nachdem sie das alles getan, würde sie zu mir zurückkehren. Aber sie kehrte nicht zurück. Und obwohl ihre Schwester Juda, die Treulose, gesehen hat, 8 wie ich Israel, die Abtrünnige, wegen ihres Ehebruchs gestraft und sie entlassen und ihr einen Scheidebrief gegeben habe, scheute sich dennoch ihre Schwester, das treulose Juda, nicht, sondern ging hin und trieb auch Hurerei. 9 Und ihre leichtfertige Hurerei hat das Land unrein gemacht; denn sie trieb Ehebruch mit Stein und Holz. 10 Und auch in diesem allen bekehrte sich das treulose Juda, ihre Schwester, nicht zu mir von ganzem Herzen, sondern nur mit Heuchelei, spricht der HERR. 11 Und der HERR sprach zu mir: Das abtrünnige Israel steht gerechter da als das treulose Juda. 12 Geh hin und rufe diese Worte nach Norden und sprich: Kehre zurück, du abtrünniges Israel, spricht der HERR, so will ich nicht zornig auf euch blicken. Denn ich bin gnädig, spricht der HERR, und will nicht ewiglich zürnen. 13 Allein erkenne deine Schuld, dass du wider den HERRN, deinen Gott, gesündigt hast und bist hin und her gelaufen zu den fremden Göttern unter allen grünen Bäumen, und ihr habt meiner Stimme nicht gehorcht, spricht der HERR. 14 Kehrt um, ihr abtrünnigen Kinder, spricht der HERR, denn ich bin euer Herr! Und ich will euch holen, einen aus einer Stadt und zwei aus einem Geschlecht, und will euch bringen nach Zion. 15 Und ich will euch Hirten geben nach meinem Herzen, die euch weiden sollen in Einsicht und Weisheit. 16 Und es soll geschehen, wenn ihr zahlreich geworden seid und euch ausgebreitet habt im Lande, so soll man, spricht der HERR, in jenen Tagen nicht mehr sagen: Die Bundeslade des HERRN. Man wird ihrer nicht mehr gedenken noch nach ihr fragen noch sie vermissen; und sie wird nicht wieder gemacht werden. 17 Sondern zu jener Zeit wird man Jerusalem nennen »Des HERRN Thron«, und es werden sich dahin sammeln alle Völker um des Namens des HERRN willen zu Jerusalem, und sie werden nicht mehr wandeln in dem, was ihr böses Herz will. 18 In jenen Tagen wird das Haus Juda zum Haus Israel gehen. Sie werden miteinander heimkommen von Norden her in das Land, das ich euren Vätern zum Erbe gegeben habe. 19 Und ich dachte: Wie gern will ich dich unter die Söhne aufnehmen und dir das liebe Land geben, das allerschönste Erbteil unter den Völkern! Und ich dachte, du würdest mich dann »Lieber Vater« nennen und nicht von mir weichen. 20 Aber das Haus Israel hat mir nicht die Treue gehalten, gleichwie eine Frau wegen ihres Liebhabers nicht die Treue hält, spricht der HERR. 21 Man hört ein klägliches Heulen und Weinen der Israeliten auf den Höhen, weil sie übel getan und den HERRN, ihren Gott, vergessen haben. 22 Kehrt zurück, ihr abtrünnigen Kinder, so will ich euch heilen von eurem Ungehorsam. »Siehe, wir kommen zu dir; denn du bist der HERR, unser Gott. 23 Wahrlich, es ist ja nichts als Betrug mit den Hügeln und mit dem Lärm auf den Bergen. Wahrlich, es hat Israel keine andere Hilfe als am HERRN, unserm Gott. 24 Der schändliche Baal hat gefressen, was unsere Väter erworben hatten, von unsrer Jugend an, ihre Schafe und Rinder, Söhne und Töchter. 25 So müssen wir uns betten in unsere Schande, und unsre Schmach soll uns bedecken. Denn wir haben gesündigt wider den HERRN, unsern Gott, wir und unsere Väter, von unsrer Jugend an bis auf den heutigen Tag, und haben nicht gehorcht der Stimme des HERRN, unseres Gottes.«

Jeremiah 3

Ketab El Hayat

1 قِيلَ: إِنْ طَلَّقَ رَجُلٌ زَوْجَتَهُ فَانْصَرَفَتْ مِنْ عِنْدِهِ، وَتَزَوَّجَتْ بِآخَرَ، فَهَلْ يَرْجِعُ إِلَيْهَا زَوْجُهَا الأَوَّلُ؟ أَلاَ تَتَدَنَّسُ تِلْكَ الزَّوْجَةُ أَشَدَّ تَدَنُّسٍ؟ أَمَّا أَنْتَ يَاشَعْبَ اللهِ فَقَدْ زَنَيْتَ مَعَ عُشَّاقٍ كَثِيرِينَ، فَهَلاَّ تَرْجِعُ إِلَيَّ؟ يَقُولُ الرَّبُّ. 2 ارْفَعِي عَيْنَيْكِ إِلَى الْهِضَابِ وَتَأَمَّلِي، أَهُنَاكَ مَكَانٌ لَمْ تُضَاجِعِي فِيهِ؟ (أَيْ لَمْ تَعْبُدِي فِيهِ الأَوْثَانَ). قَدْ جَلَسْتِ لَهُمْ عَلَى قَارِعَةِ الطَّرِيقِ كَالأَعْرَابِيِّ فِي الْبَادِيَةِ وَدَنَّسْتِ الأَرْضَ بِزِنَاكِ وَعَهَارَتَكِ. 3 لِذَلِكَ امْتَنَعَ عَنْكِ الْغَيْثُ، وَلَمْ تَهْطِلْ أَمْطَارُ الرَّبِيعِ، وَمَعَ ذَلِكَ صَارَتْ لَكِ جَبْهَةُ زَانِيَةٍ تَأْبَى أَنْ تَخْجَلَ. 4 أَلَمْ تَدْعِنِي الآنَ قَائِلَةً: يَاأَبِي، أَنْتَ رَفِيقُ صِبَايَ؟ 5 أَيَظَلُّ غَاضِباً دَائِماً؟ أَيَبْقَى سَاخِطاً إِلَى الأَبَدِ؟ انْظُرِي، هَذَا مَا نَطَقْتِ بِهِ، وَلَكِنَّكِ ارْتَكَبْتِ كُلَّ مَا اسْتَطَعْتِ مِنْ شَرٍّ».  6 وَقَالَ لِيَ الرَّبُّ فِي أَيَّامِ حُكْمِ الْمَلِكِ يُوشِيَّا: «هَلْ شَاهَدْتَ مَا فَعَلَتِ الْخَائِنَةُ إِسْرَائِيلُ؟ كَيْفَ صَعِدَتْ إِلَى كُلِّ أَكَمَةٍ عَالِيَةٍ، وَتَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ وَزَنَتْ هُنَاكَ (أَيْ عَبَدَتِ الأَوْثَانَ)؟ 7 وَقُلْتُ بَعْدَ أَنِ ارْتَكَبَتْ كُلَّ هَذِهِ الْمُوبِقَاتِ، إِنَّهَا سَتَرْجِعُ إِلَيَّ، وَلَكِنَّهَا لَمْ تَرْجِعْ. وَشَهِدَتْ هَذَا أُخْتُهَا الْغَادِرَةُ يَهُوذَا، 8 وَرَأَتْ أَنِّي أَرْسَلْتُ كِتَابَ طَلاَقٍ إِلَى الْغَادِرَةِ إِسْرَائِيلَ لِعَهْرِهَا فَلَمْ تَفْزَعْ أُخْتُهَا الْخَائِنَةُ يَهُوذَا بَلْ مَضَتْ هِيَ أَيْضاً وَزَنَتْ (أَيْ عَبَدَتِ الأَوْثَانَ). 9 وَلأَنَّهَا اسْتَهَانَتْ بِالزِّنَى، فَقَدْ نَجَّسَتِ الأَرْضَ وَارْتَكَبَتِ الْفُجُورَ (أَيْ عَبَدَتِ الأَوْثَانَ) مَعَ الْحَجَرِ وَمَعَ الشَّجَرِ. 10 وَمَعَ هَذَا كُلِّهِ لَمْ تَرْجِعْ إِلَيَّ أُخْتُهَا الْخَائِنَةُ يَهُوذَا مِنْ كُلِّ قَلْبِهَا، إِنَّمَا تَظَاهَرَتْ بِذَلِكَ»، يَقُولُ الرَّبُّ. 11 وَقَالَ لِيَ الرَّبُّ: «إِنَّ إِسْرَائِيلَ الْخَائِنَةَ قَدْ بَرَّرَتْ نَفْسَهَا أَكْثَرَ مِنَ الْخَائِنَةِ يَهُوذَا.  12 فَاذْهَبْ وَأَعْلِنْ هَذِهِ الْكَلِمَاتِ نَحْوَ الشِّمَالِ وَقُلْ: ارْجِعِي أَيَّتُهَا الْخَائِنَةُ إِسْرَائِيلُ، فَأَكُفَّ غَضَبِي عَنْكُمْ لأَنِّي رَحِيمٌ، وَلَنْ أَسْخَطَ عَلَيْكُمْ إِلَى الأَبَدِ. 13 إِنَّمَا اعْتَرِفِي بِإِثْمِكِ وَأَقِرِّي أَنَّكِ قَدْ تَمَرَّدْتِ عَلَى الرَّبِّ إِلَهِكِ، وَأَغْدَقْتِ غَرَامَكِ عَلَى الْغُرَبَاءِ تَحْتَ كُلِّ شَجَرَةٍ خَضْرَاءَ، وَأَنَّكِ أَبَيْتِ طَاعَةَ صَوْتِي. 14 فَارْجِعُوا أَيُّهَا الأَبْنَاءُ الْغَادِرُونَ، لأَنِّي أَنَا سَيِّدُكُمْ، فَآخُذَكُمْ وَاحِداً مِنَ الْمَدِينَةِ وَاثْنَيْنِ مِنَ الْعَشِيرَةِ وَآتِيَ بِكُمْ إِلَى صِهْيَوْنَ، 15 وَأُقِيمَ عَلَيْكُمْ رُعَاةً يَحْظَوْنَ بِرِضَى قَلْبِي، فَيَرْعَوْنَكُمْ بِالْمَعْرِفَةِ وَالْفِطْنَةِ. 16 وَحِينَ تَكْثُرُونَ وَتَمْلأُونَ الأَرْضَ، فَإِنَّكُمْ لَنْ تَسْأَلُوا بَعْدُ عَنْ تَابُوتِ عَهْدِ الرَّبِّ وَلَنْ يَخْطُرَ بِبَالِكُمْ وَلَنْ تَذْكُرُوهُ، وَلَنْ تَفْتَقِدُوهُ أَوْ تَسْعَوْا لِصُنْعِهِ ثَانِيَةً. 17 وَيَدْعُونَ فِي ذَلِكَ الْحِينِ مَدِينَةَ أُورُشَلِيمَ كُرْسِيَّ الرَّبِّ، وَتَجْتَمِعُ إِلَيْهَا كُلُّ الأُمَمِ لِلْمُثُولِ فِي حَضْرَةِ الرَّبِّ، وَلَنْ يَضِلُّوا وَرَاءَ عِنَادِ قُلُوبِهِمِ الشِّرِّيرَةِ. 18 وَتَنْضَمُّ فِي تِلْكَ الأَيَّامِ ذُرِّيَّةُ يَهُوذَا إِلَى ذُرِّيَّةِ إِسْرَائِيلَ وَيَأْتُونَ مَعاً مِنْ أَرْضِ الشِّمَالِ إِلَى الدِّيَارِ الَّتِي أَوْرَثْتُهَا لِآبَائِهِمْ. 19 وَلَكِنِّي قُلْتُ فِي نَفْسِي: لَشَدَّ مَا يُسْعِدُنِي أَنْ أُقِيمَكِ بَيْنَ الأَبْنَاءِ وَأُوَرِّثَكِ أَرْضاً شَهِيَّةً هِيَ أَجْمَلُ مِيرَاثٍ بَيْنَ الأُمَمِ. وَفَكَّرْتُ أَنَّكِ تَدْعِينَنِي يَاأَبِي، وَلَنْ تَرْتَدِّي عَنِ اتِّبَاعِي.  20 حَقّاً يَاذُرِّيَّةَ يَعْقُوبَ، قَدْ كُنْتُمْ غَيْرَ أُمَنَاءَ لِي، مِثْلَ زَوْجَةٍ غَادِرَةٍ تَخَلَّتْ عَنْ زَوْجِهَا».  21 تَرَدَّدَ صَوْتٌ فِي الْمَسَامِعِ مِنْ عَلَى الْهِضَابِ الْمُرْتَفِعَةِ، هُوَ بُكَاءُ وَابْتِهَالُ أَبْنَاءِ إِسْرَائِيلَ لأَنَّهُمْ حَرَّفُوا طَرِيقَهُمْ، وَنَسُوا الرَّبَّ إِلَهَهُمْ. 22 «فَارْجِعُوا أَيُّهَا الأَبْنَاءُ الْمُرْتَدُّونَ فَأَشْفِيَ ارْتِدَادَكُمْ». وَيَقُولُونَ: «هَا نَحْنُ نُقْبِلُ إِلَيْكَ لأَنَّكَ أَنْتَ الرَّبُّ إِلَهُنَا. 23 حَقّاً إِنَّ عِبَادَةَ الأَصْنَامِ عَلَى التِّلاَلِ وَمُمَارَسَةَ الطُّقُوسِ الْوَثَنِيَّةِ عَلَى الْجِبَالِ لاَ جَدْوَى مِنْهَا. إِنَّمَا بِالرَّبِّ إِلَهِنَا خَلاَصُ إِسْرَائِيلَ. 24 لَقَدِ الْتَهَمَ خِزْيُ الأَوْثَانِ تَعَبَ آبَائِنَا مُنْذُ صِبَانَا، وَافْتَرَسَ غَنَمَهُمْ وَبَقَرَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ وَبَنَاتِهِمْ. 25 فَلْنَنْطَرِحْ فِي خِزْيِنَا، وَلْيَغْمُرْنَا عَارُنَا لأَنَّنَا أَخْطَأْنَا فِي حَقِّ الرَّبِّ إِلَهِنَا، نَحْنُ وَآبَاؤُنَا مُنْذُ صِبَانَا حَتَّى هَذَا الْيَوْمِ، وَلَمْ نُطِعْ صَوْتَ الرَّبِّ إِلَهِنَا».

Jeremiah 3

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 خداوند می‌فرمايد: «اگر مردی زن خود را طلاق بدهد و زن برود شوهر كند، آن مرد نبايد دوباره او را به همسری بگيرد، چون ديگر فاسد و بی‌عفت شده است. ولی تو، هر چند مرا ترک كردی و به من خيانت ورزيدی، باوجود اين از تو می‌خواهم كه نزد من باز گردی. 2 آيا در سراسر اين سرزمين جايی پيدا می‌شود كه با زنای خود، يعنی پرستش بتها، آن را آلوده نكرده باشی؟ مانند فاحشه بر سر راه به انتظار فاسق می‌نشينی، درست مثل عرب باديه‌نشين كه در كمين رهگذر می‌نشيند. تو با كارهای شرم‌آور خود زمين را آلوده كرده‌ای! 3 برای همين است كه نه رگبار می‌بارد و نه باران بهاری، چون تو مانند يک روسپی شرم و حيا را از خود دور كرده‌ای. 4-5 با اينحال به من می‌گويی: ای پدر، از زمان كودكی تو مرا دوست داشته‌ای؛ پس تا ابد بر من خشمگين نخواهی ماند! اين را می‌گويی و هر كار زشتی كه از دستت برآيد، انجام می‌دهی.» 6 در زمان سلطنت يوشيای پادشاه، خداوند به من فرمود: «می‌بينی اسرائيل خيانتكار چه می‌كند؟ مثل يک زن هرزه كه در هر فرصتی خود را در اختيار مردان ديگر قرار می‌دهد، اسرائيل هم روی هر تپه و زير هر درخت سبز، بت می‌پرستد. 7 من فكر می‌كردم روزی نزد من باز خواهد گشت و بار ديگر از آن من خواهد شد، اما چنين نشد. خواهر خيانت پيشه‌ء او، يهودا هم ياغيگری‌های دايمی اسرائيل را ديد. 8 با اينكه يهودا ديد كه من اسرائيل بی‌وفا را طلاق داده‌ام، نترسيد و اينک او نيز مرا ترک كرده، تن به روسپی‌گری داده و بسوی بت‌پرستی رفته است. 9 او با بی‌پروايی بتهای سنگی و چوبی را پرستيده، زمين را آلوده می‌سازد؛ با اينحال اين گناهان در نظر او بی‌اهميت جلوه می‌كند. 10 يهودا، اين خواهر خائن هنگامی نيز كه نزد من بازگشت، توبه‌اش ظاهری بود نه از صميم قلب. 11 در واقع گناه اسرائيل بی‌وفا سبكتر از گناه يهودای خائن است!» 12 همچنين خداوند به من گفت كه بروم و به اسرائيل بگويم: «ای قوم گناهكار من، نزد من برگرد، چون من با گذشت و دلسوزم و تا ابد از تو خشمگين نمی‌مانم. 13 به گناهانت اقرار كن! بپذير كه نسبت به خداوند، خدای خود ياغی شده‌ای و با پرستش بتها در زير هر درختی، مرتكب زنا گشته‌ای؛ اعتراف كن كه نخواستی مرا پيروی كنی. 14 ای فرزندان خطاكار، بسوی من باز گرديد، چون من صاحب شما هستم و شما را در هر جا كه باشيد بار ديگر به سرزمين اسرائيل باز می‌گردانم 15 و رهبرانی بر شما می‌گمارم كه مورد پسند من باشند تا از روی فهم و حكمت، شما را رهبری كنند!» 16 خداوند می‌فرمايد: «وقتی بار ديگر سرزمين شما از جمعيت پر شود، ديگر حسرت دوران گذشته را نخواهيد خورد، دورانی كه صندوق عهد خداوند در اختيارتان بود؛ ديگر كسی از آن روزها ياد نخواهد كرد و صندوق عهد خداوند دوباره ساخته نخواهد شد. 17 در آن زمان شهر اورشليم به «محل سلطنت خداوند» مشهور خواهد شد و تمام قومها در آنجا به حضور خداوند خواهند آمد و ديگر سركشی نخواهند نمود و بدنبال خواستهای ناپاكشان نخواهند رفت. 18 در آن هنگام اهالی يهودا و اسرائيل با هم از تبعيد شمال بازگشته، به سرزمينی خواهند آمد كه من به اجدادشان به ارث دادم. 19 «مايل بودم در اينجا با فرزندانم ساكن شوم؛ در نظر داشتم اين سرزمين حاصلخيز را كه در دنيا بی‌همتاست، به شما بدهم؛ انتظار داشتم مرا «پدر» صدا كنيد و هيچ فكر نمی‌كردم كه بار ديگر از من روی بگردانيد؛ 20 اما شما به من خيانت كرديد و از من دور شده، به بتهای بيگانه دل بستيد. شما مانند زن بی‌وفايی هستيد كه شوهرش را ترک كرده باشد.» 21 از كوه‌ها صدای گريه و زاری شنيده می‌شود؛ اين صدای گريه بنی‌اسرائيل است كه از خدا روی گردانده و سرگردان شده‌اند! 22 ای فرزندان ناخلف و سركش نزد خدا بازگرديد تا شما را از بی‌ايمانی شفا دهد. ايشان می‌گويند: «البته كه می‌آييم، چون تو خداوند، خدای ما هستی. 23 ما از بت‌پرستی بر بالای تپه‌ها و عياشی بر روی كوه‌ها خسته شده‌ايم؛ اين كارها بيهوده است؛ بنی‌اسرائيل تنها در پناه خداوند، خدای ما می‌تواند نجات يابد. 24 از كودكی با چشمان خود ديده‌ايم كه چگونه پيروی شرم‌آور بتها باعث شده گله‌ها و رمه‌ها، پسران و دختران قوم ما تلف شوند! 25 هم ما و هم پدرانمان از كودكی نسبت به خداوند، خدايمان گناه كرده‌ايم و دستورات او را پيروی ننموده‌ايم؛ پس بگذار در شرمساری‌مان غرق شويم! بگذار رسوايی، ما را فرا گيرد!»

Jeremiah 3

New International Version

1 “If a man divorces his wife and she leaves him and marries another man, should he return to her again? Would not the land be completely defiled? But you have lived as a prostitute with many lovers— would you now return to me?” declares the Lord. 2 “Look up to the barren heights and see. Is there any place where you have not been ravished? By the roadside you sat waiting for lovers, sat like a nomad in the desert. You have defiled the land with your prostitution and wickedness. 3 Therefore the showers have been withheld, and no spring rains have fallen. Yet you have the brazen look of a prostitute; you refuse to blush with shame. 4 Have you not just called to me: ‘My Father, my friend from my youth, 5 will you always be angry? Will your wrath continue forever?’ This is how you talk, but you do all the evil you can.” 6 During the reign of King Josiah, the Lord said to me, “Have you seen what faithless Israel has done? She has gone up on every high hill and under every spreading tree and has committed adultery there. 7 I thought that after she had done all this she would return to me but she did not, and her unfaithful sister Judah saw it. 8 I gave faithless Israel her certificate of divorce and sent her away because of all her adulteries. Yet I saw that her unfaithful sister Judah had no fear; she also went out and committed adultery. 9 Because Israel’s immorality mattered so little to her, she defiled the land and committed adultery with stone and wood. 10 In spite of all this, her unfaithful sister Judah did not return to me with all her heart, but only in pretense,” declares the Lord. 11 The Lord said to me, “Faithless Israel is more righteous than unfaithful Judah. 12 Go, proclaim this message toward the north: “ ‘Return, faithless Israel,’ declares the Lord, ‘I will frown on you no longer, for I am faithful,’ declares the Lord, ‘I will not be angry forever. 13 Only acknowledge your guilt— you have rebelled against the Lord your God, you have scattered your favors to foreign gods under every spreading tree, and have not obeyed me,’ ” declares the Lord. 14 “Return, faithless people,” declares the Lord, “for I am your husband. I will choose you—one from a town and two from a clan—and bring you to Zion. 15 Then I will give you shepherds after my own heart, who will lead you with knowledge and understanding. 16 In those days, when your numbers have increased greatly in the land,” declares the Lord, “people will no longer say, ‘The ark of the covenant of the Lord.’ It will never enter their minds or be remembered; it will not be missed, nor will another one be made. 17 At that time they will call Jerusalem The Throne of the Lord, and all nations will gather in Jerusalem to honor the name of the Lord. No longer will they follow the stubbornness of their evil hearts. 18 In those days the people of Judah will join the people of Israel, and together they will come from a northern land to the land I gave your ancestors as an inheritance. 19 “I myself said, “ ‘How gladly would I treat you like my children and give you a pleasant land, the most beautiful inheritance of any nation.’ I thought you would call me ‘Father’ and not turn away from following me. 20 But like a woman unfaithful to her husband, so you, Israel, have been unfaithful to me,” declares the Lord. 21 A cry is heard on the barren heights, the weeping and pleading of the people of Israel, because they have perverted their ways and have forgotten the Lord their God. 22 “Return, faithless people; I will cure you of backsliding.” “Yes, we will come to you, for you are the Lord our God. 23 Surely the idolatrous commotion on the hills and mountains is a deception; surely in the Lord our God is the salvation of Israel. 24 From our youth shameful gods have consumed the fruits of our ancestors’ labor— their flocks and herds, their sons and daughters. 25 Let us lie down in our shame, and let our disgrace cover us. We have sinned against the Lord our God, both we and our ancestors; from our youth till this day we have not obeyed the Lord our God.”

Jeremiah 3

Священное Писание, Восточный перевод

1 «Если муж разведётся с женой,и она от него уйдёт и станет женой другому,разве может он к ней вернуться?Разве не осквернится земля исраилская?Ты, Иудея, жила как блудница со многими –и теперь вернёшься ко Мне?» –возвещает Вечный. 2 «Подними взгляд на голые вершины и посмотри:есть ли место, где бы с тобою не блудодействовали?Ты сидела у обочины, высматривая любовников,как разбойник в пустыне, высматривающий караван.Ты осквернила землюсвоим блудом и злодействами. 3 Поэтому не было дождей,не пролился весенний ливень.А у тебя был вид блудницы,ты забыла про стыд. 4 Разве ты до этого не называла Меня:“Мой Отец, Ты друг моей юности, 5 всегда ли Ты будешь гневаться?Вечно ли будет продолжаться Твоя ярость?”Вот, как ты говоришь,но делаешь зло, как только можешь». 6 Во время правления царя Иосии Вечный сказал мне:– Видел ли ты, что сделала изменница-Исраил? Она распутствовала на каждой высокой горе и под каждым тенистым деревом. 7 Я думал, что после того, как она сделала всё это, она вернётся ко Мне, но она не вернулась, а её вероломная сестра Иудея видела это. 8 Я дал изменнице-Исраил разводное письмо и отослал её за то, что она распутствовала. Но Я видел, что её вероломная сестра Иудея не испугалась, а сама стала блудить. 9 Блуд Исраила для неё ничего не значил, и она осквернила землю, предаваясь распутству с камнем и деревом[1]. 10 Не смотря на всё это, её вероломная сестра Иудея вернулась ко Мне не от чистого сердца, а лишь притворно, – говорит Вечный. 11 Вечный сказал мне:– Изменница-Исраил праведнее, чем вероломная Иудея. 12 Иди и возвести на севере[2] вот эти слова:«Вернись, изменница-Исраил, – возвещает Вечный. –Я больше не буду гневаться на тебя,потому что Я милостив, – возвещает Вечный. –Не вечно Я буду гневаться. 13 Признай лишь свою вину:ты восстала против Вечного, твоего Бога,расточала милости чужим богампод каждым тенистым деревом,а Меня ты не слушалась», –возвещает Вечный. 14 «Вернись, неверный народ, – возвещает Вечный, – потому что Я твой супруг. Я отберу вас – по одному из города, по два из рода – и приведу вас в Исраил[3]. 15 Я дам вам пастухов, которые Мне по душе, и они будут водить вас со знанием и разумом. 16 В те дни, когда вы сильно умножитесь числом в стране, – возвещает Вечный, – уже не будут больше говорить о Сундуке Священного Соглашения[4], принадлежащем Вечному. Не будут о нём больше думать, не будут его вспоминать; не будут о нём больше тосковать, и другого не сделают. 17 Назовут Иерусалим тогда Престолом Вечного, и все народы соберутся в Иерусалиме, чтобы почтить имя Вечного. Они больше не будут поступать по упрямству своих злых сердец. 18 В те дни народ Иудеи соберётся с народом Исраила, и они вместе вернутся из плена из северных земель в ту землю, которую Я дал их предкам». 19 «Я думал о том, как с радостью принял бы вас, как детей,и дал вам желанную землю,прекраснейшее наследие всех народов;Я думал: вы назовёте Меня Отцоми не отступите от Меня. 20 Но как жена изменяет мужу,так и вы изменили Мне, жители Исраила», –объявляет Вечный. 21 Слышен на голых вершинах крик,плач и мольбы жителей Исраила:они извратили свои путии забыли Вечного, их Бога. 22 «Вернись, неверный народ;Я исцелю тебя от отступничества».«Да, мы придём к Тебе;Ты же Вечный, наш Бог, –говорит народ Исраила. – 23 Поистине поклонение идолам на холмахи сборища на горах являются обманом.Поистине лишь в Вечном, нашем Боге,спасение для Исраила. 24 С юных лет наших пожирала эта мерзость[5]труды наших отцов,их мелкий и крупный скот,их сыновей и дочерей. 25 В своих мерзостях мы погрязли,покрыты позором.Мы грешили перед Вечным, нашим Богом,и мы, и наши отцы,с юных лет наших до этого дня,и не слушались Вечного, нашего Бога».

Jeremiah 3

中文和合本(简体)

1 有 话 说 : 人 若 休 妻 , 妻 离 他 而 去 , 作 了 别 人 的 妻 , 前 夫 岂 能 再 收 回 他 来 ? 若 收 回 他 来 , 那 地 岂 不 是 大 大 玷 污 了 麽 ? 但 你 和 许 多 亲 爱 的 行 邪 淫 , 还 可 以 归 向 我 。 这 是 耶 和 华 说 的 。 2 你 向 净 光 的 高 处 举 目 观 看 , 你 在 何 处 没 有 淫 行 呢 ? 你 坐 在 道 旁 等 候 , 好 像 亚 拉 伯 人 在 旷 野 埋 伏 一 样 , 并 且 你 的 淫 行 邪 恶 玷 污 了 全 地 。 3 因 此 甘 霖 停 止 , 春 ( 原 文 是 晚 ) 雨 不 降 。 你 还 是 有 娼 妓 之 脸 , 不 顾 羞 耻 。 4 从 今 以 後 , 你 岂 不 向 我 呼 叫 说 : 我 父 啊 , 你 是 我 幼 年 的 恩 主 。 5 耶 和 华 岂 永 远 怀 怒 , 存 留 到 底 吗 ? 看 哪 , 你 又 发 恶 言 又 行 坏 事 , 随 自 己 的 私 意 而 行 ( 或 译 : 你 虽 这 样 说 , 还 是 行 恶 放 纵 欲 心 ) 。 6 约 西 亚 王 在 位 的 时 候 , 耶 和 华 又 对 我 说 : 「 背 道 的 以 色 列 所 行 的 , 你 看 见 没 有 ? 他 上 各 高 山 , 在 各 青 翠 树 下 行 淫 。 7 他 行 这 些 事 以 後 , 我 说 他 必 归 向 我 , 他 却 不 归 向 我 。 他 奸 诈 的 妹 妹 犹 大 也 看 见 了 。 8 背 道 的 以 色 列 行 淫 , 我 为 这 缘 故 给 他 休 书 休 他 ; 我 看 见 他 奸 诈 的 妹 妹 犹 大 , 还 不 惧 怕 , 也 去 行 淫 。 9 因 以 色 列 轻 忽 了 他 的 淫 乱 , 和 石 头 木 头 行 淫 , 地 就 被 玷 污 了 。 10 虽 有 这 一 切 的 事 , 他 奸 诈 的 妹 妹 犹 大 还 不 一 心 归 向 我 , 不 过 是 假 意 归 我 。 这 是 耶 和 华 说 的 。 」 11 耶 和 华 对 我 说 : 「 背 道 的 以 色 列 比 奸 诈 的 犹 大 还 显 为 义 。 12 你 去 向 北 方 宣 告 说 : 耶 和 华 说 : 背 道 的 以 色 列 啊 , 回 来 吧 ! 我 必 不 怒 目 看 你 们 ; 因 为 我 是 慈 爱 的 , 我 必 不 永 远 存 怒 。 这 是 耶 和 华 说 的 。 13 只 要 承 认 你 的 罪 孽 , 就 是 你 违 背 耶 和 华 ─ 你 的   神 , 在 各 青 翠 树 下 向 别 神 东 奔 西 跑 , 没 有 听 从 我 的 话 。 这 是 耶 和 华 说 的 。 14 耶 和 华 说 : 背 道 的 儿 女 啊 , 回 来 吧 ! 因 为 我 作 你 们 的 丈 夫 , 并 且 我 必 将 你 们 从 一 城 取 一 人 , 从 一 族 取 两 人 , 带 到 锡 安 。 15 我 也 必 将 合 我 心 的 牧 者 赐 给 你 们 。 他 们 必 以 知 识 和 智 慧 牧 养 你 们 。 」 16 耶 和 华 说 : 「 你 们 在 国 中 生 养 众 多 ; 当 那 些 日 子 , 人 必 不 再 提 说 耶 和 华 的 约 柜 , 不 追 想 , 不 记 念 , 不 觉 缺 少 , 也 不 再 制 造 。 17 那 时 , 人 必 称 耶 路 撒 冷 为 耶 和 华 的 宝 座 ; 万 国 必 到 耶 路 撒 冷 , 在 耶 和 华 立 名 的 地 方 聚 集 。 他 们 必 不 再 随 从 自 己 顽 梗 的 恶 心 行 事 。 18 当 那 些 日 子 , 犹 大 家 要 和 以 色 列 家 同 行 , 从 北 方 之 地 一 同 来 到 我 赐 给 你 们 列 祖 为 业 之 地 。 」 19 我 说 : 我 怎 样 将 你 安 置 在 儿 女 之 中 , 赐 给 你 美 地 , 就 是 万 国 中 肥 美 的 产 业 。 我 又 说 : 你 们 必 称 我 为 父 , 也 不 再 转 去 不 跟 从 我 。 20 以 色 列 家 , 你 们 向 我 行 诡 诈 , 真 像 妻 子 行 诡 诈 离 开 他 丈 夫 一 样 。 这 是 耶 和 华 说 的 。 21 在 净 光 的 高 处 听 见 人 声 , 就 是 以 色 列 人 哭 泣 恳 求 之 声 , 乃 因 他 们 走 弯 曲 之 道 , 忘 记 耶 和 华 ─ 他 们 的   神 。 22 你 们 这 背 道 的 儿 女 啊 , 回 来 吧 ! 我 要 医 治 你 们 背 道 的 病 。 看 哪 , 我 们 来 到 你 这 里 , 因 你 是 耶 和 华 ─ 我 们 的   神 。 23 仰 望 从 小 山 或 从 大 山 的 喧 嚷 中 得 帮 助 , 真 是 枉 然 的 。 以 色 列 得 救 , 诚 然 在 乎 耶 和 华 ─ 我 们 的   神 。 24 从 我 们 幼 年 以 来 , 那 可 耻 的 偶 像 将 我 们 列 祖 所 劳 碌 得 来 的 羊 群 、 牛 群 , 和 他 们 的 儿 女 都 吞 吃 了 。 25 我 们 在 羞 耻 中 躺 卧 罢 ! 愿 惭 愧 将 我 们 遮 盖 ; 因 为 从 立 国 ( 原 文 是 幼 年 ) 以 来 , 我 们 和 我 们 的 列 祖 常 常 得 罪 耶 和 华 ─ 我 们 的   神 , 没 有 听 从 耶 和 华 ─ 我 们   神 的 话 。