Website too slow? Load as basic HTML.

Jeremiah 1

Lutherbibel 2017

1 Dies sind die Worte Jeremias, des Sohnes Hilkijas, aus dem Priestergeschlecht zu Anatot im Lande Benjamin. 2 Zu ihm geschah das Wort des HERRN zur Zeit Josias, des Sohnes Amons, des Königs von Juda, im dreizehnten Jahr seiner Herrschaft 3 und hernach zur Zeit Jojakims, des Sohnes Josias, des Königs von Juda, bis ans Ende des elften Jahres Zedekias, des Sohnes Josias, des Königs von Juda, bis Jerusalem weggeführt wurde im fünften Monat. 4 Und des HERRN Wort geschah zu mir: 5 Ich kannte dich, ehe ich dich im Mutterleibe bereitete, und sonderte dich aus, ehe du von der Mutter geboren wurdest, und bestellte dich zum Propheten für die Völker. 6 Ich aber sprach: Ach, Herr HERR, ich tauge nicht zu predigen; denn ich bin zu jung. 7 Der HERR sprach aber zu mir: Sage nicht: »Ich bin zu jung«, sondern du sollst gehen, wohin ich dich sende, und predigen alles, was ich dir gebiete. 8 Fürchte dich nicht vor ihnen; denn ich bin bei dir und will dich erretten, spricht der HERR. 9 Und der HERR streckte seine Hand aus und rührte meinen Mund an und sprach zu mir: Siehe, ich lege meine Worte in deinen Mund. 10 Siehe, ich setze dich heute über Völker und Königreiche, dass du ausreißen und einreißen, zerstören und verderben sollst und bauen und pflanzen. 11 Und es geschah des HERRN Wort zu mir: Jeremia, was siehst du? Ich sprach: Ich sehe einen erwachenden Zweig. 12 Und der HERR sprach zu mir: Du hast recht gesehen; denn ich will wachen über meinem Wort, dass ich's tue. 13 Und es geschah des HERRN Wort zum zweiten Mal zu mir: Was siehst du? Ich sprach: Ich sehe einen siedenden Kessel überkochen von Norden her. 14 Und der HERR sprach zu mir: Von Norden her wird das Unheil losbrechen über alle, die im Lande wohnen. 15 Denn siehe, ich will rufen alle Geschlechter der Königreiche des Nordens, spricht der HERR, dass sie kommen sollen und ihre Throne setzen vor die Tore Jerusalems und rings um die Mauern her und vor alle Städte Judas. 16 Und ich will mein Gericht über sie ergehen lassen um all ihrer Bosheit willen, dass sie mich verlassen und andern Göttern opfern und ihrer Hände Werk anbeten. 17 So gürte nun deine Lenden und mache dich auf und predige ihnen alles, was ich dir gebiete. Erschrick nicht vor ihnen, auf dass ich dich nicht erschrecke vor ihnen! 18 Denn ich will dich heute zur festen Stadt, zur eisernen Säule, zur ehernen Mauer machen wider das ganze Land: wider die Könige Judas, wider seine Großen, wider seine Priester, wider das Volk des Landes, 19 dass, wenn sie auch wider dich streiten, sie dir dennoch nichts anhaben können; denn ich bin bei dir, spricht der HERR, dass ich dich errette.

Jeremiah 1

Ketab El Hayat

1 هَذِهِ نُبُوءَةُ إِرْمِيَا بْنِ حَلْقِيَّا أَحَدِ الْكَهَنَةِ الْمُقِيمِينَ فِي عَنَاثُوثَ بِأَرْضِ سِبْطِ بَنْيَامِينَ. 2 وَقَدْ أَعْلَنَ الرَّبُّ لَهُ هَذِهِ النُّبُوءَةَ فِي عَهْدِ يُوشِيَّا بْنِ آمُونَ مَلِكِ يَهُوذَا، فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةَ عَشْرَةَ مِنْ مُلْكِهِ. 3 وَذَلِكَ فِي أَثْنَاءِ حِقْبَةِ حُكْمِ يَهُويَاقِيمَ بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا وَحَتَّى نِهَايَةِ الشَّهْرِ الْخَامِسِ مِنَ السَّنَةِ الْحَادِيَةَ عَشْرَةَ مِنْ وِلاَيَةِ صِدْقِيَّا بْنِ يُوشِيَّا مَلِكِ يَهُوذَا، الَّذِي فِيهِ تَمَّ سَبْيُ أَهْلِ أُورُشَلِيمَ.  4 فَأَوْحَى الرَّبُّ إِلَيَّ قَائِلاً: 5 «قَبْلَمَا شَكَّلْتُكَ فِي أَحْشَاءِ أُمِّكَ عَرَفْتُكَ، وَقَبْلَمَا وُلِدْتَ أَفْرَزْتُكَ، وَأَقَمْتُكَ نَبِيّاً لِلأُمَمِ». 6 فَقُلْتُ: «آهِ، أَيُّهَا السَّيِّدُ الرَّبُّ إِنِّي لاَ أَعْرِفُ مَاذَا أَقُولُ، لأَنِّي مَازِلْتُ وَلَداً» 7 وَلَكِنَّ الرَّبَّ أَجَابَنِي: «لاَ تَقُلْ إِنِّي لَسْتُ سِوَى وَلَدٍ، لأَنَّكَ سَتَذْهَبُ إِلَى كُلِّ مَنْ أَبْعَثُ بِكَ إِلَيْهِ، وَتَنْطِقُ بِكُلِّ مَا آمُرُكَ بِهِ. 8 لاَ تَخَفْ مِنْ حَضْرَتِهِمْ لأَنِّي أَنَا مَعَكَ لأُنْقِذَكَ». 9 ثُمَّ مَدَّ الرَّبُّ يَدَهُ وَلَمَسَ فَمِي وَقَالَ: «هَا أَنَا أَضَعُ كَلِمَاتِي فِي فَمِكَ. 10 انْظُرْ، هَا أَنَا قَدْ وَلَّيْتُكَ عَلَى أُمَمٍ وَشُعُوبٍ لِتَسْتَأْصِلَ وَتَهْدِمَ وَتُبَدِّدَ وَتَقْلِبَ وَتَبْنِيَ وَتَغْرِسَ».  11 وَسَأَلَنِي الرَّبُّ: «مَاذَا تَرَى يَاإِرْمِيَا؟» فَأَجَبْتُ: «أَرَى غُصْنَ لَوْزٍ». 12 فَقَالَ لِي الرَّبُّ: «قَدْ أَحْسَنْتَ الرُّؤْيَةَ، لأَنِّي سَاهِرٌ عَلَى كَلِمَتِي لأُتَمِّمَهَا». 13 وَعَادَ الرَّبُّ يَسْأَلُنِي مَرَّةً أُخْرَى: «مَاذَا تَرَى؟» فَأَجَبْتُ: «أَرَى قِدْراً تَغْلِي، وَوَجْهُهَا مُتَحَوِّلٌ عَنِ الشِّمَالِ نَحْوَ الْجَنُوبِ».  14 فَقَالَ لِي الرَّبُّ: «مِنَ الشِّمَالِ يَكُونُ تَدَفُّقُ الشَّرِّ عَلَى جَمِيعِ سُكَّانِ الأَرْضِ. 15 لأَنِّي هَا أَنَا دَاعٍ جَمِيعَ عَشَائِرِ الْمَمَالِكِ الشِّمَالِيَّةِ لِيَأْتُوا، فَيَنْصِبُ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ عَرْشَهُ عِنْدَ مَدْخَلِ بَوَّابَاتِ مَدِينَةِ أُورُشَلِيمَ وَعَلَى جَمِيعِ أَسْوَارِهَا الْمُحِيطَةِ بِهَا وَعَلَى جَمِيعِ مُدُنِ يَهُوذَا. 16 وَأُصْدِرُ عَلَيْهِمْ حُكْمَ قَضَائِي مِنْ أَجْلِ كُلِّ شَرِّهِمْ لأَنَّهُمْ تَرَكُونِي، وَأَحْرَقُوا بَخُوراً لِآلِهَةٍ أُخْرَى وَعَبَدُوا صَنْعَةَ أَيْدِيهِمْ.  17 أَمَّا أَنْتَ فَتَأَهَّبْ، وَقُمْ وَكَلِّمْهُمْ بِكُلِّ مَا آمُرُكَ بِهِ. لاَ تَخَفْ مِنْ حَضْرَتِهِمْ لِئَلاَّ أُفْزِعَكَ أَمَامَهُمْ. 18 انْظُرْ، هَا أَنَا قَدْ جَعَلْتُكَ الْيَوْمَ قَوِيّاً كَمَدِينَةٍ حَصِينَةٍ، وَكَعَمُودٍ مِنْ حَدِيدٍ، وَكَأَسْوَارٍ مِنْ نُحَاسٍ، لِتُجَابِهَ كُلَّ أَهْلِ الأَرْضِ، وَمُلُوكَ يَهُوذَا وَأُمَرَاءَهَا وَكَهَنَتَهَا وَشَعْبَ الْبِلاَدِ، 19 فَيُحَارِبُونَكَ وَلَكِنْ لاَ يَقْهَرُونَكَ، لأَنِّي أَنَا مَعَكَ لأُنْقِذَكَ يَقُولُ الرَّبُّ».

Jeremiah 1

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 اين كتاب شامل پيامهايی است كه خدا به اِرميا پسر حلقيا داد. ارميا يكی از كاهنان شهر عناتوت (واقع در سرزمين بنيامين) بود. 2 نخستين پيام، در سال سيزدهم سلطنت يوشيا (پسر آمون)، پادشاه يهودا، بر ارميا نازل شد. 3 پيامهای ديگری نيز در دوره‌ء سلطنت يهوياقيم (پسر يوشيا) تا يازدهمين سال پادشاهی صدقيا (پسر يوشيا)، بر او نازل شد. درماه پنجم همين سال بود كه اورشليم به تصرف درآمد و اهالی شهر اسير و تبعيد شدند. 4-5 خداوند به من فرمود: «پيش از آنكه در رحم مادرت شكل بگيری تو را انتخاب كردم. پيش از اينكه چشم به جهان بگشايی، تو را برگزيدم و تعيين كردم تا در ميان مردم جهان پيام‌آور من باشی.» 6 اما من گفتم: «خداوندا، اين كار از من ساخته نيست! من جوانی كم سن و بی‌تجربه هستم!» 7 خداوند فرمود: «چنين مگو! چون به هر جايی كه تو را بفرستم، خواهی رفت و هر چه به تو بگويم، خواهی گفت. 8 از مردم نترس، زيرا من با تو هستم و از تو محافظت می‌كنم.» 9 آنگاه دست بر لبهايم گذارد و گفت: «اينک كلام خود را در دهانت گذاشتم! 10 از امروز رسالت تو آغاز می‌شود! تو بايد به قوم‌ها و حكومت‌ها هشدار دهی و بگويی كه من برخی از ايشان را ريشه كن كرده، از بين خواهم برد و برخی ديگر را پا برجا نگاه داشته، تقويت خواهم كرد.» 11 سپس فرمود: «ارميا، نگاه كن! چه می‌بينی؟» گفتم: «شاخه‌ای از درخت بادام!» 12 فرمود: «چنين است! و اين بدان معناست كه مراقب خواهم بود تا هر آنچه گفته‌ام، انجام شود[1] 13 بار ديگر خداوند از من پرسيد: «حالا چه می‌بينی؟» جواب دادم: «يک ديگ آب جوش كه از سوی شمال بر اين سرزمين فرو می‌ريزد.» 14 فرمود: «آری، بلايی از سوی شمال بر تمام اهالی اين سرزمين نازل خواهد شد. 15 من سپاهيان مملكت‌های شمالی را فرا خواهم خواند تا به اورشليم آمده تخت فرمانروايی خود را كنار دروازه‌های شهر برپا دارند و همه‌ء حصارهای آن و ساير شهرهای يهودا را تسخير كنند. 16 اينست مجازات قوم من بسبب شرارتهايشان! آنها مرا ترک گفته، خدايان ديگر را می‌پرستند و در برابر بتهايی كه خود ساخته‌اند، سجده می‌كنند. 17 «حال، برخيز و آماده شو و آنچه كه من می‌گويم به ايشان بگو. از آنها مترس و گرنه كاری می‌كنم كه در برابر آنها آشفته و هراسان شوی! 18 امروز تو را دربرابر آنها همچون شهری حصاردار و ستونی آهنين و ديواری برنجين، مقاوم می‌سازم تا دربرابر تمام افراد اين سرزمين بايستی، در برابر پادشاهان يهودا، بزرگان، كاهنان و همه‌ء مردم. 19 آنها با تو به ستيز برخواهند خاست، اما كاری از پيش نخواهند برد، چون من، خداوند، با تو هستم و تو را رهايی خواهم داد.»

Jeremiah 1

New International Version

1 The words of Jeremiah son of Hilkiah, one of the priests at Anathoth in the territory of Benjamin. 2 The word of the Lord came to him in the thirteenth year of the reign of Josiah son of Amon king of Judah, 3 and through the reign of Jehoiakim son of Josiah king of Judah, down to the fifth month of the eleventh year of Zedekiah son of Josiah king of Judah, when the people of Jerusalem went into exile. 4 The word of the Lord came to me, saying, 5 “Before I formed you in the womb I knew[1] you, before you were born I set you apart; I appointed you as a prophet to the nations.” 6 “Alas, Sovereign Lord,” I said, “I do not know how to speak; I am too young.” 7 But the Lord said to me, “Do not say, ‘I am too young.’ You must go to everyone I send you to and say whatever I command you. 8 Do not be afraid of them, for I am with you and will rescue you,” declares the Lord. 9 Then the Lord reached out his hand and touched my mouth and said to me, “I have put my words in your mouth. 10 See, today I appoint you over nations and kingdoms to uproot and tear down, to destroy and overthrow, to build and to plant.” 11 The word of the Lord came to me: “What do you see, Jeremiah?” “I see the branch of an almond tree,” I replied. 12 The Lord said to me, “You have seen correctly, for I am watching[2] to see that my word is fulfilled.” 13 The word of the Lord came to me again: “What do you see?” “I see a pot that is boiling,” I answered. “It is tilting toward us from the north.” 14 The Lord said to me, “From the north disaster will be poured out on all who live in the land. 15 I am about to summon all the peoples of the northern kingdoms,” declares the Lord. “Their kings will come and set up their thrones in the entrance of the gates of Jerusalem; they will come against all her surrounding walls and against all the towns of Judah. 16 I will pronounce my judgments on my people because of their wickedness in forsaking me, in burning incense to other gods and in worshiping what their hands have made. 17 “Get yourself ready! Stand up and say to them whatever I command you. Do not be terrified by them, or I will terrify you before them. 18 Today I have made you a fortified city, an iron pillar and a bronze wall to stand against the whole land—against the kings of Judah, its officials, its priests and the people of the land. 19 They will fight against you but will not overcome you, for I am with you and will rescue you,” declares the Lord.

Jeremiah 1

Священное Писание, Восточный перевод

1 Вот пророчества Иеремии, сына Хилкии, одного из священнослужителей города Анатота, который находится в земле Бен-Ямина. 2 Вечный[1] возвестил ему Своё слово в тринадцатом году правления Иосии, сына Амона, царя Иудеи (в шестьсот двадцать седьмом году до нашей эры), 3 и продолжал возвещать во времена правления его сына Иоакима, царя Иудеи. Слово Вечного открывалось Иеремии и во время Цедекии, сына Иосии, царя Иудеи, до пятого месяца одиннадцатого года егоправления (до августа пятьсот восемьдесят шестого года до нашей эры), когда жители Иерусалима были взяты в плен вавилонянами. 4 Открылось мне слово Вечного: 5 – Прежде, чем Я создал тебя во чреве, Я знал тебя,прежде, чем ты вышел из утробы, Я избрал тебя;Я назначил тебя пророком для народов. 6 Я ответил:– Владыка, Вечный! Я не умею говорить, ведь я ещё слишком молод. 7 Но Вечный сказал мне:– Не говори: «Я слишком молод». Ты пойдёшь ко всем, к кому Я пошлю тебя, и будешь говорить всё, что Я повелю тебе. 8 – Не бойся их, потому что Я с тобой, и Я защищу тебя, – сказал Вечный. 9 Вечный простёр руку, коснулся моих уст и сказал мне:– Вот, Я вложил Мои слова в твои уста. 10 Смотри, сегодня Я назначу тебя над народами и царствами, чтобы искоренять и ломать, губить и рушить, строить и насаждать. 11 Вечный спросил меня:– Что ты видишь, Иеремия?– Вижу ветку миндального дерева, – ответил я. 12 – Хорошо разглядел, – сказал мне Вечный, – Я ведь наблюдаю[2] за тем, чтобы Мои слова исполнились. 13 Вновь Вечный спросил меня:– Что ты видишь?– Вижу кипящий котёл – он движется с севера, – ответил я. 14 – С севера хлынет беда на всех, кто живёт в этой стране, – сказал мне Вечный. – 15 Ведь Я призываю все народы северных царств, – возвещает Вечный.И придут, и поставят свои престолыу ворот Иерусалима,вокруг всех его окружающих стен,вокруг всех городов Иудеи. 16 И Я оглашу приговор Своему народуза все их злодеяния: они Меня оставилии сжигали благовония чужим богам,и поклонялись твореньям своих рук. 17 Соберись! Встань и скажи им всё, что Я повелю тебе. Не бойся их, не то Я сокрушу тебя перед ними. 18 Сегодня Я сделал тебя укреплённым городом, железной колонной и бронзовой стеной, чтобы дать отпор всей этой земле – царям Иудеи, их приближённым, священнослужителям и народу этой страны. 19 Они будут воевать против тебя, но не одолеют, потому что Я с тобой и спасу тебя, – возвещает Вечный.

Jeremiah 1

中文和合本(简体)

1 便 雅 悯 地 亚 拿 突 城 的 祭 司 中 , 希 勒 家 的 儿 子 耶 利 米 的 话 记 在 下 面 。 2 犹 大 王 亚 们 的 儿 子 约 西 亚 在 位 十 三 年 耶 和 华 的 话 临 到 耶 利 米 。 3 从 犹 大 王 约 西 亚 的 儿 子 约 雅 敬 在 位 的 时 候 , 直 到 犹 大 王 约 西 亚 的 儿 子 西 底 家 在 位 的 末 年 , 就 是 十 一 年 五 月 间 耶 路 撒 冷 人 被 掳 的 时 候 , 耶 和 华 的 话 也 常 临 到 耶 利 米 。 4 耶 利 米 说 , 耶 和 华 的 话 临 到 我 说 : 5 我 未 将 你 造 在 腹 中 , 我 已 晓 得 你 ; 你 未 出 母 胎 , 我 已 分 别 你 为 圣 ; 我 已 派 你 作 列 国 的 先 知 。 6 我 就 说 : 主 耶 和 华 啊 , 我 不 知 怎 样 说 , 因 为 我 是 年 幼 的 。 7 耶 和 华 对 我 说 : 你 不 要 说 我 是 年 幼 的 , 因 为 我 差 遣 你 到 谁 那 里 去 , 你 都 要 去 ; 我 吩 咐 你 说 甚 麽 话 , 你 都 要 说 。 8 你 不 要 惧 怕 他 们 , 因 为 我 与 你 同 在 , 要 拯 救 你 。 这 是 耶 和 华 说 的 。 9 於 是 耶 和 华 伸 手 按 我 的 口 , 对 我 说 : 我 已 将 当 说 的 话 传 给 你 。 10 看 哪 , 我 今 日 立 你 在 列 邦 列 国 之 上 , 为 要 施 行 拔 出 、 拆 毁 、 毁 坏 、 倾 覆 , 又 要 建 立 、 栽 植 。 11 耶 和 华 的 话 又 临 到 我 说 : 「 耶 利 米 , 你 看 见 甚 麽 ? 」 我 说 : 「 我 看 见 一 根 杏 树 枝 。 」 12 耶 和 华 对 我 说 : 「 你 看 得 不 错 ; 因 为 我 留 意 保 守 我 的 话 , 使 得 成 就 。 」 13 耶 和 华 的 话 第 二 次 临 到 我 说 : 「 你 看 见 甚 麽 ? 」 我 说 : 「 我 看 见 一 个 烧 开 的 锅 , 从 北 而 倾 。 」 14 耶 和 华 对 我 说 : 「 必 有 灾 祸 从 北 方 发 出 , 临 到 这 地 的 一 切 居 民 。 」 15 耶 和 华 说 : 「 看 哪 , 我 要 召 北 方 列 国 的 众 族 ; 他 们 要 来 , 各 安 座 位 在 耶 路 撒 冷 的 城 门 口 , 周 围 攻 击 城 墙 , 又 要 攻 击 犹 大 的 一 切 城 邑 。 16 至 於 这 民 的 一 切 恶 , 就 是 离 弃 我 、 向 别   神 烧 香 、 跪 拜 自 己 手 所 造 的 , 我 要 发 出 我 的 判 语 , 攻 击 他 们 。 17 所 以 你 当 束 腰 , 起 来 将 我 所 吩 咐 你 的 一 切 话 告 诉 他 们 ; 不 要 因 他 们 惊 惶 , 免 得 我 使 你 在 他 们 面 前 惊 惶 。 18 看 哪 , 我 今 日 使 你 成 为 坚 城 、 铁 柱 、 铜 墙 , 与 全 地 和 犹 大 的 君 王 、 首 领 、 祭 司 , 并 地 上 的 众 民 反 对 。 19 他 们 要 攻 击 你 , 却 不 能 胜 你 ; 因 为 我 与 你 同 在 , 要 拯 救 你 。 这 是 耶 和 华 说 的 。