Website too slow? Load as basic HTML.

James 2

Lutherbibel 2017

1 Meine Brüder und Schwestern, haltet den Glauben an Jesus Christus, unsern Herrn der Herrlichkeit, frei von allem Ansehen der Person. 2 Denn wenn in eure Versammlung ein Mann kommt mit einem goldenen Ring und in herrlicher Kleidung, es kommt aber auch ein Armer in unsauberer Kleidung, 3 und ihr seht auf den, der herrlich gekleidet ist, und sprecht zu ihm: Setz du dich hierher auf den guten Platz!, und sprecht zu dem Armen: Stell du dich dorthin!, oder: Setz dich unten zu meinen Füßen!, 4 macht ihr dann nicht Unterschiede unter euch und urteilt mit bösen Gedanken? 5 Hört zu, meine Lieben! Hat nicht Gott erwählt die Armen in der Welt, die im Glauben reich sind und Erben des Reichs, das er verheißen hat denen, die ihn lieb haben? 6 Ihr aber habt dem Armen Unehre angetan. Sind es nicht die Reichen, die Gewalt gegen euch üben und euch vor Gericht ziehen? 7 Verlästern sie nicht den guten Namen, der über euch genannt ist? 8 Wenn ihr das königliche Gesetz erfüllt nach der Schrift (3. Mose 19,18): »Liebe deinen Nächsten wie dich selbst«, so tut ihr recht; 9 wenn ihr aber die Person anseht, tut ihr Sünde und werdet überführt vom Gesetz als Übertreter. 10 Denn wenn jemand das ganze Gesetz hält und sündigt gegen ein einziges Gebot, der ist am ganzen Gesetz schuldig. 11 Denn der gesagt hat (2. Mose 20,13-14): »Du sollst nicht ehebrechen«, der hat auch gesagt: »Du sollst nicht töten.« Wenn du nun nicht die Ehe brichst, tötest aber, bist du ein Übertreter des Gesetzes. 12 Redet so und handelt so als Leute, die durchs Gesetz der Freiheit gerichtet werden sollen. 13 Denn es wird ein unbarmherziges Gericht über den ergehen, der nicht Barmherzigkeit getan hat; Barmherzigkeit aber triumphiert über das Gericht. 14 Was hilft's, Brüder und Schwestern, wenn jemand sagt, er habe Glauben, und hat doch keine Werke? Kann denn der Glaube ihn selig machen? 15 Wenn ein Bruder oder eine Schwester nackt ist und Mangel hat an täglicher Nahrung 16 und jemand unter euch spricht zu ihnen: Geht hin in Frieden, wärmt euch und sättigt euch!, ihr gebt ihnen aber nicht, was der Leib nötig hat – was hilft ihnen das? 17 So ist auch der Glaube, wenn er nicht Werke hat, tot in sich selber. 18 Aber es könnte jemand sagen: Du hast Glauben, und ich habe Werke. Zeige mir deinen Glauben ohne die Werke, so will ich dir meinen Glauben zeigen aus meinen Werken. 19 Du glaubst, dass nur einer Gott ist? Du tust recht daran; die Teufel glauben's auch und zittern. 20 Willst du nun einsehen, du törichter Mensch, dass der Glaube ohne Werke nutzlos ist? 21 Ist nicht Abraham, unser Vater, durch Werke gerecht geworden, als er seinen Sohn Isaak auf dem Altar opferte? 22 Da siehst du, dass der Glaube zusammengewirkt hat mit seinen Werken, und durch die Werke ist der Glaube vollkommen geworden. 23 So ist die Schrift erfüllt, die da spricht (1. Mose 15,6): »Abraham hat Gott geglaubt und das ist ihm zur Gerechtigkeit gerechnet worden«, und er wurde »ein Freund Gottes« genannt (Jesaja 41,8). 24 So seht ihr nun, dass der Mensch durch Werke gerecht wird, nicht durch Glauben allein. 25 Desgleichen die Hure Rahab: Ist sie nicht durch Werke gerecht geworden, als sie die Boten aufnahm und sie auf einem andern Weg hinausließ? 26 Denn wie der Leib ohne Geist tot ist, so ist auch der Glaube ohne Werke tot.

James 2

Ketab El Hayat

1 يَاإِخْوَتِي، نَظَراً لإِيمَانِكُمْ بِرَبِّنَا يَسُوعَ الْمَسِيحِ، رَبِّ الْمَجْدِ، لاَ تُعَامِلُوا النَّاسَ بِالانْحِيَازِ وَالتَّمْيِيزِ! 2 لِنَفْرِضْ أَنَّ إِنْسَانَيْنِ دَخَلاَ مَجْمَعَكُمْ، أَحَدُهُمَا غَنِيٌّ يَلْبَسُ ثِيَاباً فَاخِرَةً وَيُزَيِّنُ أَصَابِعَهُ بِخَوَاتِمَ مِنْ ذَهَبٍ، وَالآخَرُ فَقِيرٌ يَلْبَسُ ثِيَاباً رِثَّةً. 3 فَإِنْ رَحَّبْتُمْ بِالْغَنِيِّ قَائِلِينَ: «تَفَضَّلْ، اجْلِسْ هُنَا فِي الصَّدْرِ!» ثُمَّ قُلْتُمْ لِلْفَقِيرِ: «وَأَنْتَ، قِفْ هُنَاكَ، أَوِ اقْعُدْ عَلَى الأَرْضِ عِنْدَ أَقْدَامِنَا!» 4 فَإِنَّ ذَلِكَ يُؤَكِّدُ أَنَّكُمْ تُمَيِّزُونَ بَيْنَ النَّاسِ بِحَسَبِ طَبَقَاتِهِمْ، جَاعِلِينَ مِنْ أَنْفُسِكُمْ قُضَاةً ذَوِي أَفْكَارٍ سَيِّئَةٍ! 5 فَيَاإِخْوَتِي الأَحِبَّاءَ، أَمَا اخْتَارَ اللهُ الْفُقَرَاءَ فِي نَظَرِ النَّاسِ لِيَجْعَلَهُمْ أَغْنِيَاءَ فِي الإِيمَانِ، وَيُعْطِيَهُمْ حَقَّ الإِرْثِ فِي الْمَلَكُوتِ الَّذِي وَعَدَ بِهِ مُحِبِّيهِ؟ 6 وَلكِنَّكُمْ أَنْتُمْ عَامَلْتُمُ الْفَقِيرَ مُعَامَلَةً مُهِينَةً. أَلاَ تَعْرِفُونَ أَنَّ الأَغْنِيَاءَ هُمُ الَّذِينَ يَتَسَلَّطُونَ عَلَيْكُمْ وَيَجُرُّونَكُمْ إِلَى الْمَحَاكِمِ، 7 وَهُمُ الَّذِينَ يَسْتَهْزِئُونَ بِالْمَسِيحِ الَّذِي تَحْمِلُونَ اسْمَهُ الْجَمِيلَ؟  8 مَا أَحْسَنَ عَمَلَكُمْ حِينَ تُطَبِّقُونَ تِلْكَ الْقَاعِدَةَ الْمُلُوكِيَّةَ الْوَارِدَةَ فِي الْكِتَابِ: «تُحِبُّ قَرِيبَكَ كَمَا تُحِبُّ نَفْسَكَ!» 9 وَلكِنْ عِنْدَمَا تُعَامِلُونَ النَّاسَ بِالانْحِيَازِ وَالتَّمْيِيزِ، تَرْتَكِبُونَ خَطِيئَةً وَتَحْكُمُ عَلَيْكُمُ الشَّرِيعَةُ بِاعْتِبَارِكُمْ مُخَالِفِينَ لَهَا. 10 فَأَنْتُمْ تَعْرِفُونَ أَنَّ مَنْ يُطِيعُ جَمِيعَ الْوَصَايَا الْوَارِدَةِ فِي شَرِيعَةِ مُوسَى، وَيُخَالِفُ وَاحِدَةً مِنْهَا فَقَطْ، يَصِيرُ مُذْنِباً، تَمَاماً كَالَّذِي يُخَالِفُ الْوَصَايَا كُلَّهَا. 11 فَإِنَّ اللهَ، مَثَلاً، قَالَ: «لاَ تَزْنِ» كَمَا قَالَ: «لاَ تَقْتُلْ!» فَإِنْ لَمْ تَزْنِ، وَلكِنْ قَتَلْتَ، فَقَدْ خَرَقْتَ الشَّرِيعَةَ. 12 إِذَنْ، تَصَرَّفُوا فِي الْقَوْلِ وَالْعَمَلِ بِحَسَبِ قَانُونِ الْحُرِّيَّةِ، كَأَنَّكُمْ سَوْفَ تُحَاكَمُونَ وَفْقاً لَهُ. 13 فَلاَبُدَّ أَنْ يَكُونَ الْحُكْمُ عَلَى الَّذِينَ لاَ يُمَارِسُونَ الرَّحْمَةَ، حُكْماً خَالِياً مِنَ الرَّحْمَةِ، أَمَّا الرَّحْمَةُ فَهِيَ تَتَفَوَّقُ عَلَى الْحُكْمِ!  14 يَاإِخْوَتِي، هَلْ يَنْفَعُ أَحَداً أَنْ يَدَّعِيَ أَنَّهُ مُؤْمِنٌ، وَلَيْسَ لَهُ أَعْمَالٌ تُثْبِتُ ذَلِكَ، هَلْ يَقْدِرُ إِيمَانٌ مِثْلُ هَذَا أَنْ يُخَلِّصَهُ؟ 15 لِنَفْرِضْ أَنَّ أَخاً أَوْ أُخْتاً كَانَا بِحَاجَةٍ شَدِيدَةٍ إِلَى الثِّيَابِ وَالطَّعَامِ الْيَوْمِيِّ، 16 وَقَالَ لَهُمَا أَحَدُكُمْ: «أَتَمَنَّى لَكُمَا كُلَّ خَيْرٍ. الْبَسَا ثِيَاباً دَافِئَةً، وَكُلاَ طَعَاماً جَيِّداً!» دُونَ أَنْ يُقَدِّمَ لَهُمَا مَا يَحْتَاجَانِ إِلَيْهِ مِنْ ثِيَابٍ وَطَعَامٍ، فَأَيُّ نَفْعٍ فِي ذَلِكَ؟ 17 هكَذَا نَرَى أَنَّ الإِيمَانَ وَحْدَهُ مَيِّتٌ مَا لَمْ تَنْتُجْ عَنْهُ أَعْمَالٌ. 18 وَرُبَّمَا قَالَ أَحَدُكُمْ: «أَنْتَ لَكَ إِيمَانٌ وَأَنَا لِي أَعْمَالٌ». أَرِنِي كَيْفَ يَكُونُ إِيمَانُكَ مِنْ غَيْرِ أَعْمَالٍ، وَأَنَا أُرِيكَ كَيْفَ يَكُونُ إِيمَانِي بِأَعْمَالِي.  19 أَنْتَ تُؤْمِنُ أَنَّ اللهَ وَاحِدٌ؟ حَسَناً تَفْعَلُ! وَالشَّيَاطِينُ أَيْضاً تُؤْمِنُ بِهذِهِ الْحَقِيقَةِ، وَلَكِنَّهَا تَرْتَعِدُ خَوْفاً. 20 وَهَذَا يُؤَكِّدُ لَكَ، أَيُّهَا الإِنْسَانُ الْغَبِيُّ، أَنَّ الإِيمَانَ الَّذِي لاَ تَنْتُجُ عَنْهُ أَعْمَالٌ هُوَ إِيمَانٌ مَيِّتٌ!  21 لِنَأْخُذْ أَبَانَا إِبْرَاهِيمَ مَثَلاً: كَيْفَ تَبَرَّرَ؟ أَلَيْسَ بِأَعْمَالِهِ، إِذْ أَصْعَدَ ابْنَهُ إِسْحَاقَ عَلَى الْمَذْبَحِ 22 فَأَنْتَ تَرَى أَنَّ إِيمَانَ إِبْرَاهِيمَ قَدْ رَافَقَتْهُ الأَعْمَالُ. فَبِالأَعْمَالِ قَدِ اكْتَمَلَ الإِيمَانُ. 23 وَهكَذَا، تَمَّ مَا قَالَهُ الْكِتَابُ: «آمَنَ إِبْرَاهِيمُ بِاللهِ، فَحُسِبَ لَهُ ذَلِكَ بِرّاً»، حَتَّى إِنَّهُ دُعِيَ «خَلِيلَ اللهِ». 24 فَتَرَوْنَ إِذَنْ أَنَّ الإِنْسَانَ لاَ يَتَبَرَّرُ بِإِيمَانِهِ فَقَطْ، بَلْ بِأَعْمَالِهِ أَيْضاً. 25 عَلَى هَذَا الأَسَاسِ أَيْضاً، تَبَرَّرَتْ رَاحَابُ الَّتِي كَانَتْ زَانِيَةً: فَقَدِ اسْتَقْبَلَتِ الرَّجُلَيْنِ اللَّذَيْنِ أُرْسِلاَ إِلَيْهَا، وَصَرَفَتْهُمَا فِي طَرِيقٍ آخَرَ. 26 فَكَمَا أَنَّ جِسْمَ الإِنْسَانِ يَكُونُ مَيْتاً إِذَا فَارَقَتْهُ الرُّوحُ، كَذَلِكَ يَكُونُ الإِيمَانُ مَيْتاً إِذَا لَمْ تُرَافِقْهُ الأَعْمَالُ!

James 2

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 برادران عزيز، چگونه می‌توانيد ادعا كنيد كه از آنِ عيسی مسيح، خداوند پرجلال هستيد، درحاليكه از ثروتمندان طرفداری می‌كنيد و فقرا را پست می‌شماريد؟ 2 فرض كنيد شخصی به كليسای شما بيايد كه لباس گرانبها بر تن و انگشترهای طلايی بر انگشتانش دارد؛ و در همان لحظه، شخصی فقير با لباس‌های كثيف نيز وارد شود؛ 3 و شما به آن ثروتمند توجه بيشتری نشان دهيد و بهترين جا را به او تعارف كنيد، اما به آن فقير بگوييد: «برو آنجا بايست يا اگر می‌خواهی، روی زمين بنشين!» 4 آيا اين نشان نمی‌دهد كه شما ارزش اشخاص را از روی دار و ندارشان می‌سنجيد؟ بنابراين انگيزه‌هايتان نادرست هستند. 5 برادران عزيز، به من گوش دهيد: خدا مردم فقير را برگزيده تا در ايمان ثروتمند باشند و از بركات ملكوت خدا برخوردار گردند، ملكوتی كه خدا به دوستداران خود وعده داده است. 6 با اينحال، شما فقير را حقير می‌شماريد. آيا فراموش كرده‌ايد كه همين ثروتمندان هستند كه حقتان را پايمال می‌كنند و بعد شما را به دادگاه نيز می‌كشانند؟ 7 اغلب همين افراد هستند كه عيسی مسيح را مسخره می‌كنند، يعنی همان كسی را كه نام شريفش بر شما قرار دارد. 8 چقدر خوب می‌شد همواره اين حكم خداوندمان را اطاعت می‌كرديد كه می‌فرمايد: «همسايه خود را دوست بدار، به همان اندازه كه خود را دوست می‌داری.» 9 اما وقتی از ثروتمندان طرفداری می‌كنيد، اين حكم خداوندمان را زيرپا می‌گذاريد و به اين ترتيب، مرتكب گناه می‌شويد. 10 كسی كه همه‌ء احكام خدا را مو به مو اجرا كند، ولی در يک امر كوچک مرتكب اشتباه شود، به اندازه‌ء كسی مقصر است كه همه‌ء احكام خدا را زيرپا گذاشته است. 11 زيرا همان خدايی كه گفت: «زنا نكنيد»، اين را نيز گفت كه «قتل نكنيد». پس اگر زنا نكنيد، اما مرتكب قتل شويد، بهر حال از حكم خدا سرپيچی كرده‌ايد و در برابر او مقصر می‌باشيد. 12 خدا شما را روزی داوری خواهد فرمود تا مشخص شود آيا به خواست مسيح عمل كرده‌ايد يا نه. پس مواظب اعمال و افكار خود باشيد؛ 13 زيرا بر كسی كه در اين دنيا رحم نكرده است، رحم نخواهد شد؛ اما اگر نسبت به مردم، رحيم بوده باشيد، آنگاه رحمت الهی بر داوری او چيره خواهد شد. 14 برادران عزيز، چه فايده‌ای دارد كه بگوييد «من ايمان دارم و مسيحی هستم»، اما اين ايمان را از طريق كمک و خدمت به ديگران نشان ندهيد؟ آيا اين نوع ايمان می‌تواند باعث رستگاری شود؟ 15 اگر دوستی داشته باشيد كه محتاج خوراک و پوشاک باشد، 16 و به او بگوييد: «برو بسلامت! خوب بخور و خودت را گرم نگهدار»، اما خوراک و پوشاک به او ندهيد، چه فايده‌ای دارد؟ 17 پس ملاحظه می‌كنيد ايمانی كه منجر به اعمال خير نگردد، و با كارهای نيک همراه نباشد، اصلاً ايمان نيست، بلكه يک ادعای پوچ و توخالی است. 18 اين ايراد، بجا خواهد بود اگر كسی بگويد: «شما می‌گوييد كه راه رسيدن به خدا، فقط ايمان است و بس! اما من می‌گويم كه اعمال نيک نيز مهم است. زيرا شما بدون اعمال نيک نمی‌توانيد ثابت كنيد كه ايمان داريد. اما همه می‌توانند از روی اعمال و رفتار من، ببينند كه من ايمان دارم.» 19 ممكن است كسی به خود ببالد و بگويد: «من ايمان دارم كه خدا يكی است!» چنين شخصی بايد بخاطر داشته باشد كه ديوها نيز به اين ايمان دارند، چنان ايمانی كه از ترس به خود می‌لرزند! 20 ای نادان! آيا نمی‌خواهی درک كنی كه ايمان بدون انجام اراده خدا، بی‌فايده و بی‌ثمر است؟ بلی، ايمانی كه اعمال خير به بار نياورد، ايمان واقعی نيست. 21 مگر به ياد نداريد كه جدمان ابراهيم نيز بسبب اعمال خود در نظر خدا عزّت يافت؟ چون او حاضر شد پسر خود اسحاق را برای خدا قربانی كند. 22 پس می‌بينيد كه ايمان او به خدا باعث شد كه او از خدا كاملاً اطاعت كند؛ در واقع، ايمان او با اعمال و رفتارش كامل گرديد. 23 از اينرو، نتيجه همان شد كه كتاب آسمانی می‌فرمايد: «ابراهيم به خدا ايمان آورد و مقبول او واقع گرديد، و حتی «دوست خدا» ناميده شد.» 24 پس می‌بينيد كه انسان علاوه بر ايمان، بوسيله‌ء اعمال خود نيز رستگار می‌گردد. 25 «راحاب» فاحشه نيز نمونه‌ء ديگری است برای اين موضوع. او در اثر اعمال خود رستگار شد، زيرا مأموران قوم خدا را پناه داد و بعد، ايشان را از راه ديگر به سلامت روانه نمود. 26 خلاصه، همانطور كه بدن بدون روح، مرده است، ايمانی هم كه اعمال نيک به بار نياورد، مرده است.

James 2

New International Version

1 My brothers and sisters, believers in our glorious Lord Jesus Christ must not show favoritism. 2 Suppose a man comes into your meeting wearing a gold ring and fine clothes, and a poor man in filthy old clothes also comes in. 3 If you show special attention to the man wearing fine clothes and say, “Here’s a good seat for you,” but say to the poor man, “You stand there” or “Sit on the floor by my feet,” 4 have you not discriminated among yourselves and become judges with evil thoughts? 5 Listen, my dear brothers and sisters: Has not God chosen those who are poor in the eyes of the world to be rich in faith and to inherit the kingdom he promised those who love him? 6 But you have dishonored the poor. Is it not the rich who are exploiting you? Are they not the ones who are dragging you into court? 7 Are they not the ones who are blaspheming the noble name of him to whom you belong? 8 If you really keep the royal law found in Scripture, “Love your neighbor as yourself,”[1] you are doing right. 9 But if you show favoritism, you sin and are convicted by the law as lawbreakers. 10 For whoever keeps the whole law and yet stumbles at just one point is guilty of breaking all of it. 11 For he who said, “You shall not commit adultery,”[2] also said, “You shall not murder.”[3] If you do not commit adultery but do commit murder, you have become a lawbreaker. 12 Speak and act as those who are going to be judged by the law that gives freedom, 13 because judgment without mercy will be shown to anyone who has not been merciful. Mercy triumphs over judgment. 14 What good is it, my brothers and sisters, if someone claims to have faith but has no deeds? Can such faith save them? 15 Suppose a brother or a sister is without clothes and daily food. 16 If one of you says to them, “Go in peace; keep warm and well fed,” but does nothing about their physical needs, what good is it? 17 In the same way, faith by itself, if it is not accompanied by action, is dead. 18 But someone will say, “You have faith; I have deeds.” Show me your faith without deeds, and I will show you my faith by my deeds. 19 You believe that there is one God. Good! Even the demons believe that—and shudder. 20 You foolish person, do you want evidence that faith without deeds is useless[4]? 21 Was not our father Abraham considered righteous for what he did when he offered his son Isaac on the altar? 22 You see that his faith and his actions were working together, and his faith was made complete by what he did. 23 And the scripture was fulfilled that says, “Abraham believed God, and it was credited to him as righteousness,”[5] and he was called God’s friend. 24 You see that a person is considered righteous by what they do and not by faith alone. 25 In the same way, was not even Rahab the prostitute considered righteous for what she did when she gave lodging to the spies and sent them off in a different direction? 26 As the body without the spirit is dead, so faith without deeds is dead.

James 2

Священное Писание, Восточный перевод

1 Братья мои, имейте веру в Ису Масиха, нашего славного Повелителя, не оказывая предпочтения одним людям перед другими. 2 Допустим, что на ваше собрание[1] придёт человек в богатой одежде и с золотым перстнем, и вслед за ним войдёт другой, бедный и в грязной одежде. 3 Если вы взглянете на человека в богатой одежде и скажете ему: «Проходи, пожалуйста, садись здесь», – а бедному скажете: «Постой там», – или же: «Садись здесь, у моих ног», – 4 то не устанавливаете ли вы несправедливость, становясь судьями с дурными мыслями? 5 Послушайте, любимые мои братья, разве не избрал Всевышний тех, кто беден в этом мире, чтобы они были богатыми верой и наследниками Царства, которое Он обещал всем, кто любит Его? 6 A вы презираете бедного. Разве не богатые угнетают вас и тащат вас в суды? 7 Разве не они оскорбляют доброе имя Масиха, имя, которое вы носите? 8 Если вы действительно соблюдаете закон Царства Всевышнего, записанный в Писании: «Люби ближнего твоего, как самого себя»[2], – то поступаете правильно. 9 Но если вы оказываете предпочтение одним людям перед другими, то грешите, и Закон обличает вас как преступников. 10 Кто соблюдает весь Закон, который в Таурате[3], но согрешит в чём-то одном, тот виновен во всём. 11 Тот, кто сказал: «Не нарушай супружескую верность»[4], – сказал и: «Не убивай». Если ты не изменяешь в браке, но убиваешь, ты становишься нарушителем Закона. 12 Говорите и поступайте как те, кому предстоит быть судимыми по Закону, который дал вам свободу. 13 Для тех, кто не проявляет милости, суд тоже будет без милости. Милость превыше суда! 14 Братья мои, какая польза в том, если человек говорит, что имеет веру, но дел не имеет? Может ли такая вера спасти его? 15 Если брат или сестра без одежды и без пищи, 16 то какая польза будет в том, если кто-то из вас скажет им: «Идите с миром, грейтесь и ешьте», – не дав им того, в чём они нуждаются? 17 Так же и вера, если она не имеет дел, мертва. 18 Может, кто-то из вас скажет: «У тебя есть вера?». У меня есть дела. Покажи мне твою веру без дел, а я покажу тебе мою веру в моих делах. 19 Ты веришь, что «Всевышний един»[5], и это хорошо. Но и демоны верят и трепещут от страха. 20 Желаешь ли ты знать, неразумный человек, что вера без дел бесполезна? 21 Не в результате ли дел наш праотец Ибрахим был оправдан, когда положил своего сына Исхака на жертвенник?[6] 22 Ты видишь, что его вера и его дела были неразрывно связаны, и именно в делах его вера и получила своё совершенство. 23 Так исполнились слова Писания: «Ибрахим поверил Всевышнему, и это было вменено ему в праведность»[7], – и Ибрахим был назван другом Всевышнего. 24 Вы сами видите, что человек получает оправдание по делам, а не только по вере. 25 И разве не по делам была оправдана Рахаб (хотя она и была блудницей), когда приютила лазутчиков, а позже помогла им уйти от преследователей?[8] 26 Так что, как тело мертво без духа, так и вера без дел мертва.

James 2

中文和合本(简体)

1 我 的 弟 兄 们 , 你 们 信 奉 我 们 荣 耀 的 主 耶 稣 基 督 , 便 不 可 按 着 外 貌 待 人 。 2 若 有 一 个 人 带 着 金 戒 指 , 穿 着 华 美 衣 服 , 进 你 们 的 会 堂 去 ; 又 有 一 个 穷 人 穿 着 肮 脏 衣 服 也 进 去 ; 3 你 们 就 重 看 那 穿 华 美 衣 服 的 人 , 说 「 请 坐 在 这 好 位 上 」 ; 又 对 那 穷 人 说 : 「 你 站 在 那 里 」 , 或 「 坐 在 我 脚 凳 下 边 。 」 4 这 岂 不 是 你 们 偏 心 待 人 , 用 恶 意 断 定 人 麽 ? 5 我 亲 爱 的 弟 兄 们 , 请 听 , 神 岂 不 是 拣 选 了 世 上 的 贫 穷 人 , 叫 他 们 在 信 上 富 足 , 并 承 受 他 所 应 许 给 那 些 爱 他 之 人 的 国 麽 ? 6 你 们 反 倒 羞 辱 贫 穷 人 。 那 富 足 人 岂 不 是 欺 压 你 们 、 拉 你 们 到 公 堂 去 麽 ? 7 他 们 不 是 亵 渎 你 们 所 敬 奉 ( 所 敬 奉 : 或 作 被 称 ) 的 尊 名 麽 ? 8 经 上 记 着 说 : 「 要 爱 人 如 己 。 」 你 们 若 全 守 这 至 尊 的 律 法 , 才 是 好 的 。 9 但 你 们 若 按 外 貌 待 人 , 便 是 犯 罪 , 被 律 法 定 为 犯 法 的 。 10 因 为 凡 遵 守 全 律 法 的 , 只 在 一 条 上 跌 倒 , 他 就 是 犯 了 众 条 。 11 原 来 那 说 「 不 可 奸 淫 」 的 , 也 说 「 不 可 杀 人 」 ; 你 就 是 不 奸 淫 , 却 杀 人 , 仍 是 成 了 犯 律 法 的 。 12 你 们 既 然 要 按 使 人 自 由 的 律 法 受 审 判 , 就 该 照 这 律 法 说 话 行 事 。 13 因 为 那 不 怜 悯 人 的 , 也 要 受 无 怜 悯 的 审 判 ; 怜 悯 原 是 向 审 判 夸 胜 。 14 我 的 弟 兄 们 , 若 有 人 说 自 己 有 信 心 , 却 没 有 行 为 , 有 甚 麽 益 处 呢 ? 这 信 心 能 救 他 麽 ? 15 若 是 弟 兄 或 是 姐 妹 , 赤 身 露 体 , 又 缺 了 日 用 的 饮 食 ; 16 你 们 中 间 有 人 对 他 们 说 : 「 平 平 安 安 的 去 罢 ! 愿 你 们 穿 得 暖 , 吃 得 饱 」 ; 却 不 给 他 们 身 体 所 需 用 的 , 这 有 甚 麽 益 处 呢 ? 17 这 样 , 信 心 若 没 有 行 为 就 是 死 的 。 18 必 有 人 说 : 「 你 有 信 心 , 我 有 行 为 ; 你 将 你 没 有 行 为 的 信 心 指 给 我 看 , 我 便 藉 着 我 的 行 为 , 将 我 的 信 心 指 给 你 看 。 」 19 你 信 神 只 有 一 位 , 你 信 的 不 错 ; 鬼 魔 也 信 , 却 是 战 惊 。 20 虚 浮 的 人 哪 , 你 愿 意 知 道 没 有 行 为 的 信 心 是 死 的 麽 ? 21 我 们 的 祖 宗 亚 伯 拉 罕 把 他 儿 子 以 撒 献 在 坛 上 , 岂 不 是 因 行 为 称 义 麽 ? 22 可 见 , 信 心 是 与 他 的 行 为 并 行 , 而 且 信 心 因 着 行 为 才 得 成 全 。 23 这 就 应 验 经 上 所 说 : 「 亚 伯 拉 罕 信 神 , 这 就 算 为 他 的 义 。 」 他 又 得 称 为 神 的 朋 友 。 24 这 样 看 来 , 人 称 义 是 因 着 行 为 , 不 是 单 因 着 信 。 25 妓 女 喇 合 接 待 使 者 , 又 放 他 们 从 别 的 路 上 出 去 , 不 也 是 一 样 因 行 为 称 义 麽 ? 26 身 体 没 有 灵 魂 是 死 的 , 信 心 没 有 行 为 也 是 死 的 。