Website too slow? Load as basic HTML.

Acts 12

Lutherbibel 2017

1 Um diese Zeit legte der König Herodes Hand an einige von der Gemeinde, sie zu misshandeln. 2 Er tötete aber Jakobus, den Bruder des Johannes, mit dem Schwert. 3 Und als er sah, dass es den Juden gefiel, fuhr er fort und nahm auch Petrus gefangen. Es waren aber eben die Tage der Ungesäuerten Brote. 4 Als er ihn nun ergriffen hatte, warf er ihn ins Gefängnis und überantwortete ihn vier Abteilungen von je vier Soldaten, ihn zu bewachen. Denn er gedachte, ihn nach dem Passafest vor das Volk zu stellen. 5 So wurde nun Petrus im Gefängnis festgehalten; aber die Gemeinde betete ohne Aufhören für ihn zu Gott. 6 Und in jener Nacht, als ihn Herodes vorführen lassen wollte, schlief Petrus zwischen zwei Soldaten, mit zwei Ketten gefesselt, und die Wachen vor der Tür bewachten das Gefängnis. 7 Und siehe, der Engel des Herrn kam herein und Licht leuchtete auf in dem Raum; und er stieß Petrus in die Seite und weckte ihn und sprach: Steh schnell auf! Und die Ketten fielen ihm von seinen Händen. 8 Und der Engel sprach zu ihm: Gürte dich und zieh deine Schuhe an! Und er tat es. Und er sprach zu ihm: Wirf deinen Mantel um und folge mir! 9 Und er ging hinaus und folgte ihm und wusste nicht, dass das wahrhaftig geschehe durch den Engel, sondern meinte, eine Erscheinung zu sehen. 10 Sie gingen aber durch die erste und zweite Wache und kamen zu dem eisernen Tor, das zur Stadt führt; das tat sich ihnen von selber auf. Und sie traten hinaus und gingen eine Gasse weiter, und alsbald verließ ihn der Engel. 11 Und als Petrus zu sich gekommen war, sprach er: Nun weiß ich wahrhaftig, dass der Herr seinen Engel gesandt und mich aus der Hand des Herodes errettet hat und von allem, was das jüdische Volk erwartete. 12 Und als er sich besonnen hatte, ging er zum Haus Marias, der Mutter des Johannes mit dem Beinamen Markus, wo viele beieinander waren und beteten. 13 Als er aber an das äußere Tor klopfte, kam eine Magd mit Namen Rhode, um zu horchen. 14 Und als sie die Stimme des Petrus erkannte, tat sie vor Freude das Tor nicht auf, lief hinein und verkündete, Petrus stünde vor dem Tor. 15 Sie aber sprachen zu ihr: Du bist von Sinnen. Doch sie bestand darauf, es wäre so. Da sprachen sie: Es ist sein Engel. 16 Petrus aber klopfte weiter an. Als sie nun aufmachten, sahen sie ihn und entsetzten sich. 17 Er aber winkte ihnen mit der Hand, dass sie schweigen sollten, und erzählte ihnen, wie ihn der Herr aus dem Gefängnis geführt hatte, und sprach: Verkündet dies dem Jakobus und den Brüdern. Dann ging er hinaus und zog an einen andern Ort. 18 Als es aber Tag wurde, entstand eine nicht geringe Verwirrung unter den Soldaten, was wohl mit Petrus geschehen sei. 19 Als aber Herodes ihn holen lassen wollte und ihn nicht fand, verhörte er die Wachen und ließ sie abführen. Dann zog er von Judäa hinab nach Cäsarea und blieb dort eine Zeit lang. 20 Er wollte aber Krieg führen gegen die Einwohner von Tyrus und Sidon. Sie aber kamen einmütig zu ihm und überredeten Blastus, den Kämmerer des Königs, und baten um Frieden, weil ihr Land seine Nahrung aus dem Land des Königs bekam. 21 Und an einem festgesetzten Tag legte Herodes das königliche Gewand an, setzte sich auf den Thron und hielt eine Rede an sie. 22 Das Volk aber rief ihm zu: Das ist Gottes Stimme und nicht die eines Menschen! 23 Alsbald schlug ihn der Engel des Herrn, weil er Gott nicht die Ehre gab. Und von Würmern zerfressen, gab er den Geist auf. 24 Und das Wort Gottes wuchs und breitete sich aus. 25 Barnabas und Saulus aber kehrten zurück, nachdem sie in Jerusalem ihre Aufgabe erfüllt hatten, und nahmen mit sich Johannes, der den Beinamen Markus hat.

Acts 12

Ketab El Hayat

1 فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ بَدَأَ الْمَلِكُ هِيرُودُسُ يَضْطَهِدُ بَعْضَ أَفْرَادِ الْكَنِيسَةِ، 2 فَقَتَلَ يَعْقُوبَ شَقِيقَ يُوحَنَّا بِالسَّيْفِ. 3 وَلَمَّا رَأَى أَنَّ هَذَا يُرْضِي الْيَهُودَ، قَرَّرَ أَنْ يَقْبِضَ عَلَى بُطْرُسَ أَيْضاً، وَكَانَ ذَلِكَ فِي أَيَّامِ عِيدِ الْفَطِيرِ. 4 فَلَمَّا قَبَضَ عَلَيْهِ، أَوْدَعَهُ السِّجْنَ تَحْتَ حِرَاسَةِ أَرْبَعِ مَجْمُوعَاتٍ مِنَ الْحُرَّاسِ، تَتَكَوَّنُ كُلُّ مَجْمُوعَةٍ مِنْهَا مِنْ أَرْبَعَةِ جُنُودٍ. وَكَانَ يَنْوِي أَنْ يُسَلِّمَهُ إِلَى الْيَهُودِ بَعْدَ عِيدِ الْفِصْحِ، 5 فَأَبْقَاهُ فِي السِّجْنِ. أَمَّا الْكَنِيسَةُ فَكَانَتْ تَرْفَعُ الصَّلاَةَ الْحَارَّةَ إِلَى اللهِ مِنْ أَجْلِهِ.  6 وَفِي اللَّيْلَةِ الَّتِي كَانَ هِيرُودُسُ قَدْ نَوَى أَنْ يُسَلِّمَ بُطْرُسَ بَعْدَهَا، كَانَ بُطْرُسُ نَائِماً بَيْنَ جُنْدِيَّيْنِ، مُقَيَّداً بِسِلْسِلَتَيْنِ، وَأَمَامَ الْبَابِ جُنُودٌ يَحْرُسُونَ السِّجْنَ. 7 وَفَجْأَةً حَضَرَ مَلاَكٌ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ، فَامْتَلأَتْ غُرْفَةُ السِّجْنِ نُوراً. وَضَرَبَ الْمَلاَكُ بُطْرُسَ عَلَى جَنْبِهِ وَأَيْقَظَهُ وَقَالَ: «قُمْ سَرِيعاً!» فَسَقَطَتِ السِّلْسِلَتَانِ مِنْ يَدَيْهِ. 8 فَقَالَ لَهُ الْمَلاَكُ: «شُدَّ حِزَامَكَ، وَالْبَسْ حِذَاءَكَ!» فَفَعَلَ. ثُمَّ قَالَ لَهُ: «الْبَسْ رِدَاءَكَ وَاتْبَعْنِي!» 9 فَخَرَجَ بُطْرُسُ يَتْبَعُ الْمَلاَكَ وَهُوَ يَظُنُّ أَنَّهُ يَرَى رُؤْيَا، وَلاَ يَدْرِي أَنَّ مَا يَجْرِي عَلَى يَدِ الْمَلاَكِ أَمْرٌ حَقِيقِيٌّ. 10 وَاجْتَازَا نُقْطَةَ الْحِرَاسَةِ الأُولَى ثُمَّ الثَّانِيَةَ. وَلَمَّا وَصَلاَ إِلَى بَابِ السِّجْنِ الْحَدِيدِيِّ الَّذِي يُؤَدِّي إِلَى الْمَدِينَةِ انْفَتَحَ لَهُمَا مِنْ ذَاتِهِ، فَخَرَجَا. وَبَعْدَمَا عَبَرَا شَارِعاً وَاحِداً، فَارَقَهُ الْمَلاَكُ حَالاً.  11 عِنْدَئِذٍ اسْتَعَادَ بُطْرُسُ وَعْيَهُ، فَهَتَفَ: «الآنَ أَيْقَنْتُ أَنَّ الرَّبَّ أَرْسَلَ مَلاَكَهُ فَأَنْقَذَنِي مِنْ قَبْضَةِ هِيرُودُسَ، وَمِنْ تَوَقُّعَاتِ شَعْبِ الْيَهُودِ!» 12 وَإِذْ أَدْرَكَ ذَلِكَ، اتَّجَهَ إِلَى بَيْتِ مَرْيَمَ أُمِّ يُوحَنَّا الْمُلَقَّبِ مَرْقُسَ، حَيْثُ كَانَ عَدَدٌ كَبِيرٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ مُجْتَمِعِينَ يُصَلُّونَ. 13 وَلَمَّا وَصَلَ قَرَعَ الْبَابَ الْخَارِجِيَّ، فَجَاءَتْ خَادِمَةٌ اسْمُهَا رَوْدَا لِتَتَسَمَّعَ. 14 فَلَمَّا عَرَفَتْ صَوْتَ بُطْرُسَ لَمْ تَفْتَحْ لِشِدَّةِ الْفَرَحِ، بَلْ أَسْرَعَتْ إِلَى دَاخِلِ الْبَيْتِ تُبَشِّرُ الْحَاضِرِينَ بِأَنَّ بُطْرُسَ بِالْبَابِ. 15 فَقَالُوا لَهَا: «أَنْتِ تَهْذِينَ!» وَلَكِنَّهَا أَكَّدَتْ لَهُمُ الْخَبَرَ، فَقَالُوا: «لَعَلَّهُ مَلاَكُ بُطْرُسَ!» 16 أَمَّا بُطْرُسُ فَوَاصَلَ قَرْعَ الْبَابِ حَتَّى فَتَحُوا لَهُ. فَلَمَّا رَأَوْهُ اسْتَوْلَتْ عَلَيْهِمِ الدَّهْشَةُ! 17 فَأَشَارَ بِيَدِهِ أَنْ يَسْكُتُوا، وَحَدَّثَهُمْ كَيْفَ أَخْرَجَهُ الرَّبُّ مِنَ السِّجْنِ، وَقَالَ: «أَخْبِرُوا يَعْقُوبَ وَالإِخْوَةَ بِهَذَا». ثُمَّ خَرَجَ وَذَهَبَ إِلَى مَكَانٍ آخَرَ.  18 وَلَمَّا طَلَعَ الصَّبَاحُ حَدَثَتْ بَلْبَلَةٌ عَظِيمَةٌ بَيْنَ الْجُنُودِ، وَأَخَذُوا يَتَسَاءَلُونَ: «مَا الَّذِي جَرَى لِبُطْرُسَ؟» 19 وَلَمَّا أَمَرَ هِيرُودُسُ بِاسْتِدْعَائِهِ وَلَمْ يَجِدْهُ، أَجْرَى تَحْقِيقاً مَعَ الْحُرَّاسِ، وَأَمَرَ بِإِعْدَامِهِمْ. ثُمَّ انْتَقَلَ هِيرُودُسُ مِنْ مِنْطَقَةِ الْيَهُودِيَّةِ إِلَى قَيْصَرِيَّةَ، وَأَقَامَ فِيهَا.  20 وَكَانَ نَاقِماً عَلَى أَهْلِ صُورَ وَصَيْدَا. فَاتَّفَقُوا وَأَرْسَلُوا وَفْداً مِنْهُمْ يَسْتَعْطِفُونَ بَلاَسْتُسَ حَاجِبَ الْمَلِكِ طَالِبِينَ الأَمَانَ، لأَنَّ مِنْطَقَتَهُمْ كَانَتْ تَكْسِبُ رِزْقَهَا مِنْ مَمْلَكَةِ هِيرُودُسَ. 21 وَفِي الْيَوْمِ الْمُعَيَّنِ لِمُقَابَلَةِ الْوَفْدِ، ارْتَدَى هِيرُودُسُ ثَوْبَهُ الْمُلُوكِيَّ، وَجَلَسَ عَلَى عَرْشِهِ يُخَاطِبُهُمْ. 22 فَهَتَفَ الشَّعْبُ قَائِلِينَ: «هَذَا صَوْتُ إِلَهٍ لاَ صَوْتُ إِنْسَانٍ!» 23 فَضَرَبَهُ مَلاَكٌ مِنْ عِنْدِ الرَّبِّ فِي الْحَالِ لأَنَّهُ لَمْ يُعْطِ الْمَجْدَ لِلهِ، فَأَكَلَهُ الدُّودُ وَمَاتَ! 24 أَمَّا كَلِمَةُ الرَّبِّ فَكَانَتْ تَنْمُو وَتَزْدَادُ انْتِشَاراً.  25 وَكَانَ بَرْنَابَا وَشَاوُلُ قَدْ أَنْجَزَا الْمُهِمَّةَ فِي أُورُشَلِيمَ، فَرَجَعَا إِلَى أَنْطَاكِيَةَ وَمَعَهُمَا يُوحَنَّا الْمُلَقَّبُ مَرْقُسَ.

Acts 12

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 در همين وقت هيروديس پادشاه به آزار و شكنجه‌ء عده‌ای از پيروان مسيح پرداخت. 2 بدستور او يعقوب برادر يوحنا با شمشير كشته شد. 3 وقتی هيروديس ديد كه سران يهود اين عمل را پسنديدند، پطرس را نيز در ايام عيد پِسَح يهود دستگير كرد، 4 و او را به زندان انداخت و دستور داد شانزده سرباز، زندان او را نگهبانی كنند. هيروديس قصد داشت بعد از عيد پسح، پطرس را بيرون آورد تا در ملاء عام محاكمه شود. 5 ولی در تمام مدتی كه پطرس در زندان بود، مسيحيان برای او مرتب دعا می‌كردند. 6 شب قبل از آن روزی كه قرار بود پطرس محاكمه شود، او را با دو زنجير بسته بودند و او بين دو سرباز خوابيده بود. سربازان ديگر نيز كنار در زندان كشيک می‌دادند. 7 ناگهان محيط زندان نورانی شد و فرشته‌ء خداوند آمد وكنار پطرس ايستاد! سپس به پهلوی پطرس زد و او را بيدار كرد وگفت: «زود برخيز!» همان لحظه زنجيرها از مچ دستهايش باز شد و بر زمين فرو ريخت! 8 فرشته به او گفت: «لباسها و كفشهايت را بپوش.» پطرس پوشيد. آنگاه فرشته به او گفت: «ردای خود را بر دوش بينداز و بدنبال من بيا!» 9 به اين ترتيب، پطرس از زندان بيرون آمد و به دنبال فرشته براه افتاد. ولی در تمام اين مدت تصور می‌كرد كه خواب می‌بيند و باور نمی‌كرد كه بيدار باشد. 10 پس با هم از حياط اول و دوم زندان گذشتند تا به دروازه‌ء آهنی زندان رسيدند كه به كوچه‌ای باز می‌شد. اين در نيز خودبخود باز شد! پس، از آنجا هم رد شدند تا به آخر كوچه رسيدند. آنگاه فرشته از او جدا شد. 11 پطرس كه تازه متوجه‌ء ماجرا شده بود، به خود گفت: «پس حقيقت دارد كه خداوند فرشته‌ء خود را فرستاده، مرا از چنگ هيروديس و يهوديان رهايی داده است!» 12 آنگاه، پس از لحظه‌ای تأمل، به خانه‌ء مريم مادر يوحنا معروف به مرقس رفت. در آنجا عده‌ء زيادی برای دعا گرد آمده بودند. 13 پطرس در زد و دختری به نام رُدا آمد تا در را باز كند. 14 وقتی صدای پطرس را شنيد، ذوق زده بازگشت تا به همه مژده دهد كه پطرس در می‌زند. 15 ولی آنان حرف او را باور نكردند و گفتند: «مگر ديوانه شده‌ای؟» بالاخره، وقتی ديدند اصرار می‌كند، گفتند: «پس حتماً او را كشته‌اند و حالا اين روح اوست كه به اينجا آمده است!» 16 ولی پطرس بی‌وقفه در می‌زد. سرانجام رفتند و در را باز كردند. وقتی ديدند خود پطرس است، مات و مبهوت ماندند. 17 پطرس اشاره كرد كه آرام باشند و تعريف كرد كه چه اتفاقی افتاده و چطور خداوند او را از زندان بيرون آورده است. پيش از رفتن نيز از ايشان خواست تا يعقوب و ساير برادران را آگاه سازند. بعد به جای امن‌تری رفت. 18 صبح در زندان غوغايی بپا شد. همه پطرس را جستجو می‌كردند. 19 وقتی هيروديس به دنبال او فرستاد و فهميد كه در زندان نيست، هر شانزده نگهبان را بازداشت كرد و حكم اعدامشان را صادر نمود. آنگاه يهوديه را ترک كرده، به قيصريه رفت و مدتی در آنجا ماند. 20 وقتی هيروديس در قيصريه بود، هيأتی از نمايندگان شهرهای صور و صيدون به ديدن او آمدند. هيروديس نسبت به اهالی اين دو شهر خصومت عميقی داشت. پس ايشان حمايت بلاستوس وزير دربار او را بدست آوردند و از هيروديس تقاضای صلح كردند، زيرا اقتصاد شهرهای آنان به داد و ستد با سرزمين او بستگی داشت. 21 سرانجام اجازه‌ء شرفيابی گرفتند. در آن روز هيروديس لباس شاهانه‌ای پوشيد و بر تخت سلطنت نشست و نطقی ايراد كرد. 22 وقتی صحبت او تمام شد، مردم او را مثل خدا پرستش كردند و فريادزنان می‌گفتند كه اين صدای خداست، نه صدای انسان! 23 همان لحظه فرشته‌ء خداوند هيروديس را چنان زد كه بدنش پر از كرم شد و مرد، زيرا بجای اينكه خدا را تمجيد كند، گذاشت مردم او را پرستش كنند. 24 اما پيغام خدا به سرعت به همه می‌رسيد و تعداد ايمانداران روزبروز بيشتر می‌شد. 25 برنابا و پولس نيز به اورشليم رفتند و هدايای مسيحيان را به كليسا دادند و بعد به شهر انطاكيه بازگشتند. در اين سفر يوحنا معروف به مرقس را نيز با خود بردند.

Acts 12

New International Version

1 It was about this time that King Herod arrested some who belonged to the church, intending to persecute them. 2 He had James, the brother of John, put to death with the sword. 3 When he saw that this met with approval among the Jews, he proceeded to seize Peter also. This happened during the Festival of Unleavened Bread. 4 After arresting him, he put him in prison, handing him over to be guarded by four squads of four soldiers each. Herod intended to bring him out for public trial after the Passover. 5 So Peter was kept in prison, but the church was earnestly praying to God for him. 6 The night before Herod was to bring him to trial, Peter was sleeping between two soldiers, bound with two chains, and sentries stood guard at the entrance. 7 Suddenly an angel of the Lord appeared and a light shone in the cell. He struck Peter on the side and woke him up. “Quick, get up!” he said, and the chains fell off Peter’s wrists. 8 Then the angel said to him, “Put on your clothes and sandals.” And Peter did so. “Wrap your cloak around you and follow me,” the angel told him. 9 Peter followed him out of the prison, but he had no idea that what the angel was doing was really happening; he thought he was seeing a vision. 10 They passed the first and second guards and came to the iron gate leading to the city. It opened for them by itself, and they went through it. When they had walked the length of one street, suddenly the angel left him. 11 Then Peter came to himself and said, “Now I know without a doubt that the Lord has sent his angel and rescued me from Herod’s clutches and from everything the Jewish people were hoping would happen.” 12 When this had dawned on him, he went to the house of Mary the mother of John, also called Mark, where many people had gathered and were praying. 13 Peter knocked at the outer entrance, and a servant named Rhoda came to answer the door. 14 When she recognized Peter’s voice, she was so overjoyed she ran back without opening it and exclaimed, “Peter is at the door!” 15 “You’re out of your mind,” they told her. When she kept insisting that it was so, they said, “It must be his angel.” 16 But Peter kept on knocking, and when they opened the door and saw him, they were astonished. 17 Peter motioned with his hand for them to be quiet and described how the Lord had brought him out of prison. “Tell James and the other brothers and sisters about this,” he said, and then he left for another place. 18 In the morning, there was no small commotion among the soldiers as to what had become of Peter. 19 After Herod had a thorough search made for him and did not find him, he cross-examined the guards and ordered that they be executed. Then Herod went from Judea to Caesarea and stayed there. 20 He had been quarreling with the people of Tyre and Sidon; they now joined together and sought an audience with him. After securing the support of Blastus, a trusted personal servant of the king, they asked for peace, because they depended on the king’s country for their food supply. 21 On the appointed day Herod, wearing his royal robes, sat on his throne and delivered a public address to the people. 22 They shouted, “This is the voice of a god, not of a man.” 23 Immediately, because Herod did not give praise to God, an angel of the Lord struck him down, and he was eaten by worms and died. 24 But the word of God continued to spread and flourish. 25 When Barnabas and Saul had finished their mission, they returned from[1] Jerusalem, taking with them John, also called Mark.

Acts 12

Священное Писание, Восточный перевод

1 Примерно в это же время царь Ирод[1] начал гонения на некоторых из общины верующих. 2 Он приказал убить мечом Якуба, брата Иохана[2]. 3 Когда он увидел, что люди Иудеи этим довольны, он арестовал и Петира. Это произошло во время праздника Пресных Хлебов.[3] 4 Петира арестовали, заточили в тюрьму и выставили охрану из четырёх смен караула по четыре человека в каждой. Ирод намеревался после праздника Освобождения[4] судить Петира на глазах у всего народа. 5 Петир был под стражей в тюрьме, а община верующих горячо молилась о нём Всевышнему. 6 В ночь перед тем, как Ирод должен был вывести его на суд, Петир спал между двумя солдатами, скованный двумя цепями, а стражники у входа стерегли тюрьму. 7 Внезапно явился ангел, посланный Вечным, и камеру осиял свет. Aнгел толкнул Петира в бок и разбудил его.– Вставай быстрее! – сказал он, и цепи упали с рук Петира. 8 Aнгел сказал:– Подпояшься и обуй сандалии.Петир сделал это.– Обернись плащом и иди за мной, – сказал ангел. 9 Петир вышёл за ангелом из тюрьмы, не понимая, что всё, что делает ангел, происходит наяву. Ему казалось, что он видит видение. 10 Они прошли мимо первой стражи, прошли мимо второй и подошли к железным воротам, ведущим в город. Ворота сами открылись перед ними, и они вышли. Они прошли одну улицу, и вдруг ангел исчез. 11 Когда Петир пришёл в себя, он сказал:– Теперь я действительно знаю, что Вечный послал Своего ангела и избавил меня от руки Ирода и спас от того зла, которое желали мне люди Иудеи. 12 Поняв, что произошло, Петир пошёл в дом Марьям, матери Иохана, которого ещё называли Марком, где собралось для молитвы много народа. 13 Петир постучал в ворота, и на стук вышла служанка Рода. 14 Она узнала Петира по голосу и, забыв от радости открыть ворота, побежала обратно сказать, что Петир стоит у ворот. 15 – Ты не в своём уме! – сказали ей.Но она продолжала настаивать.– Это его ангел,[5] – решили они. 16 Петир между тем продолжал стучать, и когда они наконец открыли ворота и увидели его, то пришли в изумление. 17 Петир жестом попросил их молчать и рассказал, как Всевышний вывел его из тюрьмы.– Расскажите об этом Якубу[6] и другим братьям, – сказал он им и ушёл оттуда в другое место. 18 Наутро среди солдат произошло большое замешательство, никто не знал, что случилось с Петиром. 19 Ирод искал его, но поскольку розыски не принесли результата, он допросил стражников и велел казнить их.Затем Ирод отправился из Иудеи в Кесарию и оставался там некоторое время. 20 Ирод был рассержен на жителей Тира и Сидона, и те, согласившись между собой, явились к нему и, заручившись поддержкой Бласта, управляющего царским двором, попросили мира, потому что их область зависела от области царя в поставке продовольствия. 21 В назначенный день Ирод надел царскую мантию, сел на трон и обратился к ним с речью. 22 Народ стал восклицать:– Это голос бога, а не человека! 23 Но в тот же момент ангел, посланный Вечным, поразил Ирода, потому что он не воздал славы Всевышнему, и Ирод, изъеденный червями, умер. 24 Слово Всевышнего между тем росло и распространялось. 25 Бар-Набба и Шаул выполнили возложенную на них миссию и возвратились из Иерусалима[7], взяв с собой Иохана, которого ещё называли Марком.

Acts 12

中文和合本(简体)

1 那 时 , 希 律 王 下 手 苦 害 教 会 中 几 个 人 , 2 用 刀 杀 了 约 翰 的 哥 哥 雅 各 。 3 他 见 犹 太 人 喜 欢 这 事 , 又 去 捉 拿 彼 得 。 那 时 正 是 除 酵 的 日 子 。 4 希 律 拿 了 彼 得 , 收 在 监 里 , 交 付 四 班 兵 丁 看 守 , 每 班 四 个 人 , 意 思 要 在 逾 越 节 後 把 他 提 出 来 , 当 着 百 姓 办 他 。 5 於 是 彼 得 被 囚 在 监 里 ; 教 会 却 为 他 切 切 的 祷 告 神 。 6 希 律 将 要 提 他 出 来 的 前 一 夜 , 彼 得 被 两 条 铁 炼 锁 着 , 睡 在 两 个 兵 丁 当 中 ; 看 守 的 人 也 在 门 外 看 守 。 7 忽 然 , 有 主 的 一 个 使 者 站 在 旁 边 , 屋 里 有 光 照 耀 , 天 使 拍 彼 得 的 肋 旁 , 拍 醒 了 他 , 说 : 快 快 起 来 ! 那 铁 炼 就 从 他 手 上 脱 落 下 来 。 8 天 使 对 他 说 : 束 上 带 子 , 穿 上 鞋 。 他 就 那 样 做 。 天 使 又 说 : 披 上 外 衣 , 跟 着 我 来 。 9 彼 得 就 出 来 跟 着 他 , 不 知 道 天 使 所 做 是 真 的 , 只 当 见 了 异 象 。 10 过 了 第 一 层 第 二 层 监 牢 , 就 来 到 临 街 的 铁 门 , 那 门 自 己 开 了 。 他 们 出 来 , 走 过 一 条 街 , 天 使 便 离 开 他 去 了 。 11 彼 得 醒 悟 过 来 , 说 : 我 现 在 真 知 道 主 差 遣 他 的 使 者 , 救 我 脱 离 希 律 的 手 和 犹 太 百 姓 一 切 所 盼 望 的 。 12 想 了 一 想 , 就 往 那 称 呼 马 可 的 约 翰 、 他 母 亲 马 利 亚 家 去 , 在 那 里 有 好 些 人 聚 集 祷 告 。 13 彼 得 敲 外 门 , 有 一 个 使 女 , 名 叫 罗 大 , 出 来 探 听 , 14 听 得 是 彼 得 的 声 音 , 就 欢 喜 的 顾 不 得 开 门 , 跑 进 去 告 诉 众 人 说 : 彼 得 站 在 门 外 。 15 他 们 说 : 你 是 疯 了 ! 使 女 极 力 的 说 : 真 是 他 ! 他 们 说 : 必 是 他 的 天 使 ! 16 彼 得 不 住 的 敲 门 。 他 们 开 了 门 , 看 见 他 , 就 甚 惊 奇 。 17 彼 得 摆 手 , 不 要 他 们 作 声 , 就 告 诉 他 们 主 怎 样 领 他 出 监 ; 又 说 : 你 们 把 这 事 告 诉 雅 各 和 众 弟 兄 。 於 是 出 去 , 往 别 处 去 了 。 18 到 了 天 亮 , 兵 丁 扰 乱 得 很 , 不 知 道 彼 得 往 那 里 去 了 。 19 希 律 找 他 , 找 不 着 , 就 审 问 看 守 的 人 , 吩 咐 把 他 们 拉 去 杀 了 。 後 来 希 律 离 开 犹 太 , 下 该 撒 利 亚 去 , 住 在 那 里 。 20 希 律 恼 怒 推 罗 、 西 顿 的 人 。 他 们 那 一 带 地 方 是 从 王 的 地 土 得 粮 , 因 此 就 托 了 王 的 内 侍 臣 伯 拉 斯 都 的 情 , 一 心 来 求 和 。 21 希 律 在 所 定 的 日 子 , 穿 上 朝 服 , 坐 在 位 上 , 对 他 们 讲 论 一 番 。 22 百 姓 喊 着 说 : 这 是 神 的 声 音 , 不 是 人 的 声 音 。 23 希 律 不 归 荣 耀 给 神 , 所 以 主 的 使 者 立 刻 罚 他 , 他 被 虫 所 咬 , 气 就 绝 了 。 24 神 的 道 日 见 兴 旺 , 越 发 广 传 。 25 巴 拿 巴 和 扫 罗 办 完 了 他 们 供 给 的 事 , 就 从 耶 路 撒 冷 回 来 , 带 着 称 呼 马 可 的 约 翰 同 去 。