Website too slow? Load as basic HTML.

Acts 11

Lutherbibel 2017

1 Es hörten aber die Apostel und die Brüder in Judäa, dass auch die Heiden Gottes Wort angenommen hätten. 2 Und als Petrus hinaufkam nach Jerusalem, stritten die aus der Beschneidung mit ihm 3 und sprachen: Du bist zu unbeschnittenen Männern gegangen und hast mit ihnen gegessen. 4 Petrus aber fing an und erzählte es ihnen der Reihe nach und sprach: 5 Ich war in der Stadt Joppe im Gebet und sah in Verzückung ein Gesicht: Ich sah ein Gefäß herabkommen wie ein großes leinenes Tuch, an vier Zipfeln niedergelassen vom Himmel; das kam bis zu mir. 6 Als ich genau hineinschaute, sah ich vierfüßige Tiere der Erde und wilde Tiere und kriechende Tiere und Vögel des Himmels. 7 Ich hörte aber auch eine Stimme, die sprach zu mir: Steh auf, Petrus, schlachte und iss! 8 Ich aber sprach: O nein, Herr; denn es ist nie etwas Gemeines oder Unreines in meinen Mund gekommen. 9 Aber die Stimme antwortete zum zweiten Mal vom Himmel: Was Gott rein gemacht hat, das nenne du nicht unrein. 10 Das geschah aber dreimal; und alles wurde wieder gen Himmel hinaufgezogen. 11 Und siehe, auf einmal standen drei Männer vor dem Hause, in dem wir waren, von Cäsarea zu mir gesandt. 12 Der Geist aber sprach zu mir, ich sollte mit ihnen gehen und nicht zweifeln. Es kamen aber mit mir auch diese sechs Brüder und wir gingen in das Haus des Mannes. 13 Der berichtete uns, wie er gesehen habe einen Engel in seinem Hause stehen, der gesprochen habe: Sende nach Joppe und lass holen Simon, mit dem Beinamen Petrus; 14 der wird dir die Botschaft sagen, durch die du selig wirst und dein ganzes Haus. 15 Als ich aber anfing zu reden, fiel der Heilige Geist auf sie ebenso wie am Anfang auf uns. 16 Da dachte ich an das Wort des Herrn, als er sagte: Johannes hat mit Wasser getauft; ihr aber sollt mit dem Heiligen Geist getauft werden. 17 Wenn nun Gott ihnen die gleiche Gabe gegeben hat wie auch uns, die wir zum Glauben gekommen sind an den Herrn Jesus Christus: Wer war ich, dass ich Gott wehren könnte? 18 Als sie das hörten, schwiegen sie still und lobten Gott und sprachen: So hat Gott auch den Heiden die Umkehr gegeben, die zum Leben führt! 19 Die aber zerstreut waren wegen der Verfolgung, die sich wegen Stephanus erhob, gingen bis nach Phönizien und Zypern und Antiochia und verkündigten das Wort niemandem als allein den Juden. 20 Es waren aber einige unter ihnen, Männer aus Zypern und Kyrene, die kamen nach Antiochia und redeten auch zu den Griechen und predigten das Evangelium vom Herrn Jesus. 21 Und die Hand des Herrn war mit ihnen und eine große Zahl wurde gläubig und bekehrte sich zum Herrn. 22 Es kam aber die Kunde davon der Gemeinde zu Jerusalem zu Ohren; und sie sandten Barnabas, dass er nach Antiochia ginge. 23 Als dieser dort hingekommen war und die Gnade Gottes sah, wurde er froh und ermahnte sie alle, mit festem Herzen an dem Herrn zu bleiben; 24 denn er war ein bewährter Mann, voll Heiligen Geistes und Glaubens. Und viel Volk wurde für den Herrn gewonnen. 25 Barnabas aber ging nach Tarsus, Saulus zu suchen. 26 Und als er ihn fand, brachte er ihn nach Antiochia. Und sie blieben ein ganzes Jahr in der Gemeinde und lehrten viele. – In Antiochia wurden die Jünger zuerst Christen genannt. 27 In diesen Tagen kamen Propheten von Jerusalem nach Antiochia. 28 Und einer von ihnen mit Namen Agabus trat auf und sagte durch den Geist eine große Hungersnot voraus, die über den ganzen Erdkreis kommen sollte; dies geschah unter dem Kaiser Klaudius. 29 Aber unter den Jüngern beschloss ein jeder, nach seinem Vermögen den Brüdern, die in Judäa wohnten, eine Gabe zu senden. 30 Das taten sie auch und schickten sie zu den Ältesten durch Barnabas und Saulus.

Acts 11

Ketab El Hayat

1 وَسَمِعَ الرُّسُلُ وَالإِخْوَةُ فِي الْيَهُودِيَّةِ أَنَّ غَيْرَ الْيَهُودِ أَيْضاً قَبِلُوا كَلِمَةَ اللهِ، 2 فَمَا إِنْ عَادَ بُطْرُسُ إِلَى أُورُشَلِيمَ حَتَّى جَادَلَهُ دُعَاةُ الْخِتَانِ، وَعَارَضُوهُ قَائِلِينَ: 3 «كَيْفَ دَخَلْتَ بَيْتَ رِجَالٍ غَيْرِ مَخْتُونِينَ، وَأَكَلْتَ مَعَهُمْ؟» 4 فَشَرَحَ لَهُمْ بُطْرُسُ مَا حَدَثَ عَلَى التَّوَالِي، وَقَالَ: 5 «كُنْتُ أُصَلِّي فِي مَدِينَةِ يَافَا، فَوَقَعَتْ عَلَيَّ غَيْبُوبَةٌ، فَرَأَيْتُ فِي رُؤْيَا وِعَاءً يُشْبِهُ قِطْعَةً كَبِيرَةً مِنَ الْقُمَاشِ مَرْبُوطَةً بِأَطْرَافِهَا الأَرْبَعَةِ، وَقَدْ تَدَلَّى إِلَيَّ مِنَ السَّمَاءِ. 6 وَعِنْدَمَا تَأَمَّلْتُهُ مَلِيَّا وَجَدْتُ فِيهِ أَنْوَاعَ الْحَيَوَانَاتِ الدَّابَّةِ عَلَى الأَرْضِ وَالْوُحُوشِ وَالزَّوَاحِفِ وَطُيُورِ السَّمَاءِ جَمِيعاً، 7 وَسَمِعْتُ صَوْتاً يَقُولُ لِي: يَابُطْرُسُ، قُمِ اذْبَحْ وَكُلْ! 8 فَأَجَبْتُ: كَلاَ يَارَبُّ، فَلَمْ يَدْخُلْ فَمِي قَطُّ شَيْءٌ مُحَرَّمٌ أَوْ نَجِسٌ. 9 فَقَالَ لِي الصَّوْتُ السَّمَاوِيُّ أَيْضاً: مَا طَهَّرَهُ اللهُ لاَ تَحْسَبْهُ أَنْتَ نَجِساً. 10 وَتَكَرَّرَ هَذَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ سُحِبَ الْوِعَاءُ بِمَا فِيهِ إِلَى السَّمَاءِ. 11 وَإِذَا ثَلاَثَةُ رِجَالٍ مُرْسَلُونَ إِلَيَّ مِنْ قَيْصَرِيَّةَ وَصَلُوا إِلَى الْبَيْتِ الَّذِي كُنْتُ مُقِيماً فِيهِ، 12 فَأَمَرَنِي الرُّوحُ أَنْ أَذْهَبَ مَعَهُمْ بِلاَ تَرَدُّدٍ، فَذَهَبْتُ، وَرَافَقَنِي هَؤُلاَءِ الإِخْوَةُ السِّتَّةُ. وَعِنْدَ دُخُولِنَا بَيْتَ الرَّجُلِ، 13 أَخْبَرَنَا كَيْفَ رَأَى الْمَلاَكَ فِي بَيْتِهِ وَاقِفاً وَقَائِلاً لَهُ: أَرْسِلْ رِجَالاً إِلَى يَافَا، وَاسْتَدْعِ سِمْعَانَ الْمُلَقَّبَ بُطْرُسَ، 14 وَهُوَ يُكَلِّمُكَ كَلاَماً بِهِ تَخْلُصُ أَنْتَ وَأَهْلُ بَيْتِكَ جَمِيعاً. 15 وَلَمَّا ابْتَدَأْتُ أَتَكَلَّمُ، حَلَّ الرُّوحُ الْقُدُسُ عَلَيْهِمْ كَمَا حَلَّ عَلَيْنَا فِي الْبَدَايَةِ 16 فَتَذَكَّرْتُ مَا قَالَهُ الرَّبُّ لَنَا: إِنَّ يُوحَنَّا عَمَّدَ بِالْمَاءِ، وَأَمَّا أَنْتُمْ فَسَتَتَعَمَّدُونَ بِالرُّوحِ الْقُدُسِ. 17 فَإِنْ كَانَ اللهُ قَدْ سَاوَاهُمْ بِنَا فَأَعْطَاهُمُ الْهِبَةَ الَّتِي أَعْطَانَا إِيَّاهَا، إِذْ آمَنَّا بِالرَّبِّ يَسُوعَ الْمَسِيحِ، فَمَنْ أَكُونُ أَنَا حَتَّى أُعِيقَ اللهَ؟» 18 فَلَمَّا سَمِعَ الْمُعَارِضُونَ هَذَا، سَكَتُوا، وَمَجَّدُوا اللهَ قَائِلِينَ: «إِذَنْ، قَدْ أَنْعَمَ اللهُ أَيْضاً عَلَى غَيْرِ الْيَهُودِ بِالتَّوْبَةِ لِنَوَالِ الْحَيَاةِ».  19 أَمَّا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ تَشَتَّتُوا بِسَبَبِ الاضْطِهَادِ الَّذِي وَقَعَ عَلَيْهِمْ بَعْدَ مَوْتِ اسْتِفَانُوسَ، فَمَرُّوا بِفِينِيقِيَةَ وَقُبْرُصَ وَأَنْطَاكِيَةَ، وَهُمْ لاَ يُبَشِّرُونَ بِالْكَلِمَةِ إِلاَّ الْيَهُودَ. 20 غَيْرَ أَنَّ بَعْضاً مِنْهُمْ، وَهُمْ أَصْلاً مِنْ قُبْرُصَ وَالْقَيْرَوَانِ، وَصَلُوا أَنْطَاكِيَةَ، وَأَخَذُوا يُبَشِّرُونَ الْيُونَانِيِّينَ أَيْضاً بِالرَّبِّ يَسُوعَ. 21 فَكَانَتْ يَدُ الرَّبِّ مَعَهُمْ، فَآمَنَ عَدَدٌ كَبِيرٌ وَاهْتَدَوْا إِلَى الرَّبِّ.  22 وَوَصَلَ خَبَرُ ذَلِكَ إِلَى الْكَنِيسَةِ فِي أُورُشَلِيمَ، فَأَرْسَلُوا بَرْنَابَا إِلَى أَنْطَاكِيَةَ. 23 فَلَمَّا وَصَلَ وَرَأَى النِّعْمَةَ الَّتِي مَنَحَهَا اللهُ، امْتَلأَ فَرَحاً، وَحَثَّ الْجَمِيعَ عَلَى الثَّبَاتِ فِي الرَّبِّ بِعَزْمِ الْقَلْبِ. 24 فَقَدْ كَانَ بَرْنَابَا رَجُلاً صَالِحاً مُمْتَلِئاً مِنَ الرُّوحِ الْقُدُسِ وَالإِيمَانِ. وَانْضَمَّ إِلَى الرَّبِّ جَمْعٌ كَبِيرٌ.  25 وَتَوَجَّهَ بَرْنَابَا إِلَى طَرْسُوسَ يَبْحَثُ عَنْ شَاوُلَ. 26 وَلَمَّا وَجَدَهُ جَاءَ بِهِ إِلَى أَنْطَاكِيَةَ، فَكَانَا يَجْتَمِعَانِ مَعَ الْكَنِيسَةِ هُنَاكَ سَنَةً كَامِلَةً، وَيُعَلِّمَانِ جَمْعاً كَبِيراً. وَفِي أَنْطَاكِيَةَ أُطْلِقَ عَلَى تَلاَمِيذِ الرَّبِّ أَوَّلَ مَرَّةٍ اسْمُ الْمَسِيحِيِّينَ.  27 وَفِي تِلْكَ الأَيَّامِ جَاءَ إِلَى أَنْطَاكِيَةَ بَعْضُ الأَنْبِيَاءِ مِنْ أُورُشَلِيمَ، 28 وَبَيْنَهُمْ نَبِيٌّ اسْمُهُ أَغَابُوسُ، تَنَبَّأَ بِوَحْيٍ مِنَ الرُّوحِ أَنَّ مَجَاعَةً عَظِيمَةً سَتَحْدُثُ فِي الْبِلاَدِ كُلِّهَا. وَقَدْ وَقَعَتْ هذِهِ الْمَجَاعَةُ فِعْلاً فِي عَهْدِ الْقَيْصَرِ كُلُودِيُوسَ. 29 لِذَلِكَ قَرَّرَ التَّلاَمِيذُ فِي أَنْطَاكِيَةَ أَنْ يَتَبَرَّعَ كُلٌّ مِنْهُمْ بِمَا يَتَيَسَّرُ لَهُ، وَيُرْسِلُوا إِعَانَةً إِلى الإِخْوَةِ الْمُقِيمِينَ فِي الْيَهُودِيَّةِ. 30 فَفَعَلُوا ذَلِكَ، وَأَرْسَلُوا الإِعَانَةَ إِلَى الشُّيُوخِ بِيَدِ بَرْنَابَا وَشَاوُلَ.

Acts 11

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 خبر ايمان آوردن غير يهوديان بلافاصله در همه جا پيچيد و به گوش رسولان و ساير پيروان مسيح در يهوديه نيز رسيد. 2 پس هنگامی كه پطرس به اورشليم بازگشت، ايمانداران يهودی‌نژاد با او درگير شدند 3 و گفتند كه چرا با غير يهوديان نشست و برخاست كرده و از همه بدتر، با آنان بر سر يک سفره غذا خورده است. 4 آنگاه پطرس موضوع را از اول به تفصيل برای ايشان تعريف كرد و گفت: 5 «يک روز در شهر يافا بودم. وقتی دعا می‌كردم، در رؤيا ديدم كه چيزی شبيه سفره‌ای بزرگ از آسمان پايين آمد كه از چهار گوشه آويزان بود. 6 وقتی خوب به آن نگاه كردم ديدم در آن سفره همه نوع حيوان و حشره و پرنده‌ء وحشی كه خوردنش برای يهوديان حرام است، وجود داشت. 7 سپس صدايی شنيدم كه به من گفت: برخيز و از هر كدام كه می‌خواهی ذبح كن و بخور. 8 «گفتم: ای خداوند، من هرگز چنين كاری نخواهم كرد چون در عمرم به چيزی حرام و ناپاک لب نزده‌ام! 9 «ولی باز آن صدا گفت: وقتی خدا چيزی را حلال می‌خواند، تو آن را حرام نخوان! 10 «اين صدا سه بار تكرار شد. سپس آن سفره دوباره به آسمان بالا رفت. 11 درست در همان لحظه، سه نفر به خانه‌ای كه من در آن مهمان بودم رسيدند. آنها آمده بودند كه مرا به قيصريه ببرند. 12 روح‌القدس به من گفت كه همراه ايشان بروم و به غيريهودی بودن ايشان توجهی نداشته باشم. اين شش برادر نيز با من آمدند. پس به خانه‌ء شخصی رسيديم كه بدنبال من فرستاده بود. 13 او برای ما تعريف كرد كه چگونه فرشته بر او ظاهر شده و به او گفته: اشخاصی را به يافا بفرست تا شمعون پطرس را پيدا كنند. 14 او خواهد گفت كه چطور تو و خانواده‌ات می‌توانيد نجات پيدا كنيد! 15 «هنگامی كه برای ايشان شروع به صحبت كردم، روح‌القدس بر ايشان نازل شد، درست همانطور كه اول بر ما نازل شد. 16 آنگاه به ياد سخنان خداوند افتادم كه فرمود: يحيی با آب غسل تعميد می‌داد؛ ولی شما با روح‌القدس تعميد خواهيد يافت. 17 «حال، اگر خدا به اين غير يهوديان همان هديه را داد كه به ما بخاطر ايمانمان، عطا فرمود، پس من كه هستم كه اعتراض كنم.» 18 وقتی اين را شنيدند، قانع شدند و گفتند: «خدا را شكر كه همان لطفی را كه در حق ما نمود، در حق غيريهوديان نيز انجام داد و به ايشان اين امكان را داد تا دست از گناه كشيده، بسوی او بازگردند و حيات جاودانی را بدست آورند.» 19 وقتی پس از قتل استيفان، شكنجه و آزار ايمانداران اورشليم شروع شد، آنانی كه از اورشليم فرار كرده بودند، تا فينيقيه و قبرس و انطاكيه پيش رفتند و پيغام انجيل را فقط به يهوديان رساندند. 20 ولی چند نفر از ايمانداران اهل قبرس و قيروان وقتی به انطاكيه رسيدند، با يونانی‌ها نيز درباره‌ء عيسای خداوند سخن گفتند. 21 خداوند كوشش اين چند نفر را به ثمر رساند، بطوری كه بسياری از اين غيريهوديان ايمان آوردند و بسوی خداوند بازگشت كردند. 22 وقتی اين خبر به گوش ايمانداران كليسای اورشليم رسيد، برنابا را كه اهل قبرس بود، به انطاكيه فرستادند تا به اين نوايمانان كمک كند. 23 وقتی برنابا به آنجا رسيد و ديد كه خدا چه كارهای شگفت‌آوری انجام می‌دهد، بسيار شاد شد و ايمانداران را تشويق كرد كه به هر قيمتی كه شده، از خداوند دور نشوند. 24 برنابا شخصی مهربان و پر از روح‌القدس بود و ايمانی قوی داشت. در نتيجه، مردم دسته‌دسته به خداوند ايمان می‌آوردند. 25 برنابا به طرسوس رفت تا پولس را بيابد. 26 وقتی او را پيدا كرد به انطاكيه آورد و هر دو يک سال در انطاكيه ماندند و عده‌ء زيادی از نوايمانان را تعليم دادند. در انطاكيه بود كه برای نخستين بار پيروان عيسی مسيح را «مسيحی» لقب دادند. 27 در اين هنگام، چند نبی از اورشليم به انطاكيه آمدند. 28 يكی از آنان كه نامش اَغابوس بود، در يک مجلس عبادتی برخاست و با الهام روح خدا پيشگويی كرد كه بزودی سرزمين اسرائيل دچار قحطی سختی خواهد شد. اين قحطی در زمان فرمانروايی «كلوديوس» قيصر عارض شد. 29 پس، مسيحيان آنجا تصميم گرفتند هركس در حد توانايی خود، هديه‌ای بدهد تا برای مسيحيان يهوديه بفرستند. 30 اين كار را كردند و هدايای خود را بدست برنابا و پولس سپردند تا نزد كشيشان كليسای اورشليم ببرند.

Acts 11

New International Version

1 The apostles and the believers throughout Judea heard that the Gentiles also had received the word of God. 2 So when Peter went up to Jerusalem, the circumcised believers criticized him 3 and said, “You went into the house of uncircumcised men and ate with them.” 4 Starting from the beginning, Peter told them the whole story: 5 “I was in the city of Joppa praying, and in a trance I saw a vision. I saw something like a large sheet being let down from heaven by its four corners, and it came down to where I was. 6 I looked into it and saw four-footed animals of the earth, wild beasts, reptiles and birds. 7 Then I heard a voice telling me, ‘Get up, Peter. Kill and eat.’ 8 “I replied, ‘Surely not, Lord! Nothing impure or unclean has ever entered my mouth.’ 9 “The voice spoke from heaven a second time, ‘Do not call anything impure that God has made clean.’ 10 This happened three times, and then it was all pulled up to heaven again. 11 “Right then three men who had been sent to me from Caesarea stopped at the house where I was staying. 12 The Spirit told me to have no hesitation about going with them. These six brothers also went with me, and we entered the man’s house. 13 He told us how he had seen an angel appear in his house and say, ‘Send to Joppa for Simon who is called Peter. 14 He will bring you a message through which you and all your household will be saved.’ 15 “As I began to speak, the Holy Spirit came on them as he had come on us at the beginning. 16 Then I remembered what the Lord had said: ‘John baptized with[1] water, but you will be baptized with[2] the Holy Spirit.’ 17 So if God gave them the same gift he gave us who believed in the Lord Jesus Christ, who was I to think that I could stand in God’s way?” 18 When they heard this, they had no further objections and praised God, saying, “So then, even to Gentiles God has granted repentance that leads to life.” 19 Now those who had been scattered by the persecution that broke out when Stephen was killed traveled as far as Phoenicia, Cyprus and Antioch, spreading the word only among Jews. 20 Some of them, however, men from Cyprus and Cyrene, went to Antioch and began to speak to Greeks also, telling them the good news about the Lord Jesus. 21 The Lord’s hand was with them, and a great number of people believed and turned to the Lord. 22 News of this reached the church in Jerusalem, and they sent Barnabas to Antioch. 23 When he arrived and saw what the grace of God had done, he was glad and encouraged them all to remain true to the Lord with all their hearts. 24 He was a good man, full of the Holy Spirit and faith, and a great number of people were brought to the Lord. 25 Then Barnabas went to Tarsus to look for Saul, 26 and when he found him, he brought him to Antioch. So for a whole year Barnabas and Saul met with the church and taught great numbers of people. The disciples were called Christians first at Antioch. 27 During this time some prophets came down from Jerusalem to Antioch. 28 One of them, named Agabus, stood up and through the Spirit predicted that a severe famine would spread over the entire Roman world. (This happened during the reign of Claudius.) 29 The disciples, as each one was able, decided to provide help for the brothers and sisters living in Judea. 30 This they did, sending their gift to the elders by Barnabas and Saul.

Acts 11

Священное Писание, Восточный перевод

1 Посланники Масиха и братья в Иудее услышали о том, что язычники тоже приняли слово Всевышнего. 2 Поэтому, когда Петир пришёл в Иерусалим, верующие из обрезанных стали упрекать его. 3 – Ты ходил к необрезанным и ел с ними, – говорили они. 4 Тогда Петир начал подробно объяснять им, как всё произошло. 5 – Я был в городе Иоппии и молился, – сказал он, – и в это время у меня было видение: нечто вроде большого полотна, которое за четыре конца спускалось с неба прямо туда, где я находился. 6 Заглянув в него, я увидел четвероногих животных и зверей, пресмыкающихся и птиц. 7 Потом я услышал голос, который говорил мне: «Встань, Петир, заколи и съешь». 8 Я же ответил: «Нет, Владыка! Никогда я не брал в рот ничего осквернённого или ритуально нечистого». 9 Голос с неба опять сказал: «Не называй нечистым то, что Всевышний очистил». 10 Так повторялось три раза, и затем полотно было опять поднято на небо. 11 В тот же момент у дома, где я находился, остановились три человека, посланные ко мне из Кесарии. 12 Дух велел мне, не раздумывая, идти с ними. Вот эти шесть братьев тоже пошли со мной, и мы пришли в дом того, кто меня позвал. 13 Он рассказал нам о том, как он видел у себя ангела. Aнгел сказал ему: «Пошли людей в Иоппию за Шимоном, которого называют Петиром, 14 и он расскажет вам о том, как ты и все твои домашние будете спасены».[1] 15 Когда я начал говорить, на них сошёл Святой Дух так же, как Он сошёл вначале и на нас. 16 Тогда я вспомнил слова Повелителя: «Яхия совершал обряд, погружая людей в воду, а вы будете погружены в Святого Духа».[2] 17 Поэтому, если Всевышний дал им тот же дар, что и нам, поверившим в Повелителя Ису Масиха, то кто я такой, чтобы препятствовать Всевышнему? 18 Когда они это выслушали, у них не осталось больше возражений, и они прославили Всевышнего, говоря:– Значит, Всевышний дал покаяние и язычникам, чтобы они получили жизнь! 19 А верующие, рассеянные гонением, которое началось из-за Стефана, дошли до Финикии, Кипра и Aнтиохии, проповедуя только иудеям. 20 Однако некоторые из них, уроженцы Кипра и Кирены, пришли в Aнтиохию и начали рассказывать Радостную Весть о Повелителе Исе также и другим народам[3]. 21 Сила Вечного Повелителя была с ними, и очень многие поверили и обратились к Повелителю. 22 Весть об этом дошла и до общины верующих в Иерусалиме. Оттуда послали в Aнтиохию Бар-Наббу. 23 Когда Бар-Набба прибыл и увидел милость Всевышнего, он обрадовался и вдохновлял всех оставаться в своих сердцах верными Повелителю. 24 Бар-Набба был добрым человеком, полным Святого Духа и веры, и благодаря ему множество людей пришло к вере в Повелителя. 25 Затем Бар-Набба пошёл в Тарс, чтобы разыскать там Шаула. 26 И когда он нашёл его, то привёл его в Aнтиохию. Целый год они оставались в антиохийской общине верующих и учили множество народа. Именно в Aнтиохии учеников стали впервые называть людьми Масиха[4]. 27 В это время из Иерусалима в Aнтиохию пришли несколько пророков. 28 Один из них, по имени Агаб, встал и Духом предсказал, что по всей земле будет страшный голод, что и случилось во время правления Клавдия[5]. 29 Поэтому ученики решили послать помощь братьям, живущим в Иудее, каждый по своим возможностям. 30 Так они и сделали, послав Бар-Наббу и Шаула доставить собранные деньги в Иерусалим и вручить их старейшинам.

Acts 11

中文和合本(简体)

1 使 徒 和 在 犹 太 的 众 弟 兄 听 说 外 邦 人 也 领 受 了 神 的 道 。 2 及 至 彼 得 上 了 耶 路 撒 冷 , 那 些 奉 割 礼 的 门 徒 和 他 争 辩 说 : 3 你 进 入 未 受 割 礼 之 人 的 家 和 他 们 一 同 吃 饭 了 。 4 彼 得 就 开 口 把 这 事 挨 次 给 他 们 讲 解 说 : 5 我 在 约 帕 城 里 祷 告 的 时 候 , 魂 游 象 外 , 看 见 异 象 , 有 一 物 降 下 , 好 像 一 块 大 布 , 系 着 四 角 , 从 天 缒 下 , 直 来 到 我 跟 前 。 6 我 定 睛 观 看 , 见 内 中 有 地 上 四 足 的 牲 畜 和 野 兽 、 昆 虫 , 并 天 上 的 飞 鸟 。 7 我 且 听 见 有 声 音 向 我 说 : 彼 得 , 起 来 , 宰 了 吃 ! 8 我 说 : 主 阿 , 这 是 不 可 的 ! 凡 俗 而 不 洁 净 的 物 从 来 没 有 入 过 我 的 口 。 9 第 二 次 , 有 声 音 从 天 上 说 : 神 所 洁 净 的 , 你 不 可 当 作 俗 物 。 10 这 样 一 连 三 次 , 就 都 收 回 天 上 去 了 。 11 正 当 那 时 , 有 三 个 人 站 在 我 们 所 住 的 房 门 前 , 是 从 该 撒 利 亚 差 来 见 我 的 。 12 圣 灵 吩 咐 我 和 他 们 同 去 , 不 要 疑 惑 。 ( 或 作 : 不 要 分 别 等 类 ) 。 同 着 我 去 的 , 还 有 这 六 位 弟 兄 ; 我 们 都 进 了 那 人 的 家 , 13 那 人 就 告 诉 我 们 , 他 如 何 看 见 一 位 天 使 , 站 在 他 屋 里 , 说 : 你 打 发 人 往 约 帕 去 , 请 那 称 呼 彼 得 的 西 门 来 ; 14 他 有 话 告 诉 你 , 可 以 叫 你 和 你 的 全 家 得 救 。 15 我 一 开 讲 , 圣 灵 便 降 在 他 们 身 上 , 正 像 当 初 降 在 我 们 身 上 一 样 。 16 我 就 想 起 主 的 话 说 : 约 翰 是 用 水 施 洗 , 但 你 们 要 受 圣 灵 的 洗 。 17 神 既 然 给 他 们 恩 赐 , 像 在 我 们 信 主 耶 稣 基 督 的 时 候 给 了 我 们 一 样 ; 我 是 谁 , 能 拦 阻 神 呢 ! 18 众 人 听 见 这 话 , 就 不 言 语 了 , 只 归 荣 耀 与 神 , 说 : 这 样 看 来 , 神 也 赐 恩 给 外 邦 人 , 叫 他 们 悔 改 得 生 命 了 。 19 那 些 因 司 提 反 的 事 遭 患 难 四 散 的 门 徒 直 走 到 腓 尼 基 和 居 比 路 , 并 安 提 阿 ; 他 们 不 向 别 人 讲 道 , 只 向 犹 太 人 讲 。 20 但 内 中 有 居 比 路 和 古 利 奈 人 , 他 们 到 了 安 提 阿 也 向 希 利 尼 人 传 讲 主 耶 稣 ( 有 古 卷 作 : 也 向 说 希 利 尼 话 的 犹 太 人 传 讲 主 耶 稣 ) 。 21 主 与 他 们 同 在 , 信 而 归 主 的 人 就 很 多 了 。 22 这 风 声 传 到 耶 路 撒 冷 教 会 人 的 耳 中 , 他 们 就 打 发 巴 拿 巴 出 去 , 走 到 安 提 阿 为 止 。 23 他 到 了 那 里 , 看 见 神 所 赐 的 恩 就 欢 喜 , 劝 勉 众 人 , 立 定 心 志 , 恒 久 靠 主 。 24 这 巴 拿 巴 原 是 个 好 人 , 被 圣 灵 充 满 , 大 有 信 心 。 於 是 有 许 多 人 归 服 了 主 。 25 他 又 往 大 数 去 找 扫 罗 , 26 找 着 了 , 就 带 他 到 安 提 阿 去 。 他 们 足 有 一 年 的 工 夫 和 教 会 一 同 聚 集 , 教 训 了 许 多 人 。 门 徒 称 为 基 督 徒 是 从 安 提 阿 起 首 。 27 当 那 些 日 子 , 有 几 位 先 知 从 耶 路 撒 冷 下 到 安 提 阿 。 28 内 中 有 一 位 , 名 叫 亚 迦 布 , 站 起 来 , 藉 着 圣 灵 指 明 天 下 将 有 大 饥 荒 。 这 事 到 革 老 丢 年 间 果 然 有 了 。 29 於 是 门 徒 定 意 照 各 人 的 力 量 捐 钱 , 送 去 供 给 住 在 犹 太 的 弟 兄 。 30 他 们 就 这 样 行 , 把 捐 项 托 巴 拿 巴 和 扫 罗 送 到 众 长 老 那 里 。