Website too slow? Load as basic HTML.

Acts 10

Lutherbibel 2017

1 Es war aber ein Mann in Cäsarea mit Namen Kornelius, ein Hauptmann der Kohorte, die die Italische genannt wurde. 2 Der war fromm und gottesfürchtig mit seinem ganzen Haus und gab dem Volk viele Almosen und betete immer zu Gott. 3 Der hatte eine Erscheinung um die neunte Stunde am Tage und sah deutlich einen Engel Gottes bei sich eintreten; der sprach zu ihm: Kornelius! 4 Er aber sah ihn an, erschrak und fragte: Herr, was ist? Der sprach zu ihm: Deine Gebete und deine Almosen sind gekommen vor Gott, dass er ihrer gedenkt. 5 Und nun sende Männer nach Joppe und lass holen Simon mit dem Beinamen Petrus. 6 Der ist zu Gast bei einem Gerber Simon, dessen Haus am Meer liegt. 7 Und als der Engel, der mit ihm redete, hinweggegangen war, rief Kornelius zwei seiner Knechte und einen frommen Soldaten von denen, die ihm dienten, 8 und erzählte ihnen alles und sandte sie nach Joppe. 9 Am nächsten Tag, als diese auf dem Wege waren und in die Nähe der Stadt kamen, stieg Petrus auf das Dach, zu beten um die sechste Stunde. 10 Und als er hungrig wurde, wollte er essen. Während sie ihm aber etwas zubereiteten, kam eine Verzückung über ihn, 11 und er sah den Himmel aufgetan und ein Gefäß herabkommen wie ein großes leinenes Tuch, an vier Zipfeln niedergelassen auf die Erde. 12 Darin waren allerlei vierfüßige und kriechende Tiere der Erde und Vögel des Himmels. 13 Und es geschah eine Stimme zu ihm: Steh auf, Petrus, schlachte und iss! 14 Petrus aber sprach: O nein, Herr; denn ich habe noch nie etwas Gemeines und Unreines gegessen. 15 Und die Stimme sprach zum zweiten Mal zu ihm: Was Gott rein gemacht hat, das nenne du nicht unrein. 16 Und das geschah dreimal; und alsbald wurde das Gefäß wieder hinaufgenommen gen Himmel. 17 Als aber Petrus noch ratlos war, was die Erscheinung bedeute, die er gesehen hatte, siehe, da fragten die Männer, von Kornelius gesandt, nach dem Haus Simons und standen schon an der Tür, 18 riefen und fragten, ob Simon mit dem Beinamen Petrus hier zu Gast wäre. 19 Während aber Petrus nachsann über die Erscheinung, sprach der Geist zu ihm: Siehe, drei Männer suchen dich; 20 so steh auf, steig hinab und geh mit ihnen und zweifle nicht, denn ich habe sie gesandt. 21 Da stieg Petrus hinab zu den Männern und sprach: Siehe, ich bin's, den ihr sucht; aus welchem Grund seid ihr hier? 22 Sie aber sprachen: Der Hauptmann Kornelius, ein frommer und gottesfürchtiger Mann mit gutem Ruf bei dem ganzen Volk der Juden, hat einen Befehl empfangen von einem heiligen Engel, dass er dich sollte holen lassen in sein Haus und hören, was du zu sagen hast. 23 Da rief er sie herein und beherbergte sie. Am nächsten Tag machte er sich auf und zog mit ihnen, und einige Brüder aus Joppe gingen mit ihm. 24 Und am folgenden Tag kam er nach Cäsarea. Kornelius aber wartete auf sie und hatte seine Verwandten und nächsten Freunde zusammengerufen. 25 Und als Petrus hereinkam, ging ihm Kornelius entgegen und fiel ihm zu Füßen und betete ihn an. 26 Petrus aber richtete ihn auf und sprach: Steh auf, auch ich bin ein Mensch. 27 Und während er mit ihm redete, ging er hinein und fand viele, die zusammengekommen waren. 28 Und er sprach zu ihnen: Ihr wisst, dass es einem jüdischen Mann nicht erlaubt ist, mit einem Fremden umzugehen oder zu ihm zu kommen; aber Gott hat mir gezeigt, dass ich keinen Menschen gemein oder unrein nennen soll. 29 Darum habe ich mich nicht geweigert zu kommen, als ich geholt wurde. So frage ich euch nun, warum ihr mich habt holen lassen. 30 Kornelius sprach: Vor vier Tagen um diese Zeit betete ich um die neunte Stunde in meinem Hause. Und siehe, da stand ein Mann vor mir in einem leuchtenden Gewand 31 und sprach: Kornelius, dein Gebet ist erhört und deiner Almosen ist gedacht worden vor Gott. 32 So sende nun nach Joppe und lass herrufen Simon mit dem Beinamen Petrus, der zu Gast ist im Hause des Gerbers Simon am Meer. 33 Da sandte ich sofort zu dir; und du hast recht getan, dass du gekommen bist. Nun sind wir alle hier vor Gott zugegen, um alles zu hören, was dir vom Herrn befohlen ist. 34 Petrus aber tat seinen Mund auf und sprach: Nun erfahre ich in Wahrheit, dass Gott die Person nicht ansieht; 35 sondern in jedem Volk, wer ihn fürchtet und Recht tut, der ist ihm angenehm. 36 Er hat das Wort dem Volk Israel gesandt und Frieden verkündigt durch Jesus Christus, welcher ist Herr über alles. 37 Ihr wisst, was in ganz Judäa geschehen ist, angefangen von Galiläa nach der Taufe, die Johannes predigte, 38 wie Gott Jesus von Nazareth gesalbt hat mit Heiligem Geist und Kraft; der ist umhergezogen und hat Gutes getan und alle gesund gemacht, die in der Gewalt des Teufels waren, denn Gott war mit ihm. 39 Und wir sind Zeugen für alles, was er getan hat im jüdischen Land und in Jerusalem. Den haben sie an das Holz gehängt und getötet. 40 Den hat Gott auferweckt am dritten Tag und hat ihn erscheinen lassen, 41 nicht dem ganzen Volk, sondern uns, den von Gott vorher erwählten Zeugen, die wir mit ihm gegessen und getrunken haben, nachdem er auferstanden war von den Toten. 42 Und er hat uns geboten, dem Volk zu predigen und zu bezeugen, dass er von Gott bestimmt ist zum Richter der Lebenden und der Toten. 43 Von diesem bezeugen alle Propheten, dass durch seinen Namen alle, die an ihn glauben, Vergebung der Sünden empfangen sollen. 44 Da Petrus noch diese Worte redete, fiel der Heilige Geist auf alle, die dem Wort zuhörten. 45 Und die gläubig gewordenen Juden, die mit Petrus gekommen waren, entsetzten sich, weil auch auf die Heiden die Gabe des Heiligen Geistes ausgegossen wurde; 46 denn sie hörten, dass sie in Zungen redeten und Gott hoch priesen. Da antwortete Petrus: 47 Kann auch jemand denen das Wasser zur Taufe verwehren, die den Heiligen Geist empfangen haben ebenso wie wir? 48 Und er befahl, sie zu taufen in dem Namen Jesu Christi. Da baten sie ihn, dass er noch einige Tage dabliebe.

Acts 10

Ketab El Hayat

1 وَكَانَ يَسْكُنُ فِي قَيْصَرِيَّةَ قَائِدُ مِئَةٍ اسْمُهُ كَرْنِيلِيُوسُ، يَنْتَمِي إِلَى الْكَتِيبَةِ الإِيطَالِيَّةِ، 2 وَكَانَ تَقِيّاً يَخَافُ اللهَ، هُوَ وَأَهْلُ بَيْتِهِ جَمِيعاً، يَتَصَدَّقُ عَلَى الشَّعْبِ كَثِيراً، وَيُصَلِّي إِلَى اللهِ دَائِماً.  3 وَذَاتَ نَهَارٍ نَحْوَ السَّاعَةِ الثَّالِثَةِ بَعْدَ الظُّهْرِ، رَأَى كَرْنِيلِيُوسُ فِي رُؤْيَا وَاضِحَةٍ مَلاَكاً مِنْ عِنْدِ اللهِ يَدْخُلُ إِلَيْهِ وَيَقُولُ: «يَاكَرْنِيلِيُوسُ!» 4 فَنَظَرَ إِلَى الْمَلاَكِ وَقَدِ اسْتَوْلَى عَلَيْهِ الْخَوْفُ، وَسَأَلَ: «مَاذَا يَاسَيِّدُ؟» فَأَجَابَهُ: «صَلَوَاتُكَ وَصَدَقَاتُكَ صَعِدَتْ أَمَامَ اللهِ تَذْكَاراً. 5 وَالآنَ أَرْسِلْ بَعْضَ الرِّجَالِ إِلَى يَافَا وَاسْتَدْعِ سِمْعَانَ الْمُلَقَّبَ بُطْرُسَ. 6 إِنَّهُ يُقِيمُ فِي بَيْتِ سِمْعَانَ الدَّبَّاغِ عِنْدَ الْبَحْرِ». 7 فَمَا إِنْ ذَهَبَ الْمَلاَكُ الَّذِي كَانَ يُكَلِّمُ كَرْنِيلِيُوسَ، حَتَّى دَعَا اثْنَيْنِ مِنْ خَدَمِهِ، وَجُنْدِيّاً تَقِيّاً مِنْ مُرَافِقِيهِ الدَّائِمِينَ، 8 وَرَوَى لَهُمُ الْخَبَرَ كُلَّهُ، وَأَرْسَلَهُمْ إِلَى يَافَا.  9 وَفِي الْيَوْمِ التَّالِي، بَيْنَمَا كَانَ الرِّجَالُ الثَّلاَثَةُ يَقْتَرِبُونَ مِنْ مَدِينَةِ يَافَا، صَعِدَ بُطْرُسُ نَحْوَ الظُّهْرِ إِلَى السَّطْحِ لِيُصَلِّيَ. 10 وَأَحَسَّ جُوعاً شَدِيداً، فَاشْتَهَى أَنْ يَأْكُلَ. وَبَيْنَمَا الطَّعَامُ يُعَدُّ لَهُ، وَقَعَتْ عَلَيْهِ غَيْبُوبَةٌ، 11 فَرَأَى رُؤْيَا: السَّمَاءَ مَفْتُوحَةً، وَوِعَاءً يُشْبِهُ قِطْعَةً كَبِيرَةً مِنَ الْقُمَاشِ مَرْبُوطَةً بِأَطْرَافِهَا الأَرْبَعَةِ يَتَدَلَّى إِلَى الأَرْضِ، 12 وَهُوَ مَلِيءٌ بِأَنْوَاعِ الْحَيَوَانَاتِ الدَّابَّةِ عَلَى الأَرْضِ وَالْوُحُوشِ وَالزَّوَاحِفِ وَطُيُورِ السَّمَاءِ جَمِيعاً. 13 وَنَادَاهُ صَوْتٌ: «يَابُطْرُسُ، قُمِ اذْبَحْ وَكُلْ!» 14 وَلَكِنَّ بُطْرُسَ أَجَابَ: «كَلَّا يَارَبُّ، فَأَنَا لَمْ آكُلْ قَطُّ شَيْئاً مُحَرَّماً أَوْ نَجِساً». 15 فَقَالَ لَهُ الصَّوْتُ أَيْضاً: «مَا طَهَّرَهُ اللهُ لاَ تَحْسَبْهُ أَنْتَ نَجِساً!» 16 وَتَكَرَّرَ هَذَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ، ثُمَّ ارْتَفَعَ الْوِعَاءُ إِلَى السَّمَاءِ.  17 تَحَيَّرَ بُطْرُسُ وَأَخَذَ يُسَائِلُ نَفْسَهُ عَنْ مَعْنَى الرُّؤْيَا الَّتِي رَآهَا. وَإِذَا الرِّجَالُ الَّذِينَ أَرْسَلَهُمْ كَرْنِيلِيُوسُ قَدْ سَأَلُوا عَنْ بَيْتِ سِمْعَانَ الدَّبَّاغِ وَوَقَفُوا بِالْبَابِ 18 يَسْتَخْبِرُونَ: «هَلْ سِمْعَانُ الْمُلَقَّبُ بُطْرُسَ مُقِيمٌ هُنَا؟»  19 فِي هَذِهِ الأَثْنَاءِ كَانَ بُطْرُسُ يُوَاصِلُ التَّفْكِيرَ فِي مَعْنَى الرُّؤْيَا، فَقَالَ لَهُ الرُّوحُ: «بِالْبَابِ ثَلاَثَةُ رِجَالٍ يَطْلُبُونَكَ 20 فَانْزِلْ إِلَيْهِمْ وَرَافِقْهُمْ بِلاَ تَرَدُّدٍ، فَإِنِّي أَنَا أَرْسَلْتُهُمْ». 21 فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ وَقَالَ: «أَنَا الَّذِي تَطْلُبُونَ. فَمَا سَبَبُ حُضُورِكُمْ؟» 22 فَأَجَابُوهُ: «قَائِدُ الْمِئَةِ كَرْنِيلِيُوسُ رَجُلٌ صَالِحٌ يَتَّقِي اللهَ، وَيَشْهَدُ لَهُ بِذَلِكَ شَعْبُ الْيَهُودِ جَمِيعاً. وَقَدْ أَوْحَى اللهُ إِلَيْهِ بِوَاسِطَةِ مَلاَكٍ طَاهِرٍ أَنْ يَسْتَدْعِيَكَ إِلَى بَيْتِهِ لِيَسْمَعَ مَا عِنْدَكَ مِنْ كَلاَمٍ». 23 فَدَعَاهُمْ بُطْرُسُ لِيُمْضُوا اللَّيْلَةَ ضُيُوفاً بِذَلِكَ الْبَيْتِ. وَفِي الصَّبَاحِ ذَهَبَ مَعَهُمْ، يُرَافِقُهُ بَعْضُ الإِخْوَةِ مِنْ يَافَا،  24 فَوَصَلُوا قَيْصَرِيَّةَ فِي الْيَوْمِ الثَّانِي. وَكَانَ كَرْنِيلِيُوسُ يَنْتَظِرُ وُصُولَهُمْ، وَقَدْ دَعَا أَقَارِبَهُ وَأَصْدِقَاءَهُ الْمُقَرَّبِينَ. 25 فَمَا إِنْ دَخَلَ بُطْرُسُ حَتَّى اسْتَقْبَلَهُ كَرْنِيلِيُوسُ سَاجِداً لَهُ، 26 فَأَنْهَضَهُ بُطْرُسُ وَقَالَ: «قُمْ! مَا أَنَا إِلاَّ إِنْسَانٌ مِثْلُكَ!» 27 وَدَخَلَ بُطْرُسُ وَهُوَ يُحَادِثُهُ، فَرَأَى جَمْعاً كَبِيراً مِنَ النَّاسِ، 28 فَقَالَ لَهُمْ: «أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُحَرَّمٌ عَلَى الْيَهُودِيِّ أَنْ يَتَعَامَلَ مَعَ الأَجْنَبِيِّ أَوْ يَزُورَهُ فِي بَيْتِهِ. غَيْرَ أَنَّ اللهَ أَرَانِي أَلاَّ أَقُولَ عَنْ إِنْسَانٍ مَا إِنَّهُ دَنِسٌ أَوْ نَجِسٌ. 29 فَلِذَلِكَ جِئْتُ مِنْ غَيْرِ اعْتِرَاضٍ، تَلْبِيَةً لِدَعْوَتِكُمْ. فَمَا هُوَ سَبَبُ دَعْوَتِكُمْ لِي؟» 30 فَأَجَابَ كَرْنِيلِيُوسُ: «مُنْذُ أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ، فِي مِثْلِ هَذِهِ السَّاعَةِ كُنْتُ أُصَلِّي فِي بَيْتِي صَلاَةَ السَّاعَةِ الثَّالِثَةِ بَعْدَ الظُّهْرِ فَظَهَرَ أَمَامِي فَجْأَةً رَجُلٌ يَلْبَسُ ثَوْباً بَرَّاقاً 31 وَقَالَ لِي: يَاكَرْنِيلِيُوسُ، سَمِعَ اللهُ صَلاَتَكَ وَذَكَرَ صَدَقَاتِكَ. 32 وَالآنَ أَرْسِلْ رِجَالاً إِلَى يَافَا، وَاسْتَدْعِ سِمْعَانَ الْمُلَقَّبَ بُطْرُسَ. إِنَّهُ يُقِيمُ فِي بَيْتِ سِمْعَانَ الدَّبَّاغِ عِنْدَ الْبَحْرِ. 33 فَأَرْسَلْتُ حَالاً أَدْعُوكَ، وَقَدْ أَحْسَنْتَ بِمَجِيئِكَ. وَنَحْنُ الآنَ جَمِيعاً حَاضِرُونَ أَمَامَ اللهِ لِنَسْمَعَ كُلَّ مَا أَمَرَكَ بِهِ الرَّبُّ».  34 فَبَدَأَ بُطْرُسُ كَلاَمَهُ قَائِلاً: «تَبَيَّنَ لِي فِعْلاً أَنَّ اللهَ لاَ يُفَضِّلُ أَحَداً عَلَى أَحَدٍ، 35 بَلْ يَقْبَلُ مَنْ يَتَّقِيهِ وَيَعْمَلُ الصَّلاَحَ مَهْمَا كَانَتْ جِنْسِيَّتُهُ. 36 وَقَدْ أَرْسَلَ كَلِمَتَهُ إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ، وَبَشَّرَهُمْ بِالسَّلاَمِ بِوَاسِطَةِ يَسُوعَ الْمَسِيحِ، رَبِّ الْجَمِيعِ. 37 وَلاَبُدَّ أَنَّكُمْ عَرَفْتُمْ بِكُلِّ مَا جَرَى فِي بِلاَدِ الْيَهُودِ، وَكَانَ بَدْءُ الأَمْرِ فِي الْجَلِيلِ بَعْدَ الْمَعْمُودِيَّةِ الَّتِي نَادَى بِهَا يُوحَنَّا. 38 فَقَدْ مَسَحَ اللهُ يَسُوعَ النَّاصِرِيَّ بِالرُّوحِ الْقُدُسِ وَبِالْقُدْرَةِ، فَكَانَ يَنْتَقِلُ مِنْ مَكَانٍ إِلَى مَكَانٍ يَعْمَلُ الْخَيْرَ، وَيَشْفِي جَمِيعَ الَّذِينَ تَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ، لأَنَّ اللهَ كَانَ مَعَهُ. 39 وَنَحْنُ شُهُودٌ عَلَى كُلِّ مَا قَامَ بِهِ فِي بِلاَدِ الْيَهُودِ وَفِي أُورُشَلِيمَ، وَقَدْ قَتَلُوهُ حَقّاً، مُعَلَّقاً عَلَى خَشَبَةٍ. 40 وَلَكِنَّ اللهَ أَقَامَهُ مِنَ الْمَوْتِ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ، وَجَعَلَهُ يَظْهَرُ، 41 لاَ لِلشَّعْبِ كُلِّهِ، بَلْ لِلشُّهُودِ الَّذِينَ اخْتَارَهُمُ اللهُ مِنْ قَبْلُ، لَنَا نَحْنُ الَّذِينَ أَكَلْنَا وَشَرِبْنَا مَعَهُ بَعْدَ قِيَامَتِهِ مِنْ بَيْنِ الأَمْوَاتِ. 42 ثُمَّ أَمَرَنَا أَنْ نُبَشِّرَ شَعْبَنَا بِهِ، وَنَشْهَدَ أَنَّهُ هُوَ الَّذِي عَيَّنَهُ اللهُ دَيَّاناً لِلأَحْيَاءِ وَلِلأَمْوَاتِ. 43 لَهُ يَشْهَدُ جَمِيعُ الأَنْبِيَاءِ أَنَّ كُلَّ مَنْ يُؤْمِنْ بِهِ يَنَلْ بِاسْمِهِ غُفْرَانَ الْخَطَايَا».  44 وَبَيْنَمَا كَانَ بُطْرُسُ يَتَكَلَّمُ بِهَذَا الْكَلاَمِ، حَلَّ الرُّوحُ الْقُدُسُ عَلَى جَمِيعِ الَّذِينَ كَانُوا يَسْمَعُونَ. 45 فَدُهِشَ الْمُؤْمِنُونَ الْيَهُودُ الَّذِينَ جَاءُوا بِرِفْقَةِ بُطْرُسَ، لأَنَّ هِبَةَ الرُّوحِ الْقُدُسِ فَاضَتْ أَيْضاً عَلَى غَيْرِ الْيَهُودِ، 46 إِذْ سَمِعُوهُمْ يَتَكَلَّمُونَ بِلُغَاتٍ، وَيُسَبِّحُونَ اللهَ. فَقَالَ بُطْرُسُ: 47 «أَيَسْتَطِيعُ أَحَدٌ أَنْ يَمْنَعَ الْمَاءَ فَلاَ يَتَعَمَّدَ أَيْضاً هَؤُلاَءِ الَّذِينَ نَالُوا الرُّوحَ الْقُدُسَ مِثْلَنَا؟» 48 وَأَمَرَ أَنْ يَتَعَمَّدُوا بِاسْمِ يَسُوعَ الْمَسِيحِ. ثُمَّ دَعَوْهُ أَنْ يُقِيمَ عِنْدَهُمْ بِضْعَةَ أَيَّامٍ.

Acts 10

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 در شهر قيصريه يک افسر رومی به نام كُرنيليوس زندگی می‌كرد كه فرمانده‌ء هنگی بود معروف به «ايتاليايی». 2 او شخصی خداپرست و پرهيزكار بود و خانواده‌ای خداترس داشت. كرنيليوس هميشه با سخاوت به فقرای يهودی كمک می‌كرد و به درگاه خدا دعا می‌نمود. 3 يک روز، ساعت سه بعد از ظهر، در رؤيا فرشته‌ء خدا را ديد. فرشته نزد او آمد و گفت: «كُرنيليوس!» 4 كرنيليوس با وحشت به او خيره شد و پرسيد: «آقا، چه فرمايشی داريد؟» فرشته جواب داد: «دعاها و نيكوكاريهای تو از نظر خدا دور نمانده است! 5-6 اكنون چند نفر به يافا به دنبال شمعون پطرس بفرست تا به ديدن تو بيايد. او در خانه‌ء شمعون چرم ساز كه خانه‌اش در كنار درياست، مهمان است.» 7 وقتی فرشته ناپديد شد، كرنيليوس دو نفر از نوكران خود را با يک سرباز خداشناس كه محافظ او بود، فرا خواند 8 و جريان را به ايشان گفت و آنان را به يافا فرستاد. 9-10 روز بعد، وقتی اين افراد به شهر يافا نزديک می‌شدند، پطرس به پشت‌بام رفت تا دعا كند. ظهر بود و پطرس گرسنه شد. در همان حال كه خوراک را آماده می‌كردند، پطرس در عالم رؤيا ديد كه 11 آسمان باز شد و چيزی شبيه سفره‌ای بزرگ بطرف زمين آمد كه از چهار گوشه آويزان بود. 12 در آن سفره، همه نوع حيوان و حشره و پرنده‌ء وحشی وجود داشت كه خوردن آنها برای يهوديان حرام بود. 13 سپس صدايی به پطرس گفت: «برخيز و هر كدام را كه می‌خواهی، ذبح كن و بخور!» 14 پطرس گفت: «خداوندا، من هرگز چنين كاری نخواهم كرد! در تمام عمرم هرگز گوشت حرام نخورده‌ام!» 15 باز آن صدا گفت: «دستور خدا را رد نكن! اگر خدا چيزی را حلال می‌خواند، تو آن را حرام نخوان!» 16 اين رؤيا سه بار تكرار شد. سپس، آن سفره به آسمان بالا رفت. 17 پطرس گيج شده بود، چون نه معنی اين رؤيا را می‌دانست و نه می‌دانست چه بايد بكند. در همين وقت، آن سه نفری كه كرنيليوس فرستاده بود، خانه را پيدا كرده، به دم در رسيده بودند، 18 و می‌گفتند: «آيا شمعون معروف به پطرس در اينجا اقامت دارد؟» 19 درحاليكه پطرس درباره‌ء رؤيا فكر می‌كرد، روح‌القدس به او گفت: «سه نفر آمده‌اند تو را ببينند. 20 برخيز و از ايشان استقبال كن و بدون شک و ترديد همراه ايشان برو چون من ايشان را فرستاده‌ام.» 21 پطرس پايين رفت و به ايشان گفت: «من پطرس هستم. چه فرمايشی داريد؟» 22 جواب دادند: «ما از جانب كرنيليوس، فرمانده‌ء رومی آمده‌ايم. او شخص نيكوكار و خداترسی است و مورد احترام يهوديان نيز می‌باشد. فرشته‌ای نيز به او ظاهر شده و گفته است كه بدنبال شما بفرستد و سخنان شما را بشنود.» 23 پطرس آنان را به خانه برد و پذيرايی كرد و روز بعد با ايشان به قيصريه رفت. چند نفر از ايمانداران «يافا» نيز با او رفتند. 24 فردای آن روز به قيصريه رسيدند. كرنيليوس بستگان و دوستان نزديک خود را هم جمع كرده بود و انتظار ايشان را می‌كشيد. 25 به محض اينكه پطرس وارد خانه شد، كرنيليوس در مقابل او به خاک افتاد تا او را بپرستد. 26 اما پطرس گفت: «برخيز! من نيز مانند تو يک انسانم.» 27 پس برخاسته، گفتگوكنان به اتاقی كه عده ء زيادی در آن جمع بودند، رفتند. 28 پطرس به ايشان گفت: «شما خود می‌دانيد كه قوانين يهود اجازه نمی‌دهد كه من به خانه‌ء شخصی غير يهودی بيايم. ولی خدا در رؤيا به من نشان داده است كه هرگز نبايد كسی را نجس بدانم. 29 از اين رو وقتی شما به دنبال من فرستاديد، بی‌چون و چرا آمدم. حال بفرماييد به چه علت مرا خواسته‌ايد.» 30 كُرنيليوس جواب داد: «چهار روز پيش، در همين وقت يعنی ساعت سه‌ء بعد از ظهر، طبق عادت در خانه‌ء خود مشغول دعا بودم كه ناگهان ديدم شخصی با لباس نورانی روبروی من ايستاده است! 31 او به من گفت: كرنيليوس، خدا دعاهای تو را شنيده است و كمكهای تو را در حق مردم قبول كرده است! 32 حال چند نفر را به يافا بفرست و شمعون پطرس را دعوت كن تا به اينجا بيايد. او در خانه‌ء شمعون چرم‌ساز كه خانه‌اش در ساحل درياست، مهمان است. 33 «پس بی‌درنگ به دنبال شما فرستادم و شما نيز لطف كرده، زود آمديد. اينک منتظريم كه بدانيم خداوند چه فرموده است تا به ما بگوييد.» 34 آنگاه پطرس جواب داد: «حالا می‌فهمم كه فقط يهوديان محبوب خدا نيستند! 35 بلكه هركس از هر نژاد و قومی كه خدا را بپرستد و كارهای نيک بكند، مورد پسند او واقع می‌شود. 36-37 شما يقيناً از آن بشارت و مژده‌ای كه خدا به قوم اسرائيل داده آگاه می‌باشيد، يعنی اين مژده كه انسان می‌تواند بوسيله‌ء عيسی مسيح كه خداوند همه است، بسوی خدا بازگردد. اين پيغام و اين وقايع، با تعميد يحيی آغاز شد، و از جليل به تمام يهوديه رسيد. 38 و بدون شک می‌دانيد كه خدا عيسای ناصری را مسيح تعيين كرد و با روح‌القدس و قدرت خود به اين دنيا فرستاد. او به همه جا می‌رفت، كارهای نيک انجام می‌داد و تمام كسانی را كه اسير ارواح ناپاک بودند شفا می‌داد، زيرا خدا با او بود. 39 «و ما رسولان شاهد تمام اعمالی هستيم كه او در سرتاسر اسرائيل و در اورشليم انجام داد و در همان شهر بود كه او را بر صليب كشتند. 40-41 ولی سه روز بعد، خدا او را زنده كرد و او را به شاهدانی كه از پيش انتخاب كرده بود، ظاهر فرمود. البته همه‌ء مردم او را نديدند، بلكه فقط ما كه بعد از زنده شدنش، با او خورديم و نوشيديم، شاهد اين واقعه‌ء عظيم بوديم. 42 و خدا ما را فرستاد تا اين خبر خوش را به همه بدهيم و بگوييم كه خدا عيسی را تعيين نموده تا داور زندگان و مردگان باشد. 43 تمام پيامبران نيز در كتاب آسمانی ما نوشته‌اند كه هركس به او ايمان بياورد، گناهانش بخشيده خواهد شد.» 44 هنوز سخن پطرس تمام نشده بود كه روح‌القدس بر تمام شنوندگان نازل شد! 45 يهوديانی كه همراه پطرس آمده بودند، وقتی ديدند كه روح‌القدس به غيريهوديان نيز عطا شده است، مات و مبهوت ماندند. 46-47 ولی جای شک باقی نماند، چون می‌شنيدند كه همه به زبانهای مختلف سخن می‌گويند و خدا را تمجيد می‌كنند. آنگاه پطرس گفت: «اكنون كه ايشان مانند ما روح‌القدس را يافته‌اند، آياكسی می‌تواند بمن اعتراض كند كه چرا تعميدشان می‌دهم؟» 48 پس بنام عيسی مسيح ايشان را غسل تعميد داد. آنگاه كرنيليوس التماس كرد كه پطرس چند روزی نزد آنان بماند.

Acts 10

New International Version

1 At Caesarea there was a man named Cornelius, a centurion in what was known as the Italian Regiment. 2 He and all his family were devout and God-fearing; he gave generously to those in need and prayed to God regularly. 3 One day at about three in the afternoon he had a vision. He distinctly saw an angel of God, who came to him and said, “Cornelius!” 4 Cornelius stared at him in fear. “What is it, Lord?” he asked. The angel answered, “Your prayers and gifts to the poor have come up as a memorial offering before God. 5 Now send men to Joppa to bring back a man named Simon who is called Peter. 6 He is staying with Simon the tanner, whose house is by the sea.” 7 When the angel who spoke to him had gone, Cornelius called two of his servants and a devout soldier who was one of his attendants. 8 He told them everything that had happened and sent them to Joppa. 9 About noon the following day as they were on their journey and approaching the city, Peter went up on the roof to pray. 10 He became hungry and wanted something to eat, and while the meal was being prepared, he fell into a trance. 11 He saw heaven opened and something like a large sheet being let down to earth by its four corners. 12 It contained all kinds of four-footed animals, as well as reptiles and birds. 13 Then a voice told him, “Get up, Peter. Kill and eat.” 14 “Surely not, Lord!” Peter replied. “I have never eaten anything impure or unclean.” 15 The voice spoke to him a second time, “Do not call anything impure that God has made clean.” 16 This happened three times, and immediately the sheet was taken back to heaven. 17 While Peter was wondering about the meaning of the vision, the men sent by Cornelius found out where Simon’s house was and stopped at the gate. 18 They called out, asking if Simon who was known as Peter was staying there. 19 While Peter was still thinking about the vision, the Spirit said to him, “Simon, three[1] men are looking for you. 20 So get up and go downstairs. Do not hesitate to go with them, for I have sent them.” 21 Peter went down and said to the men, “I’m the one you’re looking for. Why have you come?” 22 The men replied, “We have come from Cornelius the centurion. He is a righteous and God-fearing man, who is respected by all the Jewish people. A holy angel told him to ask you to come to his house so that he could hear what you have to say.” 23 Then Peter invited the men into the house to be his guests. The next day Peter started out with them, and some of the believers from Joppa went along. 24 The following day he arrived in Caesarea. Cornelius was expecting them and had called together his relatives and close friends. 25 As Peter entered the house, Cornelius met him and fell at his feet in reverence. 26 But Peter made him get up. “Stand up,” he said, “I am only a man myself.” 27 While talking with him, Peter went inside and found a large gathering of people. 28 He said to them: “You are well aware that it is against our law for a Jew to associate with or visit a Gentile. But God has shown me that I should not call anyone impure or unclean. 29 So when I was sent for, I came without raising any objection. May I ask why you sent for me?” 30 Cornelius answered: “Three days ago I was in my house praying at this hour, at three in the afternoon. Suddenly a man in shining clothes stood before me 31 and said, ‘Cornelius, God has heard your prayer and remembered your gifts to the poor. 32 Send to Joppa for Simon who is called Peter. He is a guest in the home of Simon the tanner, who lives by the sea.’ 33 So I sent for you immediately, and it was good of you to come. Now we are all here in the presence of God to listen to everything the Lord has commanded you to tell us.” 34 Then Peter began to speak: “I now realize how true it is that God does not show favoritism 35 but accepts from every nation the one who fears him and does what is right. 36 You know the message God sent to the people of Israel, announcing the good news of peace through Jesus Christ, who is Lord of all. 37 You know what has happened throughout the province of Judea, beginning in Galilee after the baptism that John preached— 38 how God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Spirit and power, and how he went around doing good and healing all who were under the power of the devil, because God was with him. 39 “We are witnesses of everything he did in the country of the Jews and in Jerusalem. They killed him by hanging him on a cross, 40 but God raised him from the dead on the third day and caused him to be seen. 41 He was not seen by all the people, but by witnesses whom God had already chosen—by us who ate and drank with him after he rose from the dead. 42 He commanded us to preach to the people and to testify that he is the one whom God appointed as judge of the living and the dead. 43 All the prophets testify about him that everyone who believes in him receives forgiveness of sins through his name.” 44 While Peter was still speaking these words, the Holy Spirit came on all who heard the message. 45 The circumcised believers who had come with Peter were astonished that the gift of the Holy Spirit had been poured out even on Gentiles. 46 For they heard them speaking in tongues[2] and praising God. Then Peter said, 47 “Surely no one can stand in the way of their being baptized with water. They have received the Holy Spirit just as we have.” 48 So he ordered that they be baptized in the name of Jesus Christ. Then they asked Peter to stay with them for a few days.

Acts 10

Священное Писание, Восточный перевод

1 В Кесарии был человек по имени Корнел, римский офицер из полка, носившего название Италийский. 2 Корнел, как и вся его семья, был человеком благочестивым и боящимся Всевышнего[1], он щедро раздавал милостыню и постоянно молился Всевышнему. 3 Однажды около трёх часов дня[2] Корнелу было видение. Он ясно видел ангела, посланного Всевышним, который явился ему и сказал:– Корнел! 4 Корнел взглянул на него в ужасе и сказал:– Что, господин?Aнгел ответил:– Всевышний вспомнил о тебе, потому что твои молитвы и милостыни вознеслись к Нему, как приятный запах жертвоприношения. 5 Пошли людей в Иоппию, чтобы они позвали Шимона, которого называют Петиром, 6 он остановился у кожевника Шимона, в доме у моря. 7 Когда ангел, говоривший с ним, ушёл, Корнел позвал двух своих слуг и благочестивого солдата, исполнявшего его личные поручения. 8 Пересказав им всё, что произошло, он послал их в Иоппию. 9 В полдень следующего дня, когда посланные уже подходили к городу, Петир поднялся на крышу дома помолиться.[3] 10 Он был голоден и хотел есть. Пока готовили пищу, Петиру было видение. 11 Он видел раскрытые небеса и нечто похожее на широкое полотно, опускаемое на землю за четыре конца. 12 В этом полотне были всякие виды четвероногих животных, пресмыкающиеся и птицы. 13 Затем голос сказал ему:– Встань, Петир, заколи и съешь. 14 – Нет, Владыка! – ответил Петир. – Я сроду не ел ничего осквернённого или ритуально нечистого.[4] 15 Тогда голос сказал ему во второй раз:– Не называй нечистым то, что Всевышний очистил. 16 Так было три раза, и потом полотно тотчас было поднято на небо. 17 Петир всё недоумевал, что бы это видение значило, когда люди, посланные Корнелом, расспросив про дом Шимона, подошли и остановились у ворот. 18 Они стали спрашивать, здесь ли остановился Шимон, называемый Петиром. 19 Петир всё ещё обдумывал видение, когда Дух сказал ему:– Тебя ищут три человека. 20 Вставай и спускайся вниз. Иди с ними без колебаний, потому что это Я их послал. 21 Петир спустился вниз и сказал этим людям:– Я тот, кого вы ищете. По какому делу вы пришли? 22 Они ответили:– Римский офицер Корнел, человек праведный и боящийся Всевышнего, уважаемый всем народом иудейским, получил указание от святого ангела позвать тебя в свой дом и выслушать, что ты ему скажешь. 23 Тогда Петир пригласил их войти в дом и оказал им гостеприимство.На следующий день Петир отправился с ними, сопровождаемый несколькими братьями из Иоппии. 24 Ещё через день они прибыли в Кесарию. Корнел уже ждал их, созвав своих родственников и близких друзей. 25 Когда Петир пришёл, Корнел встретил его и, павши к его ногам, поклонился ему. 26 Но Петир поднял его, сказав:– Встань, я тоже человек. 27 Разговаривая с Корнелом, Петир вошёл в дом, где уже собралось много народу. 28 Он сказал им:– Вы сами знаете, что иудею возбраняется общаться с иноплеменником и заходить к нему в дом.[5] Но Всевышний показал мне, что я ни одного человека не должен называть осквернённым или нечистым, 29 и когда за мной пришли, то я пошёл без возражений. Позвольте же мне спросить теперь, зачем вы послали за мной? 30 Корнел ответил:– Четыре дня назад в это самое время, в три часа дня я молился в своём доме,[6] как вдруг передо мной предстал человек в сверкающей одежде. 31 «Корнел, – сказал он, – твоя молитва услышана, и твои милостыни вспомянуты перед Всевышним. 32 Пошли людей в Иоппию за Шимоном, которого ещё называют Петиром, он гостит в доме кожевника Шимона, у моря». 33 Я сразу послал за тобой, и хорошо, что ты пришёл. Сейчас все мы здесь, перед Всевышним, и хотим выслушать то, что Вечный повелел тебе сказать. 34 Петир начал говорить:– Теперь я понимаю, что Всевышний действительно беспристрастен, 35 и в каждом народе Ему угоден тот, кто боится Его и поступает по правде! 36 Он послал народу Исраила Радостную Весть о том, что мы можем иметь мир с Ним через Ису Масиха, Который является Повелителем всех людей. 37 Вы знаете о тех событиях, которые происходили по всей Иудее, начиная от Галилеи, после того, как Яхия начал призывать народ пройти обряд погружения в воду[7]: 38 о том, как Всевышний помазал Святым Духом и силой Ису из Назарета, и Он ходил, совершая добрые дела и исцеляя всех, кто был под контролем дьявола, потому что с Ним был Всевышний. 39 Мы свидетели всему тому, что Иса делал в Иерусалиме и по всей стране иудеев. Его убили, повесив на дереве[8], 40 но Всевышний на третий день воскресил Его и дал Ему являться людям – 41 не всему народу, а заранее избранным Всевышним свидетелям, то есть нам, и мы ели и пили с Ним после того, как Он воскрес из мёртвых. 42 Он повелел нам возвещать людям Радостную Весть и свидетельствовать о том, что именно Он и есть Тот, Кому Всевышний определил судить живых и мёртвых. 43 О Нём свидетельствуют все пророки, утверждая, что каждый верующий в Него получает прощение грехов благодаря Его имени. 44 Петир ещё говорил это, когда на всех слушавших его сошёл Святой Дух. 45 Верующие из обрезанных[9], которые пришли с Петиром, были удивлены, что дар Святого Духа был излит и на уверовавших язычников, 46 потому что они слышали, как те говорили на других языках и славили Всевышнего. Тогда Петир сказал: 47 – Может ли кто-нибудь помешать этим людям, которые получили Святого Духа так же, как и мы, пройти обряд погружения в воду? 48 И он велел им принять обряд погружения в воду во имя Исы Масиха. Потом хозяева попросили Петира остаться с ними ещё на несколько дней.

Acts 10

中文和合本(简体)

1 在 该 撒 利 亚 有 一 个 人 , 名 叫 哥 尼 流 , 是 义 大 利 营 的 百 夫 长 。 2 他 是 个 虔 诚 人 , 他 和 全 家 都 敬 畏 神 , 多 多 周 济 百 姓 , 常 常 祷 告 神 。 3 有 一 天 , 约 在 申 初 , 他 在 异 象 中 明 明 看 见 神 的 一 个 使 者 进 去 , 到 他 那 里 , 说 : 哥 尼 流 。 4 哥 尼 流 定 睛 看 他 , 惊 怕 说 : 主 阿 , 甚 麽 事 呢 ? 天 使 说 : 你 的 祷 告 和 你 的 周 济 达 到 神 面 前 , 已 蒙 记 念 了 。 5 现 在 你 当 打 发 人 往 约 帕 去 , 请 那 称 呼 彼 得 的 西 门 来 。 6 他 住 在 海 边 一 个 硝 皮 匠 西 门 的 家 里 , 房 子 在 海 边 上 。 7 向 他 说 话 的 天 使 去 後 , 哥 尼 流 叫 了 两 个 家 人 和 常 伺 候 他 的 一 个 虔 诚 兵 来 , 8 把 这 事 都 述 说 给 他 们 听 , 就 打 发 他 们 往 约 帕 去 。 9 第 二 天 , 他 们 行 路 将 近 那 城 。 彼 得 约 在 午 正 , 上 房 顶 去 祷 告 , 10 觉 得 饿 了 , 想 要 吃 。 那 家 的 人 正 预 备 饭 的 时 候 , 彼 得 魂 游 象 外 , 11 看 见 天 开 了 , 有 一 物 降 下 , 好 像 一 块 大 布 , 系 着 四 角 , 缒 在 地 上 , 12 里 面 有 地 上 各 样 四 足 的 走 兽 和 昆 虫 , 并 天 上 的 飞 鸟 ; 13 又 有 声 音 向 他 说 : 彼 得 , 起 来 , 宰 了 吃 ! 14 彼 得 却 说 : 主 阿 , 这 是 不 可 的 ! 凡 俗 物 和 不 洁 净 的 物 , 我 从 来 没 有 吃 过 。 15 第 二 次 有 声 音 向 他 说 : 神 所 洁 净 的 , 你 不 可 当 作 俗 物 。 16 这 样 一 连 三 次 , 那 物 随 即 收 回 天 上 去 了 。 17 彼 得 心 里 正 在 猜 疑 之 间 , 不 知 所 看 见 的 异 象 是 甚 麽 意 思 。 哥 尼 流 所 差 来 的 人 已 经 访 问 到 西 门 的 家 , 站 在 门 外 , 18 喊 着 问 : 有 称 呼 彼 得 的 西 门 住 在 这 里 没 有 ? 19 彼 得 还 思 想 那 异 象 的 时 候 , 圣 灵 向 他 说 : 有 三 个 人 来 找 你 。 20 起 来 , 下 去 , 和 他 们 同 往 , 不 要 疑 惑 , 因 为 是 我 差 他 们 来 的 。 21 於 是 彼 得 下 去 见 那 些 人 , 说 : 我 就 是 你 们 所 找 的 人 。 你 们 来 是 为 甚 麽 缘 故 ? 22 他 们 说 : 百 夫 长 哥 尼 流 是 个 义 人 , 敬 畏 神 , 为 犹 太 通 国 所 称 赞 。 他 蒙 一 位 圣 天 使 指 示 , 叫 他 请 你 到 他 家 里 去 , 听 你 的 话 。 23 彼 得 就 请 他 们 进 去 , 住 了 一 宿 。 次 日 , 起 身 和 他 们 同 去 , 还 有 约 帕 的 几 个 弟 兄 同 着 他 去 ; 24 又 次 日 , 他 们 进 入 该 撒 利 亚 , 哥 尼 流 已 经 请 了 他 的 亲 属 密 友 等 候 他 们 。 25 彼 得 一 进 去 , 哥 尼 流 就 迎 接 他 , 俯 伏 在 他 脚 前 拜 他 。 26 彼 得 拉 他 , 说 : 你 起 来 , 我 也 是 人 。 27 彼 得 和 他 说 着 话 进 去 , 见 有 好 些 人 在 那 里 聚 集 , 28 就 对 他 们 说 : 你 们 知 道 , 犹 太 人 和 别 国 的 人 亲 近 来 往 本 是 不 合 例 的 , 但 神 已 经 指 示 我 , 无 论 甚 麽 人 都 不 可 看 作 俗 而 不 洁 净 的 。 29 所 以 我 被 请 的 时 候 , 就 不 推 辞 而 来 。 现 在 请 问 : 你 们 叫 我 来 有 甚 麽 意 思 呢 ? 30 哥 尼 流 说 : 前 四 天 , 这 个 时 候 , 我 在 家 中 守 着 申 初 的 祷 告 , 忽 然 有 一 个 人 穿 着 光 明 的 衣 裳 , 站 在 我 面 前 , 31 说 : 哥 尼 流 , 你 的 祷 告 已 蒙 垂 听 , 你 的 周 济 达 到 神 面 前 已 蒙 记 念 了 。 32 你 当 打 发 人 往 约 帕 去 , 请 那 称 呼 彼 得 的 西 门 来 , 他 住 在 海 边 一 个 硝 皮 匠 西 门 的 家 里 。 33 所 以 我 立 时 打 发 人 去 请 你 。 你 来 了 很 好 ; 现 今 我 们 都 在 神 面 前 , 要 听 主 所 吩 咐 你 的 一 切 话 。 34 彼 得 就 开 口 说 : 我 真 看 出 神 是 不 偏 待 人 。 35 原 来 , 各 国 中 那 敬 畏 主 、 行 义 的 人 都 为 主 所 悦 纳 。 36 神 藉 着 耶 稣 基 督 ( 他 是 万 有 的 主 ) 传 和 平 的 福 音 , 将 这 道 赐 给 以 色 列 人 。 37 这 话 在 约 翰 宣 传 洗 礼 以 後 , 从 加 利 利 起 , 传 遍 了 犹 太 。 38 神 怎 样 以 圣 灵 和 能 力 膏 拿 撒 勒 人 耶 稣 , 这 都 是 你 们 知 道 的 。 他 周 流 四 方 , 行 善 事 , 医 好 凡 被 魔 鬼 压 制 的 人 , 因 为 神 与 他 同 在 。 39 他 在 犹 太 人 之 地 , 并 耶 路 撒 冷 所 行 的 一 切 事 , 有 我 们 作 见 证 。 他 们 竟 把 他 挂 在 木 头 上 杀 了 。 40 第 三 日 , 神 叫 他 复 活 , 显 现 出 来 ; 41 不 是 显 现 给 众 人 看 , 乃 是 显 现 给 神 预 先 所 拣 选 为 他 作 见 证 的 人 看 , 就 是 我 们 这 些 在 他 从 死 里 复 活 以 後 和 他 同 吃 同 喝 的 人 。 42 他 吩 咐 我 们 传 道 给 众 人 , 证 明 他 是 神 所 立 定 的 , 要 作 审 判 活 人 、 死 人 的 主 。 43 众 先 知 也 为 他 作 见 证 说 : 凡 信 他 的 人 必 因 他 的 名 得 蒙 赦 罪 。 44 彼 得 还 说 这 话 的 时 候 , 圣 灵 降 在 一 切 听 道 的 人 身 上 。 45 那 些 奉 割 礼 、 和 彼 得 同 来 的 信 徒 , 见 圣 灵 的 恩 赐 也 浇 在 外 邦 人 身 上 , 就 都 希 奇 ; 46 因 听 见 他 们 说 方 言 , 称 赞 神 为 大 。 47 於 是 彼 得 说 : 这 些 人 既 受 了 圣 灵 , 与 我 们 一 样 , 谁 能 禁 止 用 水 给 他 们 施 洗 呢 ? 48 就 吩 咐 奉 耶 稣 基 督 的 名 给 他 们 施 洗 。 他 们 又 请 彼 得 住 了 几 天 。