Website too slow? Load as basic HTML.

Deuteronomy 9

Lutherbibel 2017

1 Höre, Israel, du wirst heute über den Jordan gehen, damit du hineinkommst, das Land der Völker einzunehmen, die größer und stärker sind als du, große Städte, ummauert bis an den Himmel, 2 ein großes, hochgewachsenes Volk, die Anakiter, die du kennst, von denen du auch hast sagen hören: Wer kann wider die Anakiter bestehen? 3 So sollst du nun heute wissen, dass der HERR, dein Gott, vor dir hergeht, ein verzehrendes Feuer. Er wird sie vertilgen und wird sie demütigen vor dir, und du wirst sie vertreiben und bald vernichten, wie dir der HERR zugesagt hat. 4 Wenn nun der HERR, dein Gott, sie ausgestoßen hat vor dir her, so sprich nicht in deinem Herzen: Der HERR hat mich hereingeführt, dies Land einzunehmen, um meiner Gerechtigkeit willen –, da doch der HERR diese Völker vertreibt vor dir her um ihres gottlosen Treibens willen. 5 Denn du kommst nicht herein, ihr Land einzunehmen, um deiner Gerechtigkeit und deines aufrichtigen Herzens willen, sondern der HERR, dein Gott, vertreibt diese Völker um ihres gottlosen Treibens willen, damit er das Wort halte, das er geschworen hat deinen Vätern Abraham, Isaak und Jakob. 6 So wisse nun, dass der HERR, dein Gott, dir nicht um deiner Gerechtigkeit willen dies gute Land zum Besitz gibt, da du doch ein halsstarriges Volk bist. 7 Denke daran und vergiss nicht, wie du den HERRN, deinen Gott, erzürntest in der Wüste. Von dem Tage an, als du aus Ägyptenland zogst, bis ihr gekommen seid an diesen Ort, seid ihr ungehorsam gewesen dem HERRN. 8 Denn am Horeb erzürntet ihr den HERRN so, dass er vor Zorn euch vertilgen wollte, 9 als ich auf den Berg gegangen war, die steinernen Tafeln zu empfangen, die Tafeln des Bundes, den der HERR mit euch schloss, und ich vierzig Tage und vierzig Nächte auf dem Berge blieb und kein Brot aß und kein Wasser trank 10 und mir der HERR die zwei steinernen Tafeln gab, mit dem Finger Gottes beschrieben, und darauf alle Worte, die der HERR mit euch aus dem Feuer auf dem Berge geredet hatte am Tage der Versammlung. 11 Und nach den vierzig Tagen und vierzig Nächten gab mir der HERR die zwei steinernen Tafeln, die Tafeln des Bundes, 12 und sprach zu mir: Mach dich auf, geh eilends hinab von hier; denn dein Volk, das du aus Ägypten geführt hast, hat schändlich gehandelt. Sie sind schnell abgewichen von dem Wege, den ich ihnen geboten habe; sie haben sich ein gegossenes Bild gemacht. 13 Und der HERR sprach zu mir: Ich sehe, dass dies Volk ein halsstarriges Volk ist. 14 Lass ab von mir, damit ich sie vertilge und ihren Namen austilge unter dem Himmel; aber aus dir will ich ein stärkeres und größeres Volk machen als dieses. 15 Und als ich mich wandte und von dem Berge herabging, der im Feuer brannte, und die zwei Tafeln des Bundes in meinen beiden Händen hatte, 16 da sah ich, und siehe, da hattet ihr euch an dem HERRN, eurem Gott, versündigt und euch ein gegossenes Kalb gemacht und wart schnell von dem Wege abgewichen, den euch der HERR geboten hatte. 17 Da fasste ich beide Tafeln und warf sie aus meinen Händen und zerbrach sie vor euren Augen 18 und fiel nieder vor dem HERRN wie das erste Mal, vierzig Tage und vierzig Nächte, und aß kein Brot und trank kein Wasser um all eurer Sünde willen, die ihr getan hattet, als ihr solches Unrecht tatet vor dem HERRN, um ihn zu erzürnen. 19 Denn ich fürchtete mich vor dem Zorn und Grimm, mit dem der HERR über euch erzürnt war, sodass er euch vertilgen wollte. Aber der HERR erhörte mich auch diesmal. 20 Auch war der HERR sehr zornig über Aaron, sodass er ihn vertilgen wollte; aber ich bat auch für Aaron zur selben Zeit. 21 Aber eure Sünde, das Kalb, das ihr gemacht hattet, nahm ich und verbrannte es mit Feuer und zerschlug es und zermalmte es, bis es Staub ward, und warf den Staub in den Bach, der vom Berge fließt. 22 So erzürntet ihr den HERRN auch in Tabera und in Massa und bei den Lustgräbern. 23 Und als er euch aus Kadesch-Barnea sandte und sprach: Geht hinauf und nehmt das Land ein, das ich euch gegeben habe!, da wart ihr ungehorsam dem Mund des HERRN, eures Gottes, und glaubtet nicht an ihn und gehorchtet seiner Stimme nicht. 24 So seid ihr dem HERRN ungehorsam gewesen, solange ich euch gekannt habe. 25 Ich aber fiel nieder und lag vor dem HERRN vierzig Tage und vierzig Nächte; denn der HERR sprach, er wolle euch vertilgen. 26 Und ich bat den HERRN und sprach: Herr HERR, verdirb dein Volk und dein Erbe nicht, das du durch deine große Kraft erlöst und mit mächtiger Hand aus Ägypten geführt hast! 27 Gedenke an deine Knechte Abraham, Isaak und Jakob! Sieh nicht an die Halsstarrigkeit und das gottlose Treiben und die Sünde dieses Volks, 28 damit das Land, aus dem du uns geführt hast, nicht sage: Der HERR konnte sie nicht in das Land bringen, das er ihnen zugesagt hatte, und hat sie darum herausgeführt, weil er ihnen feind war, um sie zu töten in der Wüste. 29 Denn sie sind dein Volk und dein Erbe, das du mit deiner großen Kraft und mit deinem ausgereckten Arm herausgeführt hast.

Deuteronomy 9

Ketab El Hayat

1 اسْتَمِعُوا يَابَنِي إِسْرَائِيلَ: أَنْتُمْ عَلَى وَشْكِ عُبُورِ نَهْرِ الأُرْدُنِّ لِتَدْخُلُوا لِطَرْدِ شُعُوبٍ أَكْبَرَ وَأَعْظَمَ مِنْكُمْ، وَلِلاسْتِيلاَءِ عَلَى مُدُنٍ عَظِيمَةٍ مُحَصَّنَةٍ بِأَسْوَارٍ تَبْلُغُ عَنَانَ السَّمَاءِ، 2 يُقِيمُ فِيهَا الْعَنَاقِيُّونَ الْجَبَابِرَةُ الْعَمَالِقَةُ الَّذِينَ عَرَفْتُمْ عَنْهُمْ وَسَمِعْتُمْ مَنْ يَقُولُ: مَنْ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَتَحَدَّى الْعَنَاقِيِّينَ؟ 3 فَاعْلَمُوا الْيَوْمَ أَنَّ الرَّبَّ إِلَهَكُمْ يَتَقَدَّمُكُمْ كَنَارٍ آكِلَةٍ، وَهُوَ الَّذِي يَسْتَأْصِلُهُمْ وَيُذِلُّهُمْ أَمَامَكُمْ، فَتَطْرُدُونَهُمْ وَتُبِيدُونَهُمْ سَرِيعاً كَمَا كَلَّمَكُمُ الرَّبُّ. 4 لاَ تَقُولُوا لأَنْفُسِكُمْ بَعْدَ أَنْ يَنْفِيَهُمُ الرَّبُّ مِنْ أَمَامِكُمْ: لَقَدْ أَدْخَلَنَا الرَّبُّ لاِمْتِلاَكِ هَذِهِ الأَرْضِ بِفَضْلِ صَلاَحِنَا. إِنَّمَا مِنْ أَجْلِ كَثْرَةِ إِثْمِهِمْ يَطْرُدُهُمُ الرَّبُّ إِلَهُكُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ. 5 إِذْ لَيْسَ بِفَضْلِ صَلاَحِكُمْ وَاسْتِقَامَتِكُمْ تَدْخُلُونَ لامْتِلاَكِ أَرْضِهِمْ، إِنَّمَا مِنْ أَجْلِ إِثْمِهِمْ يَطْرُدُهُمُ الرَّبُّ إِلَهُكُمْ مِنْ أَمَامِكُمْ وَفَاءً بِوَعْدِهِ الَّذِي أَقْسَمَ عَلَيْهِ لِآبَائِكُمْ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ. 6 فَاعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ بِفَضْلِ صَلاَحِكُمْ يَهَبُكُمُ الرَّبُّ إِلَهُكُمْ هَذِهِ الأَرْضَ الْخَصِيبَةَ لامْتِلاَكِهَا، لأَنَّكُمْ شَعْبٌ عَنِيدٌ.  7 اُذْكُرُوا وَلاَ تَنْسَوْا كَيْفَ أَسْخَطْتُمُ الرَّبَّ إِلَهَكُمْ عَلَيْكُمْ فِي الصَّحْرَاءِ، فَمُنْذُ أَنْ غَادَرْتُمْ دِيَارَ مِصْرَ حَتَّى بَلَغْتُمْ هَذَا الْمَكَانَ وَأَنْتُمْ تُقَاوِمُونَ الرَّبَّ. 8 فَفِي جَبَلِ حُورِيبَ أَثَرْتُمْ غَيْظَ الرَّبِّ، فَاحْتَدَمَ غَضَبُهُ عَلَيْكُمْ حَتَّى أَوْشَكَ أَنْ يُفْنِيَكُمْ. 9 فَحِينَ صَعِدْتُ إِلَى الْجَبَلِ لأَتَسَلَّمَ لَوْحَيْ حَجَرِ الْعَهْدِ الَّذِي قَطَعَهُ الرَّبُّ مَعَكُمْ، وَأَقَمْتُ فِيهِ أَرْبَعِينَ نَهَاراً وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً لاَ آكُلُ فِيهَا خُبْزاً أَوْ أَشْرَبُ مَاءً، 10 وَسَلَّمَنِي الرَّبُّ لَوْحَيِ الْحَجَرِ الْمَكْتُوبَيْنِ بِأَصْبَعِ اللهِ، حَيْثُ خَطَّ عَلَيْهِمَا جَمِيعَ الْوَصَايَا الَّتِي كَلَّمَكُمْ بِهَا الرَّبُّ فِي الْجَبَلِ مِنْ وَسَطِ النَّارِ فِي يَوْمِ الاجْتِمَاعِ. 11 وَحِينَ أَعْطَانِي الرَّبُّ لَوْحَيْ حَجَرِ الْعَهْدِ فِي نِهَايَةِ الأَرْبَعِينَ نَهَاراً وَالأَرْبَعِينَ لَيْلَةً، 12 قَالَ لِي الرَّبُّ: قُمْ وَأَسْرِعْ بِالنُّزُولِ مِنْ هُنَا، لأَنَّ شَعْبَكَ الَّذِي أَخْرَجْتَهُ مِنْ مِصْرَ قَدْ ضَلَّ. زَاغُوا سَرِيعاً عَنِ السَّبِيلِ الَّذِي أَوْصَيْتُهُمْ بِهِ، إِذْ صَاغُوا لأَنْفُسِهِمْ تِمْثَالاً مَسْبُوكاً. 13 ثُمَّ قَالَ لِي: قَدْ تَأَمَّلْتُ هَذَا الشَّعْبَ وَإِذْ بِهِ شَعْبٌ مُتَصَلِّبُ الْقَلْبِ. 14 دَعْنِي أَسْتَأْصِلُهُمْ وَأَمْحُو اسْمَهُمْ مِنْ تَحْتِ السَّمَاءِ، وَأُقيمُ مِنْكَ شَعْباً أَعْظَمَ وَأَكْثَرَ مِنْهُمْ.  15 فَانْصَرَفْتُ، وَانْحَدَرْتُ مِنَ الْجَبَلِ وَهُوَ مَا بَرِحَ يَشْتَعِلُ بِالنَّارِ، وَلَوْحَا الْعَهْدِ فِي يَدَيَّ.  16 وَتَطَلَّعْتُ وَإِذَا بِكُمْ قَدْ أَخْطَأْتُمْ إِلَى الرَّبِّ، وَصُغْتُمْ لأَنْفُسِكُمْ عِجْلاً مَسْبُوكاً، وَضَلَلْتُمْ سَرِيعاً عَنِ السَّبِيلِ الَّذِي أَوْصَاكُمْ بِهِ الرَّبُّ. 17 فَأَخَذْتُ اللَّوْحَيْنِ وَأَلْقَيْتُهُمَا مِنْ يَدَيَّ وَحَطَّمْتُهُمَا أَمَامَ أَعْيُنِكُمْ. 18 ثُمَّ انْطَرَحْتُ بِذُلٍّ أَمَامَ الرَّبِّ أَرْبَعِينَ نَهَاراً وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً، كَمَا فِي السَّابِقِ، لاَ آكُلُ خُبْزاً وَلاَ أَشْرَبُ مَاءً، مِنْ جَرَّاءِ كُلِّ خَطَايَاكُمُ الَّتِي ارْتَكَبْتُمُوهَا فِي عَيْنَيِ الرَّبِّ لِتُغِيظُوهُ، 19 لأَنَّنِي جَزِعْتُ مِنْ غَضَبِ الرَّبِّ وَاحْتِدَامِ سَخَطِهِ عَلَيْكُمْ، حَتَّى أَوْشَكَ أَنْ يُبِيدَكُمْ. فَاسْتَجَابَ لِيَ الرَّبُّ أَيْضاً فِي تِلْكَ الْمَرَّةِ. 20 كَمَا غَضِبَ الرَّبُّ عَلَى هرُونَ أَيْضاً حَتَّى كَادَ أَنْ يُهْلِكَهُ، فَصَلَّيْتُ مِنْ أَجْلِهِ حِينَئِذٍ، فَقَبِلَ الرَّبُّ تَضَرُّعِي. 21 أَمَّا خَطِيئَتُكُمُ، الْعِجْلُ الَّذِي سَبَكْتُمُوهُ، فَقَدْ أَخَذْتُهُ وَأَحْرَقْتُهُ وَدَقَقْتُهُ وَطَحَنْتُهُ جَيِّداً، حَتَّى اسْتَحَالَ إِلَى تُرَابٍ، ثُمَّ طَرَحْتُ غُبَارَهُ فِي النَّهْرِ الْمُنْحَدِرِ مِنَ الْجَبَلِ.  22 وَمَا لَبِثْتُمْ أَنْ أَسْخَطْتُمُ الرَّبَّ فِي تَبْعِيرَةَ وَمَسَّةَ وَقَبْرُوتَ هَتَّأَوَةَ. 23 وَحِينَ أَرْسَلَكُمُ الرَّبُّ مِنْ قَادَشَ بَرْنِيعَ وَأَمَرَ: اصْعَدُوا لامْتِلاَكِ الأَرْضِ الَّتِي وَهَبْتُهَا لَكُمْ، عَصَيْتُمْ أَمْرَ الرَّبِّ إِلَهِكُمْ وَلَمْ تُصَدِّقُوهُ، وَلَمْ تَأْتَمِرُوا بِقَوْلِهِ، 24 فَأَنْتُمْ حَقّاً مُتَمَرِّدُونَ عَلَى الرَّبِّ مُنْذُ أَنْ عَرَفْتُكُمْ.  25 فَسَقَطْتُ أَمَامَ الرَّبِّ أَرْبَعِينَ نَهَاراً وَأَرْبَعِينَ لَيْلَةً، لأَنَّ الرَّبَّ أَعْلَنَ أَنَّهُ عَازِمٌ أَنْ يَقْضِيَ عَلَيْكُمْ. 26 وَابْتَهَلْتُ إِلَى الرَّبِّ قَائِلاً: يَاسَيِّدُ الرَّبُّ، لاَ تُهْلِكْ شَعْبَكَ وَمِيرَاثَكَ الَّذِي افْتَدَيْتَهُ بِقُوَّتِكَ الْعَظِيمَةِ، وَأَخْرَجْتَهُ مِنْ مِصْرَ بِقُدْرَةٍ فَائِقَةٍ. 27 اُذْكُرْ عَبِيدَكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ، وَتَغَاضَ عَنْ عِنَادِ هَذَا الشَّعْبِ وَإِثْمِهِ وَخَطِيئَتِهِ، 28 لِئَلاَّ يَقُولَ أَهْلُ مِصْرَ الَّذِينَ أَخْرَجْتَنَا مِنْ بَيْنِهِمْ: لَقَدْ أَخْرَجَهُمُ الرَّبُّ لِيُهْلِكَهُمْ فِي الْبَرِّيَّةِ، لأَنَّهُ عَجَزَ عَنْ إِدْخَالِهِمْ إِلَى الأَرْضِ الَّتِي وَعَدَهُمْ بِهَا، وَلأَنَّهُ مَقَتَهُمْ. 29 إِنَّهُمْ شَعْبُكَ وَمِيرَاثُكَ الَّذِي أَخْرَجْتَهُ بِقُوَّتِكَ الْعَظِيمَةِ وَقُدْرَتِكَ الْفَائِقَةِ.

Deuteronomy 9

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1-2 ای قوم اسرائيل گوش كنيد! امروز بايد از رود اردن بگذريد تا سرزمين آنسوی رودخانه را تصرف كنيد. قومهايی كه در آنجا زندگی می‌كنند بزرگتر و قويتر از شما هستند و شهرهايی حصاردار دارند. آنها غولهايی هستند كه كسی نمی‌تواند دربرابر ايشان ايستادگی كند. 3 ولی بدانيد كه خداوند، خدايتان مثل آتشی سوزاننده پيشاپيش شما در حركت خواهد بود و آنها را هلاک خواهد كرد. همانطور كه خداوند فرموده است شما بزودی بر آنها پيروز شده، آنها را از سرزمين‌شان بيرون خواهيد راند. 4 پس از اينكه خداوند اين كار را برايتان كرد، نگوييد: «چون ما مردم خوبی هستيم خداوند، ما را به اين سرزمين آورده تا آن را تصاحب كنيم.» زيرا خداوند به دليل شرارت اقوام اين سرزمين است كه آنها را از آنجا بيرون می‌راند. 5 خداوند به هيچ وجه بسبب اينكه شما قومی خوب و درستكار هستيد اين سرزمين را به شما نمی‌دهد، بلكه بسبب شرارت اين اقوام و برای وعده‌هايی كه به پدرانتان ابراهيم و اسحاق و يعقوب داده است اين كار را می‌كند. 6 باز هم تكرار می‌كنم: خداوند، خدايتان به اين دليل اين سرزمين حاصلخيز را به شما نمی‌دهد كه مردم خوبی هستيد. شما مردمی سركش هستيد. 7 فراموش نكنيد كه از روزی كه از مصر بيرون آمديد تا بحال مدام خداوند، خدايتان را در بيابان به خشم آورديد و در تمام اين مدت عليه او قيام كرديد. 8 او را در كوه حوريب غضبناک ساختيد بحدی كه خواست شما را نابود كند. 9 من به كوه رفته بودم تا عهدی را كه خداوند، خدايتان با شما بسته بود يعنی همان لوح‌های سنگی كه قوانين روی آنها حک شده بود، بگيرم. چهل شبانه روز در آنجا بودم و در تمام اين مدت لب به غذا نزدم و حتی يک جرعه آب هم ننوشيدم. 10-11 در پايان آن چهل شبانه روز، خداوند آن دو لوح سنگی را كه قوانين عهد خود را بر آنها نوشته بود، به من داد. اين همان قوانينی بود كه او هنگامی كه مردم در پای كوه جمع شده بودند از درون آتش اعلام فرموده بود. 12 او به من امر فرمود كه فوراً از كوه پايين بروم، زيرا قومی كه من آنها را راهنمايی كرده، از مصر بيرون آورده بودم فاسد شده و خيلی زود از احكام خداوند روی گردان شده، بتی ساخته بودند. 13-14 خداوند به من گفت: «مرا واگذار تا اين قوم سركش را نابود كنم و نامشان را از زير آسمان محو ساخته، قوم ديگری از تو بوجود آورم، قومی كه بزرگتر و قوی‌تر از ايشان باشد.» 15 من در حاليكه دو لوح قوانين خداوند را در دست داشتم از كوه كه شعله‌های آتش، آن را فرا گرفته بود، پايين آمدم. 16 در آنجا چشمم به بت گوساله شكلی افتاد كه شما ساخته بوديد. چه زود از فرمان خداوند، خدايتان سرپيچی كرده، نسبت به او گناه ورزيديد! 17 من لوح‌ها را به زمين انداختم ودر برابر چشمانتان آنها را خرد كردم. 18 آنگاه به مدت چهل شبانه روز ديگر، در حضور خداوند روبر زمين نهادم. نه نانی خوردم و نه آبی نوشيدم؛ زيرا شما برضد خدا گناه كرده، او را به خشم آورده بوديد. 19 می‌ترسيدم از شدت خشم، شما را نابود كند. ولی يک بار ديگر خداوند خواهش مرا اجابت كرد. 20 هارون نيز در خطر بزرگی بود چون خداوند بر او غضبناک شده، می‌خواست او را بكشد، ولی من دعا كردم و خداوند او را بخشيد. 21 من آن گوساله را كه شما از طلا ساخته بوديد و مظهر گناه شما بود برداشته، در آتش انداختم، بعد آن را كوبيدم و بصورت غباری نرم درآورده، به داخل نهری كه از دل كوه جاری بود ريختم. 22 شما در تبعيره و مسا و قبروت هتاوه نيز خشم خداوند را برافروختيد. 23 در قادش برنيع وقتی كه خداوند به شما گفت به سرزمينی كه به شما داده است داخل شويد از او اطاعت ننموديد زيرا باور نكرديد كه او به شما كمک خواهد كرد. 24 آری، از اولين روزی كه شما را شناختم، عليه خداوند ياغيگری كرده‌ايد. 25 پس خداوند خواست شما را هلاک كند، ولی من چهل شبانه روز در برابر او به خاک افتادم 26 و التماس كرده، گفتم: «ای خداوند، قوم خود را نابود نكن. آنها ميراث تو هستند كه با قدرت عظيمت از مصر نجات يافتند. 27 خدمتگزارانت ابراهيم و اسحاق و يعقوب را به يادآور و از لجاجت و عصيان و گناه اين قوم چشم پوشی كن. 28 زيرا اگر آنها را از بين ببری مصريها خواهند گفت كه خداوند قادر نبود آنها را به سرزمينی كه به ايشان وعده داده بود برساند. آنها خواهند گفت كه خداوند ايشان را نابود كرد، چون ازايشان بيزار بود و آنها را به بيابان برد تا آنها را بكشد. 29 ای خداوند، آنها قوم تو و ميراث تو هستند كه آنها را با قدرت عظيم و دست توانای خود از مصر بيرون آوردی.»

Deuteronomy 9

New International Version

1 Hear, Israel: You are now about to cross the Jordan to go in and dispossess nations greater and stronger than you, with large cities that have walls up to the sky. 2 The people are strong and tall—Anakites! You know about them and have heard it said: “Who can stand up against the Anakites?” 3 But be assured today that the Lord your God is the one who goes across ahead of you like a devouring fire. He will destroy them; he will subdue them before you. And you will drive them out and annihilate them quickly, as the Lord has promised you. 4 After the Lord your God has driven them out before you, do not say to yourself, “The Lord has brought me here to take possession of this land because of my righteousness.” No, it is on account of the wickedness of these nations that the Lord is going to drive them out before you. 5 It is not because of your righteousness or your integrity that you are going in to take possession of their land; but on account of the wickedness of these nations, the Lord your God will drive them out before you, to accomplish what he swore to your fathers, to Abraham, Isaac and Jacob. 6 Understand, then, that it is not because of your righteousness that the Lord your God is giving you this good land to possess, for you are a stiff-necked people. 7 Remember this and never forget how you aroused the anger of the Lord your God in the wilderness. From the day you left Egypt until you arrived here, you have been rebellious against the Lord. 8 At Horeb you aroused the Lord’s wrath so that he was angry enough to destroy you. 9 When I went up on the mountain to receive the tablets of stone, the tablets of the covenant that the Lord had made with you, I stayed on the mountain forty days and forty nights; I ate no bread and drank no water. 10 The Lord gave me two stone tablets inscribed by the finger of God. On them were all the commandments the Lord proclaimed to you on the mountain out of the fire, on the day of the assembly. 11 At the end of the forty days and forty nights, the Lord gave me the two stone tablets, the tablets of the covenant. 12 Then the Lord told me, “Go down from here at once, because your people whom you brought out of Egypt have become corrupt. They have turned away quickly from what I commanded them and have made an idol for themselves.” 13 And the Lord said to me, “I have seen this people, and they are a stiff-necked people indeed! 14 Let me alone, so that I may destroy them and blot out their name from under heaven. And I will make you into a nation stronger and more numerous than they.” 15 So I turned and went down from the mountain while it was ablaze with fire. And the two tablets of the covenant were in my hands. 16 When I looked, I saw that you had sinned against the Lord your God; you had made for yourselves an idol cast in the shape of a calf. You had turned aside quickly from the way that the Lord had commanded you. 17 So I took the two tablets and threw them out of my hands, breaking them to pieces before your eyes. 18 Then once again I fell prostrate before the Lord for forty days and forty nights; I ate no bread and drank no water, because of all the sin you had committed, doing what was evil in the Lord’s sight and so arousing his anger. 19 I feared the anger and wrath of the Lord, for he was angry enough with you to destroy you. But again the Lord listened to me. 20 And the Lord was angry enough with Aaron to destroy him, but at that time I prayed for Aaron too. 21 Also I took that sinful thing of yours, the calf you had made, and burned it in the fire. Then I crushed it and ground it to powder as fine as dust and threw the dust into a stream that flowed down the mountain. 22 You also made the Lord angry at Taberah, at Massah and at Kibroth Hattaavah. 23 And when the Lord sent you out from Kadesh Barnea, he said, “Go up and take possession of the land I have given you.” But you rebelled against the command of the Lord your God. You did not trust him or obey him. 24 You have been rebellious against the Lord ever since I have known you. 25 I lay prostrate before the Lord those forty days and forty nights because the Lord had said he would destroy you. 26 I prayed to the Lord and said, “Sovereign Lord, do not destroy your people, your own inheritance that you redeemed by your great power and brought out of Egypt with a mighty hand. 27 Remember your servants Abraham, Isaac and Jacob. Overlook the stubbornness of this people, their wickedness and their sin. 28 Otherwise, the country from which you brought us will say, ‘Because the Lord was not able to take them into the land he had promised them, and because he hated them, he brought them out to put them to death in the wilderness.’ 29 But they are your people, your inheritance that you brought out by your great power and your outstretched arm.”

Deuteronomy 9

Священное Писание, Восточный перевод

1 Слушай, Исраил, ты переходишь через Иордан, чтобы войти в землю и выселить народы, которые больше и сильнее тебя, с большими городами, чьи стены до неба. 2 Люди те сильные и высокие – потомки Анака! Ты знаешь о них и слышал, как говорят: «Кто может противостоять потомкам Анака?» 3 Но будь уверен, Вечный, твой Бог, пойдёт перед тобой, подобно пожирающему огню. Он истребит их; Он покорит их тебе. А ты прогонишь и уничтожишь их, как обещал тебе Вечный. 4 После того, как Вечный, твой Бог, прогонит их от тебя, не говори себе: «За мою праведность Вечный привёл меня сюда, чтобы я завладел этой землёй». Нет, за нечестие этих народов Вечный прогонит их от тебя. 5 Не за праведность и чистоту своего сердца ты идёшь, чтобы овладеть их землёй, а за нечестие этих народов Вечный, твой Бог, прогонит их от тебя, чтобы исполнить то, о чём Он клялся твоим предкам Ибрахиму, Исхаку и Якубу. 6 Итак, пойми, что не за твою праведность Вечный, твой Бог, отдаёт тебе во владение эту благодатную землю, ведь ты – упрямый народ. 7 Помните и никогда не забывайте, как в пустыне вы вызывали гнев Вечного, вашего Бога. Со дня, когда вы покинули Египет, и до тех пор, как вы пришли сюда, вы были мятежниками против Вечного. 8 У горы Синай[1] вы так разгневали Вечного, что Он готов был истребить вас. 9 Когда я поднялся на гору, чтобы получить каменные плитки, плитки Священного Соглашения, которое Вечный заключил с вами, я провёл на горе сорок дней и сорок ночей; я не ел хлеба и не пил воды. 10 Вечный дал мне две каменные плитки, написанные рукой Всевышнего. На них были все повеления, которые Вечный объявил вам из пламени на горе, в день собрания. 11 Через сорок дней и сорок ночей Вечный дал мне две каменные плитки, плитки Священного Соглашения. 12 Вечный сказал мне: «Немедленно спускайся, потому что твой народ, который ты вывел из Египта, развратился. Они отвернулись от того, что Я повелел им, и сделали себе литого идола». 13 И Вечный сказал мне: «Я видел этот народ, и народ этот на самом деле упрямый! 14 Оставь Меня, Я истреблю их и сотру их имена из-под небес. А от тебя Я произведу народ сильнее и многочисленнее этого». 15 Я повернулся и спустился с горы, пылающей огнём. Две плитки Священного Соглашения были у меня в руках[2]. 16 Взглянув, я увидел, что вы согрешили против Вечного, вашего Бога; вы сделали себе литого идола в виде тельца; вы свернули с пути, который указал вам Вечный. 17 Я взял плитки, бросил их, и они разбились на куски у вас на глазах. 18 Затем я снова упал ниц перед Вечным, сорок дней и сорок ночей я не ел хлеба и не пил воды из-за греха, который вы совершили, сотворив зло в глазах Вечного и вызвав Его гнев. 19 Я боялся гнева и ярости Вечного, потому что Он так гневался на вас, что готов был вас истребить. Но Вечный внял мне и на этот раз. 20 И на Харуна Вечный гневался так, что готов был истребить его, но я молился и за Харуна. 21 А греховного идола, тельца, которого вы сделали, я взял и сжёг в огне. Я разбил его, стёр в порошок, мелкий, как пыль, и бросил в реку, которая текла с горы[3]. 22 А ещё вы гневали Вечного в Тавере[4], в Массе и в Киброт-Гаттааве. 23 И когда Вечный посылал вас из Кадеша-Барни, Он сказал: «Поднимитесь и захватите землю, которую Я отдал вам». Но вы взбунтовались против повеления Вечного, вашего Бога. Вы не доверились Ему и не послушались Его[5]. 24 Вы были мятежниками против Вечного с тех самых пор, как я узнал вас. 25 Сорок дней и сорок ночей я лежал перед Вечным, потому что Вечный сказал, что истребит вас. 26 Я молился Вечному и говорил: «Владыка, Вечный, не губи Свой народ, Своё собственное наследие, которое Ты вызволил Своей великой властью и вывел из Египта великой силой. 27 Вспомни Своих слуг Ибрахима, Исхака и Якуба. Не смотри на упрямство этого народа, на его нечестие и грех. 28 Иначе в стране, из которой Ты вывел нас, будут говорить: “Вечный вывел их, чтобы предать смерти в пустыне, потому что не смог привести их в землю, которую обещал им, и из-за ненависти к ним”. 29 Но они ведь – Твоё наследие, Твой народ, который Ты вывел Своей великой властью и силой».

Deuteronomy 9

中文和合本(简体)

1 以 色 列 阿 , 你 当 听 ! 你 今 日 要 过 约 但 河 , 进 去 赶 出 比 你 强 大 的 国 民 , 得 着 广 大 坚 固 、 高 得 顶 天 的 城 邑 。 2 那 民 是 亚 衲 族 的 人 , 又 大 又 高 , 是 你 所 知 道 的 ; 也 曾 听 见 有 人 指 着 他 们 说 : 谁 能 在 亚 衲 族 人 面 前 站 立 得 住 呢 ? 3 你 今 日 当 知 道 , 耶 和 华 ─ 你 的   神 在 你 前 面 过 去 , 如 同 烈 火 , 要 灭 绝 他 们 , 将 他 们 制 伏 在 你 面 前 。 这 样 , 你 就 要 照 耶 和 华 所 说 的 赶 出 他 们 , 使 他 们 速 速 灭 亡 。 4 耶 和 华 ─ 你 的   神 将 这 些 国 民 从 你 面 前 撵 出 以 後 , 你 心 里 不 可 说 : 耶 和 华 将 我 领 进 来 得 这 地 是 因 我 的 义 。 其 实 , 耶 和 华 将 他 们 从 你 面 前 赶 出 去 是 因 他 们 的 恶 。 5 你 进 去 得 他 们 的 地 , 并 不 是 因 你 的 义 , 也 不 是 因 你 心 里 正 直 , 乃 是 因 这 些 国 民 的 恶 , 耶 和 华 ─ 你 的   神 将 他 们 从 你 面 前 赶 出 去 , 又 因 耶 和 华 要 坚 定 他 向 你 列 祖 亚 伯 拉 罕 、 以 撒 、 雅 各 起 誓 所 应 许 的 话 。 6 你 当 知 道 , 耶 和 华 ─ 你   神 将 这 美 地 赐 你 为 业 , 并 不 是 因 你 的 义 ; 你 本 是 硬 着 颈 项 的 百 姓 。 7 你 当 记 念 不 忘 , 你 在 旷 野 怎 样 惹 耶 和 华 ─ 你   神 发 怒 。 自 从 你 出 了 埃 及 地 的 那 日 , 直 到 你 们 来 到 这 地 方 , 你 们 时 常 悖 逆 耶 和 华 。 8 你 们 在 何 烈 山 又 惹 耶 和 华 发 怒 ; 他 恼 怒 你 们 , 要 灭 绝 你 们 。 9 我 上 了 山 , 要 领 受 两 块 石 版 , 就 是 耶 和 华 与 你 们 立 约 的 版 。 那 时 我 在 山 上 住 了 四 十 昼 夜 , 没 有 吃 饭 , 也 没 有 喝 水 。 10 耶 和 华 把 那 两 块 石 版 交 给 我 , 是   神 用 指 头 写 的 。 版 上 所 写 的 是 照 耶 和 华 在 大 会 的 日 子 、 在 山 上 、 从 火 中 对 你 们 所 说 的 一 切 话 。 11 过 了 四 十 昼 夜 , 耶 和 华 把 那 两 块 石 版 , 就 是 约 版 , 交 给 我 。 12 对 我 说 : 你 起 来 , 赶 快 下 去 ! 因 为 你 从 埃 及 领 出 来 的 百 姓 已 经 败 坏 了 自 己 ; 他 们 快 快 的 偏 离 了 我 所 吩 咐 的 道 , 为 自 己 铸 成 了 偶 像 。 13 耶 和 华 又 对 我 说 : 我 看 这 百 姓 是 硬 着 颈 项 的 百 姓 。 14 你 且 由 着 我 , 我 要 灭 绝 他 们 , 将 他 们 的 名 从 天 下 涂 抹 , 使 你 的 後 裔 比 他 们 成 为 更 大 更 强 的 国 。 15 於 是 我 转 身 下 山 , 山 被 火 烧 着 , 两 块 约 版 在 我 两 手 之 中 。 16 我 一 看 见 你 们 得 罪 了 耶 和 华 ─ 你 们 的   神 , 铸 成 了 牛 犊 , 快 快 的 偏 离 了 耶 和 华 所 吩 咐 你 们 的 道 , 17 我 就 把 那 两 块 版 从 我 手 中 扔 下 去 , 在 你 们 眼 前 摔 碎 了 。 18 因 你 们 所 犯 的 一 切 罪 , 行 了 耶 和 华 眼 中 看 为 恶 的 事 , 惹 他 发 怒 , 我 就 像 从 前 俯 伏 在 耶 和 华 面 前 四 十 昼 夜 , 没 有 吃 饭 , 也 没 有 喝 水 。 19 我 因 耶 和 华 向 你 们 大 发 烈 怒 , 要 灭 绝 你 们 , 就 甚 害 怕 ; 但 那 次 耶 和 华 又 应 允 了 我 。 20 耶 和 华 也 向 亚 伦 甚 是 发 怒 , 要 灭 绝 他 ; 那 时 我 又 为 亚 伦 祈 祷 。 21 我 把 那 叫 你 们 犯 罪 所 铸 的 牛 犊 用 火 焚 烧 , 又 捣 碎 磨 得 很 细 , 以 至 细 如 灰 尘 , 我 就 把 这 灰 尘 撒 在 从 山 上 流 下 来 的 溪 水 中 。 22 你 们 在 他 备 拉 、 玛 撒 、 基 博 罗 哈 他 瓦 又 惹 耶 和 华 发 怒 。 23 耶 和 华 打 发 你 们 离 开 加 低 斯 巴 尼 亚 , 说 : 你 们 上 去 得 我 所 赐 给 你 们 的 地 。 那 时 你 们 违 背 了 耶 和 华 ─ 你 们   神 的 命 令 , 不 信 服 他 , 不 听 从 他 的 话 。 24 自 从 我 认 识 你 们 以 来 , 你 们 常 常 悖 逆 耶 和 华 。 25 我 因 耶 和 华 说 要 灭 绝 你 们 , 就 在 耶 和 华 面 前 照 旧 俯 伏 四 十 昼 夜 。 26 我 祈 祷 耶 和 华 说 : 主 耶 和 华 阿 , 求 你 不 要 灭 绝 你 的 百 姓 。 他 们 是 你 的 产 业 , 是 你 用 大 力 救 赎 的 , 用 大 能 从 埃 及 领 出 来 的 。 27 求 你 记 念 你 的 仆 人 亚 伯 拉 罕 、 以 撒 、 雅 各 , 不 要 想 念 这 百 姓 的 顽 梗 、 邪 恶 、 罪 过 , 28 免 得 你 领 我 们 出 来 的 那 地 之 人 说 , 耶 和 华 因 为 不 能 将 这 百 姓 领 进 他 所 应 许 之 地 , 又 因 恨 他 们 , 所 以 领 他 们 出 去 , 要 在 旷 野 杀 他 们 。 29 其 实 他 们 是 你 的 百 姓 , 你 的 产 业 , 是 你 用 大 能 和 伸 出 来 的 膀 臂 领 出 来 的 。