Website too slow? Load as basic HTML.

Exodus 22

Lutherbibel 2017

1 Wenn ein Dieb ergriffen wird beim Einbruch und wird dabei geschlagen, dass er stirbt, so liegt keine Blutschuld vor. 2 War aber schon die Sonne aufgegangen, so liegt Blutschuld vor. Es soll aber ein Dieb wiedererstatten; hat er nichts, so verkaufe man ihn um den Wert des Gestohlenen. 3 Findet man bei ihm das Gestohlene lebendig, sei es Rind, Esel oder Schaf, so soll er's zweifach erstatten. 4 Wenn jemand in einem Acker oder Weinberg Schaden anrichtet, weil er sein Vieh das Feld eines andern abweiden lässt, so soll er's mit dem Besten seines Ackers und Weinberges erstatten. 5 Wenn ein Feuer ausbricht und ergreift die Dornen und verbrennt einen Garbenhaufen oder das Getreide, das noch steht, oder den Acker, so soll Ersatz leisten, wer das Feuer angezündet hat. 6 Wenn jemand seinem Nächsten Geld oder Gegenstände zu verwahren gibt und es wird ihm aus seinem Hause gestohlen: findet man den Dieb, so soll er's zweifach erstatten; 7 findet man aber den Dieb nicht, so soll der Herr des Hauses vor Gott treten, ob er nicht etwa seine Hand an seines Nächsten Habe gelegt hat. 8 Wenn einer den andern einer Veruntreuung beschuldigt, es handle sich um Rind oder Esel oder Schaf oder Kleider oder um etwas, was sonst noch verloren gegangen ist, von dem einer sagt: Ja, das ist es!, so soll beider Sache vor Gott kommen. Wen Gott für schuldig erklärt, der soll's seinem Nächsten zweifach erstatten. 9 Wenn jemand seinem Nächsten einen Esel oder ein Rind oder ein Schaf oder irgendein Stück Vieh in Obhut gibt und es stirbt ihm oder kommt zu Schaden oder wird ihm weggetrieben, ohne dass es jemand sieht, 10 so soll es unter ihnen zum Eid vor dem HERRN kommen, ob er nicht etwa seine Hand an seines Nächsten Habe gelegt hat, und der Besitzer soll es hinnehmen, sodass jener nicht Ersatz zu leisten braucht. 11 Stiehlt es ihm aber ein Dieb, so soll er's dem Besitzer ersetzen. 12 Wird es zerrissen, so soll er es zum Zeugnis herbeibringen und nicht ersetzen. 13 Wenn es jemand von seinem Nächsten leiht und es kommt zu Schaden oder stirbt, wenn der Besitzer nicht dabei ist, so soll er's ersetzen. 14 Ist der Besitzer dabei, soll er's nicht ersetzen. Ist er aber Tagelöhner, wird's von seinem Lohn genommen. 15 Wenn jemand eine Jungfrau beredet, die noch nicht verlobt ist, und schläft bei ihr, so soll er den Brautpreis für sie geben und sie zur Frau nehmen. 16 Weigert sich aber ihr Vater, sie ihm zu geben, so soll er Geld darwägen, soviel einer Jungfrau als Brautpreis gebührt. 17 Eine Zauberin sollst du nicht am Leben lassen. 18 Wer einem Vieh beiwohnt, der soll des Todes sterben. 19 Wer den Göttern opfert und nicht dem HERRN allein, der soll dem Bann verfallen. 20 Einen Fremdling sollst du nicht bedrücken und bedrängen; denn ihr seid auch Fremdlinge in Ägyptenland gewesen. 21 Ihr sollt Witwen und Waisen nicht bedrücken. 22 Wirst du sie bedrücken und werden sie zu mir schreien, so werde ich ihr Schreien erhören. 23 Dann wird mein Zorn entbrennen, dass ich euch mit dem Schwert töte und eure Frauen zu Witwen und eure Kinder zu Waisen werden. 24 Wenn du Geld verleihst an einen aus meinem Volk, an einen Armen neben dir, so sollst du an ihm nicht wie ein Wucherer handeln; ihr sollt keinerlei Zinsen von ihm nehmen. 25 Wenn du den Mantel deines Nächsten zum Pfande nimmst, sollst du ihn wiedergeben, ehe die Sonne untergeht, 26 denn sein Mantel ist seine einzige Decke auf der bloßen Haut; worin soll er sonst schlafen? Wird er aber zu mir schreien, so werde ich ihn erhören; denn ich bin gnädig. 27 Gott sollst du nicht lästern, und einem Obersten in deinem Volk sollst du nicht fluchen. 28 Den Ertrag deines Feldes und den Überfluss deines Weinberges sollst du nicht zurückhalten. Deinen ersten Sohn sollst du mir geben. 29 So sollst du auch tun mit deinem Stier und deinem Kleinvieh. Sieben Tage lass es bei seiner Mutter sein, am achten Tage sollst du es mir geben. 30 Ihr sollt mir heilige Leute sein; darum sollt ihr kein Fleisch essen, das auf dem Felde von Tieren zerrissen ist, sondern es vor die Hunde werfen.

Exodus 22

Ketab El Hayat

1 وَإِذَا سَرَقَ إِنْسَانٌ ثَوْراً أَوْ خَرُوفاً وَذَبَحَهُ أَوْ بَاعَهُ، فَعَلَيْهِ أَنْ يُعَوِّضَ صَاحِبَ الثَّوْرِ بِخَمْسَةِ ثِيرَانٍ، وَصَاحِبَ الْخَرُوفِ بِأَرْبَعَةٍ مِنَ الْغَنَمِ. 2 إِذَا ضُبِطَ السَّارِقُ وَهُوَ يَنْقُبُ لَيْلاً وَضُرِبَ فَمَاتَ، يَذْهَبُ دَمُهُ هَدْراً. 3 وَلَكِنْ إِنْ ضُبِطَ بَعْدَ شُرُوقِ الشَّمْسِ وَهُوَ يَنْقُبُ وَضُرِبَ حَتَّى قُتِلَ، يَكُونُ الضَّارِبُ مُطَالَباً بِدَمِهِ. عَلَى اللِّصِّ أَنْ يَدْفَعَ تَعْوِيضاً. إِنْ كَانَ مُعْدِماً، يُبَاعُ بِسَرِقَتِهِ. 4 وَإِذَا وُجِدَ الْحَيَوَانُ الْمَسْرُوقُ حَيّاً فِي حَوْزَتِهِ، ثَوْراً كَانَ أَمْ حِمَاراً أَمْ خَرُوفاً، يُعَوِّضُ السَّارِقُ بِمِثْلَيْنِ.  5 إِذَا سَرَّحَ إِنْسَانٌ بَهَائِمَهُ لِتَرْعَى فِي حَقْلِ جَارِهِ أَوِ كَرْمِهِ، فَعَلَيْهِ أَنْ يُعَوِّضَ صَاحِبَ الْحَقْلِ أَوِ الْكَرْمِ مِنْ أَجْوَدِ نِتَاجِ حَقْلِهِ أَوْ كَرْمِهِ. 6 إذَا انْدَلَعَتْ نَارٌ وَامْتَدَّتْ مِنَ الشَّوْكِ إِلَى أَكْدَاسِ الْقَمْحِ أَوِ السَّنَابِلِ النَّامِيَةِ أَوْ مَزْرُوعَاتِ الْحُقُولِ، فَعَلَى مَنْ أَوْقَدَ النَّارَ أَنْ يُعَوِّضَ الْخَسَارَةَ. 7 إذَا أَوْدَعَ إِنْسَانٌ صَاحِبَهُ فِضَّةً أَوْ أَمْتِعَةً أَمَانَةً، ثُمَّ سُرِقَتْ مِنْ بَيْتِ صَاحِبِهِ، فَعَلَى السَّارِقِ إِذَا اكْتُشِفَ أَمْرُهُ أَنْ يَدْفَعَ ضِعْفَيْ قِيمَةِ الْمَسْرُوقِ كَتَعْوِيضٍ. 8 وَلَكِنْ إِذَا لَمْ يُقْبَضْ عَلَى اللِّصِّ، يَمْثُلُ صَاحِبُ الْبَيْتِ أَمَامَ الْقُضَاةِ لِيُقَرِّ رُوا إنْ كَانَ هُوَ الَّذِي امْتَدَّتْ يَدُهُ إِلَى أَمْتِعَةِ صَاحِبِهِ. 9 فِي كُلِّ قَضِيَّةِ حِيَازَةٍ غَيْرِ شَرْعِيَّةٍ سَوَاءَ أَكَانَتْ مُتَعَلِّقَةً بِثَوْبٍ أَمْ حِمَارٍ أَمْ خَرُوفٍ أَمْ ثَوْرٍ أَمْ أَيِّ شَيْءٍ مَفْقُودٍ، يَدَّعِي شَخْصٌ مَا أَنَّهُ يمْلِكُهُ، يَمْثُلُ الطَّرَفَانِ الْمُتَنَازِعَانِ أَمَامَ الْقُضَاةِ، وَمَنْ يَحْكُمُ عَلَيْهِ الْقُضَاةُ بِالذَّنْبِ يُعَوِّضُ صَاحِبَهُ بِمِثْلَيْنِ. 10 إِذَا أَوْدَعَ إِنْسَانٌ ثَوْراً أَوْ حِمَاراً أَوْ بَهِيمَةً أَمَانَةً، فَمَاتَ أَوْ تَأَذَّى أَوْ سُرِقَ فِي غَفْلَةٍ. 11 يَحْلِفُ صَاحِبُ الْبَيْتِ بِالرَّبِّ أَنَّهُ لَمُ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى مِلْكِ جَارِهِ، فَيَقْبَلُ مِنْهُ صَاحِبُهُ الْيَمِينَ وَلاَ يَأْخُذُ تَعْوِيضاً. 12 وَلَكِنْ إِنْ سُرِقَ مِنْهُ بِفِعْلِ الْإِهْمَالِ فَعَلَيْهِ أَنْ يُعَوِّضَ صَاحِبَهُ. 13 أَمَّا إِذَا افْتُرِسَ فَعَلَيْهِ أَنْ يَأْتِيَ بِأَشْلائِهِ شَهَادَةً عَلَى ذَلِكَ، وَلاَ يُطَالَبُ بِالتَّعْوِيضِ عَنِ الْحَيَوَانِ الْمُفْتَرَسِ. 14 إِذَا اسْتَعَارَ إِنْسَانٌ مِنْ صَاحِبِهِ شَيْئاً فَانْكَسَرَ أَوْ مَاتَ فِي غِيَابِ صَاحِبِهِ، يَدْفَعُ المُسْتَعِيرُ تَعْوِيضاً. 15 لَكِنْ إِنْ كَانَ صَاحِبُ الْحَيَوَانِ حَاضِراً، فَلاَ يَدْفَعُ الْمُسْتَعِيرُ تَعْوِيضاً. أَمَّا إِذَا كَانَ الْحَيَوَانُ أَوِ الشَّيْءُ مُسْتَأْجَراً، فَتُغَطِّي الأُجْرَةُ الْمَدْفُوعَةُ قِيمَةَ الْخَسَارَةِ.  16 إِذَا رَاوَدَ رَجُلٌ عَذْرَاءَ غَيْرَ مَخْطُوبَةٍ، وَعَاشَرَهَا، يَدْفَعُ مَهْرَهَا وَيَتَزَوَّجُهَا، 17 وَإِنْ أَبَى وَالِدُهَا قَطْعِيّاً أَنْ يُزَوِّجَهَا مِنْهُ، يَتَحَتَّمْ عَلَيْهِ أَيْضاً أَنْ يَدْفَعَ لَهُ مَهْرَ العَذَارَى. 18 لاَ تَدَعْ سَاحِرَةً تَعِيشُ. 19 كُلُّ مَنْ ضَاجَعَ بَهِيمَةً حَتْماً يُقْتَلُ. 20 مَنْ يُقَرِّبْ ذَبَائِحَ لِآلِهَةٍ غَيْرِ الرَّبِّ وَحْدَهُ، يُبَدْ.  21 لاَ تَضْطَهِدْ غَرِيباً وَلاَ تُضَايِقْهُ، فَقَدْ كُنْتُمْ غُرَبَاءَ فِي دِيَارِ مِصْرَ. 22 لاَ تُسِئْ إِلَى أَرْمَلَةٍ أَوْ يَتِيمٍ، 23 لأَ نَّكَ إِنْ أَسَأْتَ إِلَيْهِمَا وَصَرَخَا إِلَيَّ أَسْمَعْ صُرَاخَهُمَا، 24 فَيَحْتَدِمُ غَضَبِي وَأَقْتُلُكُمْ بِالسَّيْفِ، فَتُصْبِحُ زَوْجَاتُكُمْ أَرَامِلَ وَأَوْلاَدُكُمْ يَتَامَى. 25 إِنْ أَقْرَضْتَ فَقِيراً مِنْ شَعْبِيَ الْمُقِيمِ عِنْدَكَ فَلاَ تُعَامِلْهُ كَالْمُرَابيِ، وَلاَ تَتَقَاضَ مِنْهُ فَائِدَةً. 26 إِذَا اسْتَرْهَنْتَ ثَوْبَ صَاحِبِكَ لِقَاءَ دَيْنٍ، فَرُدَّهُ إِلَيْهِ عِنْدَ مَغِيبِ الشَّمْسِ، 27 لأَنَّ ذَلِكَ الثَّوْبَ هُوَ ثَوْبُهُ الَّذِي يَقِي بِهِ بَدَنَهُ، وَإِلاَ فَبِأَيِّ شَيْءٍ يَنَامُ؟ إِذَا صَرَخَ إِلَيَّ أَسْمَعُهُ لأَنِّي رَحِيمٌ.  28 لاَ تَشْتِمِ الْقُضَاةَ وَلاَ تَلْعَنْ رُؤَسَاءَ شَعْبِكَ. 29 لاَ تُؤَخِّرْ تَقْدِيمَ بَاكُورَةِ مَحْصُولِ بَيْدَرِكَ وَمَعْصَرَتِكَ، وَأَعْطِنِي أَبْكَارَ بَنِيكَ. 30 وَكَذَلِكَ تَفْعَلُ بِبَقَرِكَ وَغَنَمِكَ. سَبْعَةَ أَيَّامٍ تُبْقِي الْبِكْرَ مَعَ أُمِّهِ، وَفِي يَوْمِهِ الثَّامِنِ تُقَدِّمُهُ لِي. 31 وَتَكُونُونَ لِي شَعْباً مُقَدَّساً. لاَ تَأْكُلُوا لَحْمَ فَرِيسَةٍ فِي الصَّحْرَاءِ، بَلِ اطْرَحُوهُ طَعَاماً لِلْكِلاَبِ.

Exodus 22

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 «اگر كسی گاو يا گوسفندی را بدزدد و بفروشد يا سرببرد بايد بعوض گاوی كه دزديده پنج گاو و بعوض گوسفند، چهار گوسفند پس بدهد. 2-4 اگر از عهده‌ء پرداخت كامل غرامت برنيايد، در قبال اين غرامت به غلامی فروخته شود. اگر دزد در حين دزديدن گاو، گوسفند و يا الاغ دستگير شود بايد دو برابر ارزش حيوان دزديده شده جريمه بدهد. اگر دزد به هنگام شب در حين عمل دزدی كشته شود، كسی كه او را كشته است مجرم شناخته نمی‌شود، اما اگر اين قتل در روز واقع شود كسی كه او را كشته مجرم است. 5 «اگر كسی چارپايان خود را عمداً به داخل تاكستان شخص ديگری رها كند، و يا آنها را در مزرعه‌ء شخص ديگری بچراند، بايد از بهترين محصول خود، برابر خسارت وارده به صاحب تاكستان يا مزرعه غرامت بپردازد. 6 «اگر كسی در مزرعه‌اش آتشی روشن كند و آتش به مزرعه‌ء شخص ديگری سرايت نمايد و بافه‌ها يا محصول درو نشده و يا تمام مزرعهٔ او را بسوزاند، آنكه آتش را افروخته است بايد غرامت تمام خسارات وارده را بپردازد. 7 «اگر كسی پول يا شی‌ای را پيش شخصی به امانت گذاشت و آن امانت دزديده شد، اگر دزد دستگير شود بايد دو برابر آنچه را كه دزديده است عوض دهد. 8 ولی اگر دزد گرفتار نشود، آنوقت شخص امانتدار را نزد قضات[1] ببرند تا معلوم شود آيا خود او در امانت خيانت كرده است يا نه. 9 «هر گاه گاو، گوسفند، الاغ، لباس و يا هر چيز ديگری گم شود و صاحبش ادعا كند كه گمشده‌ء او پيش فلان شخص است، ولی آن شخص انكار كند، بايد هر دو به حضور قضات بيايند و كسی كه مقصر شناخته شد دو برابر مالی كه دزديده شده، تاوان دهد. 10 «اگر كسی گاو يا الاغ يا گوسفند يا هر حيوان ديگری را به دست همسايه به امانت بسپارد و آن حيوان بميرد، يا آسيب ببيند، و يا غارت شود و شاهدی در بين نباشد، 11 آن همسايه بايد سوگند بخورد كه آن را ندزديده است و صاحب مال بايد سوگند او را بپذيرد و از گرفتن تاوان مال، خودداری كند. 12 ولی اگر حيوان يا مال امانتی از نزد امانتدار دزديده شود، امانتدار بايد به صاحب مال غرامت دهد. 13 اگر احياناً جانوری وحشی آن را دريده باشد، شخص امانتدار بايد لاشهٔ دريده شده را برای اثبات اين امر نشان دهد، كه در اينصورت غرامت گرفته نمی‌شود. 14 «اگر كسی حيوانی را از همسايه‌ء خود قرض بگيرد و آن حيوان آسيب ببيند يا كشته شود، و صاحبش هم در آن زمان در آنجا حاضر نبوده باشد، قرض گيرنده بايد عوض آن حيوان را بدهد. 15 اما اگر صاحبش در آنجا حاضر بوده باشد، احتياجی به پرداخت تاوان نيست. اگر حيوان كرايه شده باشد همان كرايه، غرامت را نيز شامل می‌شود. 16 «اگر مردی، دختر باكره‌ای را كه هنوز نامزد نشده اغفال كند، بايد مهريه‌ء دختر را پرداخته، او را به عقد خود در آورد. 17 ولی اگر پدر دختر با اين ازدواج راضی نباشد، آن مرد بايد فقط مهريهٔ تعيين شده را به او بپردازد. 18 «زنی كه جادوگری كند، بايد كشته شود. 19 «هر انسانی كه با حيوانی نزديكی نمايد، بايد كشته شود. 20 «اگر كسی برای خدايی ديگر، غير از خداوند قربانی كند، بايد كشته شود. 21 «به شخص غريب ظلم نكنيد. به ياد آوريد كه شما نيز در سرزمين مصر غريب بوديد. 22 «از بيوه زن و يتيم بهره‌كشی نكنيد. 23 اگر بر آنها ظلمی روا داريد و ايشان پيش من فرياد برآورند، من به داد آنها می‌رسم، 24 و بر شما خشمگين شده، شما را به دست دشمنان هلاک خواهم نمود تا زنان شما بيوه شوند و فرزندانتان يتيم گردند. 25 «اگر به يكی از افراد قوم خود كه محتاج باشد، پول قرض دادی، مثل يک رباخوار رفتار نكن و از او سود نگير. 26 اگر لباس او را گرو گرفتی، قبل از غروب آفتاب آن را به او پس بده، 27 چون ممكن است آن لباس تنها پوشش او برای خوابيدن باشد. اگر آن لباس را به او پس ندهی و او پيش من ناله كند من به داد او خواهم رسيد، زيرا خدايی كريم هستم. 28 «به خدا كفر نگو[2] و به رهبران قوم خود لعنت نفرست. 29 «نوبر غلات و عصير انگور خود را به موقع بحضور من بياور. «برای پسر ارشد خود، عوض بده. 30 «نخست زاده‌های نر گاوان و گوسفندان خود را به من بده. بگذار اين نخست‌زاده‌ها يک هفته پيش مادرشان بمانند و در روز هشتم آنها را به من بده. 31 «شما قوم مقدس من هستيد، پس گوشت حيوانی را كه بوسيله جانور وحشی دريده شده، نخوريد؛ آن را پيش سگان بيندازيد.

Exodus 22

New International Version

1 “Whoever steals an ox or a sheep and slaughters it or sells it must pay back five head of cattle for the ox and four sheep for the sheep. 2 “If a thief is caught breaking in at night and is struck a fatal blow, the defender is not guilty of bloodshed; 3 but if it happens after sunrise, the defender is guilty of bloodshed. “Anyone who steals must certainly make restitution, but if they have nothing, they must be sold to pay for their theft. 4 If the stolen animal is found alive in their possession—whether ox or donkey or sheep—they must pay back double. 5 “If anyone grazes their livestock in a field or vineyard and lets them stray and they graze in someone else’s field, the offender must make restitution from the best of their own field or vineyard. 6 “If a fire breaks out and spreads into thornbushes so that it burns shocks of grain or standing grain or the whole field, the one who started the fire must make restitution. 7 “If anyone gives a neighbor silver or goods for safekeeping and they are stolen from the neighbor’s house, the thief, if caught, must pay back double. 8 But if the thief is not found, the owner of the house must appear before the judges, and they must[1] determine whether the owner of the house has laid hands on the other person’s property. 9 In all cases of illegal possession of an ox, a donkey, a sheep, a garment, or any other lost property about which somebody says, ‘This is mine,’ both parties are to bring their cases before the judges.[2] The one whom the judges declare[3] guilty must pay back double to the other. 10 “If anyone gives a donkey, an ox, a sheep or any other animal to their neighbor for safekeeping and it dies or is injured or is taken away while no one is looking, 11 the issue between them will be settled by the taking of an oath before the Lord that the neighbor did not lay hands on the other person’s property. The owner is to accept this, and no restitution is required. 12 But if the animal was stolen from the neighbor, restitution must be made to the owner. 13 If it was torn to pieces by a wild animal, the neighbor shall bring in the remains as evidence and shall not be required to pay for the torn animal. 14 “If anyone borrows an animal from their neighbor and it is injured or dies while the owner is not present, they must make restitution. 15 But if the owner is with the animal, the borrower will not have to pay. If the animal was hired, the money paid for the hire covers the loss. 16 “If a man seduces a virgin who is not pledged to be married and sleeps with her, he must pay the bride-price, and she shall be his wife. 17 If her father absolutely refuses to give her to him, he must still pay the bride-price for virgins. 18 “Do not allow a sorceress to live. 19 “Anyone who has sexual relations with an animal is to be put to death. 20 “Whoever sacrifices to any god other than the Lord must be destroyed.[4] 21 “Do not mistreat or oppress a foreigner, for you were foreigners in Egypt. 22 “Do not take advantage of the widow or the fatherless. 23 If you do and they cry out to me, I will certainly hear their cry. 24 My anger will be aroused, and I will kill you with the sword; your wives will become widows and your children fatherless. 25 “If you lend money to one of my people among you who is needy, do not treat it like a business deal; charge no interest. 26 If you take your neighbor’s cloak as a pledge, return it by sunset, 27 because that cloak is the only covering your neighbor has. What else can they sleep in? When they cry out to me, I will hear, for I am compassionate. 28 “Do not blaspheme God[5] or curse the ruler of your people. 29 “Do not hold back offerings from your granaries or your vats.[6] “You must give me the firstborn of your sons. 30 Do the same with your cattle and your sheep. Let them stay with their mothers for seven days, but give them to me on the eighth day. 31 “You are to be my holy people. So do not eat the meat of an animal torn by wild beasts; throw it to the dogs.

Exodus 22

Священное Писание, Восточный перевод

1 Если кто-то украдёт вола или овцу и зарежет их или продаст, он заплатит пять волов за вола и четыре овцы за овцу. 2-4 Вор должен возместить украденное. Если у него ничего нет, пусть его продадут в рабство, чтобы возместить украденное. Если краденый скот будет найден у него, то всё равно, вол это, осёл или овца, он заплатит вдвое.Если вора застигнут при взломе и изобьют так, что он умрёт, то тот, кто его бил, не виноват в убийстве. Но если это случится после восхода солнца, он виноват. 5 Если кто-то потравит чужое поле или виноградник, пустив скотину на чужое поле, он возместит за потраву лучшим урожаем со своего поля или виноградника. 6 Если загорится огонь и, охватив терновые кусты, спалит скирды или несжатое зерно в поле, то тот, кто пустил огонь, возместит за сгоревшее. 7 Если кто-то отдаст другому на хранение серебро или вещи, и их украдут из дома поручившегося, то вор, если его поймают, заплатит вдвое. 8 Но если вора не найдут, поручившийся должен предстать перед судьями[1] и поклясться, что не посягал на чужое добро. 9 При всяком споре о праве на имущество, будь то вол, осёл, овца, одежда или другое пропавшее имущество, о котором кто-то говорит: «Это моё», – обе стороны должны представить дело судьям. Тот, кого судьи объявят[2] неправым, заплатит истцу вдвое. 10 Если кто-то отдаст осла, вола, овцу или другую скотину на хранение, и она умрёт, или будет покалечена, или угнана, когда никто не видит, 11 его спор с ответчиком будет решён клятвой перед Вечным, что ответчик не посягал на чужое добро. Истец должен принять клятву, и возмещения не будет. 12 Но если скотину у ответчика украли, он должен возместить истцу за украденное. 13 Если скотину растерзали дикие звери, пусть ответчик принесёт труп животного для доказательства. Тогда он не будет возмещать убытки за растерзанное животное. 14 Если кто-то возьмёт скотину взаймы, а она получит увечье или умрёт, когда хозяина не будет рядом, он должен возместить. 15 Но если хозяин будет в тот момент рядом, то тот, кто её взял взаймы, не будет платить. Если скотина была взята внаём, пусть потерю покроет плата за наём. 16 Если человек соблазнит девушку, которая не давала обещания выйти замуж, и переспит с ней, он должен заплатить свадебный выкуп, и она станет его женой. 17 Если отец откажется отдать её ему, он всё равно должен заплатить выкуп, какой полагается за девушку. 18 Не оставляй в живых колдунью. 19 Всех, кто совокупляется с животным, следует предать смерти. 20 Всех, кто приносит жертвы иному богу, кроме Вечного, следует истребить. 21 Не притесняйте поселенцев, не угнетайте их: вы сами были поселенцами в Египте. 22 Не притесняйте вдов и сирот. 23 Если вы будете делать это, они призовут на помощь Меня, и Я непременно услышу. 24 Мой гнев вспыхнет, и Я убью вас мечом. Ваши жены сами станут вдовами, а дети – сиротами. 25 Если даёте взаймы бедняку из Моего народа, не будьте как ростовщики – не налагайте процентов. 26 Если возьмёте у кого-то в залог одежду, верните её к закату: 27 может быть, у него нет другой одежды. В чём ему спать? Когда он взмолится ко Мне, Я услышу, потому что Я милостив. 28 Не оскорбляйте Всевышнего, и не проклинайте правителей[3] вашего народа. 29 Не медлите совершать приношения из ваших амбаров и кувшинов.Отдавайте Мне выкуп за первенцев из сыновей. 30 Отдавайте Мне первородное из крупного и мелкого скота. Пусть животные остаются семь дней с матерью, а на восьмой день отдавайте их Мне. 31 Будьте Моим святым народом: не ешьте мясо животного, растерзанного дикими зверями. Бросьте его собакам.

Exodus 22

中文和合本(简体)

1 人 若 偷 牛 或 羊 , 无 论 是 宰 了 , 是 卖 了 , 他 就 要 以 五 牛 赔 一 牛 , 四 羊 赔 一 羊 。 2 人 若 遇 见 贼 挖 窟 窿 , 把 贼 打 了 , 以 至 於 死 , 就 不 能 为 他 有 流 血 的 罪 。 3 若 太 阳 已 经 出 来 , 就 为 他 有 流 血 的 罪 。 贼 若 被 拿 , 总 要 赔 还 。 若 他 一 无 所 有 , 就 要 被 卖 , 顶 他 所 偷 的 物 。 4 若 他 所 偷 的 , 或 牛 , 或 驴 , 或 羊 , 仍 在 他 手 下 存 活 , 他 就 要 加 倍 赔 还 。 5 人 若 在 田 间 或 在 葡 萄 园 里 放 牲 畜 , 任 凭 牲 畜 上 别 人 的 田 里 去 吃 , 就 必 拿 自 己 田 间 上 好 的 和 葡 萄 园 上 好 的 赔 还 。 6 若 点 火 焚 烧 荆 棘 , 以 致 将 别 人 堆 积 的 禾 捆 , 站 着 的 禾 稼 , 或 是 田 园 , 都 烧 尽 了 , 那 点 火 的 必 要 赔 还 。 7 人 若 将 银 钱 或 家 具 交 付 邻 舍 看 守 , 这 物 从 那 人 的 家 被 偷 去 , 若 把 贼 找 到 了 , 贼 要 加 倍 赔 还 ; 8 若 找 不 到 贼 , 那 家 主 必 就 近 审 判 官 , 要 看 看 他 拿 了 原 主 的 物 件 没 有 。 9 两 个 人 的 案 件 , 无 论 是 为 甚 麽 过 犯 , 或 是 为 牛 , 为 驴 , 为 羊 , 为 衣 裳 , 或 是 为 甚 麽 失 掉 之 物 , 有 一 人 说 : 这 是 我 的 , 两 造 就 要 将 案 件 禀 告 审 判 官 , 审 判 官 定 谁 有 罪 , 谁 就 要 加 倍 赔 还 。 10 人 若 将 驴 , 或 牛 , 或 羊 , 或 别 的 牲 畜 , 交 付 邻 舍 看 守 , 牲 畜 或 死 , 或 受 伤 , 或 被 赶 去 , 无 人 看 见 , 11 那 看 守 的 人 要 凭 着 耶 和 华 起 誓 , 手 里 未 曾 拿 邻 舍 的 物 , 本 主 就 要 罢 休 , 看 守 的 人 不 必 赔 还 。 12 牲 畜 若 从 看 守 的 那 里 被 偷 去 , 他 就 要 赔 还 本 主 ; 13 若 被 野 兽 撕 碎 , 看 守 的 要 带 来 当 作 证 据 , 所 撕 的 不 必 赔 还 。 14 人 若 向 邻 舍 借 甚 麽 , 所 借 的 或 受 伤 , 或 死 , 本 主 没 有 同 在 一 处 , 借 的 人 总 要 赔 还 ; 15 若 本 主 同 在 一 处 , 他 就 不 必 赔 还 ; 若 是 雇 的 , 也 不 必 赔 还 , 本 是 为 雇 价 来 的 。 16 人 若 引 诱 没 有 受 聘 的 处 女 , 与 他 行 淫 , 他 总 要 交 出 聘 礼 , 娶 他 为 妻 。 17 若 女 子 的 父 亲 决 不 肯 将 女 子 给 他 , 他 就 要 按 处 女 的 聘 礼 , 交 出 钱 来 。 18 行 邪 术 的 女 人 , 不 可 容 他 存 活 。 19 凡 与 兽 淫 合 的 , 总 要 把 他 治 死 。 20 祭 祀 别   神 , 不 单 单 祭 祀 耶 和 华 的 , 那 人 必 要 灭 绝 。 21 不 可 亏 负 寄 居 的 , 也 不 可 欺 压 他 , 因 为 你 们 在 埃 及 地 也 作 过 寄 居 的 。 22 不 可 苦 待 寡 妇 和 孤 儿 ; 23 若 是 苦 待 他 们 一 点 , 他 们 向 我 一 哀 求 , 我 总 要 听 他 们 的 哀 声 , 24 并 要 发 烈 怒 , 用 刀 杀 你 们 , 使 你 们 的 妻 子 为 寡 妇 , 儿 女 为 孤 儿 。 25 我 民 中 有 贫 穷 人 与 你 同 住 , 你 若 借 钱 给 他 , 不 可 如 放 债 的 向 他 取 利 。 26 你 即 或 拿 邻 舍 的 衣 服 作 当 头 , 必 在 日 落 以 先 归 还 他 ; 27 因 他 只 有 这 一 件 当 盖 头 , 是 他 盖 身 的 衣 服 , 若 是 没 有 , 他 拿 甚 麽 睡 觉 呢 ? 他 哀 求 我 , 我 就 应 允 , 因 为 我 是 有 恩 惠 的 。 28 不 可 毁 谤   神 ; 也 不 可 毁 谤 你 百 姓 的 官 长 。 29 你 要 从 你 庄 稼 中 的 谷 和 酒 ? 中 滴 出 来 的 酒 拿 来 献 上 , 不 可 迟 延 。 你 要 将 头 生 的 儿 子 归 给 我 。 30 你 牛 羊 头 生 的 , 也 要 这 样 ; 七 天 当 跟 着 母 , 第 八 天 要 归 给 我 。 31 你 要 在 我 面 前 为 圣 洁 的 人 。 因 此 , 田 间 被 野 兽 撕 裂 牲 畜 的 肉 , 你 们 不 可 吃 , 要 丢 给 狗 吃 。