Website too slow? Load as basic HTML.

Exodus 21

Lutherbibel 2017

1 Dies sind die Rechtsordnungen, die du ihnen vorlegen sollst: 2 Wenn du einen hebräischen Sklaven kaufst, so soll er dir sechs Jahre dienen; im siebenten Jahr aber soll er freigelassen werden ohne Lösegeld. 3 Ist er ohne Frau gekommen, so soll er auch ohne Frau gehen; ist er aber mit seiner Frau gekommen, so soll sie mit ihm gehen. 4 Hat ihm aber sein Herr eine Frau gegeben und hat sie ihm Söhne oder Töchter geboren, so sollen Frau und Kinder seinem Herrn gehören, er aber soll ohne Frau gehen. 5 Spricht aber der Sklave: Ich habe meinen Herrn lieb und meine Frau und Kind, ich will nicht frei werden, 6 so bringe ihn sein Herr vor Gott und stelle ihn an die Tür oder den Pfosten und durchbohre mit einem Pfriemen sein Ohr, und er sei sein Sklave für immer. 7 Verkauft jemand seine Tochter als Sklavin, so darf sie nicht freigelassen werden wie die Sklaven. 8 Gefällt sie aber ihrem Herrn nicht, nachdem er sie für sich bestimmt hat, so soll er sie auslösen lassen. Er hat aber nicht Macht, sie unter ein fremdes Volk zu verkaufen, nachdem er sie verschmäht hat. 9 Hat er sie aber für seinen Sohn bestimmt, so soll er nach dem Recht der Töchter an ihr tun. 10 Nimmt er sich aber noch eine andere, so soll er der ersten an Nahrung, Kleidung und ehelichem Recht nichts abbrechen. 11 Erfüllt er an ihr diese drei Pflichten nicht, so soll sie umsonst freigelassen werden, ohne Lösegeld. 12 Wer einen Menschen schlägt, dass er stirbt, der soll des Todes sterben. 13 Hat er ihm aber nicht nachgestellt, sondern hat Gott es seiner Hand widerfahren lassen, so will ich dir einen Ort bestimmen, wohin er fliehen kann. 14 Wenn aber jemand an seinem Nächsten frevelt und ihn mit Hinterlist umbringt, so sollst du ihn von meinem Altar wegreißen, dass man ihn töte. 15 Wer Vater oder Mutter schlägt, der soll des Todes sterben. 16 Wer einen Menschen raubt, sei es, dass er ihn verkauft, sei es, dass man ihn bei ihm findet, der soll des Todes sterben. 17 Wer Vater oder Mutter flucht, der soll des Todes sterben. 18 Wenn Männer miteinander streiten und einer schlägt den andern mit einem Stein oder mit der Faust, dass er nicht stirbt, sondern zu Bett liegen muss 19 und wieder aufkommt und ausgehen kann an seinem Stock, so soll der, der ihn schlug, nicht bestraft werden; er soll ihm aber bezahlen, was er versäumt hat, und das Arztgeld geben. 20 Wenn jemand seinen Sklaven oder seine Sklavin schlägt mit einem Stock, dass sie unter seinen Händen sterben, muss er bestraft werden. 21 Bleiben sie aber einen oder zwei Tage am Leben, so soll er nicht bestraft werden; denn es ist sein Geld. 22 Wenn Männer miteinander streiten und stoßen dabei eine schwangere Frau, sodass ihr die Frucht abgeht, ihr aber sonst kein Schaden widerfährt, so soll man ihn um Geld strafen, wie viel ihr Ehemann ihm auferlegt, und er soll's geben durch die Hand der Richter. 23 Entsteht ein dauernder Schaden, so sollst du geben Leben um Leben, 24 Auge um Auge, Zahn um Zahn, Hand um Hand, Fuß um Fuß, 25 Brandmal um Brandmal, Wunde um Wunde, Beule um Beule. 26 Wenn jemand seinen Sklaven oder seine Sklavin ins Auge schlägt und zerstört es, der soll sie freilassen um des Auges willen. 27 Desgleichen wenn er seinem Sklaven oder seiner Sklavin einen Zahn ausschlägt, soll er sie freilassen um des Zahnes willen. 28 Wenn ein Rind einen Mann oder eine Frau stößt, dass sie sterben, so soll man das Rind steinigen und sein Fleisch nicht essen; aber der Besitzer des Rindes soll nicht bestraft werden. 29 Ist aber das Rind zuvor stößig gewesen und seinem Besitzer war's bekannt und er hat das Rind nicht verwahrt und es tötet nun einen Mann oder eine Frau, so soll man das Rind steinigen, und sein Besitzer soll sterben. 30 Will man ihm aber ein Lösegeld auferlegen, so soll er geben, was man ihm auferlegt, um sein Leben auszulösen. 31 Ebenso soll man mit ihm verfahren, wenn das Rind einen Sohn oder eine Tochter stößt. 32 Stößt es aber einen Sklaven oder eine Sklavin, so soll der Besitzer ihrem Herrn dreißig Schekel Silber geben, und das Rind soll man steinigen. 33 Wenn jemand eine Zisterne aufdeckt oder gräbt eine Zisterne und deckt sie nicht zu und es fällt ein Rind oder Esel hinein, 34 so soll der Besitzer der Zisterne mit Geld dem andern Ersatz leisten, das tote Tier aber soll ihm gehören. 35 Wenn jemandes Rind eines andern Rind stößt, dass es stirbt, so sollen sie das lebendige Rind verkaufen und das Geld teilen und das tote Tier auch teilen. 36 Ist's aber bekannt gewesen, dass das Rind zuvor stößig gewesen ist, und sein Besitzer hat es nicht verwahrt, so soll er ein Rind für das andere erstatten und das tote Tier haben. 37 Wenn jemand ein Rind oder ein Schaf stiehlt und schlachtet's oder verkauft's, so soll er fünf Rinder für ein Rind wiedergeben und vier Schafe für ein Schaf.

Exodus 21

Ketab El Hayat

1 وَهَذِهِ هِي الأَحْكَامُ الَّتِي تَضَعُهَا أَمَامَهُمْ: 2 إنِ اشْتَرَيْتَ عَبْداً عِبْرَانِيّاً فَلْيَخْدُمْكَ سِتَّ سَنَوَاتٍ، وَفِي السَّنَةِ السَّابِعَةِ تُطْلِقُهُ حُرّاً مَجَّاناً 3 وَإِذَا اشْتَرَيْتَهُ وَهُوَ أَعْزَبُ يُطْلَقُ وَحْدَهُ. وَإِنِ اشْتَرَيْتَهُ وَهُوَ بَعْلُ امْرَأَةٍ، تُطْلَقُ زَوْجَتُهُ مَعَهُ. 4 وَإِنْ وَهَبَهُ مَوْلاهُ زَوْجَةً وَأَنْجَبَتْ لَهُ بَنِينَ وَبَنَاتٍ، فَإِنَّ زَوْجَتَهُ وَأَوْلاَدَهَا يَكُونُونَ مِلْكاً لِسَيِّدِهِ، وَهُوَ يُطْلَقُ وَحْدَهُ حُرّاً. 5 لَكِنْ إِنْ قَالَ الْعَبْدُ: «أُحِبُّ مَوْلايَ وَزَوْجَتِي وَأَوْلاَدِي، وَلاَ أُرِيدُ أَنْ أَخْرُجَ حُرّاً. 6 يَأْخُذُهُ سَيِّدُهُ إِلَى قُضَاةِ الْمَدِينَةِ، ثُمَّ يُقِيمُهُ لِصْقَ الْبَابِ أَوْ قَائِمَتِهِ، وَيَثْقُبُ أُذُنَهُ بِمِخْرَزٍ، فَيُصْبِحُ خَادِماً لَهُ مَدَى الْحَيَاةِ. 7 وَلَكِنْ إِذَا بَاعَ رَجُلٌ ابْنَتَهُ كَأَمَةٍ، فَإِنَّهَا لاَ تُطْلَقُ حُرَّةً كَمَا يُطْلَقُ الْعَبْدُ. 8 فَإِذَا لَمْ تَرُقْ لِمَوْلاَهَا الَّذِي خَطَبَهَا لِنَفْسِهِ، يَسْمَحُ بِافْتِدَائِهَا، وَلاَ يَحِقُّ لَهُ أَنْ يَبِيعَهَا لِقَوْمٍ أَجَانِبَ لأَنَّهُ غَدَرَ بِهَا فَلَمْ يَتَزَوَّجْهَا 9 وَإِنْ خَطَبَهَا لاِبْنِهِ فَإِنَّهُ يُعَامِلُهَا كَابْنَةٍ لَهُ. 10 أَمَّا إِذَا أَعْجَبَتْهُ وَتَزَوَّجَهَا، ثُمَّ عَادَ فَتَزَوَّجَ مِنْ أُخْرَى، فَإِنَّهُ لاَ يُنَقِّصُ شَيْئاً مِنْ طَعَامِهَا وَكُسْوَتِهَا وَمُعَاشَرَتِهَا، 11 فَإِذَا قَصَّرَ فِي وَاحِدٍ مِنْ هَذِهِ الأَشْيَاءِ الثَّلاَثَةِ، عَلَيْهِ أَنْ يُطْلِقَهَا حُرَّةً مَجَّاناً.  12 مَنْ ضَرَبَ إنْسَاناً وَقَتَلَهُ، فَالضَّارِبُ حَتْماً يَمُوتُ. 13 وَلَكِنْ إِنْ لَمْ يَتَعَمَّدِ الضَّارِبُ ذَلِكَ، بَلْ حَدَثَ الأَمْرُ بِقَضَاءِ اللهِ فَإِنِّي سَأُعَيِّنُ لَهَ مَكَاناً يَلْجَأُ إِلَيْهِ. 14 وَلَكِنْ إِذَا تَآمَرَ أَحَدٌ عَلَى آخَرَ وَتَعَمَّدَ قَتْلَهُ، فَسُقْهُ لِلْمَوْتِ حَتَّى وَلَوِ احْتَمَى بِمَذْبَحِي 15 كُلُّ مَنْ يَضْرِبْ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ، يُقْتَلْ. 16 مَنْ يَخْطِفْ إِنْسَاناً وَيَبِعْهُ أَوْ يَسْتَرِقَّهُ عِنْدَهُ حَتْماً يَمُتْ. 17 مَنْ يَشْتِمْ أَبَاهُ أَوْ أُمَّهُ يُقْتَلْ. 18 إِذَا تَعَارَكَ رَجُلاَنِ فَضَرَبَ أَحَدُهُمَا الآخَرَ بِحَجَرٍ أَوْ لَكَمَهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُمِيتَهُ بَلْ أَلْزَمَهُ الْفِرَاشَ، 19 ثُمَّ قَامَ مُتَمَشِّياً مُتَوَكِّئاً عَلَى عُكَّازِهِ، يُبَرَّأُ الضَّارِبُ، إلاَّ أَنَّ عَلَيْهِ أَنْ يَدْفَعَ لِلْمَضْرُوبِ تَعْوِيضاً عَنْ مُدَّةِ تَعَطُّلِهِ، وَيَتَحَمَّلَ نَفَقَاتِ عِلاَجِهِ. 20 إنْ ضَرَبَ أَحَدٌ عَبْدَهُ أَوْ أَمَتَهُ بِالْعَصَا ضَرْباً أَفْضَى إِلَى الْمَوْتِ، يُعَاقَبُ. 21 لَكِنْ إِنْ بَقِيَ حَيّاً يَوْماً أَوْ يَوْمَيْنِ، لاَ يُعَاقَبُ الضَّارِبُ، لأَنَّ العَبْدَ مِلْكُهُ. 22 إِنْ تَضَارَبَ رِجَالٌ وَصَدَمُوا امْرَأَةً حَامِلاً فَأَجْهَضَتْ مِنْ غَيْرِ أَنْ تَتَأَذَّى، يَدْفَعُ الصَّادِمُ غَرَامَةً بِمُقْتَضَى مَا يُطَالِبُ بِهِ الزَّوْجُ وَوَفْقاً لِقَرَارِ الْقُضَاةِ. 23 أَمَّا إِذَا تَأَذَّتِ الْمَرْأَةُ، تَأْخُذُ نَفْساً بِنَفْسٍ، 24 وَعَيْناً بِعَيْنٍ، وَسِنّاً بِسِنٍّ، وَيَداً بِيَدٍ، وَرِجْلاً بِرِجْلٍ، 25 وَكَيّاً بِكَيٍّ، وَجُرْحاً بِجُرْحٍ، وَرَضّاً بِرَضٍّ. 26 وَإِذَا ضَرَبَ أَحَدٌ عَبْدَهُ أَوْ أَمَتَهُ، فَأَتْلَفَ عَيْنَهُ، فَإِنَّهُ يُطْلِقُهُ حُرّاً تَعْوِيضاً لَهُ عَنْ عَيْنِهِ 27 وَإِذَا ضَرَبَ أَحَدٌ عَبْدَهُ أَوْ أَمَتَهُ، فَأَسْقَطَ سِنَّهُ، فَإِنَّهُ يُطْلِقُهُ حُرّاً تَعْوِيضاً عَنْ سِنِّهِ.  28 إِذَا نَطَحَ ثَوْرٌ رَجُلاً أَوِ امْرَأَةً فَمَاتَ، يُرْجَمُ الثَّوْرُ حَتَّى الْمَوْتِ وَلاَ تَأْكُلُونَ لَحْمَهُ، وَيَكُونُ صَاحِبُ الثَّوْرِ بَرِيئاً. 29 أَمَّا إِنْ كَانَ الثَّوْرُ نَطَّاحاً مِنْ قَبْلُ، وَسَبَقَ إِنْذَارُ صَاحِبِهِ، فَلَمْ يَكْبَحْهُ، فَقَتَلَ رَجُلاً أَوِ امْرَأَةً، يُرْجَمُ الثَّوْرُ، وَيُقْتَلُ صَاحِبُهُ. 30 إلاَّ إِذَا طُولِبَ بِدَفْعِ الدِّيَّةِ، فَيَدْفَعُ آنَئِذٍ فِدَاءَ نَفْسِهِ مَا هُوَ مَتَوَجِّبٌ عَلَيْهِ. 31 وَإِذَا نَطَحَ ابْناً أَوِ ابْنَةً، يُنَفَّذُ فِيهِ هَذَا الْحُكْمُ. 32 وَإِذَا نَطَحَ الثَّوْرُ عَبْداً أَوْ أَمَةً، فَإِنَّ صَاحِبَهُ يَدْفَعُ ثَلاَثِينَ قِطْعَةَ فِضَّةٍ تَعْوِيضاً لِمَوْلاهُ، وَيُرْجَمُ الثَّوْرُ. 33 إنْ كَشَفَ إِنْسَانٌ غِطَاءَ بِئْرِهِ، أَوْ حَفَرَ بِئْراً وَتَرَكَهَا مِنْ غَيْرِ غِطَاءٍ، فَوَقَعَ فِيهَا ثَوْرٌ أَوْ حِمَارٌ، 34 يَقُومُ صَاحِبُ الْبِئْرِ بِدَفْعِ تَعْوِيضٍ عَنِ الْخَسَارَةِ تُضَاهِي ثَمَنَهُ، وَيَكُونُ الْمَيْتُ لَهُ. 35 وَإِذَا نَطَحَ ثَوْرُ إِنْسَانٍ ثَوْرَ صَاحِبٍ لَهُ فَمَاتَ الثَّوْرُ، فَإِنَّهُمَا يَبِيعَانِ الثَّوْرَ الْحَيَّ وَيَقْتَسِمَانِ ثَمَنَهُ، وَكَذَلِكَ يَقْتَسِمَانِ الثَّوْرَ الْمَيْتَ. 36 وَأَمَّا إِذَا كَانَ مَعْرُوفاً مِنْ قَبْلُ، أَنَّ الثَّوْرَ نَطَّاحٌ وَلَمْ يَكْبَحْهُ صَاحِبُهُ، فَإِنَّهُ يُعَوِّضُ ثَوْراً بِثَوْرٍ، وَيَكُونُ الثَّوْرُ الْمَيْتُ لَهُ.

Exodus 21

کتاب مقدس، ترجمه تفسیری

1 «ساير احكامی كه بايد اطاعت كنيد، اينها هستند: 2 «اگر غلامی عبرانی بخری[1] فقط بايد شش سال تو را خدمت كند. سال هفتم بايد آزاد شود بدون اينكه برای كسب آزادی خود قيمتی بپردازد. 3 اگر قبل از اينكه غلام تو شود همسری نداشته باشد و در حين غلامی همسری اختيار كند در سال هفتم فقط خودش آزاد شود. اما اگر قبل از اينكه غلام تو شود همسری داشته باشد، آنگاه هر دو آنها در يک زمان آزاد شوند. 4 ولی اگر اربابش برای او زن گرفته باشد و او از وی صاحب پسران و دخترانی شده باشد، آنگاه فقط خودش آزاد شود و زن و فرزندانش پيش او بمانند. 5 «اگر آن غلام بگويد: من ارباب و زن و فرزندانم را دوست دارم و آنها را بر آزادی خود ترجيح می‌دهم، 6 آنوقت اربابش او را پيش قضات[2] قوم ببرد و در حضور همه گوش او را با درفشی سوراخ كند تا از آن پس هميشه غلام او باشد. 7 «اگر مردی دختر خود را به كنيزی بفروشد، آن كنيز مانند غلام در پايان سال ششم آزاد نشود. 8 اگر اربابش كه آن كنيز را خريده و نامزد خود كرده است، از او راضی نباشد، بايد اجازه دهد تا وی بازخريد شود؛ ولی حق ندارد او را به يک غيراسرائيلی بفروشد، چون اين كار در حق او خيانت شمرده می‌شود. 9 اگر ارباب بخواهد كنيز را برای پسرش نامزد كند، بايد مطابق رسوم دختران آزاد با او رفتار كند، نه به رسم يک كنيز. 10 اگر خودش با او ازدواج كند و بعد زن ديگری نيز بگيرد، نبايد از خوراک و پوشاک و حق همسری او چيزی كم كند. 11 اگر ارباب در رعايت اين سه نكته كوتاهی كند، آنوقت آن كنيز آزاد است و می‌تواند بدون پرداخت قيمتی، او را ترک كند. 12 «اگر كسی انسانی را طوری بزند كه منجر به مرگ وی گردد، او نيز بايد كشته شود. 13 اما اگر او قصد كشتن نداشته و مرگ، تصادفی بوده باشد[3]، آنوقت مكانی برايش تعيين می‌كنم تا به آنجا پناهنده شده، بست بنشيند 14 ولی اگر شخصی، به عمد و با قصد قبلی به كسی حمله كند و او را بكشد، حتی اگر به قربانگاه من نيز پناه برده باشد، بايد از بست بيرون كشيده، كشته شود. 15 «هر كه پدر يا مادرش را بزند، بايد كشته شود. 16 «هر كس انسانی را بدزدد، خواه او را به غلامی فروخته و خواه نفروخته باشد، بايد كشته شود. 17 «هر كس پدر يا مادر خود را لعنت كند، بايد كشته شود. 18 «اگر دو نفر با هم گلاويز بشوند و يكی از آنها ديگری را با سنگ يا با مشت چنان بزند كه مجروح و بستری شود اما نميرد، 19 و بعد از اينكه حالش خوب شد بتواند با كمک عصا راه برود، آنوقت ضارب بخشيده شود، بشرطی كه تمام مخارج معالجه و تاوان روزهای بيكاری مجروح را تا وقتی كه كاملاً خوب نشده بپردازد. 20 «اگر كسی غلام يا كنيز خود را طوری با چوب بزند كه منجر به مرگ او گردد، بايد مجازات شود. 21 اما اگر آن غلام يا كنيز چند روزی پس از كتک خوردن زنده بماند، اربابش مجازات نشود، زيرا آن غلام يا كنيز به او تعلق دارد. 22 «اگر عده‌ای با هم درگير شوند و در جريان اين دعوا، زن حامله‌ای را طوری بزنند كه به سقط جنين او منجر شود، ولی به خود او آسيبی نرسد، ضارب هر مبلغی را كه شوهر آن زن بخواهد و قاضی آن را تأييد كند، بايد جريمه بدهد. 23 ولی اگر به خود او صدمه‌ای وارد شود، بايد همان صدمه به ضارب نيز وارد گردد: جان بعوض جان، 24 چشم بعوض چشم، دندان بعوض دندان، دست بعوض دست، پا بعوض پا، 25 داغ بعوض داغ، زخم بعوض زخم، و ضرب بعوض ضرب. 26 «اگر كسی با وارد كردن ضربه‌ای به چشم غلام يا كنيزش او را كور كند، بايد او را بعوض چشمش آزاد كند. 27 اگر كسی دندان غلام يا كنيز خود را بشكند، بايد او را بعوض دندانش آزاد كند. 28 «اگر گاوی به مرد يا زنی شاخ بزند و او را بكشد، آن گاو بايد سنگسار شود و گوشتش هم خورده نشود، آنوقت صاحب آن گاو بی‌گناه شمرده می‌شود. 29 ولی اگر آن گاو قبلاً سابقه‌ء شاخ زنی داشته و صاحبش هم از اين موضوع با خبر بوده، اما گاو را نبسته باشد، در اينصورت بايد هم گاو سنگسار گردد و هم صاحبش كشته شود. 30 ولی اگر بستگان مقتول راضی شوند كه خون‌بها را قبول كنند، صاحب گاو می‌تواند با پرداخت خونبهای تعيين شده، جان خود را نجات دهد. 31 «اگر گاوی به دختر يا پسری شاخ بزند و او را بكشد، همين حكم اجرا شود. 32 اما اگر گاو به غلام يا كنيزی شاخ بزند و او را بكشد، بايد سی مثقال نقره به ارباب آن غلام يا كنيز داده شود و گاو هم سنگسار گردد. 33 «اگر كسی چاهی بكند و روی آن را نپوشاند و گاو يا الاغی در آن بيفتد، 34 صاحب چاه بايد قيمت آن حيوان را تماماً به صاحبش بپردازد و حيوان مرده از آن او باشد. 35 «اگر گاوی، گاو ديگری را بزند و بكشد، صاحبان آن دو گاو بايد گاو زنده را بفروشند و قيمت آن را ميان خود تقسيم كنند، و هر يک از آنها هم می‌تواند نيمی از گاو كشته شده را برای خود بردارد. 36 ولی اگر گاوی كه زنده مانده، سابقهٔ شاخ زنی داشته و صاحبش آن را نبسته باشد، بايد گاو زنده‌ای بعوض گاو كشته بدهد و گاو كشته شده را برای خود بردارد.

Exodus 21

New International Version

1 “These are the laws you are to set before them: 2 “If you buy a Hebrew servant, he is to serve you for six years. But in the seventh year, he shall go free, without paying anything. 3 If he comes alone, he is to go free alone; but if he has a wife when he comes, she is to go with him. 4 If his master gives him a wife and she bears him sons or daughters, the woman and her children shall belong to her master, and only the man shall go free. 5 “But if the servant declares, ‘I love my master and my wife and children and do not want to go free,’ 6 then his master must take him before the judges.[1] He shall take him to the door or the doorpost and pierce his ear with an awl. Then he will be his servant for life. 7 “If a man sells his daughter as a servant, she is not to go free as male servants do. 8 If she does not please the master who has selected her for himself,[2] he must let her be redeemed. He has no right to sell her to foreigners, because he has broken faith with her. 9 If he selects her for his son, he must grant her the rights of a daughter. 10 If he marries another woman, he must not deprive the first one of her food, clothing and marital rights. 11 If he does not provide her with these three things, she is to go free, without any payment of money. 12 “Anyone who strikes a person with a fatal blow is to be put to death. 13 However, if it is not done intentionally, but God lets it happen, they are to flee to a place I will designate. 14 But if anyone schemes and kills someone deliberately, that person is to be taken from my altar and put to death. 15 “Anyone who attacks[3] their father or mother is to be put to death. 16 “Anyone who kidnaps someone is to be put to death, whether the victim has been sold or is still in the kidnapper’s possession. 17 “Anyone who curses their father or mother is to be put to death. 18 “If people quarrel and one person hits another with a stone or with their fist[4] and the victim does not die but is confined to bed, 19 the one who struck the blow will not be held liable if the other can get up and walk around outside with a staff; however, the guilty party must pay the injured person for any loss of time and see that the victim is completely healed. 20 “Anyone who beats their male or female slave with a rod must be punished if the slave dies as a direct result, 21 but they are not to be punished if the slave recovers after a day or two, since the slave is their property. 22 “If people are fighting and hit a pregnant woman and she gives birth prematurely[5] but there is no serious injury, the offender must be fined whatever the woman’s husband demands and the court allows. 23 But if there is serious injury, you are to take life for life, 24 eye for eye, tooth for tooth, hand for hand, foot for foot, 25 burn for burn, wound for wound, bruise for bruise. 26 “An owner who hits a male or female slave in the eye and destroys it must let the slave go free to compensate for the eye. 27 And an owner who knocks out the tooth of a male or female slave must let the slave go free to compensate for the tooth. 28 “If a bull gores a man or woman to death, the bull is to be stoned to death, and its meat must not be eaten. But the owner of the bull will not be held responsible. 29 If, however, the bull has had the habit of goring and the owner has been warned but has not kept it penned up and it kills a man or woman, the bull is to be stoned and its owner also is to be put to death. 30 However, if payment is demanded, the owner may redeem his life by the payment of whatever is demanded. 31 This law also applies if the bull gores a son or daughter. 32 If the bull gores a male or female slave, the owner must pay thirty shekels[6] of silver to the master of the slave, and the bull is to be stoned to death. 33 “If anyone uncovers a pit or digs one and fails to cover it and an ox or a donkey falls into it, 34 the one who opened the pit must pay the owner for the loss and take the dead animal in exchange. 35 “If anyone’s bull injures someone else’s bull and it dies, the two parties are to sell the live one and divide both the money and the dead animal equally. 36 However, if it was known that the bull had the habit of goring, yet the owner did not keep it penned up, the owner must pay, animal for animal, and take the dead animal in exchange.

Exodus 21

Священное Писание, Восточный перевод

1 Вот законы, которые ты должен им дать: 2 Если купишь раба-еврея, и он будет служить тебе шесть лет, то на седьмой год он должен стать свободным без выкупа. 3 Если он пришёл один, пусть один и освободится, а если пришёл с женой, пусть вместе с ним станет свободной и она. 4 Если господин даст ему жену, и она родит ему сыновей или дочерей, то женщина и дети будут принадлежать господину, и станет свободным только он сам. 5 Но если раб скажет: «Я люблю своего господина и жену с детьми. Я не хочу становится свободным», 6 – пусть господин приведёт его к судьям[1], поставит у двери или дверного косяка и проколет ему ухо шилом. После этого он останется его рабом на всю жизнь. 7 Если человек продаст дочь в рабство, она не должна освобождаться от рабства, как рабы-мужчины. 8 Если она не угодит господину, который выбрал её себе в жёны, он должен позволить выкупить её. Он не имеет права продавать её чужеземцам, потому что обошёлся с ней нечестно. 9 Выбрав её женой для сына, пусть даст ей права дочери. 10 Если он женится на другой, пусть не лишает первую жену еды, одежды и супружеских прав. 11 Если он не даст ей всё это, то она может стать свободной без выкупа. 12 Любой, кто ударит человека и убьёт его, будет предан смерти. 13 Если он сделает это неумышленно, если Всевышний допустит этому случиться, пусть убийца убежит, куда Я укажу[2]. 14 Но если человек затаит зло и убьёт другого человека намеренно, заберите его от Моего жертвенника[3] и предайте смерти. 15 Любой, кто ударит[4] отца или мать, должен быть предан смерти. 16 Любой, кто украдёт человека и продаст его, или будет ещё держать его у себя, когда его схватят, должен быть предан смерти. 17 Любой, кто проклянёт отца или мать, должен быть предан смерти. 18 Если мужчины поссорятся, и один ударит другого камнем или кулаком, и тот не умрёт, но сляжет, 19 – тот, кто нанёс удар, не будет в ответе, если тот, кто получил увечье поднимется и станет выходить из дома, опираясь на палку. Но он должен заплатить ему за потерю времени и позаботиться о полном выздоровлении. 20 Если хозяин ударит раба или рабыню палкой, и раб тотчас умрёт, хозяин должен быть наказан. 21 Но если раб будет ещё жив через день или два, хозяина наказывать не следует, потому что раб – его собственность. 22 Если дерущиеся мужчины ударят беременную, и она преждевременно родит[5], но другого вреда не будет, с обидчика нужно взыскать всё, что потребует муж и позволит суд. 23 Если будет вред, берите жизнь за жизнь, 24 глаз за глаз, зуб за зуб, ногу за ногу, 25 ожог за ожог, рану за рану, ушиб за ушиб. 26 Если хозяин ударит раба или рабыню в глаз и выбьет его, пусть отпустит их на свободу за потерянный глаз. 27 Если он выбьет рабу или рабыне зуб, пусть отпустит их на свободу за выбитый зуб. 28 Если бык забодает мужчину или женщину до смерти, быка нужно забить камнями, а мясо его есть нельзя. Но хозяин быка не будет в ответе. 29 Если бык был бодлив, и хозяина предупреждали, но он не смотрел за ним, и тот убил мужчину или женщину, быка нужно забить камнями, а хозяина тоже предать смерти. 30 Впрочем, если с него потребуют выкуп, он может откупиться, заплатив столько, сколько потребуется. 31 Этот же закон действует, если бык забодает мальчика или девочку. 32 Если бык забодает раба или рабыню, пусть хозяин заплатит их господину триста шестьдесят граммов серебра[6], а быка пусть забьют камнями. 33 Если кто-то, выкопав яму или открыв её, не закроет её, и туда упадут вол или осёл, 34 то тот, кто выкопал яму, он должен заплатить за потерю. Пусть он заплатит хозяину, а туша будет его. 35 Если чей-то бык изувечит чужого быка, и тот умрёт, пусть хозяева продадут живого быка и поделят поровну и выручку, и тушу. 36 Но если было известно, что бык бодлив, а хозяин не держал его взаперти, он заплатит животным за животное, а туша будет его.

Exodus 21

中文和合本(简体)

1 你 在 百 姓 面 前 所 要 立 的 典 章 是 这 样 : 2 你 若 买 希 伯 来 人 作 奴 仆 , 他 必 服 事 你 六 年 ; 第 七 年 他 可 以 自 由 , 白 白 的 出 去 。 3 他 若 孤 身 来 就 可 以 孤 身 去 ; 他 若 有 妻 , 他 的 妻 就 可 以 同 他 出 去 。 4 他 主 人 若 给 他 妻 子 , 妻 子 给 他 生 了 儿 子 或 女 儿 , 妻 子 和 儿 女 要 归 主 人 , 他 要 独 自 出 去 。 5 倘 或 奴 仆 明 说 : 我 爱 我 的 主 人 和 我 的 妻 子 儿 女 , 不 愿 意 自 由 出 去 。 6 他 的 主 人 就 要 带 他 到 审 判 官 ( 审 判 官 或 作 : 神 ; 下 同 ) 那 里 , 又 要 带 他 到 门 前 , 靠 近 门 框 , 用 锥 子 穿 他 的 耳 朵 , 他 就 永 远 服 事 主 人 。 7 人 若 卖 女 儿 作 婢 女 , 婢 女 不 可 像 男 仆 那 样 出 去 。 8 主 人 选 定 他 归 自 己 , 若 不 喜 欢 他 , 就 要 许 他 赎 身 ; 主 人 既 然 用 诡 诈 待 他 , 就 没 有 权 柄 卖 给 外 邦 人 。 9 主 人 若 选 定 他 给 自 己 的 儿 子 , 就 当 待 他 如 同 女 儿 。 10 若 另 娶 一 个 , 那 女 子 的 吃 食 、 衣 服 , 并 好 合 的 事 , 仍 不 可 减 少 。 11 若 不 向 他 行 这 三 样 , 他 就 可 以 不 用 钱 赎 , 白 白 的 出 去 。 12 打 人 以 致 打 死 的 , 必 要 把 他 治 死 。 13 人 若 不 是 埋 伏 着 杀 人 , 乃 是   神 交 在 他 手 中 , 我 就 设 下 一 个 地 方 , 他 可 以 往 那 里 逃 跑 。 14 人 若 任 意 用 诡 计 杀 了 他 的 邻 舍 , 就 是 逃 到 我 的 坛 那 里 , 也 当 捉 去 把 他 治 死 。 15 打 父 母 的 , 必 要 把 他 治 死 。 16 拐 带 人 口 , 或 是 把 人 卖 了 , 或 是 留 在 他 手 下 , 必 要 把 他 治 死 。 17 咒 骂 父 母 的 , 必 要 把 他 治 死 。 18 人 若 彼 此 相 争 , 这 个 用 石 头 或 是 拳 头 打 那 个 , 尚 且 不 至 於 死 , 不 过 躺 卧 在 床 , 19 若 再 能 起 来 扶 杖 而 出 , 那 打 他 的 可 算 无 罪 ; 但 要 将 他 耽 误 的 工 夫 用 钱 赔 补 , 并 要 将 他 全 然 医 好 。 20 人 若 用 棍 子 打 奴 仆 或 婢 女 , 立 时 死 在 他 的 手 下 , 他 必 要 受 刑 。 21 若 过 一 两 天 才 死 , 就 可 以 不 受 刑 , 因 为 是 用 钱 买 的 。 22 人 若 彼 此 争 斗 , 伤 害 有 孕 的 妇 人 , 甚 至 坠 胎 , 随 後 却 无 别 害 , 那 伤 害 他 的 , 总 要 按 妇 人 的 丈 夫 所 要 的 , 照 审 判 官 所 断 的 , 受 罚 。 23 若 有 别 害 , 就 要 以 命 偿 命 , 24 以 眼 还 眼 , 以 牙 还 牙 , 以 手 还 手 , 以 脚 还 脚 , 25 以 烙 还 烙 , 以 伤 还 伤 , 以 打 还 打 。 26 人 若 打 坏 了 他 奴 仆 或 是 婢 女 的 一 只 眼 , 就 要 因 他 的 眼 放 他 去 得 以 自 由 。 27 若 打 掉 了 他 奴 仆 或 是 婢 女 的 一 个 牙 , 就 要 因 他 的 牙 放 他 去 得 以 自 由 。 28 牛 若 触 死 男 人 或 是 女 人 , 总 要 用 石 头 打 死 那 牛 , 却 不 可 吃 他 的 肉 ; 牛 的 主 人 可 算 无 罪 。 29 倘 若 那 牛 素 来 是 触 人 的 , 有 人 报 告 了 牛 主 , 他 竟 不 把 牛 拴 着 , 以 致 把 男 人 或 是 女 人 触 死 , 就 要 用 石 头 打 死 那 牛 , 牛 主 也 必 治 死 。 30 若 罚 他 赎 命 的 价 银 , 他 必 照 所 罚 的 赎 他 的 命 。 31 牛 无 论 触 了 人 的 儿 子 或 是 女 儿 , 必 照 这 例 办 理 。 32 牛 若 触 了 奴 仆 或 是 婢 女 , 必 将 银 子 三 十 舍 客 勒 给 他 们 的 主 人 , 也 要 用 石 头 把 牛 打 死 。 33 人 若 敞 着 井 口 , 或 挖 井 不 遮 盖 , 有 牛 或 驴 掉 在 里 头 , 34 井 主 要 拿 钱 赔 还 本 主 人 , 死 牲 畜 要 归 自 己 。 35 这 人 的 牛 若 伤 了 那 人 的 牛 , 以 至 於 死 , 他 们 要 卖 了 活 牛 , 平 分 价 值 , 也 要 平 分 死 牛 。 36 人 若 知 道 这 牛 素 来 是 触 人 的 , 主 人 竟 不 把 牛 拴 着 , 他 必 要 以 牛 还 牛 , 死 牛 要 归 自 己 。