1Bundan sonra Yeşu, Ruben ve Gad oymaklarıyla Manaşşe oymağının yarısını topladı.2Onlara, ‹‹RAB'bin kulu Musa'nın size buyurduğu her şeyi yaptınız›› dedi, ‹‹Benim bütün buyruklarımı da yerine getirdiniz.3Bugüne dek, bunca zaman kardeşlerinizi yalnız bırakmadınız; Tanrınız RAB'bin sizi yükümlü saydığı buyruğu yerine getirdiniz.4Görüyorsunuz, Tanrınız RAB, kardeşlerinize söylediği gibi, onları rahata kavuşturdu. Şimdi kalkın, RAB'bin kulu Musa'nın, Şeria Irmağı'nın ötesinde size mülk olarak verdiği topraklardaki evlerinize dönün.5RAB'bin kulu Musa'nın size verdiği buyrukları ve Kutsal Yasa'yı yerine getirmeye çok dikkat edin. Tanrınız RAB'bi sevin, tümüyle gösterdiği yolda yürüyün, buyruklarını yerine getirin, O'na bağlı kalın, O'na candan ve yürekten hizmet edin.››6Sonra onları kutsayıp yolcu etti. Onlar da evlerine döndüler.7Musa Manaşşe oymağının yarısına Başan'da toprak vermişti. Yeşu da oymağın öbür yarısına Şeria Irmağı'nın batısında, öbür kardeşleri arasında toprak vermişti. Bu oymakları kutsayıp evlerine gönderirken,8‹‹Evlerinize büyük servetle, çok sayıda hayvanla, altın, gümüş, tunç, demir ve çok miktarda giysiyle dönün›› dedi, ‹‹Düşmanlarınızdan elde ettiğiniz ganimeti kardeşlerinizle paylaşın.››9Böylece Rubenliler'le Gadlılar ve Manaşşe oymağının yarısı, Kenan topraklarındaki Şilo'dan, İsrailliler'in yanından ayrıldılar; RAB'bin buyruğu uyarınca, Musa aracılığıyla yurt edindikleri Gilat topraklarına -kendi mülkleri olan topraklara- dönmek üzere yola çıktılar.10Rubenlilerle Gadlılar ve Manaşşe oymağının yarısı, Şeria Irmağı'nın Kenan topraklarında kalan kesimine varınca, ırmak kıyısında büyük ve gösterişli bir sunak yaptılar.11Rubenliler'le Gadlılar ve Manaşşe oymağının yarısının Kenan sınırında, Şeria Irmağı kıyısında, İsrailliler'e ait topraklarda bir sunak yaptıklarını12duyan İsrail topluluğu, onlara karşı savaşmak üzere Şilo'da toplandı.13Ardından İsrailliler Kâhin Elazar'ın oğlu Pinehas'ı Gilat bölgesine, Rubenliler'le Gadlılar'a ve Manaşşe oymağının yarısına gönderdiler.14İsrail'in her oymağından birer temsilci olmak üzere on oymak önderini de onunla birlikte gönderdiler. Bunların her biri bir İsrail boyunun başıydı.15Gilat topraklarına, Rubenliler'le Gadlılar'a ve Manaşşe oymağının yarısına gelen temsilciler şunları bildirdiler:16‹‹RAB'bin topluluğu, ‹Bugün kendinize bir sunak yaparak RAB'be başkaldırdınız, O'nu izlemekten vazgeçtiniz› diyor, ‹İsrail'in Tanrısı'na karşı bu hainliği nasıl yaparsınız?17Peor'un günahı bize yetmedi mi? RAB'bin topluluğu onun yüzünden felakete uğradı. Bugüne dek kendimizi bu günahtan temizleyebilmiş değiliz.18Bugün RAB'bi izlemekten vaz mı geçiyorsunuz? Eğer bugün RAB'be isyan ederseniz, O da yarın bütün İsrail topluluğuna öfkelenir.19Eğer size ait olan topraklar murdarsa, RAB'bin Tapınağı'nın bulunduğu RAB'be ait topraklara gelip aramızda mülk edinin. Kendinize, Tanrımız RAB'bin sunağından başka bir sunak yaparak RAB'be ve bize karşı isyan etmeyin.20Zerah oğlu Akan RAB'be adanan ganimete ihanet ettiğinde, bütün İsrail topluluğu RAB'bin öfkesine uğramadı mı? Akan'ın günahı yalnız kendisini ölüme götürmekle kalmadı!› ››21Rubenliler'le Gadlılar ve Manaşşe oymağının yarısı, İsrail boy başlarına şöyle karşılık verdiler:22‹‹Tanrıların Tanrısı RAB, tanrıların Tanrısı RAB her şeyi biliyor; İsrail de bilecek. Eğer yaptığımızı, RAB'be isyan etmek ya da O'na ihanet etmek için yaptıysak, ya RAB, bugün bizi esirgeme!23Eğer sunağı, RAB'bi izlemekten vazgeçip yakmalık sunular ve tahıl ya da esenlik sunuları sunmak için yaptıysak, RAB bizden hesap sorsun.24Bunu yaparken kaygımız şuydu: Oğullarınız ilerde bizim oğullarımıza, ‹İsrail'in Tanrısı RAB ile ne ilginiz var?25Ey Rubenliler ve Gadlılar, RAB Şeria Irmağı'nı sizinle bizim aramızda sınır yaptı. Sizin RAB'de hiçbir payınız yoktur› diyebilir, oğullarımızı RAB'be tapmaktan alıkoyabilirler.26Bu nedenle, kendimize bir sunak yapalım dedik. Yakmalık sunu ya da kurban sunmak için değil,27yalnız sizinle bizim aramızda ve bizden sonra gelecek kuşaklar arasında bir tanık olması için yaptık. Böylece RAB'bin Tapınağı'nda yakmalık sunularla, kurbanlarla ve esenlik sunularıyla RAB'be tapınacağız. Oğullarınız da ilerde bizim oğullarımıza, ‹RAB'de hiçbir payınız yok› diyemeyecekler.28Şöyle düşündük: İlerde bize ya da gelecek kuşaklarımıza böyle bir şey diyecek olurlarsa, biz de, ‹Atalarımızın RAB için yaptığı sunağın örneğine bakın› deriz. ‹Yakmalık sunu ya da kurban sunmak için değildir bu. Sizinle bizim aramızdaki birliğin tanığıdır.›29RAB'be isyan etmek, bugün RAB'bi izlemekten vazgeçmek, yakmalık sunu, tahıl sunusu ya da kurban sunmak için Tanrımız RAB'bin sunağından, tapınağının önündeki sunaktan başka bir sunak yapmak bizden uzak olsun.››30Kâhin Pinehas ve onunla birlikte olan topluluk önderleri, yani İsrail'in boy başları, Rubenliler'le Gadlılar'ın ve Manaşşeliler'in söylediklerini duyunca hoşnut kaldılar.31Bunun üzerine Kâhin Elazar'ın oğlu Pinehas, Rubenliler'le Gadlılar'a ve Manaşşeliler'e, ‹‹Şimdi RAB'bin aramızda olduğunu biliyoruz›› dedi, ‹‹Çünkü O'na ihanet etmediniz. Böylece İsrailliler'i O'nun elinden kurtardınız.››32Kâhin Elazar'ın oğlu Pinehas ve önderler, Rubenliler'le Gadlılar'ın bulunduğu Gilat topraklarından Kenan topraklarına, İsrailliler'in yanına dönüp olan biteni anlattılar.33Anlatılanlardan hoşnut kalan İsrailliler Tanrı'ya övgüler sundular. Rubenliler'le Gadlılar'ın yaşadıkları toprakların üzerine yürüyüp savaşmaktan ve orayı yakıp yıkmaktan bir daha söz etmediler.34Rubenliler'le Gadlılar, ‹‹Bu sunak RAB'bin Tanrı olduğuna sizinle bizim aramızda tanıktır›› diyerek sunağa ‹‹Tanık›› adını verdiler.
Новый Русский Перевод
Восточные роды возвращаются на свои земли
1Иисус призвал рувимитов, гадитов и половину рода Манассии2и сказал им: – Вы исполнили все, что повелел вам Моисей, слуга Господа, и были послушны мне во всем, что я вам повелевал.3Долгое время, до этого самого дня, вы не оставляли своих братьев, но несли служение, которое дал вам Господь, ваш Бог.4Теперь Господь, ваш Бог, дал вашим братьям покой, как Он и обещал. Поэтому возвращайтесь домой, в землю, которую слуга Господа Моисей дал вам на другой стороне Иордана.5Только прилежно исполняйте повеления и Закон, которые дал вам Моисей, слуга Господа: любите Господа, вашего Бога, ходите всеми Его путями, храните Его повеления, крепко держитесь Его и служите Ему от всего сердца и от всей души.6Иисус благословил их и отпустил, и они вернулись в свои шатры.7(Одной половине рода Манассии Моисей дал землю в Башане, а другой половине рода Иисус дал землю на западной стороне Иордана с их братьями). Отпуская их домой, Иисус благословил их,8сказав: – Возвращайтесь домой со своим великим богатством – большими стадами, серебром, золотом, бронзой и железом, и великим множеством одежд – и поделитесь со своими братьями добычей, взятой вами у врагов.9И рувимиты, гадиты и половина рода Манассии оставили израильтян в Шило, что в Ханаане, чтобы вернуться в Галаад, в свою землю, которой они овладели по повелению Господа, данному через Моисея.
Жертвенник«Свидетель»
10Придя в Гелилот, что рядом с Иорданом, в земле Ханаана, рувимиты, гадиты и половина рода Манассии соорудили там у Иордана огромный жертвенник.11Когда израильтяне услышали, что те соорудили жертвенник на границе Ханаана в области, что рядом с Иорданом, на израильской стороне,12все общество Израиля собралось в Шило, чтобы идти на них войной.13Израильтяне послали в землю Галаада, к рувимитам, гадитам и половине рода Манассии Пинехаса, сына священника Элеазара.14С ним отправилось десять вождей, по одному от каждого из израильских родов, каждый из них был главой семейства среди израильских кланов.15Когда они пришли в Галаад – к рувимитам, гадитам и половине рода Манассии, – они сказали им:16– Все общество Господне говорит: «Как вы могли совершить такое предательство против Бога Израиля? Как вы могли отступить от Господа и соорудить себе жертвенник, восстав ныне против Господа?17Разве не было с нас довольно греха Пеора?* До этого самого дня мы еще не очистились от того греха, за который весь народ Господа поразил мор!18А сегодня вы собираетесь отступить от Господа? Если сегодня вы восстанете против Господа, то завтра Он разгневается на все общество Израиля.19Если ваша земля нечиста, то перейдите в землю Господа, где стоит Господня скиния, и разделите землю с нами. Только не восставайте против Господа и против нас, сооружая себе иной жертвенник, нежели жертвенник Господа, нашего Бога.20Разве когда Ахан, сын Зераха, нечестно поступил с посвященными вещами*, не обрушился гнев на все общество Израиля? А за тот грех умер не он один».21Рувимиты, гадиты и половина рода Манассии ответили главам израильских кланов:22– Господь, Бог богов! Господь, Бог богов! Он знает, и Израиль пусть знает: если это было восстание или предательство против Господа, то не щадите* нас сегодня.23Если мы построили свой собственный жертвенник, чтобы отступить от Господа и приносить на нем всесожжения и хлебные приношения или совершать жертвы примирения, то пусть Сам Господь призовет нас к ответу.24Нет! Мы сделали это из страха, что однажды ваши потомки могут сказать нашим: «Что вам до Господа, Бога Израиля?25Господь сделал Иордан границей между нами и вами, рувимиты и гадиты! Нет у вас доли в Господе». Так ваши потомки могут заставить наших перестать чтить Господа.26Вот почему мы сказали: «Приготовимся и соорудим жертвенник, но не для всесожжений или жертвоприношений».27Напротив, пусть он будет свидетелем между нами и вами и грядущими поколениями, что мы чтим Господа в Его святилище своими всесожжениями, приношениями и жертвами примирения. Тогда в будущем ваши потомки не смогут сказать нашим: «Нет у вас доли в Господе».28Мы говорили, что если они когда-нибудь скажут это нам или нашим потомкам, то мы ответим: «Посмотрите на жертвенник, который соорудили наши отцы по образу жертвенника Господа не для всесожжений или приношений, но для свидетельства между нами и вами».29Да не будет с нами того, чтобы нам сегодня восстать против Господа и отступить от Него, соорудив иной жертвенник для всесожжений, хлебных приношений и жертв, нежели тот жертвенник Господа, нашего Бога, что находится перед Его скинией.30Когда священник Пинехас и вожди общины – главы израильских кланов – услышали, что сказали рувимиты, гадиты и половина рода Манассии, они были удовлетворены.31И священник Пинехас, сын Элеазара, сказал рувимитам, гадитам и половине рода Манассии: – Сегодня мы узнали, что Господь с нами, потому что вы не совершили против Господа этого предательства. Теперь вы избавили израильтян от руки Господа.32И священник Пинехас, сын Элеазара, возвратился вместе с вождями от рувимитов и гадитов в Галааде и принес от них ответ в Ханаан, к израильтянам.33Те были рады услышать эту весть и возблагодарили Бога. И больше они не говорили о том, чтобы пойти войной на страну, где живут рувимиты и гадиты, и опустошить ее.34А рувимиты и гадиты назвали жертвенник«Свидетель»*, потому что, говорили они*: «Это свидетель между нами, что Господь есть Бог».
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.