1.Samuel 1 | Kutsal Kitap Yeni Çeviri Новый Русский Перевод

1.Samuel 1 | Kutsal Kitap Yeni Çeviri

Samuel'in Doğumu

1 Efrayim dağlık bölgesindeki Ramatayim Kasabası'nda yaşayan, Efrayim oymağının Suf boyundan Yeroham oğlu Elihu oğlu Tohu oğlu Suf oğlu Elkana adında bir adam vardı. 2 Elkana'nın Hanna ve Peninna adında iki karısı vardı. Peninna'nın çocukları olduğu halde, Hanna'nın çocuğu olmuyordu. 3 Elkana Her Şeye Egemen RAB'be tapınıp kurban sunmak üzere her yıl kendi kentinden Şilo'ya giderdi. Eli'nin RAB'bin kâhinleri olan Hofni ve Pinehas adındaki iki oğlu da oradaydı. 4 Elkana kurban sunduğu gün karısı Peninna'ya ve oğullarıyla kızlarına etten birer pay verirken, 5 Hanna'ya iki pay verirdi. Çünkü RAB Hanna'nın rahmini kapamasına karşın, Elkana onu severdi. 6 Ama RAB Hanna'nın rahmini kapadığından, kuması Peninna Hanna'yı öfkelendirmek için ona sürekli sataşırdı. 7 Bu yıllarca böyle sürdü. Hanna RAB'bin Tapınağı'na her gittiğinde kuması ona sataşırdı. Böylece Hanna ağlar, yemek yemezdi. 8 Kocası Elkana, ‹‹Hanna, neden ağlıyorsun, neden yemek yemiyorsun?›› derdi, ‹‹Neden bu kadar üzgünsün? Ben senin için on oğuldan daha iyi değil miyim?›› 9 Bir gün onlar Şilo'da yiyip içtikten sonra, Hanna kalktı. Kâhin Eli RAB'bin Tapınağı'nın kapı sövesi yanındaki sandalyede oturuyordu. 10 Hanna, gönlü buruk, acı acı ağlayarak RAB'be yakardı 11 ve şu adağı adadı: ‹‹Ey Her Şeye Egemen RAB, kulunun üzüntüsüne gerçekten bakıp beni anımsar, kulunu unutmayıp bana bir erkek çocuk verirsen, yaşamı boyunca onu sana adayacağım. Onun başına hiç ustura değmeyecek*.›› 12 Hanna RAB'be yakarışını sürdürürken, Eli onun dudaklarını gözetliyordu. 13 Hanna içinden yakarıyor, yalnız dudakları kımıldıyor, sesi duyulmuyordu. Bu yüzden Eli, Hanna'yı sarhoş sanarak, 14 ‹‹Sarhoşluğunu ne zamana dek sürdüreceksin? Artık şarabı bırak›› dedi. 15 Hanna, ‹‹Ah, öyle değil efendim!›› diye yanıtladı, ‹‹Ben yüreği acılarla dolu bir kadınım. Ne şarap içtim, ne de başka bir içki. Sadece yüreğimi RAB'be döküyordum. 16 Kulunu kötü bir kadın sanma. Yakarışımı şimdiye dek sürdürmemin nedeni çok kaygılı, üzüntülü olmamdır.›› 17 Eli, ‹‹Öyleyse esenlikle git›› dedi, ‹‹İsrail'in Tanrısı dileğini yerine getirsin.›› 18 Hanna, ‹‹Senin gözünde lütuf bulayım›› deyip yoluna gitti. Sonra yemek yedi. Artık üzgün değildi. 19 Ertesi sabah erkenden kalkıp RAB'be tapındılar. Ondan sonra Rama'daki evlerine döndüler. Elkana karısı Hanna'yla birleşti ve RAB Hanna'yı anımsadı. 20 Zamanı gelince Hanna gebe kaldı ve bir erkek çocuk doğurdu. ‹‹Onu RAB'den diledim›› diyerek adını Samuel* koydu.

Hanna Samuel'i Tanrı'ya Adıyor

21 Elkana RAB'be yıllık kurbanını ve adağını sunmak üzere ev halkıyla birlikte Şilo'ya gitti. 22 Ama Hanna gitmedi. Kocasına, ‹‹Çocuk sütten kesildikten sonra onu RAB'bin hizmetinde bulunmak üzere götüreceğim. Yaşamı boyunca orada kalacak›› dedi. 23 Kocası Elkana, ‹‹Nasıl istersen öyle yap›› diye karşılık verdi, ‹‹Çocuk sütten kesilinceye dek burada kal. RAB sözünü yerine getirsin.›› Böylece Hanna oğlu sütten kesilinceye dek evde kalıp onu emzirdi. 24 Küçük çocuk sütten kesildikten sonra Hanna üç yaşında bir boğa*, bir efa* un ve bir tulum şarap alarak onu kendisiyle birlikte RAB'bin Şilo'daki tapınağına götürdü. 25 Boğayı kestikten sonra çocuğu Eli'ye getirdiler. 26 Hanna, ‹‹Ey efendim, yaşamın hakkı için derim ki, burada yanında durup RAB'be yakaran kadınım ben›› dedi, 27 ‹‹Bu çocuk için yakarmıştım; RAB dileğimi yerine getirdi. 28 Ben de onu RAB'be adıyorum. Yaşamı boyunca RAB'be adanmış kalacaktır.›› Sonra çocuk orada RAB'be tapındı.

Eskı Antlaşma © The Bible Society in Turkey 2001 Yeni Antlaşma © The Translation Trust 1987, 1994, 2001 Written permission is required from the copyright holders to use part or all of the text for purposes other than personal study.

Новый Русский Перевод

Семья Элканы

1 Был некий человек из Раматаима, цуфит* из нагорий Ефрема, которого звали Элкана. Он был сыном Иерохама, сына Элигу, сына Тоху, сына Цуфа, ефремит. 2 У Элканы было две жены. Одну звали Анна, а другую – Фенанна. У Фенанны были дети, у Анны же их не было. 3 Из года в год этот человек ходил из своего города в Шило, чтобы поклоняться и приносить жертву Господу Сил*. Хофни и Пинехас, два сына Илия, были там священниками Господа. 4 Всякий раз, когда Элкана приносил жертву, он давал часть мяса своей жене Фенанне и всем ее сыновьям и дочерям. 5 Но Анне он давал двойную часть*, потому что любил ее, хотя Господь закрыл ее чрево*. 6 Оттого что Господь закрыл чрево Анны, ее соперница жестоко изводила и унижала ее. 7 Так продолжалось из года в год. Всякий раз, когда Анна ходила в дом Господа, соперница изводила ее, и та плакала и не ела. 8 Элкана говорил ей: – Анна, почему ты плачешь? Почему не ешь? Почему скорбит твое сердце? Разве я не значу для тебя больше, чем десять сыновей?

Молитва Анны и рождение Самуила

9 Однажды, когда они поели и попили в Шило, Анна встала. Священник Илий сидел у дверей храма* Господа. 10 Скорбя душой, Анна горько плакала и молилась Господу. 11 Она дала обет, говоря: – О Господь Сил, если Ты только посмотришь на горе Своей служанки и вспомнишь меня, если не забудешь Свою служанку, но дашь ей сына, то я отдам его Господу на всю жизнь, и бритва никогда не коснется его головы*. 12 Пока она молилась Господу, Илий следил за ее губами. 13 Анна молилась в сердце, ее губы двигались, но голоса слышно не было. Илий подумал, что она пьяна, 14 и сказал ей: – Долго ли ты еще будешь пьяной? Протрезвись от вина! 15 – Нет, мой господин, – ответила Анна, – я глубоко скорблю. Я не пила ни вина, ни пива. Я изливала душу перед Господом. 16 Не думай, что твоя служанка – нечестивая женщина; я молилась здесь из-за великой боли и печали. 17 Илий ответил: – Иди с миром, и пусть Бог Израиля даст тебе то, о чем ты Его просила. 18 Она сказала: – Пусть твоя служанка найдет расположение в твоих глазах. Затем она пошла своей дорогой, поела, и лицо ее уже больше не было печально. 19 На следующее утро они встали рано, поклонились Господу и пустились в обратный путь к себе домой, в Раму. Элкана лег со своей женой Анной, и Господь вспомнил про нее. 20 Через некоторое время Анна зачала и родила сына. Она назвала его Самуил*, говоря: «Я назвала его так, потому что я просила его у Господа».

Анна посвящает Самуила Господу

21 В следующий раз, когда Элкана вместе со всей своей семьей отправился принести жертву Господу и исполнить обет, 22 Анна не пошла. Она сказала мужу: – После того как ребенок будет отнят от груди, я отведу его в Шило, чтобы он предстал перед Господом. Он останется там жить навсегда. 23 – Поступай, как тебе угодно, – сказал ей муж. – Оставайся здесь, пока не отнимешь его от груди. И пусть Господь утвердит Свое* слово. Она оставалась дома и кормила своего сына до тех пор, пока не отняла его от груди. 24 После того как он был отнят от груди, она повела мальчика в Шило. Анна взяла с собой трехлетнего быка*, ефу* муки и мех вина. 25 Заколов быка и взяв его, Анна с мальчиком пришли к Илию, 26 и она сказала ему: – Верно, как и то, что ты жив, мой господин, я – та самая женщина, которая стояла здесь, рядом с тобой, молясь Господу. 27 Я молилась об этом ребенке, и Господь дал мне то, о чем я Его просила. 28 Теперь я отдаю его Господу. Пусть он принадлежит Господу всю его жизнь. И он поклонился* там Господу.