Jesaja 7 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Znak dla Achaza

1 Za panowania Achaza, syna Jotama, syna Uzjasza, króla judzkiego, wyruszył Resin, król Aramu, wraz z Pekachem, synem Remaliasza, królem Izraela, na wojnę przeciw Jerozolimie; nie mógł jej jednak zdobyć.

2 Domowi Dawida doniesiono, że Aram sprzymierzył się z Efraimem.* Na tę wieść zadrżał on sam oraz cały jego lud, jak drżą drzewa w lesie, gdy uderzy w nie wiatr.

3 Wtedy PAN polecił Izajaszowi: Wyjdź Achazowi naprzeciw, ty i twój syn Szear-Jaszub.* Spotkacie się przy końcu kanału Górnego Stawu, na trakcie wiodącym na Pole Pilśniarza.

4 Powiedz mu tak: Uważaj, lecz bądź spokojny. Nie bój się. Niech twoje serce nie truchleje z powodu tych dwóch niedopałków dymiących głowni, bo tylko tak można określić gniew Resina z Aramem i gniew syna Remaliasza.

5 Aram, Efraim i syn Remaliasza uknuli przeciwko tobie złowrogi plan. Uzgodnili:

6 Wyruszmy na Judę, zastraszmy ją, podzielmy ją między siebie i ustanówmy w niej królem syna Tabala.

7 Dlatego tak mówi Wszechmocny PAN: To się nie stanie i tak nie będzie!

8 Otóż stolicą Aramu jest Damaszek, a głową Damaszku Resin. Jeszcze sześćdziesiąt pięć lat, a Efraim, rozbity, przestanie być ludem.

9 Stolicą zaś Efraima jest Samaria, a głową Samarii syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, nie ostaniecie się!

10 Ponadto PAN powiedział do Achaza:

11 Proś dla siebie o znak od PANA, twego Boga, choćby miał być tak głęboko jak w krainie umarłych albo przeciwnie, gdzieś wysoko!

12 Achaz jednak odpowiedział: Nie będę PANA o to prosił. Nie chcę wystawiać Go na próbę.

13 Wówczas Izajasz oświadczył: Słuchajcie, domu Dawida: Czy mało wam, że uprzykrzacie się ludziom? Musicie uprzykrzać się też Bogu?

14 Dlatego sam Pan da wam znak: oto panna pocznie i urodzi syna, i da mu na imię Immanuel.*

15 Twaróg i miód będzie jadł, aż nauczy się odrzucać zło i wybierać dobro.

16 Bo zanim chłopiec* nauczy się odrzucać zło, a wybierać dobro, ziemie, przed których obu królami drżysz, zostaną spustoszone.

17 PAN sprowadzi na ciebie i na twój lud oraz na dom twojego ojca dni, jakich nie było od czasów, gdy Efraim odpadł od Judy — sprowadzi króla Asyrii!

18 W tym dniu gwizdnie PAN na muchę z Egiptu, znad odnóg Nilu, oraz na pszczołę z Asyrii,

19 a te przylecą i obsiądą rzeczne jary i skalne urwiska, cierniste krzaki i wszystkie wodopoje.*

20 W tym dniu ogoli Pan brzytwą wynajętą za Eufratem,* to jest ręką króla Asyrii, głowę i włos na nogach, a także zarost na brodzie.

21 W tym dniu każdy będzie hodował jałówkę i dwie owce.

22 Dzięki obfitości mleka żywić się będzie twarogiem! Tak, twaróg i miód będzie jadł każdy, kto uchowa się w tej ziemi.

23 W tym dniu wszędzie, gdzie rosło niegdyś tysiąc krzewów winnych w cenie tysiąca srebrników, będzie rósł cierń oraz oset.

24 Chodzić tam będą z łukiem i strzałami, bo cierń i oset porośnie całą ziemię.

25 Również na góry uprawiane wcześniej motyką nikt nie przyjdzie z obawy przed cierniem i ostem. Staną się one wygonem dla bydła, deptać je będą owce.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Znak dla Achaza

1 I stało się za dni Achaza,* syna Jotama, syna Uzjasza, króla judzkiego, że wyruszył Resin,* król Aramu, i Pekach,* syn Remaliasza,* król Izraela, przeciw Jerozolimie, na wojnę przeciwko niej, lecz nie mógł jej zdobyć.

2 A gdy doniesiono domowi Dawida: Sprzymierzył się Aram z Efraimem,* zadrżało jego serce i serce jego ludu, jak drżą drzewa w lesie od wiatru.

3 Wtedy powiedział JHWH do Izajasza: Wyjdź Achazowi na spotkanie, ty i Szear-Jaszub,* twój syn, przy końcu kanału Górnego Stawu, na trakcie Pola Folusznika.*

4 I powiedz mu: Miej się na baczności i bądź spokojny, nie bój się, a twoje serce niech nie mięknie z powodu tych dwóch niedopałków głowni dymiących, gdy wrze gniewem Resin z Aramem i syn Remaliasza.

5 A ponieważ Aram,* Efraim i syn Remaliasza uknuli przeciwko tobie zło, mówiąc:

6 Wyruszmy na Judę i zastraszmy ją, podzielmy ją między siebie* i ustanówmy w niej królem syna Tabala,*

7 tak mówi Pan JHWH: To się nie stanie i tak nie będzie!

8 Gdyż stolicą Aramu jest Damaszek, a głową Damaszku jest Resin; i jeszcze sześćdziesiąt pięć lat,* a Efraim, rozbity, przestanie być ludem –

9 stolicą zaś Efraima jest Samaria, a głową Samarii syn Remaliasza. Jeśli nie uwierzycie, nie ostaniecie się!*

10 I powiedział jeszcze JHWH do Achaza tak:

11 Proś dla siebie o znak od JHWH, twego Boga, głęboko jak w Szeolu lub wysoko w górze!

12 I odpowiedział Achaz: Nie będę prosił i nie będę wystawiał JHWH na próbę.

13 Wtedy [Izajasz] powiedział: Słuchajcie, domu Dawida: Czy mało wam uprzykrzać się ludziom, że uprzykrzacie się też Bogu?

14 Dlatego sam Pan da wam znak:* Oto panna* pocznie* i urodzi syna, i nazwie* go imieniem Immanuel.*

15 Twaróg i miód będzie jadł dla swego nauczenia się,* jak odrzucać zło, a wybierać dobro.*

16 Bo zanim chłopiec* nauczy się odrzucać zło, a wybierać dobro, opuszczona będzie ziemia, przed której obu królami ty drżysz.

17 Sprowadzi JHWH na ciebie i na twój lud, i na dom twojego ojca dni, jakich nie było od dnia, gdy Efraim odpadł od Judy* – [to jest] króla Asyrii!

18 I stanie się w tym dniu, że gwizdnie JHWH na muchę,* która jest na krańcach rzek Egiptu,* i na pszczołę, która jest w ziemi Aszur,

19 i przybędą, i spoczną one wszystkie w jarach rzecznych i w urwiskach skalnych, i na wszystkich krzakach ciernistych,* i na wszystkich wygonach.*

20 W tym dniu ogoli Pan brzytwą wynajętą za Rzeką* – królem Asyrii – głowę i włos na nogach, a także brodę usunie.

21 I stanie się w tym dniu, że każdy będzie hodował jałówkę i dwie owce.

22 I stanie się, że z powodu obfitego udoju mleka żywić się będzie twarogiem!* Tak, twaróg i miód będzie jadł każdy, kto zostanie zostawiony w tej ziemi.

23 I będzie w tym dniu każde miejsce, gdzie rosło tysiąc krzewów winnych w [cenie] tysiąca srebrników, [porosłe] cierniem i ostem.

24 Ze strzałami i z łukiem przychodzić tam będą, bo cierń i oset będzie w całej tej ziemi.

25 I na wszystkie góry, które uprawiano motyką, nikt tam nie przyjdzie z obawy przed cierniem i ostem, i będą na wygon dla bydła i na podeptanie przez owce.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).