Jesaja 48 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki) Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Jesaja 48 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Nadchodzi nowe!

1 Słuchajcie tego, domu Jakuba, wy, nazywani imieniem Izraela i należący do potomstwa* Judy, przysięgający na imię PANA i wyznający Boga Izraela — chociaż nie w dobrej wierze, nieszczerze!* 2 Tak, przecież biorą nazwę od świętego miasta i opierają się na Bogu Izraela, którego imię brzmi: PAN Zastępów. 3 To, co się stało, zapowiadałem już wcześniej, ode Mnie wyszła wieść, Ja to ogłosiłem, po czym spełniłem to, nagle — i nadeszło! 4 Ponieważ wiedziałem, że jesteś uparty i że twój kark jest niczym ścięgno z żelaza, a czoło twarde jak spiż. 5 Właśnie dlatego zapowiadałem ci to od dawna, ogłaszałem, zanim nastąpiło, abyś nie powiedział: To sprawa mego bożka, mój posążek, mój odlew o tym postanowił. 6 Słyszałeś! Skojarz to wszystko! Czy nie przyznasz Mi racji? Od teraz natomiast będziesz ode Mnie słyszał o tym, co nowe, zakryte, i o czym nie wiedziałeś. 7 Teraz powstało — nie dawniej, nie słyszałeś o tym przed dniem dzisiejszym, abyś nie powiedział: O tym już wiedziałem! 8 Nie wiedziałeś. Nie słyszałeś. Nigdy nie doszło to do twoich uszu! Wiedziałem bowiem, że jesteś całkowicie przewrotny, od łona matki zwany buntownikiem. 9 Ze względu na moje imię powstrzymywałem swój gniew, ze względu na moją sławę oszczędzałem cię, nie chcąc cię zniszczyć. 10 Wytapiałem cię* jednak, ale nie jak srebro. Próbowałem cię* w piecu cierpienia. 11 Czyniłem to ze względu na siebie, tylko ze względu na siebie, bo dlaczego moje imię* miałoby być bezczeszczone? Przecież mojej chwały nie oddam nikomu.

Wezwanie do wyjścia z niewoli

12 Słuchaj Mnie, Jakubie, i ty, Izraelu, którego powołałem! Ja jestem tym Bogiem — Ja jestem pierwszy i Ja jestem ostatni. 13 Tak, to moja ręka posadowiła ziemię, moja prawica rozpięła niebiosa; gdy Ja na nie zawołam, wszystkie stają na baczność. 14 Zbierzcie się wy wszyscy! Słuchajcie! Czy kto inny to zapowiedział? Ten, którego PAN kocha, wykona Jego wolę na Babilonie, wykona ją swym ramieniem na Chaldejczykach. 15 Ja, Ja to oznajmiłem i Ja go powołałem, sprowadziłem go — i dam mu powodzenie. 16 Zbliżcie się do Mnie! Słuchajcie tego! Nigdy nie głosiłem w ukryciu; od czasu, kiedy się to dzieje, Ja jestem świadkiem zdarzeń. A teraz posłał mnie Wszechmocny PAN oraz Jego Duch. 17 Tak mówi PAN, twój Odkupiciel, Święty Izraela: Ja, PAN, twój Bóg, uczę cię tego, co zapewni ci korzyść, prowadzę cię drogą, po której masz iść. 18 Gdybyś wcześniej zważał na moje przykazania, twój pokój byłby jak rzeka, a twoja sprawiedliwość niczym morskie fale! 19 Twojego potomstwa byłoby dużo — jak piasku, a twoich dzieci* tyle, co jego ziaren, nie byłoby też tępione ani niszczone jego imię przed moim obliczem. 20 Wychodźcie z Babilonu! Uciekajcie z Chaldei! Ogłoście to z radością! Niech wszyscy usłyszą! Niech wieść o tym dotrze aż po krańce ziemi! Mówcie: PAN wykupił swojego sługę Jakuba! 21 Nie mieli pragnienia, gdy ich niegdyś wiódł przez pustynię; sprawił, że woda dla nich trysnęła ze skały. Tak! Rozłupał skałę i popłynęła woda! 22 A do bezbożnych PAN mówi: Nie zaznają pokoju!

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Nadchodzi nowe!

1 Słuchajcie tego, domu Jakuba, wy, nazywani imieniem Izraela i pochodzący z nasienia* Judy, przysięgający na imię JHWH i wyznający* Boga Izraela – chociaż nie w prawdzie i nie w sprawiedliwości! 2 Tak, nazywani są od świętego miasta i opierają się na Bogu Izraela – Jego imię JHWH Zastępów. 3 Rzeczy przeszłe zapowiadałem od dawna i z moich ust wyszły, i dałem o nich słyszeć. Nagle wykonałem je i nadeszły. 4 Ponieważ wiedziałem, że jesteś uparty i że twój kark jest ścięgnem z żelaza, a twoje czoło to spiż, 5 to zapowiadałem ci od dawna, dawałem o tym słyszeć, zanim nastąpiło, abyś nie powiedział: Mój bożek to uczynił, mój posążek i mój odlew to nakazał. 6 Słyszałeś! Przejrzyj to wszystko! A wy* – czy nie ogłosicie?* Od teraz będziesz ode Mnie słyszał o tym, co nowe i zakryte, i o czym nie wiedziałeś. 7 Teraz zostały stworzone, a nie dawno, a przed dniem dzisiejszym o nich nie słyszałeś, abyś nie powiedział: Oto wiedziałem! 8 Ani nie słyszałeś, ani nie wiedziałeś, ani twoje ucho nie było wcześniej otwarte, ponieważ wiedziałem, że jesteś całkowicie przewrotny i od łona nazywają cię przestępcą.* 9 Ze względu na moje imię powstrzymywałem* swój gniew, ze względu na moją sławę* oszczędzałem cię, aby cię nie zniszczyć. 10 Oto wytapiałem cię,* lecz nie jak przy srebrze, próbowałem cię* w piecu cierpienia. 11 Przez wzgląd na siebie, przez wzgląd na siebie czynię [to], bo dlaczego ma być bezczeszczone* [moje imię]?* A [przecież] mojej chwały nie oddam innemu.

Wezwanie do wyjścia z niewoli

12 Słuchaj Mnie, Jakubie, i [ty], Izraelu, mój powołany! Ja jestem Tym – Ja jestem pierwszy i Ja jestem ostatni. 13 Tak, to moja ręka posadowiła ziemię i moja prawica rozpięła niebiosa; gdy Ja na nie wołam, wszystkie razem stają. 14 Zbierzcie się wy wszyscy* i słuchajcie!* Kto z nich te [rzeczy] zapowiedział? Ten, którego JHWH kocha,* wykona Jego wolę na Babilonie, a jego ramię na Chaldejczykach. 15 Ja, Ja [to] oznajmiłem i Ja go powołałem, sprowadziłem go – i powiedzie się jego drodze. 16 Zbliżcie się do Mnie! Słuchajcie tego! Od początku nie mówiłem w ukryciu, od czasu, gdy się to dzieje, Ja tam jestem. A teraz Pan JHWH posłał mnie i Jego Duch. 17 Tak mówi JHWH, twój Odkupiciel, Święty Izraela: Ja, JHWH, twój Bóg, uczę cię tego, co przyniesie ci korzyść, prowadzę cię drogą, którą masz iść. 18 Gdybyś wcześniej zważał na moje przykazania, twój pokój byłby jak rzeka, a twoja sprawiedliwość jak fale morskie! 19 Twego potomstwa byłoby jak piasku i owoców twego wnętrza* jak ziaren,* nie byłoby tępione ani niszczone jego imię przed moim obliczem. 20 Wychodźcie z Babilonu! Uciekajcie od Chaldejczyków! Radosnym głosem ogłaszajcie, dawajcie o tym słyszeć, niech to dojdzie do krańca ziemi! Mówcie: JHWH wykupił swojego sługę Jakuba! 21 Nie mieli pragnienia, gdy ich wiódł przez wyschłe miejsca, sprawił, że woda dla nich trysnęła ze skały – i rozłupał skałę – popłynęła woda! 22 Nie ma pokoju – mówi JHWH – dla bezbożnych!