2.Korinther 8 | Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (literacki)

Wsparcie dla wierzących w Jerozolimie

1 A teraz pragniemy was, bracia, powiadomić o łasce Boga okazanej kościołom w Macedonii.

2 Otóż pomimo ciężkiej próby związanej z uciskiem, ich wielka radość i skrajne ubóstwo zaowocowały ogromną hojnością.

3 Stosownie do swoich możliwości, a nawet — czego jestem świadkiem — ponad te możliwości, spontanicznie,

4 bardzo przy tym nalegając, prosili nas o łaskę dopuszczenia ich do udziału w posłudze na rzecz świętych.

5 Posunęli się dalej, niż mogliśmy się spodziewać, i najpierw oddali siebie Panu, a potem nam, za wolą Bożą.

6 W związku z tym poprosiliśmy Tytusa, aby — jak rozpoczął — tak też między wami dokończył tego dzieła łaski.

7 U was z kolei widzimy obfitość we wszystkim: w wierze, w słowie, w poznaniu, w sumienności względem różnych spraw i w miłości, którą was darzymy. Niech tej obfitości nie zabraknie teraz w dziele łaski.

8 To, co mówię, nie jest żadnym rozkazem. Chcę po prostu, wskazując na zapał innych, wypróbować szczerość również waszej miłości.

9 A znacie hojność naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Wiecie, że On, będąc bogaty, ze względu na was stał się ubogi, abyście wy, dzięki Jego ubóstwu, stali się bogaci.

10 Daję wam zatem w tej sprawie taką radę; myślę, że będzie ona dla was korzystna. Wy bowiem już rok temu podjęliście się czynu szczególnego przez to, że wypłynął z waszych pragnień.

11 Teraz więc dokończcie to, co rozpoczęliście, aby zgodnie z gotowością, którą wyraziliście w swoich pragnieniach, doszło do zakończenia stosownie do posiadanych przez was środków.

12 Bo jeśli jest gotowość, to liczy się ona wtedy, gdy coś z sobą niesie, a nie wtedy, gdy nic za nią nie stoi.

13 Nie chodzi przy tym o to, aby innym przynieść ulgę, a samemu narazić się na brak — chodzi o równowagę.

14 Niech teraz wasz nadmiar wyrówna ich niedostatek. Kiedyś być może ich nadmiar wyrówna wasz brak — i w ten sposób będzie równowaga,

15 zgodnie ze słowami: Ten, kto wiele zebrał, nie miał za wiele, a ten, kto mało, nie miał za mało.

16 Dzięki zaś niech będą Bogu, że włożył w serce Tytusa to samo poczucie troski o was.

17 Rzeczywiście nabrał chęci i jeszcze bardziej przejęty wyrusza do was z własnej woli.

18 Razem z nim posyłamy brata, którego sława jako głosiciela dobrej nowiny rozchodzi się po wszystkich kościołach.

19 Co więcej, został on głosami kościołów wybrany na towarzysza naszej podróży, by razem z nami wyruszyć z tym dziełem łaski, owocem naszej posługi na chwałę samego Pana, dowodem naszej gotowości do niesienia pomocy.

20 Pragniemy zapobiec temu, aby ktoś nas ganił w związku z tym hojnym darem, owocem posługi z naszej strony.

21 Jak widzicie, zawczasu myślimy o tym, co dobre, nie tylko przed Panem, ale i przed ludźmi.

22 Posyłamy też z nimi innego brata, którego rzetelność wypróbowaliśmy wielokrotnie i w różnych sprawach. Teraz natomiast, przez to, że się wiele po was spodziewa, tym rzetelniej chce spełnić swe zadanie.

23 A zatem, zarówno jeśli chodzi o Tytusa, mojego towarzysza i współpracownika w waszych sprawach, jak i o pozostałych naszych braci — są oni apostołami kościołów,* chwałą Chrystusa.

24 Okażcie więc tym kościołom dowód swojej miłości oraz zasadności naszej chluby z waszego powodu.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład literacki © 2018 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).

Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza (dosłowny)

Wsparcie dla wierzących w Jerozolimie

1 Powiadamiamy was zaś, bracia, o łasce Boga, danej w zgromadzeniach Macedonii,

2 że w wielkiej próbie ucisku obfitość ich radości i ich skrajne ubóstwo zaobfitowały bogactwem ich hojności;

3 że według możności, owszem – zaświadczam to – ponad możność, dobrowolnie,*

4 z wielkim naleganiem prosząc nas o łaskę oraz o [możliwość] udziału w posłudze na rzecz świętych,

5 i nie tak, jak się spodziewaliśmy, najpierw siebie oddali Panu i nam, za wolą Bożą,

6 tak że poprosiliśmy Tytusa, aby jak rozpoczął, tak też u was dokończył tego dzieła łaski.*

7 Ale jak we wszystkim obfitujecie – w wierze i Słowie, i poznaniu, i we wszelkim zapale oraz w miłości, która się w was z naszej wzięła – [zadbajcie], abyście i w tym dziele łaski obfitowali.

8 Nie jako rozkaz to mówię, ale przez zapał innych wypróbowuję szczerość i waszej miłości.

9 Znacie bowiem łaskę* naszego Pana Jezusa Chrystusa, że będąc bogaty, ze względu na was stał się ubogi, abyście dzięki Jego ubóstwu wy stali się bogaci.

10 A co do tego [dzieła] daję radę; bo to będzie korzystne dla was, którzy od roku zaczęliście nie tylko czyn, ale też okazaliście chęć [czynu],

11 teraz zaś i czyn dokończcie, aby stosownie do gotowości [wyrażonej] w chęci, z tego, co macie, nastąpiło zakończenie.

12 Jeśli bowiem jest gotowość, uznaje się ją według tego, co ma, a nie według tego, czego nie ma.

13 Nie chodzi bowiem o to, by inni mieli ulgę, a wy ucisk, lecz o równość;

14 w obecnym czasie niech wasz nadmiar będzie na ich niedostatek, aby i ich nadmiar stał się na wasz niedostatek – i w ten sposób była równość,

15 jak jest napisane: Ten, kto [zebrał] wiele, nie miał za wiele, a ten, kto [zebrał] mało, nie miał za mało.

16 Dzięki zaś niech będą Bogu, który dał ten zapał względem was w serce Tytusa;

17 bo rzeczywiście przyjął tę zachętę i z tym większym zapałem dobrowolnie udał się* do was.

18 A razem z nim posłaliśmy* brata, którego sława w ewangelii [rozchodzi się] po wszystkich zgromadzeniach* –

19 i nie tylko, ale wyznaczony* też został przez zgromadzenia na towarzysza naszej podróży z tym dziełem łaski, [owocem] naszej posługi na chwałę samego Pana oraz naszej gotowości [pomocy],*

20 dopilnowując tego, aby ktoś nie ganił nas za ten hojny dar, [owoc] posługi z naszej strony;

21 zawczasu bowiem myślimy o tym, co szlachetne,* nie tylko przed Panem, ale i przed ludźmi.*

22 Posłaliśmy* zaś z nimi naszego brata, którego wypróbowaliśmy wielokrotnie i w wielu sprawach, że jest rzetelny, a teraz [z powodu] wielkiej ufności względem was jeszcze bardziej oddany w swej rzetelności.

23 Czy to więc jeśli chodzi o Tytusa, mojego współtowarzysza i współpracownika względem was, czy o naszych braci – są oni apostołami zgromadzeń, chwałą Chrystusa.*

24 Okażcie zatem wobec zgromadzeń dowód swojej miłości oraz naszej chluby względem was.

Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład dosłowny © 2020 Ewangeliczny Instytut Biblijny (EIB).