1پس از چند روز، عيسی به كفرناحوم بازگشت و خبر ورود او فوری در شهر پيچيد. طولی نكشيد كه خانهای كه عيسی در آن بود پر شد، به طوری كه حتی بيرون خانه نيز جای ايستادن نبود. در آن حال، او پيام خدا را برای مردم بيان میكرد.3در همين هنگام، چهار نفر آمدند و مرد افليجی را بر تختی آوردند.4ولی نتوانستند خود را از لابلای جمعيت به عيسی برسانند. پس به پشت بام رفتند و سقف بالای سر عيسی را برداشتند و افليج را با تختش در مقابل پايهای او پايين فرستادند.5وقتی عيسی ديد كه چقدر ايمانشان به او قوی است، به آن افليج فرمود: «پسرم گناهانت بخشيده شد!»6بعضی از علمای مذهبی كه در آنجا نشسته بودند، پيش خود فكر كردند:7«عجب كفری! مگر او خداست كه چنين چيزی میگويد؟ غير از خدای يگانه چه كسی میتواند گناهان انسان را ببخشد.»8عيسی همان لحظه در خود درک كرد كه چه فكر میكنند. پس رو به ايشان كرده، فرمود: «چرا از اين موضوع در انديشهايد؟9آيا فكر میكنيد بخشيدن گناهان انسان، از شفا دادن مرضش سختتر است؟10حال ثابت میكنم كه سخن بيجايی نگفتهام، بلكه واقعاً اختيار و توانايی بخشيدن گناه بشر را دارم.» آنگاه رو به افليج كرد و به او فرمود:11«تو شفا يافتهای. بسترت را جمع كن و به خانهات برو!»12افليج از جا پريد و بلافاصله بستر خود را جمع كرد و در مقابل چشمان حيرتزدهٔ مردم، از آن خانه خارج شد. همه خدا را شكر میكردند و به يكديگر میگفتند: «تا به حال چنين چيزی نديده بوديم!»
يک گناهكار شاگرد عيسی میشود
13عيسی بار ديگر به ساحل دريا رفت و مردم دور او حلقه زدند. عيسی نيز ايشان را تعليم میداد.14سپس هنگامی كه میرفت، لاوی پسر حلفی را ديد؛ او مأمور جمعآوری باج و خراج بود و در محل كارش نشسته بود. عيسی به او فرمود: «بيا و از من پيروی كن.» لاوی نيز بلافاصله به دنبال او به راه افتاد.15آن شب لاوی تمام همكاران خود و افراد بدنام شهر را برای شام دعوت كرد تا عيسی و شاگردان او را ببينند. در بين طرفداران عيسی، اين گونه اشخاص زياد ديده میشدند.16اما بعضی از روحانيون يهود، وقتی عيسی را ديدند كه با چنين اشخاص بدنام سر يک سفره نشسته است، به شاگردان او گفتند: «چطور استاد شما رغبت میكند با اين اشخاص پست همنشين باشد؟»17عيسی سخن آنان را شنيد و به ايشان فرمود: «بيماران به پزشک نياز دارند، نه اشخاص سالم. من نيز آمدهام تا گمراهان را به راه راست دعوت كنم نه كسانی را كه خود را عادل و مقدس میپندارند.»
سؤال دربارهٔ روزه
18پيروان يحيی و نيز فريسيان عادت داشتند به طور مرتب روزه بگيرند. پس عدهای نزد عيسی آمدند و از او پرسيدند: «چرا شاگردان شما، مانند پيروان يحيی و فريسيان، روزه نمیگيرند؟»19عيسی به ايشان فرمود: «آيا دوستان داماد در جشن عروسی روزه میگيرند؟ آيا تا موقعی كه داماد همراه ايشان است، بايد غصهدار باشند؟ هرگز!20ولی روزی كه داماد از ايشان جدا شد، روزه خواهند گرفت.21از اين گذشته، روزهٔ شما يكی از مراسم كهنهای است كه با روش جديد من سازگار نمیباشد. مثل اينست كه يک تكه پارچهٔ نو را به لباس كهنه وصله كنيد؛ میدانيد چه میشود؟ بزودی وصله جدا میشود و پارگی لباس بدتر از اول میگردد.22همچنين، خودتان بهتر میدانيد كه شراب تازه را در مَشک كهنه نمیريزند، چون مَشک كهنه میتركد؛ آنگاه هم شراب از بين میرود و هم مَشک. شراب تازه را بايد در مَشک تازه ريخت.»
دين برای انسان يا انسان برای دين
23يک روز شنبه، كه روز مقدس يهود است، عيسی و شاگردانش از ميان كشتزارها میگذشتند. در همان حال كه میرفتند، شاگردان خوشههای گندم را میچيدند و دانههايش را میخوردند.24برخی از روحانيون يهود به عيسی گفتند: «پيروانت نبايد اين كار را بكنند، چون برخلاف دستورات مذهبی ماست. امروز شنبه و روز استراحت است و نبايد دست به هيچ كاری زد.»25اما عيسی پاسخ داد: «مگر در تورات نخواندهايد كه داوود و يارانش وقتی گرسنه بودند، چه كردند؟26زمانی كه ابياتار، كاهن اعظم بود، ايشان وارد خانهٔ خدا شدند و نان مقدس را خوردند، در حالی که فقط كاهنان اجازه داشتند آن نان را بخورند. آيا آن كار برخلاف دستورات مذهبی نبود؟»27سپس افزود: «روز شنبه برای استراحت انسان بوجود آمد، نه انسان برای روز شنبه.28من صاحب اختيار روز شنبه هستم و اختيار دارم بگويم مردم در روزهای شنبه چه بايد بكنند و چه نبايد بكنند.»
Новый Русский Перевод
Иисус исцеляет парализованного и прощает его грехи
1Через несколько дней Иисус снова пришел в Капернаум, и в городе стало известно, что Он дома.2К Нему собралось столько людей, что не было места даже в дверях. Когда Иисус возвещал слово,3четверо мужчин принесли к Нему парализованного.4Видя, что из-за толпы к Иисусу им не подойти, они поднялись на крышу, разобрали ее и спустили сверху циновку, на которой лежал больной.5Иисус, увидев их веру, сказал парализованному: – Сын Мой, прощаются тебе твои грехи!6Некоторые из учителей Закона, которые сидели там, подумали про себя:7«Что Он такое говорит? Это кощунство! Кто, кроме Бога, может прощать грехи?»8Иисус тотчас узнал духом Своим, о чем они думают. – Что у вас за мысли такие в сердце? – спросил Он.9– Что легче, сказать парализованному: «Прощаются тебе грехи» – или сказать ему: «Встань, возьми циновку и ходи»?10Но чтобы вы знали, что Сын Человеческий имеет власть прощать грехи на земле … И тут Он обратился к парализованному:11– Говорю тебе: встань, возьми свою циновку и иди домой.12Больной тут же, на глазах у всех, встал, взял циновку и вышел. Это очень изумило всех, и люди славили Бога, говоря: – Такого мы никогда еще не видели!
Иисус обедает с грешниками в доме Левия
13Иисус опять вышел к озеру. Весь народ шел к Нему, и Он учил их.14Проходя, Иисус увидел Левия, сына Алфея, сидевшего на месте сбора таможенных пошлин. – Следуй за Мной, – сказал ему Иисус. Тот встал и пошел за Ним.15Позже, когда Иисус возлежал за столом в доме у Левия, то, кроме Его учеников, там собралось много сборщиков налогов* и прочих грешников; за Иисусом всегда шло много разных людей.16Учители Закона из фарисеев увидели, что Он ест вместе с грешниками и сборщиками налогов, и спросили учеников Иисуса: – Почему Он ест со сборщиками налогов и грешниками?17Услышав это, Иисус сказал им: – Не здоровым нужен врач, а больным. Я пришел призвать не праведников, а грешников.
Иисуса спрашивают о посте
18Однажды, когда ученики Иоанна и фарисеи постились, к Иисусу пришли какие-то люди и спросили: – Почему ученики Иоанна и ученики фарисеев постятся, а Твои ученики нет?19Иисус им ответил: – Разве могут гости на свадьбе поститься, пока с ними жених? До тех пор пока жених с ними, зачем им поститься?*20Но наступят дни, когда жених будет взят от них, вот тогда они и будут поститься.21Никто не пришивает к старой одежде заплату из новой ткани, иначе новая ткань сядет, порвет старую, и дыра станет еще больше.22И никто не наливает молодое вино в старые бурдюки, иначе вино прорвет их, тогда и вино пропадет, и бурдюки. Молодое вино наливают в новые бурдюки.
Ученики срывают колосья в субботу
23Однажды в субботу Иисус проходил через засеянные поля, и Его ученики начали срывать по дороге колосья.24Фарисеи сказали Ему: – Смотри! Почему они делают то, что не разрешается делать в субботу?*25Иисус ответил им: – Разве вы никогда не читали о том, что сделал Давид, находясь в нужде, когда он и его спутники проголодались?26Это произошло при первосвященнике Авиатаре. Давид вошел в дом Божий и ел священный хлеб, который нельзя есть никому, кроме священников, а также дал его своим людям*.27И добавил: – Суббота создана для человека, а не человек для субботы.28Так что Сын Человеческий – Господин и над субботой!
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.