کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Новый Русский Перевод | Jesaja 63

Jesaja 63 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

پيروزی خداوند بر قومها

1 «اين كيست كه از بصرهٔ ادوم میآيد؟ اين كيست كه در لباسی باشكوه و سرخ رنگ، با قدرت و اقتدار گام بر زمين مینهد؟» «اين خداوند است. او قدرت نجات دارد و میآيد تا پيروزی خود را اعلان كند.» 2 «چرا لباس او اينچنين سرخ است؟ مگر او در چرخشت، انگور زير پای خود فشرده است؟» 3 خداوند پاسخ میدهد: «بلی، من به تنهايی انگور را در چرخشت، زير پا فشردم. كسی نبود به من كمک كند. در غضب خود، دشمنانم را مانند انگور زير پا له كردم. خون آنان بر لباسم پاشيد و تمام لباسم را آلوده كرد. 4 وقتش رسيده بود كه انتقام قوم خود را بگيرم و ايشان را از چنگ دشمنان نجات دهم. 5 نگاه كردم ببينم كسی به كمک من میآيد، اما با كمال تعجب ديدم كسی نبود. پس، خشم من مرا ياری كرد و من به تنهايی پيروز شدم. 6 با خشم خود قومها را زار و ناتوان كرده، آنها را پايمال نمودم و خونشان را به زمين ريختم.»

دعا و نيايش

7 از لطف و مهربانی خداوند سخن خواهم گفت و به سبب تمام كارهايی كه برای ما كرده است او را ستايش خواهم كرد. او با محبت و رحمت بیحد خويش قوم اسرائيل را مورد لطف خود قرار داد. 8 خداوند فرمود: «بنیاسرائيل قوم من هستند و به من خيانت نخواهند كرد.» او نجات دهندهٔ ايشان شد 9 و در همهٔ مشكلاتشان با ايشان بود. بلی، خود خداوند ايشان را نجات داد. او با محبت و دلسوزی آنان را رهانيد و سالهای سال از ايشان مراقبت كرد. 10 اما ايشان نافرمانی كرده، روح مقدس او را محزون ساختند. پس، او نيز دشمن ايشان شد و با آنان جنگيد. 11 آنگاه ايشان گذشته را به ياد آوردند كه چگونه موسی قوم خود را از مصر بيرون آورد. پس، فرياد برآورده گفتند: «كجاست آن كسی كه بنیاسرائيل را به رهبری موسی از ميان دريا عبور داد؟ كجاست آن خدايی كه روح مقدس خود را به ميان قومش فرستاد؟ 12 كجاست او كه وقتی موسی دست خود را بلند كرد، با قدرت عظيم خود دريا را در برابر قوم اسرائيل شكافت و با اين كار خود شهرت جاودانی پيدا كرد؟ 13 چه كسی ايشان را در اعماق دريا رهبری كرد؟» خدا بنیاسرائيل را رهبری كرد و آنان مانند اسبانی اصيل كه در بيابان میدوند، هرگز نلغزيدند. 14 آنان مانند گلهای بودند كه آرام در دره میچرد، زيرا روح خداوند به ايشان آرامش داده بود. بلی، او قوم خود را رهبری كرد، و نام او برای اين كار شهرت يافت. 15 ای خداوند از آسمان به ما نگاه كن و از جايگاه باشكوه و مقدست به ما نظر انداز. كجاست آن محبتی كه در حق ما نشان میدادی؟ كجاست قدرت و رحمت و دلسوزی تو؟ 16 تو پدر ما هستی! حتی اگر ابراهيم و يعقوب نيز ما را فراموش كنند، تو ای خداوند، از ازل تا ابد پدر و نجات دهندهٔ ما خواهی بود. 17 خداوندا، چرا دلهايمان را سخت كردهای؟ چرا گذاشتی از راههای تو منحرف شويم و تو را احترام نكنيم؟ به خاطر بندگانت بازگرد! به خاطر قومت بازگرد! 18 ما، قوم مقدس تو، مدت زمانی كوتاه مكان مقدس تو را در تصرف خود داشتيم، اما اينک دشمنان ما آن را ويران كردهاند. 19 ای خداوند، چرا با ما طوری رفتار میكنی كه گويا هرگز قوم تو نبودهايم و تو نيز هرگز رهبر ما نبودهای؟

Persian Contemporary Bible TM Copyright © 1995, 2005, 2018 by Biblica, Inc. Used with permission. All rights reserved worldwide. “Biblica”, “International Bible Society” and the Biblica Logo are trademarks registered in the United States Patent and Trademark Office by Biblica, Inc. Used with permission.

Новый Русский Перевод

День Божьего возмездия и искупления

1 – Кто Это идет из Эдома, из Боцры в одеяниях красного цвета? Кто Это, одетый так великолепно, выступающий в величии Своей силы? – Это Я, возвещающий оправдание, имеющий силу спасать. 2 – Почему одежды Твои красны, как у топчущих виноград в давильне? 3 – Я топтал в давильне один; никого из народов со Мною не было. Я топтал их в Своем гневе, попирал их в негодовании. И брызгала их кровь Мне на одежды, и Я запятнал все Мое одеяние, 4 потому что день возмездия был в Моем сердце, и настал год Моего искупительного труда. 5 Я посмотрел, но помощника не было, был потрясен, что никто не помог. Тогда рука Моя принесла Мне победу, и негодование Мое Меня поддержало. 6 Я топтал народы в Своем гневе; в Своем негодовании напоил их и вылил их кровь на землю.

Молитва милости

7 Вспомню о милостях Господних, о славных Господних делах, обо всем, что Он для нас совершил; вспомню о великодушии Его к дому Израиля, что явил Он по милосердию Своему и по великой Своей любви. 8 Он сказал: «Несомненно, они – Мой народ, сыновья, которые Мне не солгут» – и стал их Спасителем. 9 Во всех их горестях Он горевал вместе с ними, и Ангел Его присутствия* спасал их. По любви Своей и милости Он их искупил, поднял их и носил во все древние дни. 10 Но они восстали и огорчили Святого Духа Его. И Он стал им врагом, и Сам воевал с ними. 11 Тогда народ Его вспомнил древние дни, дни Моисея: «Где Тот, Кто вывел их из моря вместе с пастухом Своего стада? Где Тот, Кто вложил в него Своего Святого Духа, 12 Тот, Чья славная длань была с Моисеем, Кто разделил перед ними воды, чтобы добыть Себе вечную славу, 13 Кто через бездны вел их?* Словно конь в степи, не спотыкались они; 14 словно стадо, что спускается в долину, они получили покой от Духа Господня». Так вел Ты народ Свой, чтобы прославить имя Свое. 15 Посмотри вниз с небес, взгляни из Своего святого и славного жилища! Где Твои ревность и мощь? Твои сострадание и милость от нас удалились. 16 Но Ты же Отец наш; пусть не знает нас Авраам и не признает Израиль, Ты, о Господь, наш Отец, наш Искупитель – вот Твое имя издревле. 17 Зачем, Господи, Ты сводишь нас с Твоих путей и ожесточаешь наши сердца, чтобы мы Тебя не боялись? Обратись ради слуг Твоих, ради этих родов – наследия Твоего. 18 Недолгое время владел святой народ Твой Твоим святилищем – ныне наши враги его растоптали. 19 Мы уподобились тем, над кем Ты никогда не правил, тем, кто не звался Твоим именем.