Markus 13 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

عيسی ويرانی خانهٔ خدا را پيشگويی میكند

1 آن روز، هنگامی كه از خانهٔ خدا بيرون میرفتند، يكی از شاگردان به تعريف از ساختمانهای خانهٔ خدا پرداخت و گفت: «استاد ببينيد اين ساختمانها چقدر زيبا هستند! چه سنگبُریهای ظريفی دارند!» 2 عيسی جواب داد: «بلی، اين ساختمانهای زيبا را میبينيد؟ حتی يک سنگ روی سنگ ديگر باقی نخواهد ماند، بلكه همه زير و رو خواهد شد.» 3 وقتی عيسی در دامنهٔ كوه زيتون، روبروی خانهٔ خدا نشسته بود، پطرس و يعقوب و يوحنا و اندرياس به طور خصوصی نزد او آمدند و پرسيدند: «در چه زمانی اين بلايا بر سر اين خانه خواهد آمد؟ آيا پيش از وقت به ما اعلام خطر خواهد شد؟» 5 عيسی جواب داد: «مواظب باشيد كسی شما را گمراه نكند. 6 زيرا بسياری آمده، ادعا خواهند كرد كه مسيح هستند و خيلیها را گمراه خواهند ساخت. 7 در نقاط دور و نزديک جنگهای بسياری بروز خواهد كرد. وقتی اين خبرها را بشنويد، نگران نشويد. اين جنگها بايد اتفاق بيفتد. ولی اين علامتِ فرا رسيدن آخر زمان نيست. 8 «قومها و ممالک به هم اعلان جنگ خواهند داد، و در جاهای مختلف زمين لرزه خواهد شد و قحطی و گرسنگی و اغتشاش پديد خواهد آمد. اينها فقط اعلام خطری است برای نزديک شدن مصيبتهای بعدی. 9 وقتی اين رويدادها را ديديد مواظب خودتان باشيد، زيرا زندگی شما در خطر خواهد افتاد. شما را به محاکم خواهند سپرد و در كنيسهها شكنجه خواهند داد. به خاطر پيروی از من، شما را نزد پادشاهان و فرمانروايان خواهند برد. ولی همين امر، فرصت مناسبی خواهد بود تا پيام انجيل را به ايشان برسانيد. 10 پيام انجيل بايد اول به تمام قومها برسد و بعد زمان به آخر خواهد رسيد. 11 اما وقتی شما را میگيرند و به دادگاه میبرند، هيچ نگران اين نباشيد كه برای دفاع از خود چه بگوييد. هر چه خدا به شما میگويد همان را بگوييد، زيرا در آن موقع روحالقدس سخن خواهد گفت، نه شما. 12 «برادر به برادر خود خيانت خواهد كرد و پدر به فرزند خود؛ فرزندان نيز پدر و مادر خود را به كشتن خواهند داد. 13 همه از شما به خاطر پيروی از من نفرت خواهند داشت. ولی كسانی نجات خواهند يافت كه اين مشكلات را تا به آخر تحمل نمايند و مرا انكار نكنند. 14 «هرگاه ديديد كه آن چيز هولناک در خانهٔ خدا برقرار است (خواننده خوب توجه كند تا معنی اين را بداند)، آنگاه در يهوديه هستيد به تپههای اطراف بگريزيد. 15 وقت را تلف نكنيد. اگر روی بام باشيد به خانه برنگرديد، و اگر در صحرا باشيد حتی برای برداشتن پول يا لباس برنگرديد. 17 «بيچاره زنانی كه در آن روزها آبستن باشند و بيچاره مادرانی كه بچههای شيرخوار داشته باشند. 18 فقط دعا كنيد كه فرارتان به زمستان نيفتد. 19 چون آن روزها به قدری وحشتناک خواهد بود كه از وقتی خدا جهان را آفريد تاكنون نظير آن پيش نيامده و ديگر هرگز پيش نخواهد آمد. 20 و اگر خداوند آن روزهای مصيبتبار را كوتاه نمیكرد، حتی يک انسان نيز بر روی زمين باقی نمیماند. ولی به خاطر برگزيدگانش آن روزها را كوتاه خواهد كرد. 21 «آنگاه اگر كسی به شما بگويد: اين شخص مسيح است و يا آن يكی مسيح است، به سخنش توجه نكنيد. 22 چون مسيحها و پيغمبران دروغين، بسيار ظهور خواهند كرد و معجزات حيرتانگيز انجام داده، مردم را فريب خواهند داد، به طوری كه اگر ممكن میبود، حتی فرزندان خدا را نيز از راه راست منحرف میكردند. 23 پس مواظب خودتان باشيد. از ابتدا همهٔ اينها را به شما گفتم. 24 «پس از اين مصيبتها، خورشيد تيره و تار خواهد شد و ماه ديگر نخواهد درخشيد، 25 ستارهها خواهند افتاد و آسمان دگرگون خواهد شد. 26 «آنگاه تمام مردم، مرا خواهند ديد كه در ابرها با قدرت و شكوه عظيم میآيم. 27 من فرشتگان خود را خواهم فرستاد تا برگزيدگانم را از سراسر دنيا يعنی از گوشه و كنار زمين و آسمان جمع كنند. 28 «حال، اين درس را از درخت انجير بياموزيد؛ وقتی شاخههايش نرم میشوند و برگ توليد میكنند، میفهميد كه تابستان نزديک شده است. 29 همينطور وقتی ديديد آنچه گفتم رخ داده، بدانيد كه پايان كار بسيار نزديک شده است. 30 «مطمئن باشيد اين نسل خواهد ماند و اين وقايع را خواهد ديد. 31 آسمان و زمين از ميان خواهد رفت، ولی سخنان من تا به ابد پا برجا خواهد ماند. 32 «اما هيچكس، حتی فرشتگان آسمان نيز خبر ندارند چه روز و ساعتی دنيا به آخر میرسد. حتی خود من هم نمیدانم، فقط پدرم خدا از آن آگاه است. 33 پس بايد آماده بوده، دعا كنيد و هر لحظه چشم به راه بازگشت من باشيد، چون نمیدانيد آن لحظه كی فرا میرسد. 34 «بازگشت من مانند بازگشت مردی است كه به كشور ديگر به سفر رفته است، و برای هر يک از خدمتگزاران خود وظيفهٔ خاصی معين كرده و به دربان نيز فرموده تا منتظر بازگشت او باشد. 35 «پس شما نيز چشم به راه باشيد، چون نمیدانيد كی برمیگردم: سر شب، نيمه شب، سحر يا صبح. مواظب باشيد كه وقتی میآيم، در خواب غفلت نباشيد. باز هم میگويم چشم به راه من باشيد. اينست پيام من به شما و به همه.»

Lutherbibel 2017

Das Ende des Tempels

1 Und als er aus dem Tempel ging, sprach zu ihm einer seiner Jünger: Meister, siehe, was für Steine und was für Bauten! 2 Und Jesus sprach zu ihm: Siehst du diese großen Bauten? Hier wird nicht ein Stein auf dem andern bleiben, der nicht zerbrochen werde.

Die Vorzeichen

3 Und als er auf dem Ölberg saß gegenüber dem Tempel, fragten ihn Petrus und Jakobus und Johannes und Andreas, als sie allein waren: 4 Sage uns, wann wird das geschehen? Und was wird das Zeichen sein, wann das alles vollendet werden soll? 5 Jesus fing an und sagte zu ihnen: Seht zu, dass euch nicht jemand verführe! 6 Es werden viele kommen unter meinem Namen und sagen: Ich bin’s, und werden viele verführen. 7 Wenn ihr aber hören werdet von Kriegen und Kriegsgeschrei, so erschreckt nicht: Es muss geschehen. Aber das Ende ist noch nicht da. 8 Denn es wird sich ein Volk gegen das andere erheben und ein Königreich gegen das andere; es werden Erdbeben geschehen hier und dort, es werden Hungersnöte sein: Das ist der Anfang der Wehen. 9 Ihr aber seht euch vor! Sie werden euch den Gerichten überantworten, und in den Synagogen werdet ihr geschlagen werden, und vor Statthalter und Könige werdet ihr geführt werden um meinetwillen, ihnen zum Zeugnis. 10 Und das Evangelium muss zuvor gepredigt werden unter allen Völkern. 11 Und wenn sie euch hinführen und überantworten werden, so sorgt euch nicht vorher, was ihr reden sollt; sondern was euch in jener Stunde gegeben wird, das redet. Denn ihr seid’s nicht, die da reden, sondern der Heilige Geist. 12 Und es wird ein Bruder den andern zum Tod überantworten und der Vater das Kind, und die Kinder werden sich empören gegen die Eltern und werden sie zu Tode bringen. 13 Und ihr werdet gehasst sein von jedermann um meines Namens willen. Wer aber beharrt bis an das Ende, der wird selig.

Die große Bedrängnis

14 Wenn ihr aber sehen werdet den Gräuel der Verwüstung stehen, wo er nicht soll – wer es liest, der merke auf! –, alsdann, wer in Judäa ist, der fliehe auf die Berge. 15 Wer auf dem Dach ist, der steige nicht hinunter und gehe nicht hinein, etwas aus seinem Hause zu holen. 16 Und wer auf dem Feld ist, der wende sich nicht um, seinen Mantel zu holen. 17 Weh aber den Schwangeren und den Stillenden in jenen Tagen! 18 Bittet aber, dass es nicht im Winter geschehe. 19 Denn in diesen Tagen wird eine solche Bedrängnis sein, wie sie nie gewesen ist bis jetzt vom Anfang der Schöpfung, die Gott geschaffen hat, und auch nicht wieder werden wird. 20 Und wenn der Herr diese Tage nicht verkürzt hätte, würde kein Mensch gerettet werden; aber um der Auserwählten willen, die er auserwählt hat, hat er diese Tage verkürzt. 21 Wenn dann jemand zu euch sagen wird: Siehe, hier ist der Christus; siehe, da ist er!, so glaubt es nicht. 22 Denn es werden sich erheben falsche Christusse und falsche Propheten, die Zeichen und Wunder tun, um, wenn möglich, die Auserwählten zu verführen. 23 Ihr aber seht euch vor! Ich habe euch alles zuvor gesagt!

Das Kommen des Menschensohns

24 Aber in jenen Tagen, nach jener Bedrängnis, wird die Sonne sich verfinstern und der Mond seinen Schein verlieren, 25 und die Sterne werden vom Himmel fallen, und die Kräfte der Himmel werden ins Wanken kommen. 26 Und dann werden sie sehen den Menschensohn kommen in den Wolken mit großer Kraft und Herrlichkeit. 27 Und dann wird er die Engel senden und wird seine Auserwählten versammeln von den vier Winden, vom Ende der Erde bis zum Ende des Himmels.

Vom Zeitpunkt des Endes

28 An dem Feigenbaum aber lernt ein Gleichnis: Wenn seine Zweige saftig werden und Blätter treiben, so wisst ihr, dass der Sommer nahe ist. 29 Ebenso auch, wenn ihr seht, dass dies geschieht, so wisst, dass er nahe vor der Tür ist. 30 Wahrlich, ich sage euch: Dieses Geschlecht wird nicht vergehen, bis dies alles geschieht. 31 Himmel und Erde werden vergehen; meine Worte aber werden nicht vergehen. 32 Von jenem Tage aber oder der Stunde weiß niemand, auch die Engel im Himmel nicht, auch der Sohn nicht, sondern allein der Vater.

Mahnung zur Wachsamkeit

33 Seht euch vor, wachet! Denn ihr wisst nicht, wann die Zeit da ist. 34 Es ist wie bei einem Menschen, der über Land zog und verließ sein Haus und gab seinen Knechten Vollmacht, einem jeden seine Arbeit, und gebot dem Türhüter, er sollte wachen: 35 So wacht nun; denn ihr wisst nicht, wann der Herr des Hauses kommt, ob am Abend oder zu Mitternacht oder um den Hahnenschrei oder am Morgen, 36 damit er euch nicht schlafend finde, wenn er plötzlich kommt. 37 Was ich aber euch sage, das sage ich allen: Wachet!

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | Markus 13