1ای خداوند، دعای مرا بشنو و به فريادم گوش فرا ده!2وقتی كه در زحمت هستم، روی خود را از من برنگردان! به من توجه فرما، و هرگاه دعا كنم بیدرنگ مرا اجابت فرما!3عمرم چون دود به سرعت ناپديد میشود و استخوانهايم همچون چوب خشک میسوزد.4دل من مانند گياهی است كه كوبيده و خشک شده باشد. غذا خوردن را از ياد بردهام.5با صدای بلند مینالم؛ جز پوست و استخوان چيزی در بدنم نمانده است.6همچون پرندهای وحشی، آوارهٔ صحرا شدهام و چون جغد خرابهنشين، بیخانمان گشتهام.7مانند گنجشكی بر پشت بام، تنها ماندهام؛ خواب به چشمانم نمیرود.8هر روز دشمنانم مرا تحقير میكنند و مخالفانم مرا لعنت مینمايند.9به سبب خشم و غضب تو ای خداوند، غذای من خاكستر است و نوشيدنیام با اشكهايم آميخته است. زيرا تو مرا برداشتی و به كنار انداختی.11عمرم چون سايههای عصر، زودگذر است؛ همچون علف خشک پژمرده شدهام.12اما تو ای خداوند، تا ابد پادشاه هستی؛ ذكر تو در تمام نسلها باقی خواهد ماند.13تو برخاسته، بر اورشليم ترحم خواهی فرمود؛ اكنون زمان آن رسيده است كه بر اورشليم رحمت فرمايی.14بندگان تو سنگها و خاک اورشليم را دوست دارند!15قومها از نام خداوند خواهند ترسيد و همه پادشاهان جهان از قدرت و عظمت او هراسان خواهند شد.16او شهر اورشليم را دوباره بنا خواهد كرد و با جلال و شكوه فراوان ظاهر خواهد شد.17به دعای قوم درمانده خود توجه نموده، ايشان را اجابت خواهد نمود.18آنچه كه خداوند انجام میدهد برای نسل آينده نوشته خواهد شد تا ايشان نيز او را ستايش كنند:19«خداوند از مكان مقدس خود در آسمان، به زمين نظر انداخت تا ناله اسيران را بشنود و آنها را كه به مرگ محكوم شده بودند، آزاد سازد.»21بنابراين وقتی قومها در اورشليم گرد هم بيايند تا خدا را در خانهٔ او پرستش كنند، نام خداوند در اورشليم ستوده و سراييده خواهد شد.23خداوند در جوانیام توان مرا از من گرفته و عمرم را كوتاه ساخته است.24ای خدای من، نگذار در جوانی بميرم! تو تا ابد زنده هستی!25در ازل، تو بنياد زمين را نهادی و آسمانها عمل دست تو میباشند.26آنها فانی میشوند، اما تو باقی هستی. همهٔ آنها چون جامه، پوسيده خواهند شد؛ و همچون ردا، آنها را عوض خواهی نمود و از بين خواهند رفت.27اما تو جاودانی هستی و برای تو هرگز پايانی وجود ندارد.28فرزندان بندگانت، هميشه در امان خواهند بود و نسل آنها از حمايت تو برخوردار خواهند شد.
Lutherbibel 2017
Bitte um Wiederherstellung des Zion (Der fünfte Bußpsalm)
1Ein Gebet für den Elenden, wenn er verzagt ist und seine Klage vor dem HERRN ausschüttet.2HERR, höre mein Gebet und lass mein Schreien zu dir kommen!3Verbirg dein Antlitz nicht vor mir in der Not, / neige deine Ohren zu mir; wenn ich dich anrufe, so erhöre mich bald!4Denn meine Tage sind vergangen wie ein Rauch, und meine Gebeine sind verbrannt wie von Feuer.5Mein Herz ist geschlagen und verdorrt wie Gras, dass ich vergesse, mein Brot zu essen.6Mein Gebein klebt an meiner Haut vor Heulen und Seufzen.7Ich bin wie eine Eule in der Wüste, wie ein Käuzchen in zerstörten Städten.8Ich wache und klage wie ein einsamer Vogel auf dem Dache.9Täglich schmähen mich meine Feinde, und die mich verspotten, fluchen mit meinem Namen.10Denn ich esse Asche wie Brot und mische meinen Trank mit Tränen11vor deinem Drohen und Zorn, weil du mich hochgehoben und zu Boden geworfen hast.12Meine Tage sind dahin wie ein Schatten, und ich verdorre wie Gras.13Du aber, HERR, bleibst ewiglich und dein Name für und für.14Du wollest dich aufmachen und über Zion erbarmen; denn es ist Zeit, dass du ihm gnädig seist, und die Stunde ist gekommen15– denn deine Knechte lieben seine Steine und tragen Leid um seine Trümmer –,16dass die Völker den Namen des HERRN fürchten und alle Könige auf Erden deine Herrlichkeit,17wenn der HERR Zion wieder baut und erscheint in seiner Herrlichkeit.18Er wendet sich zum Gebet der Verlassenen und verschmäht ihr Gebet nicht.19Das werde geschrieben für die Nachkommen; und das Volk, das er schafft, wird den HERRN loben.20Denn er schaut von seiner heiligen Höhe, der HERR sieht vom Himmel auf die Erde,21dass er das Seufzen der Gefangenen höre und losmache die Kinder des Todes,22dass sie in Zion verkünden den Namen des HERRN und sein Lob in Jerusalem,23wenn die Völker zusammenkommen und die Königreiche, dem HERRN zu dienen.24Er demütigt auf dem Wege meine Kraft, er verkürzt meine Tage.25Ich sage: Mein Gott, nimm mich nicht weg / in der Hälfte meiner Tage! Deine Jahre währen für und für.26Du hast vorzeiten die Erde gegründet, und die Himmel sind deiner Hände Werk.27Sie werden vergehen, du aber bleibst; sie werden alle veralten wie ein Gewand; wie ein Kleid wirst du sie wechseln, und sie schwinden dahin.28Du aber bleibst, wie du bist, und deine Jahre nehmen kein Ende.29Die Söhne deiner Knechte bleiben wohnen, und ihr Geschlecht wird vor dir gedeihen.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.