Philipper 4 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 ای برادران عزيز، من شما را بسيار دوست میدارم و مشتاقانه در انتظار ديدار شما هستم، چون شما شادی من و پاداش زحماتم هستيد. ای عزيزان من، به خداوند وفادار بمانيد.

سخنان آخر پولس

2 در ضمن از آن دو بانوی گرامی، «افوديه» و«سينتيخی» التماس میكنم كه به كمک خداوند، مجادله و اختلاف نظر را كنار بگذارند و با يكديگر صلح كنند. 3 از تو، دوست و همكار صميمی خود نيز استدعا میكنم كه به اين دو بانو در حل اختلافشان كمک كنی، زيرا ايشان زمانی دوش به دوش من خدمت كردهاند تا پيغام انجيل را اعلام نماييم. ايشان با«كلمنت» و ساير همقطاران من نيز كه نامهايشان در دفتر حيات نوشته شده است، همكاری كردهاند. 4 در خداوند دائماً شاد باشيد، و باز میگويم شاد باشيد! 5 در هر كاری از خود گذشتگی نشان بدهيد و ملاحظهٔ ديگران را بكنيد. به خاطر داشته باشيد كه خداوند بزودی باز میگردد. 6 برای هيچ چيز غصه نخوريد؛ در عوض برای همه چيز دعا كنيد و هر چه لازم داريد به خداوند بگوييد و فراموش نكنيد كه برای جواب دعاها، از او تشكر نماييد. 7 اگر چنين كنيد، از آرامش خدا بهرهمند خواهيد شد، آرامشی كه فكر انسان قادر به درک آن نيست. اين آرامش الهی به فكر و دل شما كه به عيسی مسيح ايمان آوردهايد، راحتی و آسايش خواهد بخشيد. 8 برادران عزيز، در خاتمه بگذاريد اين را نيز بگويم: فكرتان را بر روی هر چه راست و خوب و درست است، ثابت نگاه داريد. دربارهٔ چيزهايی فكر كنيد كه پاک و زيباست. در صفات خوب و پسنديدهٔ ديگران تأمل كنيد. دربارهٔ چيزهايی فكر كنيد كه میتوانيد خدا را برای آنها شكر كنيد و به وجود آنها خوش باشيد. 9 هر چه از من ديديد و آموختيد، در زندگیتان به کار گيريد تا خدای آرامش با شما باشد.

سپاسگزاری بابت هدايا

10 چقدر از خدا سپاسگزارم و او را ستايش میكنم كه بار ديگر به كمک من شتافتيد. میدانم كه هميشه در اين فكر بودهايد، اما فرصت انجامش را نمیيافتيد. 11 البته منظورم اين نيست كه در احتياج بودم، زيرا آموختهام كه به آنچه دارم، راضی و قانع باشم. 12 میدانم كه در تنگدستی و دولتمندی، چگونه زندگی كنم. رمز قناعت را در هر شرايطی آموختهام، چه سير باشم چه گرسنه، چه زياد داشته باشم و چه اندک. 13 هر چه خدا از من بخواهد، با كمک مسيح میتوانم انجام دهم، زيرا مسيح قدرت انجام آن را به من میبخشد. 14 با تمام اينها، چه خوب كرديد كه در مشكلاتم به كمكم شتافتيد. 15 شما مسيحيان«فيليپی» به خوبی آگاهيد كه وقتی برای نخستين بار پيغام انجيل را به شما اعلام نمودم، و سپس از«مقدونيه» روانه شدم، فقط شما در امر دادن و گرفتن با من همكاری كرديد؛ هيچ كليسای ديگری در اين امر پيشقدم نشد. 16 حتی زمانی كه در«تسالونيكی» بودم، دو بار مبلغی برای رفع احتياجاتم فرستاديد. 17 البته از هدايای شما سپاسگزارم، ولی آنچه بيشتر مرا شاد میسازد، اينست كه به خاطر اين نيكوكاریتان، پاداش خوبی خواهيد يافت. 18 در حال حاضر، همه چيز دارم كه حتی بيش از نيازم است؛ و غرق هدايايی هستم كه به دست«اپافروديتوس» فرستاديد، هدايايی كه همچون قربانی خوشبو، خدا را خشنود میسازد. 19 خدا نيز به سبب جانبازی عيسی مسيح، تمام احتياجات شما را با ثروت شكوهمند خود، رفع خواهد نمود. 20 از حال تا ابد، پدر ما خدا را جلال باد، آمين.

سلامهای پايانی پولس

21 به تمام مسيحيان آنجا سلام برسانيد. برادرانی كه با من هستند، سلام میرسانند. 22 همهٔ مسيحيان اينجا، بخصوص مسيحيانی كه از دربار امپراتور هستند، سلام میرسانند. 23 فيض خداوند ما عيسی مسيح با روح شما باد.

Lutherbibel 2017

Mahnung zur Einigkeit und zur Freude im Herrn

1 Also, meine lieben Brüder und Schwestern, nach denen ich mich sehne, meine Freude und meine Krone, steht fest in dem Herrn, ihr Lieben. 2 Evodia ermahne ich und Syntyche ermahne ich, dass sie eines Sinnes seien in dem Herrn. 3 Ja, ich bitte auch dich, mein treuer Gefährte, steh ihnen bei; sie haben mit mir für das Evangelium gekämpft, zusammen mit Klemens und meinen andern Mitarbeitern, deren Namen im Buch des Lebens stehen. 4 Freuet euch in dem Herrn allewege, und abermals sage ich: Freuet euch! 5 Eure Güte lasst kund sein allen Menschen! Der Herr ist nahe! 6 Sorgt euch um nichts, sondern in allen Dingen lasst eure Bitten in Gebet und Flehen mit Danksagung vor Gott kundwerden! 7 Und der Friede Gottes, der höher ist als alle Vernunft, wird eure Herzen und Sinne bewahren in Christus Jesus.* 8 Weiter, Brüder und Schwestern: Was wahrhaftig ist, was ehrbar, was gerecht, was rein, was liebenswert, was einen guten Ruf hat, sei es eine Tugend, sei es ein Lob – darauf seid bedacht! 9 Was ihr gelernt und empfangen und gehört und gesehen habt an mir, das tut; so wird der Gott des Friedens mit euch sein.

Dank für die Gabe der Gemeinde

10 Ich bin aber hocherfreut in dem Herrn, dass ihr wieder eifrig geworden seid, für mich zu sorgen; ihr wart zwar immer darauf bedacht, aber die Zeit hat’s nicht zugelassen. 11 Ich sage das nicht, weil ich Mangel leide; denn ich habe gelernt, mir genügen zu lassen, wie’s mir auch geht. 12 Ich kann niedrig sein und kann hoch sein; mir ist alles und jedes vertraut: beides, satt sein und hungern, beides, Überfluss haben und Mangel leiden; 13 ich vermag alles durch den, der mich mächtig macht. 14 Doch ihr habt wohl daran getan, dass ihr meine Bedrängnis geteilt habt. 15 Denn ihr Philipper wisst auch, dass am Anfang meiner Predigt des Evangeliums, als ich auszog aus Makedonien, keine Gemeinde mit mir Gemeinschaft gehabt hat im Geben und Nehmen als ihr allein. 16 Denn auch nach Thessalonich habt ihr etwas gesandt für meinen Bedarf, einmal und danach noch einmal. 17 Nicht, dass ich das Geschenk suche, sondern ich suche die Frucht, damit sie euch reichlich angerechnet wird. 18 Ich habe aber alles erhalten und habe Überfluss. Ich habe in Fülle, nachdem ich durch Epaphroditus empfangen habe, was von euch gekommen ist: ein lieblicher Geruch, ein angenehmes Opfer, Gott gefällig. 19 Mein Gott aber wird all eurem Mangel abhelfen nach seinem Reichtum in Herrlichkeit in Christus Jesus. 20 Gott aber, unserm Vater, sei Ehre von Ewigkeit zu Ewigkeit! Amen.

Grüße und Segenswunsch

21 Grüßt alle Heiligen in Christus Jesus. Es grüßen euch die Brüder, die bei mir sind. 22 Es grüßen euch alle Heiligen, besonders aber die aus dem Haus des Kaisers. 23 Die Gnade des Herrn Jesus Christus sei mit eurem Geist!

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | Philipper 4