Hoheslied 6 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 دختران اورشليم ای زيباترين زنان، محبوب تو كجا رفته است؟ بگو تا با هم برويم و او را پيدا كنيم. محبوبه محبوب من به باغ خود نزد درختان معطر بلسان رفته است، تا گلهاش را بچراند و سوسنها بچيند. 3 من از آن محبوب خود هستم و محبوبم از آن من است. او گلهٔ خود را در ميان سوسنها میچراند. محبوب 4 ای محبوبهٔ من، تو همچون سرزمين ترصه دوست داشتنی هستی. تو مانند اورشليم، زيبا، و همچون لشكری آراسته برای جنگ، پرشكوه هستی. 5 نگاهت را از من برگردان، زيرا چشمانت بر من غالب آمدهاند. گيسوان مواج تو مانند گلهٔ بزهايی است كه از كوه جلعاد سرازير میشوند. 6 دندانهای صاف و مرتب تو به سفيدی گوسفندانی هستند كه به تازگی شسته شده باشند. 7 گونههايت از پشت روبند تو همانند دو نيمهٔ انار است. 8 در ميان شصت ملكه و هشتاد كنيز و هزاران دوشيزه، كسی را مانند كبوتر خود بیعيب نيافتم. او عزيز و يگانهٔ مادرش است. دوشيزگان وقتی او را میبينند تحسينش میكنند و ملكهها و كنيزان او را میستايند. 10 آنها میپرسند: «اين كيست كه مثل سپيدهٔ صبح میدرخشد و چون ماه زيبا و مثل آفتاب پاک و مانند ستارگان پرشكوه است؟» 11 من به ميان درختان گردو رفتم تا درههای سرسبز و برگهای تازهٔ تاكها و شكوفههای درختان انار را تماشا كنم. 12 اما نفهميدم چگونه به آنجا رسيدم، زيرا اشتياق من مرا چون كسی كه بر عرابهٔ شاهزادگان سوار است به پيش میراند. دختران اورشليم 13 برگرد، ای دختر«شولمی» برگرد. برگرد تا تو را تماشا كنيم. محبوبه چرا میخواهيد مرا تماشا كنيد چنانكه گويی رقص«محنايم» را تماشا میكنيد؟

Lutherbibel 2017

1 »Wo ist denn dein Freund hingegangen, o du Schönste unter den Frauen? Wo hat sich dein Freund hingewandt? So wollen wir ihn mit dir suchen.« 2 Mein Freund ist hinabgegangen in seinen Garten, zu den Balsambeeten, dass er weide in den Gärten und Lotosblüten pflücke. 3 Mein Freund ist mein und ich bin sein, der unter Lotosblüten weidet. 4 Du bist schön, meine Freundin, wie Tirza, lieblich wie Jerusalem, überwältigend wie die Bilder am Himmel. 5 Wende deine Augen von mir; denn sie verwirren mich. Deine Haare sind wie eine Herde Ziegen, die herabsteigen vom Gebirge Gilead. 6 Deine Zähne sind wie eine Herde Schafe, die aus der Schwemme kommen; alle haben sie Zwillinge, und es fehlt keiner unter ihnen. 7 Deine Schläfen sind hinter deinem Schleier wie eine Scheibe vom Granatapfel. 8 Sechzig Königinnen sind es und achtzig Nebenfrauen und Jungfrauen ohne Zahl. 9 Aber eine ist meine Taube, meine Makellose; die Einzige ist sie für ihre Mutter, das Liebste für die, die sie geboren hat. Als die Töchter sie sahen, priesen sie sie glücklich; die Königinnen und Nebenfrauen rühmten sie. 10 Wer ist sie, die hervorbricht wie die Morgenröte, schön wie der Mond, klar wie die Sonne, überwältigend wie die Bilder am Himmel? 11 Ich bin hinabgegangen in den Nussgarten, zu schauen die Knospen im Tal, zu schauen, ob der Weinstock sprosst, ob die Granatbäume blühen. 12 Mein Verlangen zog mich, ich wusste nicht wie, zu den Wagen Ammi-Nadibs.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | Hoheslied 6