Hiob 5 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 فرياد برمیآورند و كمک میطلبند، ولی كسی گوش نمیدهد. به سوی خدايان خود روی میآورند، اما هيچكدام از آنها به دادشان نمیرسد. 2 سرانجام در عجز و درماندگی از غصه میميرند. 3 كسانی كه از خدا برمیگردند، ظاهراً كامياب هستند، ولی بلای ناگهانی بر آنها نازل میشود. 4 فرزندان ايشان بیپناه میگردند و كسی از آنها حمايت نمیكند. 5 محصولاتشان را گرسنگان میخورند و ثروتشان را حريصان غارت میكنند. 6 بلا و بدبختی هرگز بدون علت دامنگير انسان نمیشود. 7 بدبختی از خود انسان سرچشمه میگيرد، همچنانكه شعله از آتش برمیخيزد. 8 اگر من جای تو بودم، مشكل خود را نزد خدا میبردم. 9 زيرا او معجزات شگفتانگيز میكند و كارهای عجيب و خارقالعادهٔ بیشمار انجام میدهد. 10 بر زمين باران میباراند و كشتزارها را سيراب میكند، 11 فروتنان را سرافراز میگرداند و رنجديدگان را شادی میبخشد. 12 او نقشههای اشخاص حيلهگر را نقش بر آب میكند تا كاری از پيش نبرند. 13 آنها را در دامهای خود گرفتار میسازد و توطئههای ايشان را خنثی مینمايد. 14 روز روشن برای آنها مانند شب تاريک است و در آن كورمال كورمال راه میروند. 15 خدا مظلومان و فقيران را از چنگ ظالمان میرهاند. 16 او به فقيران اميد میبخشد و دهان ظالمان را میبندد. 17 خوشا به حال كسی كه خدا تنبيهاش میكند. پس وقتی او تو را تنبيه مینمايد، دلگير نشو. 18 اگر خدا تو را مجروح كند خودش هم زخمهايت را میبندد و تو را شفا میبخشد 19 و از هر بلايی میرهاند. 20 خدا تو را هنگام قحطی از مرگ نجات خواهد داد و در موقع جنگ از دم شمشير خواهد رهانيد. 21 از زخم زبان در امان خواهی بود و از هلاكت محفوظ خواهی ماند. 22 به جنگ و قحطی خواهی خنديد و حيوانات وحشی به تو آسيبی نخواهد رسانيد. 23 زمينی كه شخم میزنی خالی از سنگ خواهد بود و جانوران خطرناک با تو در صلح و صفا به سر خواهند برد. 24 خانهٔ تو در امان خواهد بود و از اموال تو چيزی دزديده نخواهد شد. 25 نسل تو مانند علف صحرا زياد خواهند بود، 26 و تو همچون خوشهٔ گندم كه تا وقتش نرسد درو نمیشود، در كمال پيری، كامياب از دنيا خواهی رفت. 27 تجربه به من ثابت كرده است كه همهٔ اينها حقيقت دارد؛ پس به خاطر خودت نصيحت مرا بشنو.

Lutherbibel 2017

1 Rufe doch, ob einer dir antwortet! Und an welchen von den Heiligen willst du dich wenden? 2 Denn einen Toren tötet der Unmut, und den Unverständigen bringt der Eifer um. 3 Ich sah einen Toren Wurzel schlagen, und sogleich fluchte ich seinem Hause. 4 Seinen Kindern bleibt Hilfe fern, und sie werden zerschlagen im Tor; denn kein Erretter ist da. 5 Seine Ernte verzehrt der Hungrige, und auch aus den Hecken holt er sie, und nach seinem Gut lechzen die Durstigen. 6 Denn Unheil geht nicht aus der Erde hervor, und Mühsal wächst nicht aus dem Acker; 7 sondern der Mensch wird zur Mühsal geboren, wie die Funken des Feuers emporfliegen. 8 Ich aber würde mich zu Gott wenden und meine Sache vor ihn bringen, 9 der große Dinge tut, die nicht zu erforschen sind, und Wunder, die nicht zu zählen sind, 10 der den Regen aufs Land gibt und Wasser kommen lässt auf die Gefilde, 11 der die Niedrigen erhöht und den Betrübten emporhilft. 12 Er macht zunichte die Pläne der Klugen, dass ihre Hände nichts zustande bringen. 13 Er fängt die Weisen in ihrer Klugheit und stürzt den Rat der Verkehrten, 14 dass sie am Tage in Finsternis laufen und tappen am Mittag wie in der Nacht. 15 Er hilft dem Armen vor dem Schwert, vor ihrem Mund und vor der Hand des Mächtigen den Elenden. 16 Dem Armen wird Hoffnung zuteil, und die Bosheit muss ihren Mund zuhalten. 17 Siehe, selig ist der Mensch, den Gott zurechtweist; darum widersetze dich der Zucht des Allmächtigen nicht. 18 Denn er verletzt und verbindet; er zerschlägt und seine Hand heilt. 19 In sechs Trübsalen wird er dich erretten, und in sieben wird dich kein Übel anrühren. 20 In der Hungersnot wird er dich vom Tod erlösen und im Kriege von des Schwertes Gewalt. 21 Er wird dich verbergen vor der Geißel der Zunge, dass du dich nicht fürchten musst, wenn Verderben kommt. 22 Über Verderben und Hunger wirst du lachen und dich vor den wilden Tieren im Lande nicht fürchten. 23 Denn dein Bund wird sein mit den Steinen auf dem Felde, und die wilden Tiere werden Frieden mit dir halten, 24 und du wirst erfahren, dass deine Hütte Frieden hat, und wirst deine Stätte überschauen und nichts vermissen, 25 und du wirst erfahren, dass deine Kinder sich mehren und deine Nachkommen wie das Gras auf Erden sind, 26 und du wirst im Alter zu Grabe kommen, wie Garben eingebracht werden zur rechten Zeit. 27 Siehe, das haben wir erforscht, so ist es; darauf höre und merke du dir’s.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | Hiob 5