1ای مردان حكيم و دانا به من گوش دهيد.3همچنانكه زبان طعم غذای خوب را میفهمد همانگونه نيز گوش سخنان درست را تشخيص میدهد؛4پس بياييد آنچه را كه خوب و درست است تشخيص داده، آن را اختيار كنيم.5ايوب گفته است: «من گناهی ندارم، ولی خدا مرا گناهكار میداند.6هر چند كه تقصيری ندارم او مرا دروغگو میداند. با اينكه هيچ خطايی نكردهام، اما سخت تنبيه شدهام.»7ببينيد ايوب چه حرفهای توهينآميزی میزند! حتماً با بدكاران همنشين بوده است!9زيرا میگويد: «برای انسان چه فايدهای دارد كه در صدد خشنود ساختن خدا برآيد؟»10ای كسانی كه فهم و شعور داريد، به من گوش دهيد. چطور ممكن است خدای قادر مطلق، بدی و ظلم بكند؟11او هر کس را موافق عملش جزا میدهد.12براستی كه خدای قادر مطلق، بدی و بیانصافی نمیكند.13اقتدار و اختيار تمام جهان در دست اوست.14اگر خدا اراده كند كه روح و نفس خود را از انسان بگيرد،15اثری از زندگی در او باقی نمیماند و او به خاک باز میگردد.16حال، اگر فهم داری، گوش كن.17اگر خدا از عدالت و انصاف متنفر بود آيا میتوانست جهان را اداره كند؟ آيا میخواهی آن داور بزرگ را محكوم كنی؟18او كسی است كه پادشاهان و نجبا را به بدكاری و بیانصافی متهم میكند،19هرگز از قدرتمندان طرفداری نمینمايد و ثروتمند را بر فقير ترجيح نمیدهد، زيرا همهٔ انسانها آفريدهٔ دست او هستند.20خدا میتواند نيمه شب در يک لحظه جان انسان را بگيرد و با يک اشاره قدرتمندترين انسانها را از پای درآورد.21خدا تمام كارهای انسان را به دقت زير نظر دارد و همه را میبيند.22هيچ ظلمتی نمیتواند آدمهای بدكار را از نظر او پنهان سازد.23پس خدا احتياجی ندارد كه برای داوری كردن انسان صبر كند.24بیآنكه نيازی به تحقيق و بررسی باشد خدا قدرتمندان را خرد و متلاشی میكند و ديگران را به جای آنها مینشاند،25زيرا او از كارهای ايشان آگاه است و در يک شب ايشان را سرنگون میسازد.26او آنها را در حضور همگان به سزای اعمالشان میرساند،27چون از پيروی او انحراف ورزيده به احكام او توجهی نكردهاند،28و آنچنان بر فقرا ظلم نمودهاند كه فريادشان به گوش خدا رسيده است. بلی، خدا نالهٔ مظلومان را میشنود.29وقتی او آرام است، كيست كه بتواند او را مضطرب كند؟ و چون روی خود را بپوشاند، كيست كه بتواند او را ببيند؟ هيچ قومی و هيچ انسانی نمیتواند.30او نمیگذارد بدكاران بر مردم حكومت رانند و آنها را اسير كنند.31ای ايوب، آيا گناهانت را پيش خدا اعتراف نمودهای؟ آيا به او قول دادهای كه ديگر گناه نكنی؟32آيا از خدا خواستهای كه خطاهايت را به تو نشان دهد؟ آيا حاضری از آنها دست بكشی؟33تا زمانی كه دست از مخالفت برنداری نمیتوانی انتظار داشته باشی كه خدا آن طور كه تو میخواهی رفتار كند. حال تصميم با توست، نه با من. بگو چه فكر میكنی.34هر انسان فهميده و با شعوری اين حرف مرا تصديق خواهد كرد كه تو مثل آدم احمق حرف میزنی.36مستحقی كه تو را به خاطر سخنان كفرآميزت به اشد مجازات برسانند،37زيرا اكنون نافرمانی، كفر و اهانت به خدا را بر گناهان ديگر خود افزودهای.
Lutherbibel 2017
Elihus zweite Rede
1Und Elihu hob an und sprach:2Höret, ihr Weisen, meine Rede, und ihr Verständigen, merkt auf mich!3Denn das Ohr prüft die Rede, wie der Gaumen die Speise schmeckt.4Lasst uns ein Urteil finden, dass wir miteinander erkennen, was gut ist.5Denn Hiob hat gesagt: »Ich bin gerecht, doch Gott verweigert mir mein Recht;6ich soll lügen, obwohl ich recht habe, und mich quält der Pfeil, der mich traf, obwohl ich doch ohne Schuld bin.«7Wo ist so ein Mann wie Hiob, der Hohn trinkt wie Wasser8und auf dem Wege geht mit den Übeltätern und wandelt mit den gottlosen Leuten?9Denn er hat gesagt: »Es nützt dem Menschen nichts, wenn er Gottes Wohlgefallen sucht.«10Darum hört mir zu, ihr weisen Männer: Es sei ferne, dass Gott sollte gottlos handeln und der Allmächtige ungerecht;11sondern er vergilt dem Menschen, wie er verdient hat, und trifft einen jeden nach seinem Tun.12Ohne Zweifel, Gott tut niemals Unrecht, und der Allmächtige beugt das Recht nicht.13Wer hat ihm die Erde anvertraut? Und wer hat den ganzen Erdkreis hingestellt?14Wenn er nur an sich dächte, seinen Geist und Odem an sich zöge,15so würde alles Fleisch miteinander vergehen, und der Mensch würde wieder zu Staub werden.16Hast du nun Verstand, so höre das und merke auf die Stimme meiner Reden!17Kann denn regieren, wer das Recht hasst? Oder willst du den verdammen, der gerecht und mächtig ist,18der zum König sagt: »Du heilloser Mann«, und zu den Fürsten: »Ihr Frevler«,19der nicht ansieht die Person der Fürsten und achtet den Vornehmen nicht mehr als den Armen? Denn sie sind alle seiner Hände Werk.20Plötzlich müssen die Leute sterben und zu Mitternacht erschrecken und vergehen; die Mächtigen werden weggenommen ohne Menschenhand.21Denn seine Augen sehen auf eines jeden Weg, und er schaut auf alle ihre Schritte.22Es gibt keine Finsternis und kein Dunkel, wo sich verbergen könnten die Übeltäter.23Denn es wird niemand gesagt, wann er vor Gott zum Gericht erscheinen muss.24Er bringt die Stolzen um, ohne sie erst zu verhören, und stellt andere an ihre Stelle;25denn er kennt ihre Werke und er stürzt sie des Nachts, dass sie zerschlagen werden.26Er urteilt sie ab wie die Frevler an einem Ort, wo viele es sehen,27weil sie von ihm gewichen sind und verstanden keinen seiner Wege,28sodass das Schreien des Armen vor ihn kommen musste und er das Schreien der Elenden hörte. –29Wenn er sich aber ruhig hält, wer will ihn verdammen? Und wenn er das Antlitz verbirgt, wer kann ihn schauen unter allen Völkern und Leuten? –30So lässt er denn nicht einen Frevler regieren, der ein Fallstrick ist für das Volk.31Wenn einer zu Gott sagt: »Ich habe geirrt, ich will kein Unrecht mehr tun;32was ich nicht sehe, das lehre du mich; hab ich unrecht gehandelt, ich will’s nicht mehr tun«,33soll er dann nach deinem Sinn vergelten, weil du ja widerrufen hast? Denn du hast zu wählen und nicht ich, und was du erkannt, sage an!34Verständige Leute werden zu mir sagen und ein weiser Mann, der mir zuhört:35»Hiob redet mit Unverstand, und seine Worte sind nicht klug.«36Ja, Hiob sollte bis zum Äußersten geprüft werden, weil er Antwort gibt wie die Ruchlosen.37Denn zu seiner Sünde fügt er noch Frevel hinzu. Er treibt Spott unter uns und macht viele Worte wider Gott.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.