Hiob 23 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

ايوب پاسخ میدهد: شكايت من تلخ است

1 آنگاه ايوب پاسخ داد: 2 من هنوز هم از خدا شكايت دارم و نمیتوانم ناله نكنم. 3 ای كاش میدانستم كجا میتوانم خدا را بيابم آنگاه نزد تخت او میرفتم. 4 و دعوی خود را ارائه میدادم و دلايل خود را به او میگفتم 5 و پاسخهايی را كه به من میداد میشنيدم و میدانستم از من چه میخواهد. 6 آيا او با تمام قدرتش با من مخالفت میكرد؟ نه، بلكه با دلسوزی به حرفهايم گوش میداد 7 و شخص درستكاری چون من میتوانست با او گفتگو كند و او مرا برای هميشه تبرئه میكرد. 8 ولی جستجوی من بیفايده است. به شرق میروم، او آنجا نيست. به غرب میروم او را نمیيابم. 9 هنگامی كه به شمال میروم، اعمال او را میبينم، ولی او را در آنجا پيدا نمیكنم. به جنوب میروم، اما در آنجا نيز نشانی از وی نيست. 10 او از تمام كارهای من آگاه است و اگر مرا در بوتهٔ آزمايش بگذارد مثل طلای خالص، پاک بيرون میآيم. 11 من وفادارانه از خدا پيروی كردهام و از راه او منحرف نشدهام. 12 از فرامين او سرپيچی نكردهام و كلمات او را در سينهام حفظ نمودهام. 13 او هرگز عوض نمیشود و هيچكس نمیتواند او را از آنچه قصد كرده است منصرف نمايد. او هر چه اراده كند انجام میدهد. 14 بنابراين هر چه برای من در نظر گرفته است به سرم خواهد آورد، زيرا او هميشه نقشههای خود را عملی میسازد. 15 وقتی به اين چيزها فكر میكنم از او میترسم. 16 خدای قادر مطلق جرأت را از من گرفته است و با تاريكی ترسناک و ظلمت غليظ مرا پوشانده است.

Lutherbibel 2017

Hiobs dritte Antwort an Elifas

1 Hiob antwortete und sprach: 2 Auch heute lehnt sich meine Klage auf; seine Hand drückt schwer, dass ich seufzen muss. 3 Ach dass ich wüsste, wie ich ihn finden und zu seiner Stätte kommen könnte! 4 So würde ich ihm das Recht darlegen und meinen Mund mit Beweisen füllen 5 und erfahren die Reden, die er mir antworten, und vernehmen, was er mir sagen würde. 6 Würde er mit großer Macht mit mir rechten? Nein, er selbst würde achthaben auf mich. 7 Dort würde ein Redlicher mit ihm rechten, und für immer würde ich entrinnen meinem Richter! 8 Aber gehe ich nach Osten, so ist er nicht da; gehe ich nach Westen, so spüre ich ihn nicht. 9 Wirkt er im Norden, so schaue ich ihn nicht; verbirgt er sich im Süden, so sehe ich ihn nicht. 10 Er aber kennt meinen Weg gut. Er prüfe mich, so will ich befunden werden wie das Gold. 11 Denn ich hielt meinen Fuß auf seiner Bahn und bewahrte seinen Weg und wich nicht ab 12 und übertrat nicht das Gebot seiner Lippen und bewahrte die Reden seines Mundes bei mir. 13 Doch er hat’s beschlossen, wer will ihm wehren? Und er macht’s, wie er will. 14 Ja, er wird vollenden, was mir bestimmt ist, und hat noch mehr derart im Sinn. 15 Darum erschrecke ich vor seinem Angesicht, und wenn ich darüber nachdenke, so fürchte ich mich vor ihm. 16 Gott ist’s, der mein Herz mutlos gemacht, und der Allmächtige, der mich erschreckt hat; 17 denn nicht der Finsternis wegen muss ich schweigen, und nicht, weil Dunkel mein Angesicht deckt.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | Hiob 23

ايوب پاسخ میدهد: شكايت من تلخ است

Hiobs dritte Antwort an Elifas