1.Korinther 11 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 پس از من سرمشق بگيريد، چنانكه من نيز از مسيح سرمشق میگيرم.

پوشيده بودن سر زنان به هنگام عبادت

2 برادران عزيز، بسيار شادم از اينكه هر چه به شما آموختم، به یاد داريد و به آنها عمل میكنيد. 3 اما میخواهم اين موضوع را نيز يادآور شوم كه هر زن بايد از شوهر خود اطاعت كند، و شوهر نيز از مسيح، همانطور كه مسيح هم از خدا اطاعت میكند. 4 به همين دليل اگر در جلسهای مردی با سر پوشيده، دعا يا نبوت كند، به مسيح بیاحترامی كرده است، زيرا اين پوشش يا كلاه نشانهٔ اطاعت از انسانهاست. 5 همچنين اگر زنی در جلسهای، با سر برهنه دعا يا نبوت كند، به شوهرش بیاحترامی كرده است، زيرا اين مانند آنست كه زن سرش را بتراشد. 6 اگر زن نمیخواهد سر خود را بپوشاند، بايد موی سرش را بتراشد؛ و اگر از اين عمل خجالت میكشد، پس بايد سر خود را بپوشاند. 7 اما مرد نبايد به هنگام عبادت، سر خود را بپوشاند و يا كلاهی بر سر داشته باشد. مرد، جلال و شكوه خداست و به شكل او آفريده شده. زن نيز جلال و شكوه مرد میباشد. 8 نخستين مرد، از زن بوجود نيامد، بلكه اولين زن از مرد بوجود آمد. 9 در ضمن، نخستين مرد كه«آدم» بود، برای«حوا» آفريده نشد، بلكه حوا برای آدم آفريده شد. 10 پس زن بايد سر خود را بپوشاند تا نشان دهد كه مطيع شوهرش میباشد. اين واقعيتی است كه حتی فرشتگان به آن توجه دارند و به سبب آن شادند. 11 اما به یاد داشته باشيد كه در طرح الهی، زن و مرد به يكديگر احتياج دارند. 12 زيرا با اينكه اولين زن از مرد بوجود آمد، ولی از آن پس، تمام مردها از زن بوجود آمدهاند. اما به هر حال مرد و زن هر دو از خالق خود، خدا میباشند. 13 حال، نظر خودتان در اين باره چيست؟ آيا درست است كه يک زن در يک جمع، بدون پوشش سر دعا كند؟ 14 آيا خود غريزه و طبيعت، به ما نمیآموزد كه سر زن بايد پوشيده باشد؟ زيرا زنها به موی بلند خود افتخار میكنند، چون مو به عنوان پوشش به ايشان داده شده است. در حالی که موی بلند برای مردها عيب است. 16 اما اگر كسی میخواهد در اين باره بحث و مجادله كند، تنها چيزی كه میتوانم به او بگويم اينست كه ما هميشه اين را تعليم دادهايم كه زن به هنگام دعا يا نبوت، بايد سر خود را بپوشاند. تمام كليساها نيز در اين امر توافق دارند.

نحوهٔ شركت در شام خداوند

17 میخواهم شما را برای رفتار ناپسندتان سرزنش كنم. زيرا شنيدهام كه وقتی برای شركت در شام خداوند گرد میآييد، ضرری كه به شما وارد میآيد، بيش از نفع آن است. 18 میشنوم كه در جلساتتان بحث و مجادله درمیگيرد و دو دستگی بوجود میآيد، و تا حدی اين گفتهها را باور میكنم. 19 لابد فكر میكنيد كه اين بحثها و اختلافات لازم است، چون باعث میشود كه همه بدانند حق با كيست. 20 وقتی برای خوردن دور هم جمع میشويد، آنچه میخوريد در واقع شام خداوند نيست، 21 بلكه شام خودتان است. زيرا شنيدهام كه بعضی بدون آنكه منتظر ديگران باشند، با عجله و تا آنجا كه میتوانند، خوراكها را میبلعند و برای بقيه چيزی نمیگذارند. پس به يكی خوراک كافی نمیرسد و گرسنه میماند، در حالی که ديگری آنقدر خورده و نوشيده كه مست شده است. 22 واقعاً تعجب میكنم! آيا اين راست است؟ مگر نمیتوانيد خوراكتان را در خانه بخوريد تا باعث بیحرمتی كليسا نشويد و فقرا را كه نمیتوانند با خود خوراک بياورند، خجالتزده نسازيد؟ به شما چه بگويم؟ آيا شما را تحسين كنم؟ هرگز! 23 اين است آنچه خود خداوندمان عيسی مسيح دربارهٔ اين شام فرموده است و من هم قبلاً آن را به شما تعليم دادهام: خداوند ما عيسی، در شبی كه يهودا به او خيانت كرد، نان را به دست گرفت، 24 و پس از شكرگزاری، آن را پاره كرد و به شاگردان خود داد و گفت: «اين را بگيريد و بخوريد. اين بدن من است كه در راه شما فدا میكنم. اين آيين را به ياد من نگاه داريد.» 25 همچنين پس از شام، پياله را به دست گرفت و فرمود: «اين پياله، نشان پيمان تازهای است ميان خدا و شما، كه با خون من بسته شده است. هرگاه از آن مینوشيد، به یاد من باشيد.» 26 به اين ترتيب، هر بار كه اين نان را میخوريد و از اين پياله مینوشيد، در واقع اين حقيقت را اعلام میكنيد كه مسيح برای نجات شما، جان خود را فدا كرده است. پس تا زمان بازگشت خداوند، اين آيين را نگاه داريد. 27 بنابراين، اگر كسی به طور ناشايست از اين نان بخورد و از اين پياله بنوشد، به بدن و خون خداوندمان عيسی مسيح بیاحترامی كرده و نسبت به آنها مرتكب گناه شده است. 28 به همين دليل است كه شخص پيش از شركت در اين آيين، بايد با دقت خود را امتحان كند تا ببيند آيا شايستگی برای شركت در آن را دارد يا نه. 29 زيرا اگر كسی به طور ناشايسته از نان بخورد و از پياله بنوشد، يعنی تشخيص ندهد كه بدن مسيح همان كليساست، با شركت در اين آيين، خود را در نظر خدا محكوم كرده است، چون به مرگ مسيح بیحرمتی نموده است. 30 از اينروست كه بسياری از شما ضعيف و بيمارند و حتی بعضی مردهاند. 31 اما اگر خود را امتحان كنيد، ديگر خدا شما را محكوم و تنبيه نخواهد نمود. 32 اما حتی اگر خداوند ما را محكوم و تنبيه كند، به اين منظور است كه در آينده با ساير مردم دنيا مورد محاكمه و داوری قرار نگيريم. 33 پس ای برادران عزيز، هنگامی كه برای شام خداوندمان عيسی مسيح جمع میشويد، صبر كنيد تا ديگران هم بيايند. 34 اگر كسی خيلی گرسنه است، در خانه بخورد تا وقتی با ديگران جمع میشود، باعث محكوميت و مجازات خود نشود. وقتی آمدم، به مسايل ديگر نيز رسيدگی خواهم كرد.

Lutherbibel 2017

1 Folgt meinem Beispiel wie ich dem Beispiel Christi!

Frauen und Männer im Gottesdienst

2 Ich lobe euch, weil ihr in allen Stücken an mich denkt und an den Überlieferungen festhaltet, wie ich sie euch gegeben habe. 3 Ich will aber, dass ihr wisst, dass Christus das Haupt eines jeden Mannes ist; der Mann aber ist das Haupt der Frau; Gott aber ist das Haupt Christi. 4 Ein jeder Mann, der betet oder prophetisch redet und hat etwas auf dem Haupt, der schändet sein Haupt. 5 Jede Frau aber, die betet oder prophetisch redet mit unbedecktem Haupt, die schändet ihr Haupt; denn es ist gerade so, als wäre sie geschoren. 6 Will sie sich nicht bedecken, so soll sie sich doch das Haar abschneiden lassen! Wenn es aber für die Frau eine Schande ist, dass sie das Haar abgeschnitten hat oder geschoren ist, soll sie sich bedecken. 7 Der Mann aber soll das Haupt nicht bedecken, denn er ist Gottes Bild und Abglanz; die Frau aber ist des Mannes Abglanz. 8 Denn der Mann ist nicht von der Frau, sondern die Frau von dem Mann. 9 Und der Mann wurde nicht geschaffen um der Frau willen, sondern die Frau um des Mannes willen. 10 Darum soll die Frau eine Macht* auf dem Haupt haben um der Engel willen. 11 Doch im Herrn ist weder die Frau ohne den Mann noch der Mann ohne die Frau; 12 denn wie die Frau von dem Mann, so ist auch der Mann durch die Frau; aber alles von Gott. 13 Urteilt bei euch selbst: Steht es einer Frau wohl an, dass sie unbedeckt vor Gott betet? 14 Lehrt euch nicht die Natur selbst, dass es für einen Mann eine Unehre ist, wenn er langes Haar trägt, 15 aber für eine Frau eine Ehre, wenn sie langes Haar hat? Das Haar ist ihr als Schleier gegeben. 16 Ist aber jemand unter euch, der darüber streiten will, so soll er wissen, dass wir diese Sitte nicht haben – und die Gemeinden Gottes auch nicht.

Vom Abendmahl des Herrn

17 Dies aber gebiete ich euch: Ich kann’s nicht loben, dass ihr nicht zum Besseren, sondern zum Schlechteren zusammenkommt. 18 Zum Ersten höre ich: Wenn ihr in der Gemeinde zusammenkommt, sind Spaltungen unter euch; und zum Teil glaube ich’s. 19 Denn es müssen ja Spaltungen unter euch sein, auf dass die unter euch offenbar werden, die bewährt sind. 20 Wenn ihr nun zusammenkommt, so hält man da nicht das Abendmahl des Herrn*. 21 Denn ein jeder nimmt beim Essen sein eigenes Mahl vorweg, und der eine ist hungrig, der andere ist betrunken. 22 Habt ihr denn nicht Häuser, wo ihr essen und trinken könnt? Oder verachtet ihr die Gemeinde Gottes und beschämt die, die nichts haben? Was soll ich euch sagen? Soll ich euch loben? Hierin lobe ich euch nicht. 23 Denn ich habe von dem Herrn empfangen, was ich euch weitergegeben habe: Der Herr Jesus, in der Nacht, da er verraten* ward, nahm er das Brot, 24 dankte und brach’s und sprach: Das ist mein Leib für euch;* das tut zu meinem Gedächtnis. 25 Desgleichen nahm er auch den Kelch nach dem Mahl und sprach: Dieser Kelch ist der neue Bund* in meinem Blut; das tut, sooft ihr daraus trinkt, zu meinem Gedächtnis. 26 Denn sooft ihr von diesem Brot esst und von dem Kelch trinkt, verkündigt ihr den Tod des Herrn, bis er kommt. 27 Wer also unwürdig* von dem Brot isst oder von dem Kelch des Herrn trinkt, der wird schuldig sein am Leib und Blut des Herrn. 28 Der Mensch prüfe aber sich selbst, und so esse er von diesem Brot und trinke von diesem Kelch. 29 Denn wer isst und trinkt und nicht bedenkt, welcher Leib es ist, der isst und trinkt sich selber zum Gericht. 30 Darum sind auch viele Schwache und Kranke unter euch, und nicht wenige sind entschlafen. 31 Wenn wir uns selber richteten, so würden wir nicht gerichtet. 32 Wenn wir aber von dem Herrn gerichtet werden, so werden wir gezüchtigt, auf dass wir nicht samt der Welt verdammt werden. 33 Darum, meine Brüder und Schwestern, wenn ihr zusammenkommt, um zu essen, so wartet aufeinander. 34 Hat jemand Hunger, so esse er daheim, auf dass ihr nicht zum Gericht zusammenkommt. Alles andere will ich ordnen, wenn ich komme.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | 1.Korinther 11

پوشيده بودن سر زنان به هنگام عبادت

نحوهٔ شركت در شام خداوند

Frauen und Männer im Gottesdienst

Vom Abendmahl des Herrn