Sprüche 9 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

حكمت و حماقت

1 حكمت كاخی بنا كرده است كه هفت ستون دارد. 2 او مهمانی بزرگی ترتيب داده و انواع شرابها و خوراكها را آماده كرده است 3 و كنيزان خود را فرستاده، تا بر بلندترين مكان شهر بايستند و ندا سر دهند: 4 «ای آدمهای جاهل و نادان بياييد 5 و از خوراک و شرابی كه آماده كردهام بخوريد. 6 راه جهالت را ترک گفته، زنده بمانيد. راه دانا شدن را پيش بگيريد.» 7 اگر آدم بدكاری را كه هميشه ديگران را مسخره میكند تأديب نمايی، جز اينكه مورد اهانت او واقع شوی نتيجهٔ ديگری نخواهد داشت. 8 پس او را به حال خود واگذار چون اگر بخواهی به او كمک كنی از تو متنفر میشود؛ اما اگر شخص دانا را تأديب كنی تو را دوست خواهد داشت. 9 اگر آدم دانا را نصيحت كنی داناتر میشود و اگر به آدم درستكار تعليم بدهی علمش بيشتر میگردد؛ 10 زيرا خداترسی اساس حكمت است و شناخت خدای مقدس انسان را دانا میكند. 11 حكمت عمرت را زياد میكند. 12 اگر حكمت داشته باشی سودش به خودت میرسد و اگر حكمت را ناچيز بشماری به خودت زيان میرسانی. 13 حماقت مانند زنی وراج و گستاخ و ابله میباشد. 14 او دم در خانهاش مینشيند و يا در بلندترين مكان شهر میايستد 15 و رهگذرانی را كه از آنجا عبور میكنند صدا میزند 16 و به اشخاص جاهل و نادان میگويد: «پيش من بياييد. 17 آب دزدی شيرين است و نان دزدی لذيذ.» 18 آنها نمیدانند كه عاقبت كسانی كه به خانهٔ او میروند مرگ و هلاكت است.

Lutherbibel 2017

Weisheit und Torheit laden zum Mahle

1 Die Weisheit hat ihr Haus gebaut und ihre sieben Säulen behauen. 2 Sie hat ihr Vieh geschlachtet, ihren Wein gemischt und ihren Tisch bereitet 3 und sandte ihre Mägde aus, zu rufen oben auf den Höhen der Stadt: 4 »Wer noch unverständig ist, der kehre hier ein!«, und zum Toren spricht sie: 5 »Kommt, esst von meinem Brot und trinkt von dem Wein, den ich gemischt habe! 6 Verlasst die Torheit, so werdet ihr leben, und geht auf dem Wege der Klugheit.« 7 Wer den Spötter belehrt, der trägt Schande davon, und wer den Frevler zurechtweist, holt sich Schmach. 8 Rüge nicht den Spötter, dass er dich nicht hasse; rüge den Weisen, der wird dich lieben. 9 Gib dem Weisen, so wird er noch weiser werden; lehre den Gerechten, so wird er in der Lehre zunehmen. 10 Der Weisheit Anfang ist die Furcht des HERRN, und den Heiligen erkennen, das ist Verstand. 11 Denn durch mich werden deine Tage viel werden und die Jahre deines Lebens sich mehren. 12 Bist du weise, so bist du’s dir zugut; bist du ein Spötter, so musst du’s allein tragen. 13 Frau Torheit ist unbändig, trügerisch und weiß nichts. 14 Sie sitzt vor der Tür ihres Hauses auf einem Thron auf den Höhen der Stadt, 15 einzuladen alle, die vorübergehen und richtig auf ihrem Wege wandeln: 16 »Wer noch unverständig ist, der kehre hier ein!«, und zum Toren spricht sie: 17 »Gestohlenes Wasser ist süß, und heimliches Brot schmeckt fein.« 18 Er weiß aber nicht, dass dort nur die Schatten wohnen, dass ihre Gäste in der Tiefe des Todes hausen.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | Sprüche 9

حكمت و حماقت

Weisheit und Torheit laden zum Mahle