Sprüche 19 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

1 بهتر است انسان فقير باشد و با صداقت زندگی كند تا اينكه از راه نادرست ثروتمند شود. 2 داشتن دل و جرأت بدون حكمت بیفايده است و عجله باعث اشتباه میشود. 3 انسان با حماقتش زندگی خود را تباه میكند و بعد تقصير را به گردن خداوند میاندازد. 4 شخص ثروتمند دوستان بسيار پيدا میكند، اما وقتی كسی فقير میشود هيچ دوستی برايش باقی نمیماند. 5 شاهد دروغگو بیسزا نمیماند و كسی كه دائم دروغ میبافد جان به در نخواهد برد. 6 مردم دوست دارند پيش بزرگان، خود شيرينی كنند و با كسانی دوست شوند كه بذل و بخشش میكنند. 7 وقتی انسان فقير شود حتی برادرانش او را ترک میكنند چه رسد به دوستانش، و تلاش او برای بازيافتن آنها به جايی نمیرسد. 8 هر كه در پی حكمت است جانش را دوست دارد و آنكه برای حكمت ارزش قايل شود سعادتمند خواهد شد. 9 شاهد دروغگو بیسزا نمیماند و كسی كه دائم دروغ میبافد هلاک خواهد شد. 10 شايسته نيست كه آدم احمق در ناز و نعمت زندگی كند و يا يک برده بر اميران حكومت راند. 11 كسی كه خشم خود را فرو مینشاند عاقل است و آنكه از تقصيرات ديگران چشمپوشی میكند سرافراز خواهد شد. 12 غضب پادشاه مانند غرش شير است، اما خشنودی او مثل شبنمی است كه بر سبزه مینشيند. 13 فرزند نادان بلای جان پدرش است و غرغرهای زن بهانهگير مثل قطرات آبی است كه دائم در حال چكيدن میباشد. 14 خانه و ثروت از اجداد به ارث میرسد، اما زن عاقل بخشش خداوند است. 15 كسی كه تنبل است و زياد میخوابد، گرسنه میماند. 16 احكام خدا را نگه دار تا زنده بمانی، زيرا هر كه آنها را خوار بشمارد خواهد مرد. 17 وقتی به فقير كمک میكنی مثل اين است كه به خداوند قرض میدهی و خداوند است كه قرض تو را پس خواهد داد. 18 فرزند خود را تا دير نشده تربيت كن؛ اگر غفلت نمايی زندگی او را تباه خواهی كرد. 19 اگر كسی تندخويی میكند بگذار عواقبش را ببيند و مانع او نشو، چون در غير اين صورت او به تندخويی خود ادامه خواهد داد. 20 اگر به پند و اندرز گوش دهی تا آخر عمرت از حكمت برخوردار خواهی بود. 21 انسان نقشههای زيادی در سر میپروراند، اما نقشههايی كه مطابق با خواست خدا باشد اجرا خواهد شد. 22 مهربانی شخص باعث محبوبيت او میشود. بهتر است شخص فقير باشد تا اينكه با نادرستی زندگی كند. 23 خداترسی به انسان حيات میبخشد و او را كامياب گردانده از هر بلايی محفوظ میدارد. 24 آدم تنبل دستش را به طرف بشقاب دراز میكند، ولی از فرط تنبلی لقمه را به دهان خود نمیگذارد. 25 مسخره كننده را تنبيه كن تا مايهٔ عبرت جاهلان شود. اشتباهات شخص فهميده را به او گوشزد نما تا فهميدهتر شود. 26 پسری كه با پدرش بدرفتاری میكند و مادرش را از خانه بيرون میراند، مايه ننگ و رسوايی است. 27 پسرم، از گوش دادن به تعليمی كه تو را از حكمت دور میكند خودداری نما. 28 شاهد پست و فرومايه عدالت را به بازی میگيرد و از گناه كردن لذت میبرد. 29 مسخرهكنندگان و احمقان، شديداً مجازات خواهند شد.

Lutherbibel 2017

1 Ein Armer, der in Unschuld wandelt, ist besser als ein Lügner, der doch ein Narr ist. 2 Wo man nicht mit Vernunft handelt, da geht es nicht gut zu; und wer hastig läuft, der tritt fehl. 3 Des Menschen Torheit führt ihn in die Irre, und doch tobt sein Herz wider den HERRN. 4 Reichtum macht viel Freunde; aber der Arme wird von seinem Freund verlassen. 5 Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer frech Lügen redet, wird nicht entrinnen. 6 Viele schmeicheln dem Vornehmen; und wer Geschenke gibt, hat jeden zum Freund. 7 Den Armen hassen alle seine Brüder; wie viel mehr halten sich seine Freunde von ihm fern! 8 Wer Klugheit erwirbt, liebt sein Leben; und der Verständige findet Gutes. 9 Ein falscher Zeuge bleibt nicht ungestraft; und wer frech Lügen redet, wird umkommen. 10 Dem Toren steht nicht an, gute Tage zu haben, viel weniger einem Knecht, zu herrschen über Fürsten. 11 Klugheit macht den Mann langsam zum Zorn, und es ist ihm eine Ehre, dass er Verfehlung übersehen kann. 12 Die Ungnade des Königs ist wie das Brüllen eines Löwen; aber seine Gnade ist wie Tau auf dem Grase. 13 Ein törichter Sohn ist seines Vaters Herzeleid, und eine zänkische Frau wie ein stetig tropfendes Dach. 14 Haus und Habe vererben die Eltern; aber eine verständige Frau kommt vom HERRN. 15 Faulheit macht schläfrig, und ein Lässiger wird Hunger leiden. 16 Wer das Gebot bewahrt, der bewahrt sein Leben; wer aber auf seinen Weg nicht achtet, wird sterben. 17 Wer sich des Armen erbarmt, der leiht dem HERRN, und der wird ihm vergelten, was er Gutes getan hat. 18 Züchtige deinen Sohn, solange Hoffnung da ist, aber lass dich nicht hinreißen, ihn zu töten. 19 Großer Grimm muss Strafe leiden; denn willst du ihm steuern, so wird er noch größer. 20 Höre auf Rat und nimm Zucht an, dass du hernach weise seist. 21 In eines Mannes Herzen sind viele Pläne; aber zustande kommt der Ratschluss des HERRN. 22 Der Mensch wünscht sich Güte, und ein Armer ist besser als ein Lügner. 23 Die Furcht des HERRN führt zum Leben; man wird satt werden und sicher schlafen, von keinem Übel heimgesucht. 24 Der Faule steckt seine Hand in die Schüssel und bringt sie nicht wieder zum Munde. 25 Schlägt man den Spötter, so wird der Unverständige vernünftig; weist man den Verständigen zurecht, so gewinnt er an Einsicht. 26 Wer den Vater misshandelt und die Mutter verjagt, der ist ein schandbarer und verfluchter Sohn. 27 Lässt du ab, mein Sohn, auf Mahnung zu hören, so irrst du ab von vernünftiger Lehre. 28 Ein nichtswürdiger Zeuge spottet des Rechts, und der Frevler Mund verbreitet Unheil. 29 Den Spöttern sind Strafen bereitet und Schläge für den Rücken der Toren.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Lutherbibel 2017 | Sprüche 19