1خداوند زمين را ويران و متروک خواهد كرد؛ پوستهاش را خراب كرده، ساكنانش را پراكنده خواهد ساخت.2همه به يک سرنوشت دچار خواهند شد: كاهن و غيركاهن، نوكر و ارباب، كنيز و خاتون، خريدار و فروشنده، قرض دهنده و قرض گيرنده، برنده و بازنده.3زمين به کلی خالی و غارت خواهد شد. اين را خداوند فرموده است.4زمين خشک و پژمرده میشود و بلنديهای آن پست میگردد.5مردم روی زمين از احكام و اوامر خدا سرپيچی كرده، عهد جاودانی او را شكستهاند؛6بنابراين جهان دچار لعنت شده است. ساكنان آن تاوان گناهان خود را پس میدهند. زمين سوخته و عده كمی از مردم باقی ماندهاند.7محصول انگور كم شده و شراب ناياب گرديده است. آنانی كه شاد بودند اكنون غمگينند.8ديگر نوای دلنشين دف و چنگ شنيده نمیشود. آن روزهای خوش به سر آمده است.9ديگر بزم می و مطرب وجود ندارد و شراب به كام نوشندگانش تلخ است.10در شهر هرج و مرج است و مردم درِ خانهٔ خود را محكم میبندند تا كسی وارد نشود.11در كوچهها فرياد آنانی به گوش میرسد كه به دنبال شراب میگردند. شاديها از بين رفته و خوشيها از روی زمين رخت بربسته است.12شهر ويران گشته و دروازههايش شكسته شده و از بين رفتهاند.13در تمام ممالک دنيا اين اتفاق خواهد افتاد. دنيا مانند درخت زيتونی خواهد بود كه تكانيده شده باشد، و يا خوشهٔ انگوری كه ميوهاش را چيده باشند.14كسانی كه باقی بمانند از شادی فرياد خواهند زد و آواز خواهند خواند. آنان كه در غرب هستند بزرگی خداوند را خواهند ستود.15و آنانی كه در شرق هستند او را سپاس خواهند گفت. ساكنان جزاير نيز خداوند، خدای اسرائيل را پرستش خواهند كرد16و از سرزمينهای دور دست صدای مردم را خواهيم شنيد كه در وصف خدای عادل سرود میخوانند. اما افسوس! افسوس كه بدكاران و خيانتپیشگان به شرارت خود ادامه میدهند. اين مرا غمگين و نااميد میكند.17ای مردم دنيا بدانيد كه ترس و گودال و دام در انتظار شماست.18اگر از ترس فرار كنيد در گودال خواهيد افتاد، و اگر از گودال بيرون بياييد در دام گرفتار خواهيد شد. از آسمان به شدت باران خواهد باريد و اساس زمين تكان خواهد خورد.19زمين در هم خواهد شكست و خرد شده، از هم خواهد پاشيد.20زمين مانند مستی است كه افتان و خيزان راه میرود و مثل خيمهای است كه در برابر طوفان تكان میخورد. دنيا زير بار گناهش خم شده و يک روز خواهد افتاد و ديگر برنخواهد خاست.21در آن روز، خداوند نيروهايی را كه در آسمان هستند و قدرتمندانی را كه بر زمين حكومت میكنند مجازات خواهد كرد.22آنان مانند اسيرانی كه در سياهچال زندانی هستند نگه داری خواهند شد تا روز محاكمه فرا رسد.23ماه تاريک خواهد شد و خورشيد ديگر نور نخواهد داد، زيرا خداوند قادر متعال سلطنت خواهد كرد. او بر كوه صهيون جلوس فرموده، در اورشليم حكومت خواهد كرد و رهبران دنيا شكوه و جلال او را خواهند ديد.
Lutherbibel 2017
Die Zerstörung der Erde
1Siehe, der HERR macht die Erde leer und wüst und wirft um, was auf ihr ist, und zerstreut ihre Bewohner.2Und es geht dem Priester wie dem Volk, dem Herrn wie dem Knecht, der Herrin wie der Magd, dem Verkäufer wie dem Käufer, dem Verleiher wie dem Borger, dem Gläubiger wie dem Schuldner.3Die Erde wird leer und beraubt sein; denn der HERR hat solches geredet.4Die Erde ist verdorrt und verwelkt, der Erdkreis ist verschmachtet und verwelkt, die Höchsten des Volks auf Erden verschmachten.5Die Erde ist entweiht von ihren Bewohnern; denn sie haben die Gesetze übertreten, das Gebot missachtet und den ewigen Bund gebrochen.6Darum frisst der Fluch die Erde, und verschuldet haben es, die darauf wohnen. Darum nehmen die Bewohner der Erde ab, sodass wenig Leute übrig bleiben.7Der Wein ist dahin, der Weinstock verschmachtet, und alle, die von Herzen fröhlich waren, seufzen.8Die Freude der Pauken ist vorüber, das Jauchzen der Fröhlichen ist aus, und die Freude der Harfe hat ein Ende.9Man trinkt keinen Wein mehr bei frohem Gesang, und das Bier wird bitter denen, die es trinken.10Die Stadt ist zerstört und wüst, alle Häuser sind verschlossen, dass niemand hineingehen kann.11Man klagt um den Wein auf den Gassen, dass alle Freude weg ist, alle Wonne des Landes dahin ist.12Nur Verwüstung ist in der Stadt geblieben, und die Tore sind in Trümmer geschlagen.13Denn so geht es zu auf Erden und unter den Völkern, wie wenn ein Ölbaum leer geschlagen wird, wie bei der Nachlese, wenn die Weinernte aus ist.14Sie erheben ihre Stimme und rühmen und jauchzen vom Meer her über die Herrlichkeit des HERRN:15»So preiset nun den HERRN im Osten, auf den Inseln des Meeres den Namen des HERRN, des Gottes Israels.«16Wir hören Lobgesänge vom Ende der Erde: »Herrlichkeit dem Gerechten!« Aber ich muss sagen: Wie bin ich so elend! Wie bin ich so elend! Weh mir! Denn es rauben die Räuber, ja, immerfort rauben die Räuber.17Über euch, Bewohner der Erde, kommt Schrecken und Schacht und Schlinge.18Und wer entflieht vor dem Geschrei des Schreckens, der fällt in den Schacht; und wer entkommt aus dem Schacht, der wird in der Schlinge gefangen. Denn die Fenster in der Höhe sind aufgetan, und die Grundfesten der Erde beben.19Mit Krachen zerbricht die Erde, zerbirst und zerfällt.20Die Erde taumelt wie ein Trunkener und wird hin und her geworfen wie eine schwankende Hütte; denn ihre Missetat drückt sie, dass sie fallen muss und nicht wieder aufstehen kann.21Zu der Zeit wird der HERR das Heer der Höhe heimsuchen in der Höhe und die Könige der Erde auf der Erde,22dass sie gesammelt werden als Gefangene in die Grube und verschlossen werden im Kerker und nach langer Zeit heimgesucht werden.23Und der Mond wird schamrot werden und die Sonne erbleichen, wenn der HERR Zebaoth König sein wird auf dem Berg Zion und zu Jerusalem und vor seinen Ältesten in Herrlichkeit.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.