Jeremia 16 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

روزگار مصيبت

1 بار ديگر خداوند با من سخن گفت و فرمود: 2 «تو نبايد در چنين مكانی ازدواج كنی و صاحب فرزند شوی، 3 چون كودكانی كه در اينجا به دنیا بيايند همراه پدران و مادرانشان 4 در اثر بيماريهای كشنده خواهند مرد؛ كسی برای آنها ماتم نخواهد گرفت؛ جنازههايشان دفن نخواهد شد بلكه همچون فضله بر روی زمين باقی خواهد ماند. آنها در اثر جنگ و قحطی كشته خواهند شد و لاشههايشان را لاشخورها و جانوران خواهند خورد. 5 من بركت خود را از ايشان گرفتهام و از احسان و رحمت خود محرومشان كردهام؛ پس تو برای آنها نه ماتم بگير و نه گريه كن! 6 در اين سرزمين چه ثروتمند و چه فقير، همه خواهند مرد، ولی جنازههايشان دفن نخواهد شد؛ نه كسی برای آنها ماتم خواهد گرفت، نه خود را برای ايشان مجروح خواهد كرد و نه موهای سرش را خواهد تراشيد،* 7 و نه كسی برای تسلیشان با آنها بر سر سفره خواهد نشست؛ حتی در مرگ والدينشان نيز هيچكس با ايشان همدردی نخواهد كرد! 8 «پس تو از هم اكنون ديگر در مهمانيها و جشنهای آنها شركت نكن، و حتی با ايشان غذا هم نخور! 9 چون من، خداوند قادر متعال، خدای بنیاسرائيل در طول زندگیتان و در برابر چشمانتان، به تمام خندهها و خوشیها، به همه نغمههای شاد، و همهٔ جشنهای عروسی پايان خواهم داد. 10 «وقتی تمام اين چيزها را به مردم بازگو كنی، خواهند پرسيد: ”چرا خداوند چنين مجازات سختی برای ما در نظر گرفته است؟ مگر تقصيرمان چيست؟ به خداوند، خدایمان چه گناهی كردهايم؟“ 11 آنگاه به ايشان بگو كه خداوند چنين پاسخ میدهد: ”علت اينست كه پدران شما مرا ترک كرده، از بتها پيروی نمودند و قوانين مرا اطاعت نكردند. 12 ولی شما از پدرانتان هم بدكارتر هستيد. شما در پی هوسهای گناهآلود خود میرويد و نمیخواهيد مرا پيروی كنيد؛ 13 از اين رو شما را از اين سرزمين بيرون انداخته، به سرزمينی خواهم راند كه هرگز نه خود شما آنجا بودهايد و نه اجدادتان؛ در آنجا میتوانيد شبانه روز به بتپرستی بپردازيد و من هم ديگر بر شما رحم نخواهم نمود.“»

وعدهٔ بازگشت از تبعيد

14 با اين حال خداوند میفرمايد: «زمانی میآيد كه مردم هرگاه بخواهند در مورد كارهای شگفتانگيز من گفتگو كنند، ديگر اعمال عجيب مرا به هنگام بيرون آوردن بنیاسرائيل از مصر، ذكر نخواهند نمود، بلكه در اين باره سخن خواهند گفت كه من چگونه بنیاسرائيل را از سرزمين شمال و همه سرزمينهايی كه ايشان را به آنها رانده بودم، باز آوردهام. بلی، من ايشان را به سرزمينی كه به پدرانشان دادهام باز خواهم گرداند!»

مجازات قريبالوقوع

16 خداوند میفرمايد: «اكنون به دنبال ماهيگيران بسيار میفرستم تا بيايند و شما را از اعماق دريا كه در آنجا از ترس خشم من خود را پنهان كردهايد، صيد كنند! همچنين به دنبال شكارچيان بسيار خواهم فرستاد تا شما را شكار كنند، همانگونه كه گوزن را در کوهها و تپهها، و بز كوهی را در ميان صخرهها شكار میكنند. 17 من با دقت مراقب رفتار شما هستم و هيچ عمل شما از نظر من مخفی نيست؛ هرگز نمیتوانيد گناهانتان را از من پنهان كنيد؛ 18 من به سبب همهٔ آنها شما را دو برابر مجازات میكنم، چون با بتهای نفرتانگيز خود، زمين مرا آلوده كردهايد و آن را با اعمال بدتان پر ساختهايد.»

دعای ارميا

19 ای خداوند، ای قوت من، ای پشتيبان من، كه به هنگام سختی پناهگاهم هستی، قومها از سراسر جهان نزد تو آمده، خواهند گفت: «پدران ما چقدر نادان بودند كه خدايان پوچ و دروغين را پيروی میكردند! 20 آيا انسان میتواند برای خود خدا بسازد؟ بتی كه به دست انسان ساخته شود خدا نيست!» 21 خداوند میگويد: «قدرت و توانايی خود را به آنها نشان خواهم داد و سرانجام به ايشان خواهم فهماند كه تنها من خداوند هستم.»

Hoffnung für alle

Niemand wird um euch trauern!

1 Der HERR sprach zu mir: 2 »In einem Land wie diesem sollst du nicht heiraten und keine Kinder haben! 3 Denn höre, was ich über die Kinder sage, die hier geboren werden, und über ihre Mütter und Väter: 4 An unheilbaren Krankheiten werden sie sterben, niemand wird um sie trauern und sie begraben – sie bleiben wie Dünger auf der Erde liegen. Durch Krieg und Hunger kommen sie um, Vögel und wilde Tiere werden ihre Leichen fressen. 5 Ich, der HERR, sage dir: Betritt kein Trauerhaus, sprich niemandem dein Beileid aus und trauere nicht mit ihnen! Denn ich habe meinen Frieden von diesem Volk genommen, ich habe ihnen meine Gnade und Liebe entzogen. 6 Reiche und Arme werden hier sterben, doch niemand wird sie begraben, keiner wird sich aus Trauer um sie die Haut einritzen oder den Kopf kahl scheren. 7 Und wenn jemand Vater oder Mutter verloren hat, so wird man nicht einmal mit ihm essen und trinken, um ihn zu trösten. 8 Betritt auch kein Haus, in dem ein Fest gefeiert wird, setz dich nicht zu den Gästen, um mit ihnen zu essen und zu trinken! 9 Denn ich, der HERR, der allmächtige Gott Israels, sage: Ich bereite hier allem Jubel und aller Freude ein Ende, es wird auch keine fröhlichen Hochzeitsfeiern mehr geben. Vor euren Augen wird das geschehen, ihr werdet es selbst erleben! 10 Wenn du ihnen dies verkündigt hast, werden sie fragen: ›Warum spricht der HERR dieses harte Urteil über uns? Was haben wir getan? Womit haben wir gegen den HERRN, unseren Gott, gesündigt?‹ 11 Dann antworte: ›Schon eure Vorfahren haben mich, den HERRN, verlassen; anderen Göttern liefen sie nach, sie dienten ihnen und warfen sich vor ihnen nieder. Von mir wollten sie nichts mehr wissen, meine Gebote waren ihnen gleichgültig. 12 Und ihr treibt es noch schlimmer als sie! Keiner von euch will auf mich hören, jeder tut, was sein böses und eigensinniges Herz ihm eingibt. 13 Darum jage ich euch fort aus eurer Heimat in ein Land, in dem weder ihr noch eure Vorfahren je gewesen seid. Dort müsst ihr Tag und Nacht fremden Göttern dienen, denn ich werde euch nicht mehr gnädig sein.‹«

Israel und die anderen Völker werden den Herrn erkennen

14 »So spricht der HERR: Es kommt die Zeit, da wird man beim Schwören nicht mehr sagen: ›So wahr der HERR lebt, der Israel aus Ägypten geführt hat‹, 15 sondern: ›So wahr der HERR lebt, der Israel aus dem Land im Norden zurückgebracht hat und aus allen anderen Ländern, in die er sie vertrieb.‹ Ja, ich werde sie wieder in ihre Heimat bringen, in das Land, das ich ihren Vorfahren geschenkt habe. 16 Aber jetzt schicke ich, der HERR, viele Fischer los, die mein Volk fangen sollen; danach lasse ich viele Jäger kommen, damit sie mein Volk auf allen Bergen und Hügeln jagen und sie aus jedem Felsversteck hervorholen. 17 Denn ich sehe alles, was sie tun, sie können sich nicht vor mir verbergen. Ihre Schuld liegt offen vor mir. 18 Nun lasse ich sie voll und ganz dafür büßen, keine ihrer Sünden bleibt ungestraft. Denn sie haben mein Land mit ihren leblosen Götzenstatuen entweiht und überall ihre abscheulichen Figuren aufgestellt.« 19 HERR, du bist meine Stärke und mein Schutz! In der Bedrängnis fliehe ich zu dir. Auch die fremden Völker aus aller Welt werden zu dir kommen und bekennen: »Unsere Vorfahren dienten wertlosen Götzen, die nicht helfen können und ein großer Betrug sind. 20 Kann ein Mensch sich überhaupt selbst Götter machen? Sie können doch niemals echte Götter sein!« 21 »Ja«, antwortete der Herr, »diesmal lasse ich die Völker meine Macht erfahren! Ich führe ihnen meine Stärke vor Augen, damit sie erkennen, dass ich allein der HERR bin.«

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Hoffnung für alle | Jeremia 16