1.Könige 7 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

كاخ سليمان

1 سپس، سليمان برای خود يک كاخ سلطنتی ساخت و برای ساختن آن سيزده سال وقت صرف كرد. 2 اسم يكی از تالارهای آن كاخ را«تالار جنگل لبنان» گذاشت. درازای اين تالار پنجاه متر، پهنای آن بيست و پنج متر و بلندی آن پانزده متر بود. سقف آن از تيرهای سرو پوشيده شده بود و روی چهار رديف از ستونهای سرو قرار داشت. 3 سقف مجموعاً چهل و پنج تير داشت كه در سه رديف پانزده تايی قرار گرفته بودند. 4 در هر يک از دو ديوار جانبی، سه رديف پنجره كار گذاشته شده بود. 5 چارچوب تمام درها و پنجرهها به شکل چهارگوش بود و پنجرههای ديوارهای جانبی، روبروی هم قرار داشتند. 6 تالار ديگر«تالار ستونها» ناميده شد كه درازای آن بيست و پنج متر و پهنای آن پانزده متر بود. جلو اين تالار، يک ايوان بود كه سقف آن روی ستونها قرار داشت. 7 در كاخ سلطنتی، يک تالار ديگر هم بود به اسم«تالار داوری» كه سليمان در آنجا مینشست و به شكايات مردم رسيدگی میكرد. اين تالار از كف تا سقف با چوب سرو پوشيده شده بود. 8 پشت اين تالار، خانهٔ شخصی خودِ پادشاه ساخته شد كه شبيه«تالار داوری» بود. سليمان خانهٔ ديگری شبيه خانهٔ خود، برای زنش كه دختر فرعون بود ساخت. 9 تمام اين عمارتها از سنگهای مرغوب و تراشيده شده در اندازههای معين ساخته شده بودند. 10 پايهٔ عمارتها از سنگهای بزرگ پنج متری و چهار متری تشكيل شده بود. 11 بر سر ديوارهای اين عمارتها تيرهايی از چوب سروكار گذاشته بودند. 12 ديوار حياط بزرگ كاخ، مانند حياط داخلی خانهٔ خدا با سه رديف سنگ تراشيده و يک رديف چوب سرو ساخته شده بود. 13 سليمان پادشاه به دنبال يک ريختهگر ماهر به اسم حورام فرستاد و او را دعوت كرد تا از صور به اورشليم بيايد و برای او كار كند. حورام دعوت سليمان را پذيرفت. مادر حورام يک بيوهزن يهودی از قبيلهٔ نفتالی و پدرش يک ريختهگر از اهالی صور بود.

دو ستون مفرغی

15 حورام دو ستون از مفرغ درست كرد كه بلندی هر یک نه متر و دور هر يک شش متر بود. 16 برای ستونها دو سر ستون مفرغی ساخت. هر یک از اين سر ستونها به شكل گل سوسن بود. بلندی هر سر ستون دو و نيم متر و پهنای هر يک دو متر بود. هر كدام از اين سر ستونها با هفت رشته زنجير مفرغی بافته شده و با دو رديف انار مفرغی تزيين شده بود. تعداد انارهای مفرغی در هر سر ستون دويست عدد بود. حورام اين ستونها را در دو طرف در ورودی خانهٔ خدا بر پا نمود. ستون جنوبی را«ستون ياكين»* ناميد و ستون شمالی را«ستون بوعز»* نام گذاشت.

حوض مفرغی

23 حورام يک حوض گرد از مفرغ درست كرد كه عمق آن دو و نيم متر، قطرش پنج متر و محيطش پانزده متر بود. 24 بر كنارههای لبهٔ حوض در دو رديف نقشهای كدويی شكل (در هر متر بيست نقش) قرار داشتند. اين نقشها با خود حوض قالبگيری شده بود. 25 اين حوض بر پشت دوازده مجسمهٔ گاو قرار داشت. سر گاوها به طرف بيرون بود، سه گاو رو به شمال، سه گاو رو به جنوب، سه گاو رو به مغرب و سه گاو رو به مشرق. 26 ضخامت ديوارهٔ حوض به پهنای كف دست بود. لبهٔ آن به شکل جام بود و مانند گلبرگ سوسن به طرف بيرون باز میشد. گنجايش آن بيش از چهل هزار ليتر بود.

ميزهای مفرغی

27 سپس حورام ده ميز مفرغی با پايههای چرخدار درست كرد. درازای هر ميز دو متر، پهنای آن دو متر و بلنديش يک و نيم متر بود. چهار طرف ميز بهوسیلهٔ ورقههای چهارگوش پوشانده شده بود. هر ورقه داخل قابی قرار داشت و ورقهها و قابها با نقشهايی از فرشته، شير و گاو تزيين شده بود. در قسمت بالا و پايين گاوها و شيرها نقشهايی از دستههای گل قرار داشت. هر يک از اين ميزها دارای چهار چرخ مفرغی بود. اين چرخها دور محورهای مفرغی حركت میكردند. در چهار گوشهٔ هر ميز، چهار پايهٔ كوچک نصب شده بود تا حوضچهای را كه میساختند روی آنها بگذارند. اين پايههای كوچک با نقشهای مارپيچی تزيين شده بودند. 31 در قسمت بالای هر ميز، سوراخ گردی قرار داشت. دور اين سوراخ را قابی به بلندی هفتاد و پنج سانتی متر فرا گرفته بود كه پنجاه سانتی متر آن بالای ميز و بيست و پنج سانتی متر ديگر داخل ميز قرار میگرفت. دور قاب با نقشهايی تزيين شده بود. 32 محور چرخها به پايههای ميزها وصل بود و بلندی هر چرخ هفتاد و پنج سانتی متر بود، 33 و چرخها به چرخهای عرابه شباهت داشتند. محور، چرخ، پرهها و توپی چرخ، همه از جنس مفرغ بودند. 34 در هر گوشهٔ ميز، روی هر پايه، يک دستگيره از جنس خود ميز وجود داشت. 35 دور تا دور هر ميز تسمهای به بلندی بيست و پنج سانتی متر كشيده شده بود و پايهها و ورقههای آن به سر ميز متصل بودند. 36 قسمتهای خالی پايهها و ورقهها با نقشهايی از فرشته، شير و درخت خرما تزيين شده و با دستههای گل پوشيده شده بود. 37 تمام اين ميزها به يک شكل و اندازه و از يک جنس ساخته شده بودند. 38 حورام همچنين ده حوضچه مفرغی ساخت و آنها را بر سر ده ميز چرخدار گذاشت. قطر هر حوضچه دو متر بود و گنجايشش هشتصد ليتر. 39 پنج ميز با حوضچههايش در سمت جنوب و پنج ميز ديگر با حوضچههايش در سمت شمال خانهٔ خدا گذاشته شد. حوض اصلی در گوشهٔ جنوب شرقی خانه خدا قرار گرفت. 40 حورام همچنين سطلها، خاکاندازها و كاسهها ساخت. او تمام كارهای خانهٔ خداوند را كه سليمان پادشاه به او واگذار كرده بود به انجام رسانيد.

وسايل خانه خدا

41 اين است فهرست اشيايی كه حورام ساخت: دو ستون، دو سر ستون كاسه مانند برای ستونها، دو رشته زنجير روی سر ستونها، چهارصد انار مفرغی برای دو رشته زنجير سر ستون (يعنی برای هر رشته زنجير سر ستون دويست انار كه در دو رديف قرار داشتند)، ده ميز با ده حوضچه روی آنها، يک حوض بزرگ با دوازده گاو مفرغی زير آن، سطلها، خاکاندازها، كاسهها. حورام تمام اين اشیا خانه خداوند را از مفرغ صيقلی برای سليمان پادشاه ساخت. 46 به دستور سليمان، اين اشیا در دشت اردن كه بين سوكوت و صرتان قرار داشت قالبريزی شده بود. 47 وزن آنها نامعلوم بود، چون به قدری سنگين بودند كه نمیشد آنها را وزن كرد! 48 در ضمن، به دستور سليمان وسايلی از طلای خالص برای خانهٔ خداوند ساخته شد. اين وسايل عبارت بودند از: قربانگاه، ميز نان مقدس، 49 ده چراغدان با نقشهای گل (اين چراغدانها روبروی قدسالاقداس قرار داشتند، پنج عدد در سمت راست و پنج عدد در سمت چپ)، چراغها، انبركها، 50 پيالهها، انبرها، كاسهها، قاشقها، آتشدانها، لولاهای درهای قدسالاقداس و درهای اصلی راه ورودی خانهٔ خدا. تمام اينها از طلای خالص ساخته شده بودند. 51 وقتی كارهای خانه خداوند تمام شد، سليمان طلا و نقره و تمام ظروفی را كه پدرش وقف خانهٔ خداوند كرده بود، به خزانهٔ خانهٔ خداوند آورد.

Hoffnung für alle

Salomo baut sich einen Palast

1 An seinem Palast baute Salomo dreizehn Jahre. 2 Eines seiner neuen Gebäude war das sogenannte »Libanonwaldhaus«. Es war 50 Meter lang, 25 Meter breit und 15 Meter hoch. Das unterste Stockwerk war eine Halle mit drei Säulenreihen aus Zedernholz, 15 Säulen in jeder Reihe, also 45 insgesamt. Darüber lagen Balken aus Zedernholz, die als Boden für ein oberes Stockwerk dienten. Dies war in mehrere Kammern unterteilt, die ebenfalls mit Zedernbalken überdacht waren.* 4 In die beiden Längswände des Palasts wurden drei übereinanderliegende Reihen von je drei Fenstern eingelassen, und zwar so, dass die Fenster einander genau gegenüberlagen. 5 Auch die Türen lagen einander jeweils gegenüber. Es waren insgesamt sechs Türen mit viereckigen Rahmen. 6 Außerdem baute Salomo eine Säulenhalle, die 25 Meter lang und 15 Meter breit war. Davor ließ er eine weitere Säulenhalle mit einem Vordach errichten. 7 Er baute sich auch eine Halle, in der sein Thron stand und wo er Gericht hielt. Vom Fußboden bis zur Decke war dieser Raum mit Zedernholz getäfelt. 8 Der Wohnpalast Salomos befand sich in einem Hof, der weiter innen lag als die Thronhalle, und war von der gleichen Bauart. Auch das Haus für seine Frau, die Tochter des Pharaos, war im gleichen Stil wie die Thronhalle gehalten. 9 Für alle Gebäude wurden Quadersteine bester Qualität verwendet. Sie waren vorher mit Steinsägen genau zurechtgeschnitten worden. Alle Mauern dieser Gebäude – angefangen bei den äußeren Palästen bis hinein zum großen Innenhof – bestanden aus solchen Steinen. 10 Für die Fundamente benutzte man besonders große Quadersteine; sie waren vier bis fünf Meter lang. 11 Darüber wurden Mauern von Quadersteinen bester Qualität errichtet. Zwischen den einzelnen Mauerreihen waren immer wieder Zedernbalken eingefügt. 12 Den großen Hof rings um den Palast und den Tempel umgab eine Mauer, die abwechselnd aus drei Lagen Quadersteinen und einer Lage Zedernbalken bestand. Die Mauer um den inneren Vorhof, der den Tempel umgab, war genauso gebaut, ebenso die Mauer um die Tempelvorhalle.

Die beiden Säulen am Eingang des Tempels

13 König Salomo ließ einen Bronzegießer aus Tyrus an den Hof holen. Er hieß Hiram, 14 seine Mutter war eine verwitwete Israelitin aus dem Stamm Naftali und sein Vater ein Bronzegießer aus Tyrus. Hiram war sehr begabt, ein Meister seines Fachs, der alles nur Erdenkliche aus Bronze herstellen konnte. Er kam zu König Salomo an den Hof und arbeitete für ihn. 15 Als Erstes goss er zwei Säulen aus Bronze. Beide waren 9 Meter hoch und hatten einen Umfang von 6 Metern. 16 Auf jede Säule setzte er ein 2,5 Meter hohes Kapitell, aus Bronze gegossen. 17 Jedes Kapitell war mit sieben Reihen geflochtener Ketten geschmückt 18 sowie mit 200 Granatäpfeln, die in zwei Reihen oberhalb der Flechtornamente angebracht wurden. Die Kapitelle ruhten auf den Säulen. Sie waren wie Lilienblüten geformt, und ihre Blütenkelche waren 2 Meter hoch.* 21 Hiram ließ die beiden Säulen vor der Eingangshalle des Tempels aufstellen. Die rechte nannte er Jachin (»Er wird aufrichten«) und die linke Boas (»In ihm ist Stärke«). 22 Die beiden Kapitelle in Form von Lilienblüten wurden auf die Säulen gesetzt. Damit war diese Arbeit abgeschlossen.

Das Becken aus Bronze

23 Danach fertigte Hiram ein rundes Bronzebecken an, »das Meer« genannt. Seine Höhe betrug 2,5 Meter, sein Durchmesser 5 Meter und sein Umfang 15 Meter. 24 Unterhalb des Randes war es ringsum mit zwei Reihen von Früchten* verziert, jeweils zehn auf einen halben Meter. Sie und das Becken waren aus einem Guss. 25 Das Becken stand auf zwölf Rinderfiguren, von denen drei nach Norden gewandt waren, drei nach Westen, drei nach Süden und drei nach Osten. Ihre Hinterbeine zeigten nach innen, und das Becken ruhte auf ihren Rücken. 26 Sein Rand war nach außen gewölbt wie der Kelch einer Lilienblüte. Das Becken hatte eine Wandstärke von knapp 8 Zentimetern und fasste etwa 44.000 Liter.

Die zehn Kesselwagen

27 Als Nächstes stellte Hiram zehn Kesselwagen aus Bronze her. Der Wagenkasten eines jeden war 2 Meter lang, 2 Meter breit und 1,5 Meter hoch. 28 Seine Wände wurden oben und unten durch waagerechte Leisten eingerahmt und durch senkrechte und waagerechte Stäbe verstärkt. 29 Alle Leisten und Stäbe verzierte Hiram mit aufgehämmerten Löwenfiguren, mit Rindern und Keruben. Über und unter den Löwen und Rindern wurden Kranzornamente angebracht. 30 Jeder Kesselwagen hatte unter dem Wagenkasten ein Fahrgestell mit vier Rädern und zwei Achsen aus Bronze. Jede Achse war an beiden Enden durch zwei schräg aufwärtslaufende Streben mit der untersten Leiste des Wagenkastens verbunden. Diese Streben stützten den Wagenkasten, der den Wasserkessel tragen musste. 31 Für den Wasserkessel wurde ein runder Aufsatz auf den Kasten gesetzt. Er stand auf einem viereckigen Rahmen, und sein Rand war mit eingravierten Bildern verziert. Aufsatz und Rahmen waren zusammen 75 Zentimeter hoch. 32 Die Räder der Fahrgestelle besaßen einen Durchmesser von 75 Zentimetern. Sie standen genau unter den Seitenwänden des Wagenkastens und waren an den Füßen der vier Seitenpfosten befestigt. Eine Achse verlief durch jeweils zwei Pfosten. 33 Die Räder waren gebaut wie die Räder von Streitwagen. Ihre Achsen, Felgen, Naben und Speichen wurden allesamt aus Bronze gegossen. 34 Die vier Eckpfosten und der Wagenkasten waren aus einem Guss. 35 Der stützende Rahmen, auf dem der Aufsatz für den Kessel ruhte, war 25 Zentimeter hoch. Er wurde mit Hilfe von Haltern und Platten befestigt, die sich am Wagenkasten befanden. 36 Wo auf Seitenwänden, Haltern oder Platten noch Platz frei war, ließ Hiram Bilder von Keruben, Löwen und Palmen eingravieren und alles mit Kränzen umrahmen. 37 Hiram benutzte für alle zehn Kesselwagen dieselbe Gussform. So sahen alle zehn gleich aus. 38 Für jeden Wagen goss Hiram einen Kessel aus Bronze. Die Gefäße hatten einen Durchmesser von 2 Metern und fassten 900 Liter. 39 Man brachte die Kesselwagen an ihren vorgesehenen Platz: Fünf standen auf der rechten Tempelseite, fünf auf der linken. Das große Wasserbecken stellte man rechts vom Tempel auf, in der Südostecke des Vorhofs.

Liste der Gegenstände, die Hiram herstellte

40 Zuletzt stellte Hiram noch Kübel und Schaufeln zum Beseitigen der Asche her sowie Schalen, in denen das Blut der Opfertiere aufgefangen wurde. Damit beendete er die Arbeiten für den Tempel des HERRN, die König Salomo ihm aufgetragen hatte. 41 Insgesamt hatte er folgende Gegenstände hergestellt: zwei Säulen; zwei kelchförmige Kapitelle, die oben auf den Säulen ruhten; zwei geflochtene Ketten zur Verzierung der beiden Kapitelle; 42 für jedes Kapitell 200 Granatäpfel, die in zwei Reihen über den Ketten angebracht waren; 43 zehn Kesselwagen; zehn Wasserkessel, die auf die Wagen gesetzt wurden; 44 das große Wasserbecken, genannt »das Meer«; zwölf Rinderfiguren, auf denen das Becken stand; 45 Kübel, Schaufeln und Schalen. Alle Gegenstände, die Hiram im Auftrag Salomos für den Tempel des HERRN herstellte, wurden aus Bronze gegossen und anschließend blank poliert. 46 König Salomo ließ sie in der Jordan-Ebene zwischen Sukkot und Zaretan gießen. Dort gab es Gießereien mit großen Gussformen aus Tonerde. 47 Für diese Gegenstände wurde so viel Bronze gebraucht, dass König Salomo ihr Gewicht gar nicht mehr feststellen ließ. Dies wäre auch kaum möglich gewesen.

Die Inneneinrichtung des Tempels

48 Für das Innere des Tempels ließ Salomo folgende Gegenstände aus Gold herstellen: einen Altar; einen Tisch, auf dem die Gott geweihten Brote liegen sollten; 49 zehn Leuchter, die vor dem Allerheiligsten stehen sollten: fünf auf der rechten und fünf auf der linken Seite der Tür; Blumenornamente für die Leuchter; Lampen, Dochtscheren und Messer zum Reinigen der Lampen; Becken und Schüsseln; Schalen und Eimer zum Tragen der glühenden Kohlen; Türangeln für den Eingang zum Allerheiligsten und zum Heiligtum. Alle diese Gegenstände wurden aus Gold angefertigt. 51 Als König Salomo den Bau des Tempels vollendet hatte, brachte er alle Silber- und Goldschätze mitsamt den übrigen Gegenständen, die sein Vater David Gott geweiht hatte, in die Schatzkammern des Tempels.

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Hoffnung für alle | 1.Könige 7