1من كه به سبب خدمت خداوند اينجا در زندان به سر میبرم، از شما التماس میكنم طوری زندگی و رفتار كنيد كه شايستهٔ مقامتان باشد، مقامی كه خدا به شما عطا كرده است.2فروتن و مهربان باشيد. نسبت به يكديگر بردبار باشيد و به سبب محبتی كه به هم داريد، از خطاها و اشتباهات يكديگر چشمپوشی نماييد.3سعی كنيد همواره متفقاً از روح خدا هدايت شويد، تا بتوانيد هميشه با هم در صلح و صفا باشيد.4ما همه، اعضای يک بدنيم و در همگی ما يک«روح» ساكن است، يعنی روحالقدس؛ و همهٔ ما برای رسيدن به يک اميد دعوت شدهايم، يعنی به آن جلالی كه خدا برای ما تدارک ديده است.5برای ما فقط يک خداوند، يک ايمان و يک تعميد وجود دارد.6همهٔ ما يک خدا داريم كه پدر همهٔ ما و بالاتر از همهٔ ما و در همهٔ ماست و در تمام ذرات وجود ما زندگی میكند.7با اين حال، مسيح طبق صلاحديد خود، از دولت كَرَم خويش به هر يک از ما فيض خاصی بخشيده است.8در كتاب«زبور داوود» نيز دربارهٔ مسيح پيشگويی شده كه وقتی او پس از مرگ زنده شد و شيطان را مغلوب ساخت و ظفرمندانه به آسمان بازگشت، به مردم هدايا بخشيد.9دقت كنيد كه میفرمايد«به آسمان بازگشت»، يعنی میبايست ابتدا از آسمان نزول كرده، به اعماق زمين رفته باشد.10همان كسی كه پايين آمده، همانست كه به بالا بازگشت، بالاتر از آسمانها، تا همه چيز را در همه جا از حضور خود پر سازد.11به اين ترتيب، او عطايا و استعدادهای خاصی به ما بخشيد: به بعضی از ما، عطای خاص يک رسول را داده است؛ به عدهای اين عطا را داده است كه از خدا پيغام دريافت كنند و آن را به ديگران اعلان نمايند، به برخی استعداد فوقالعاده داده است كه مردم را به سوی خدا هدايت كنند و به برخی ديگر اين توانايی را داده است كه مانند يک شبان، از قوم خدا مراقبت كنند و ايشان را رهبری نمايند و تعليم دهند.12مسيح اين عطايا را با اين هدف به ما میبخشد كه ايمانداران مجهز شوند تا بتوانند بهتر او را خدمت كنند و باعث پيشرفت كليسا يعنی بدن او گردند و كليسا به رشد و كمال لازم برسد؛13تا سرانجام همهٔ ما در ايمان و شناخت خود از فرزند خدا متحد شده، رشد كنيم و به پری مسيح برسيم.14در آن صورت، ديگر مانند اطفال نخواهيم بود كه در اثر سخنان ديگران و دروغهايی كه برای گمراهی ما میگويند، هر لحظه نسبت به ايمانمان تغيير عقيده بدهيم،15بلكه با عشق و علاقه، همواره در پی راستی خواهيم رفت. راست خواهيم گفت، راست عمل خواهيم كرد و راست خواهيم زيست تا به اين ترتيب، به تدریج در هر امری مانند مسيح شويم كه سر كليسا میباشد. تحت هدايت مسيح است كه تمام اعضای بدن او، يعنی كليسا، در جای خود قرار میگيرند. هر اندام با روش خاص خود، به اندامهای ديگر كمک میكند، به طوری كه تمام بدن در تندرستی كامل و پر از محبت، رشد مینمايد.
زندگی تازه در مسيح
17بنابراين، از جانب خداوند به شما میگويم كه ديگر مانند كسانی كه هنوز نجات نيافتهاند، زندگی نكنيد، چون ايشان كور و گمراه هستند و دل سنگشان پر از ظلمت است. ايشان از حيات خدا دورند، زيرا فكر و دل خود را به روی خدا بستهاند؛ در نتيجه نمیتوانند راههای خدا را تشخيص دهند.19برای ايشان اهميتی ندارد كه چه كاری خوبست و چه كاری بد؛ در فساد غرق شدهاند و برای ارضای هوسها و شهوات خود، دست به هر عمل زشتی میزنند، و از هيچ كاری روی گردان نيستند.20اما مسيح چنين روشی برای زندگی به شما نياموخته است.21اگر واقعاً صدای او را شنيدهايد و حقايقی را كه دربارهٔ خود فرموده است، درک كردهايد،22پس اكنون بايد طبيعت كهنه و گناهآلود خود را كه بر اثر شهوات فريبنده فاسد و فاسدتر میشود، از خود بيرون نماييد،23فكر و ذهن شما بايد روزبهروز تغيير كند و به سوی كمال پيش رود.24بلی، شما بايد شخص جديد و متفاوتی شويد، شخصی مقدس و درستكار؛ و اين طبيعت نو را كه به صورت خداست، بپوشيد.25ديگر به هم دروغ نگوييد، بلكه گفتارتان هميشه راست باشد، زيرا ما اعضای يكديگريم و اگر به يكديگر دروغ بگوييم، در واقع، به خودمان لطمه میزنيم.26اگر عصبانی شديد، اجازه ندهيد گناهی از شما سر بزند. پيش از آنكه خورشيد غروب كند، خشم را از خود دور كنيد،27زيرا اگر خشمگين بمانيد، به شيطان فرصت میدهيد كه شما را به گناه وا دارد.28اگر كسی از شما قبلاً دزد بوده، بايد فوراً از اين كار دست بكشد و با همان دستها، آبرومندانه كار كند تا بتواند به محتاجان كمک نمايد.29هيچگاه سخنان بد و زشت بر زبان نياوريد، بلكه گفتارتان نيكو و مفيد باشد تا به شنوندگان خير و بركت برساند.30طوری زندگی نكنيد كه باعث رنجش روحالقدس گردد. به ياد داشته باشيد كه او بر شما مهر زده است تا شما را برای روز رستگاری آماده كند، روزی كه در آن به طور كامل از گناه آزادی خواهيد يافت.31هر نوع تلخی، خشم، غضب، درشتخويی، ناسزاگويی و نفرت را از خود دور كنيد،32و در عوض نسبت به هم مهربان و دلسوز باشيد و يكديگر را ببخشيد، همانطور كه خدا نيز شما را به خاطر مسيح بخشيده است.
Hoffnung für alle
Die Einheit der Gemeinde und die Vielfalt der Aufgaben
1Ihr wisst, dass ich für den Herrn im Gefängnis bin. Als sein Gefangener bitte ich euch nun: Lebt so, dass Gott dadurch geehrt wird; er hat euch ja berufen, seine Kinder zu sein.2Überhebt euch nicht über andere, seid freundlich und geduldig! Geht in Liebe aufeinander ein!3Setzt alles daran, dass die Einheit, wie sie der Geist Gottes schenkt, bestehen bleibt. Sein Friede verbindet euch miteinander.4Gott hat uns in seine Gemeinde berufen. Darum sind wir ein Leib, und es ist ein Geist, der in uns wirkt. Uns erfüllt ein und dieselbe Hoffnung.5Wir haben einen Herrn, einen Glauben und eine Taufe.6Und wir haben einen Gott. Er ist unser Vater, der über allen steht, der durch alle und in allen wirkt.7Jedem Einzelnen von uns aber hat Christus besondere Gaben geschenkt, so wie er sie in seiner Gnade jedem zugedacht hat.8Nicht ohne Grund heißt es von Christus: »Er ist in den Himmel hinaufgestiegen, er hat Gefangene im Triumphzug mitgeführt und den Menschen Gaben geschenkt.«9Wenn es aber heißt: »Er ist in den Himmel hinaufgestiegen«, so bedeutet dies doch, dass er vorher zu uns auf die Erde gekommen ist.10Der zu uns herabkam, ist derselbe, der auch wieder hinaufgestiegen ist. Jetzt ist er Herr über den Himmel und erfüllt das ganze Weltall mit seiner Gegenwart und Macht.11Und so hat Christus denn auch seine Gemeinde beschenkt: Er hat ihr die Apostel gegeben, die Propheten und Verkündiger der rettenden Botschaft, genauso wie die Hirten und Lehrer, welche die Gemeinde leiten und im Glauben unterweisen.12Sie alle sollen die Christen für ihren Dienst ausrüsten, damit die Gemeinde, der Leib von Christus, aufgebaut und vollendet wird.13Dadurch werden wir im Glauben immer mehr eins werden und miteinander den Sohn Gottes immer besser kennen lernen. Wir sollen zu mündigen Christen heranreifen, zu einer Gemeinde, die ihn in seiner ganzen Fülle widerspiegelt.14Dann sind wir nicht länger wie unmündige Kinder, die sich von jeder beliebigen Lehrmeinung aus der Bahn werfen lassen und die leicht auf geschickte Täuschungsmanöver hinterlistiger Menschen hereinfallen.15Stattdessen wollen wir die Wahrheit in Liebe leben und in allem zu Christus hinwachsen, dem Haupt der Gemeinde.16Durch ihn ist der Leib fest zusammengefügt, denn er verbindet die Körperteile durch die verschiedenen Gelenke miteinander. Jeder einzelne Teil leistet seinen Beitrag. So wächst der Leib und wird aufgebaut durch die Liebe.
Wie Christen leben sollen
17Darum fordere ich euch im Namen des Herrn eindringlich auf: Lebt nicht länger wie Menschen, die Gott nicht kennen! Ihr Denken ist verkehrt und führt ins Leere,18ihr Verstand ist verdunkelt. Sie wissen nicht, was es bedeutet, mit Gott zu leben, und ihre Herzen sind hart und gleichgültig.19Ihr Gewissen ist abgestumpft, deshalb leben sie ihre Leidenschaften aus. Sie sind zügellos und in ihrer Habgier unersättlich.20Aber ihr habt gelernt, dass ein solches Leben mit Christus nichts zu tun hat.21Was Jesus wirklich von uns erwartet, habt ihr gehört – ihr seid es ja gelehrt worden:22Ihr sollt euer altes Leben wie alte Kleider ablegen. Folgt nicht mehr euren Leidenschaften, die euch in die Irre führen und euch zerstören.23Lasst euch in eurem Denken verändern und euch innerlich ganz neu ausrichten.24Zieht das neue Leben an, wie ihr neue Kleider anzieht. Ihr seid nun zu neuen Menschen geworden, die Gott selbst nach seinem Bild geschaffen hat. Jeder soll erkennen, dass ihr jetzt zu Gott gehört und so lebt, wie es ihm gefällt.25Belügt einander also nicht länger, sondern sagt die Wahrheit. Wir sind doch als Christen die Glieder eines Leibes, der Gemeinde von Jesus.26Wenn ihr zornig seid, dann ladet nicht Schuld auf euch, indem ihr unversöhnlich bleibt. Lasst die Sonne nicht untergehen, ohne dass ihr einander vergeben habt.27Gebt dem Teufel keine Gelegenheit, Unfrieden zu stiften.28Wer bisher von Diebstahl lebte, der soll sich jetzt eine ehrliche Arbeit suchen, damit er auch noch Notleidenden helfen kann.29Redet nicht schlecht voneinander, sondern habt ein gutes Wort für jeden, der es braucht. Was ihr sagt, soll hilfreich und ermutigend sein, eine Wohltat für alle.30Tut nichts, was den Heiligen Geist traurig macht. Als Gott ihn euch schenkte, hat er euch sein Siegel aufgedrückt. Er ist doch euer Bürge dafür, dass der Tag der Erlösung kommt.31Mit Bitterkeit, Wutausbrüchen und Zorn sollt ihr nichts mehr zu tun haben. Schreit einander nicht an, redet nicht schlecht über andere und vermeidet jede Feindseligkeit.32Seid vielmehr freundlich und barmherzig und vergebt einander, so wie Gott euch durch Jesus Christus vergeben hat.
Diese Website verwendet Cookies, um Ihnen die bestmögliche Nutzererfahrung bieten zu können.