کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Hoffnung für alle | Jesaja 48

Jesaja 48 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

سرسختی قوم اسرائيل

1 ای قوم اسرائيل، ای كسانی كه از نسل يهودا هستيد، گوش كنيد: شما به نام خداوند قسم میخوريد و ادعا میكنيد كه خدای اسرائيل را میپرستيد، اما اين كار را از روی صداقت و راستی انجام نمیدهيد. 2 با وجود اين، افتخار میكنيد كه در شهر مقدس زندگی میكنيد و بر خدای اسرائيل كه نامش خداوند قادر متعال است توكل داريد. 3 خداوند میگويد: «آنچه را كه میبايست رخ دهد، از مدتها پيش به شما اطلاع دادم و آنگاه ناگهان آنها را به عمل آوردم. 4 میدانستم كه دلهايتان همچون سنگ و سرهايتان مانند آهن سخت است. 5 اين بود كه آنچه میخواستم برای شما انجام دهم از مدتها پيش به شما خبر دادم تا نگویيد كه بتهايتان آنها را بجا آوردهاند. 6 «پيشگويیهای مرا شنيدهايد و وقوع آنها را ديدهايد، اما نمیخواهيد اعتراف كنيد كه پيشگويیهای من درست بوده است. اكنون چيزهای تازهای میگويم كه تا به حال از وجود آنها بیاطلاع بودهايد. 7 و چيزهايی را به وجود میآورم كه قبلاً نبوده است و دربارهٔ آنها چيزی نشنيدهايد، تا ديگر نگوييد: ”اين چيزها را میدانستيم!“ 8 «بلی، چيزهای كاملاً تازه به شما میگويم، چيزهايی كه هرگز نشنيدهايد، چون میدانم اشخاص خيانتكاری هستيد و از طفوليت هميشه ياغی بودهايد. 9 با وجود اين، به خاطر حرمت نامم، خشم خود را فرو برده، شما را از بين نخواهم برد. 10 شما را در آتش مصيبت آزمايش كردم همانگونه كه نقره را در كوره میآزمايند اما هيچ چيز خوب و با ارزش در شما نيافتم. 11 بلی، به خاطر خودم شما را از بين نخواهم برد مبادا اقوام بتپرست بگويند كه بتهايشان مرا مغلوب كردند. من به بتهای آنها اجازه نمیدهم در جلال من شريک شوند. 12 «ای اسرائيل، ای قوم برگزيدهٔ من، گوش كنيد! تنها من خدا هستم. من اول و آخر هستم. 13 دستهای من بود كه زمين را بنياد نهاد و آسمانها را گسترانيد. آنها گوش به فرمان من هستند. 14 «همهٔ شما بياييد و بشنويد. هيچكدام از خدايان شما قادر نيست پيشگويی كند كه مردی را كه من برگزيدهام حكومت بابل را سرنگون خواهد كرد و آنچه اراده كردهام بجا خواهد آورد. 15 اما من اين را پيشگويی میكنم. بلی، من كوروش را خواندهام و به او اين مأموريت را دادهام و او را كامياب خواهم ساخت. 16 «به من نزديک شويد و گوش دهيد. من هميشه آشكارا گفتهام كه در آينده چه رخ خواهد داد تا شما بتوانيد آن را بفهميد.» (اكنون خداوند مرا با روح خود نزد شما فرستاده است.)

آزادی قوم اسرائيل

17 خداوند كه نجات دهندهٔ قوم اسرائيل و خدای مقدس ايشان است چنين میگويد: «ای اسرائيل، من خداوند، خدای شما هستم كه شما را برای خيريت خودتان تنبيه میكنم و شما را به راههايی كه بايد برويد هدايت مینمايم. 18 «ای كاش به اوامر من گوش میداديد، آنگاه بركات مانند نهر برای شما جاری میشد و پيروزی مانند امواج دريا به شما میرسيد. 19 نسل شما مانند شنهای ساحل دريا بیشمار میشدند و من نمیگذاشتم ايشان هلاک شوند.» 20 ای قوم اسرائيل، از بابل بيرون بياييد! از اسارت آزاد شويد! با صدای بلند سرود بخوانيد و اين پيام را به گوش تمام مردم جهان برسانيد: «خداوند قوم اسرائيل را كه خدمتگزاران او هستند، آزاد ساخته است!» 21 هنگامی كه خداوند قوم خود را از بيابان خشک عبور داد ايشان تشنگی نكشيدند، زيرا او صخره را شكافت و از آن، آب جاری ساخت تا ايشان بنوشند. 22 خداوند میفرمايد: «گناهكاران از سلامتی برخوردار نخواهند شد.»

Persian Contemporary Bible TM Copyright © 1995, 2005, 2018 by Biblica, Inc. Used with permission. All rights reserved worldwide. “Biblica”, “International Bible Society” and the Biblica Logo are trademarks registered in the United States Patent and Trademark Office by Biblica, Inc. Used with permission.

Hoffnung für alle

Der Herr verteidigt seine Ehre

1 Hört, ihr Nachkommen von Jakob aus dem Stamm Juda! Ihr tragt den Ehrennamen »Israel«. Wenn ihr einen Eid ablegt, dann schwört ihr beim Namen des HERRN. Ihr bekennt euch zu Israels Gott, aber ihr meint es nicht ehrlich und haltet ihm nicht die Treue. 2 Ihr seid stolz auf Jerusalem, eure Heilige Stadt, und ihr beruft euch auf den Gott Israels. »Der HERR, der allmächtige Gott« – so wird er genannt. Hört jetzt, was er zu sagen hat: 3 »Was früher geschah, hatte ich lange im Voraus verkündet. Ich machte kein Geheimnis aus meinen Plänen. Dann war es plötzlich so weit: Ich ließ alles so eintreffen, wie ich es gesagt hatte. 4 Ich kenne euch doch und weiß, wie starrköpfig ihr seid! Unbeugsam seid ihr, als wäre euer Nacken aus Eisen; euer Schädel ist hart wie Stein! 5 Darum habe ich euch schon vorher wissen lassen, was ich tun würde; ihr habt davon gehört, bevor es geschah, damit ihr nicht behauptet: ›Das war unser Götze! Die Statue unseres Gottes hat es so gefügt.‹ 6 Ihr habt also davon gehört, und es ist eingetroffen. Schaut euch nur um! Warum wollt ihr es nicht zugeben? Doch von heute an will ich etwas Neues ankündigen, etwas, das ihr noch nicht wisst, weil ich es bisher geheim gehalten habe. 7 Ich habe es nicht schon vor vielen Jahren geschehen lassen, sondern gerade jetzt. Ihr habt noch nie davon gehört! Darum könnt ihr auch nicht behaupten: ›Das haben wir schon lange gewusst!‹ 8 Nein, davon ist euch bisher noch nichts zu Ohren gekommen, ihr könnt es nicht wissen. Ich habe absichtlich geschwiegen, denn ich wusste, wie treulos ihr seid. Nicht umsonst nennt man euch ›das Volk, das sich von Anfang an gegen seinen Gott aufgelehnt hat‹. 9 Damit mein Name weiter gepriesen wird, halte ich meinen Zorn zurück. Ich beherrsche mich und vernichte euch nicht, denn meine Ehre steht auf dem Spiel. 10 Doch bestrafen musste ich euch. Wie ein Silberschmied bin ich mit euch umgegangen: Er schmilzt das Silber im Feuer, um es von allen Schlacken zu reinigen. So habe ich euch in den Schmelzofen des Elends geworfen. 11 Um meinetwillen will ich euch jetzt retten, nur um meinetwillen! Mein Name soll nicht in den Schmutz gezogen werden. Nein, die Ehre, die mir zusteht, teile ich mit keinem anderen!«

Der Herr ist Israels Befreier

12 »Hört mir zu, ihr Nachkommen von Jakob, mein auserwähltes Volk Israel: Ich bin Gott. Ich bin der Erste und der Letzte. 13 Ich habe mit eigener Hand die Fundamente der Erde gelegt und den Himmel ausgespannt. Nur ein Wort von mir – und alles stand an seinem Platz*. 14 Versammelt euch und hört mir zu! Der Mann, den ich liebe, wird mein Urteil an Babylonien vollstrecken. Mit meiner Hilfe wird er das Heer der Chaldäer besiegen. Hat etwa einer der Götter dies schon angekündigt? 15 Nein, nur ich habe es gesagt. Ich habe diesen Mann gerufen und ihn auf den Weg geschickt. Sein Plan wird gelingen. 16 Kommt her und hört zu: Von Anfang an habe ich kein Geheimnis aus meinem Vorhaben gemacht. Jetzt führe ich es aus und halte die Fäden in der Hand.« Und nun hat Gott, der HERR, mich gesandt und mir seinen Geist gegeben.* 17 So spricht der HERR, euer Erlöser, der heilige Gott Israels: »Ich bin der HERR, euer Gott. Ich lehre euch, was gut für euch ist, und zeige euch den Weg, den ihr gehen sollt. 18 Ach, hättet ihr doch meine Gebote befolgt! Dann wäre euer Friede wie ein Strom, der nie versiegt. Euer Glück würde sich ausbreiten wie die Meereswellen. 19 Unzählbar wären eure Nachkommen, so wie der Sand am Meer. Nie würde ich sie verstoßen oder vernichten. 20 Schnell, verlasst Babylonien, ihr Israeliten, flieht aus dem Land der Chaldäer! Singt und jubelt vor Freude! Die ganze Welt soll hören, was geschehen ist. Erzählt es überall: ›Der HERR hat Israel, das Volk, das ihm dient, befreit! 21 Als der Herr sie durch die Wüste führte, mussten sie keinen Durst leiden, denn er sorgte für Wasser: Er spaltete den Felsen, und ein Bach sprudelte hervor.‹ 22 Doch alle, die sich gegen mich auflehnen, werden keinen Frieden finden. Darauf gebe ich, der HERR, mein Wort!«