Jesaja 19 | کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر

نبوت دربارهٔ مصر

1 پيامی برای مصر: خداوند بر ابری تندرو سوار شده و به جنگ مصر میآيد. بتهای مصر در برابر او میلرزند و دل مصریان از ترس ضعف میكند. 2 خداوند میفرمايد: «مصریها را بر ضد يكديگر خواهم برانگيخت تا برادر با برادر، همسايه با همسايه، شهر با شهر، و مملكت با مملكت بجنگند. 3 تدبيرهايی را كه مصریان انديشيدهاند بیاثر خواهم كرد و آنان روحيهٔ خود را خواهند باخت. ايشان برای دريافت كمک، به بتهايشان پناه خواهند برد و برای چارهجويی، به احضاركنندگان ارواح و افسونگران و جادوگران متوسل خواهند شد.» 4 خداوند قادر متعال میفرمايد: «من مصریان را به دست حاكمی ستمگر و بيرحم تسليم میكنم تا بر آنها حكمرانی كند.» 5 آب رود نيل كم خواهد شد و بعد از مدتی خشک خواهد گرديد. 6 نهرها متعفن خواهند شد و آب جويها كم شده، خواهند خشكيد. نی و بوريا پژمرده خواهند گرديد، 7 تمام سبزهها و مزرعههای كنار رود نيل خشک شده، از بين خواهند رفت و تمام محصول تلف خواهد شد. 8 همهٔ ماهيگيرانی كه تور و قلاب به رود نيل میاندازند نوميد خواهند شد و زاری خواهند كرد. 9 پارچهبافانی كه با كتان پارچه میبافتند مأيوس خواهند گرديد، 10 و همهٔ بافندگان و كارگران نوميد و دل شكسته خواهند شد. 11 بزرگان شهر صوعن نادانند و هر مشورت و پندی كه به پادشاه مصر میدهند احمقانه است. پس چگونه به پادشاه میگويند: «ما از نسل حكيمان و پادشاهان قديم هستيم!» 12 ای پادشاه مصر مشاوران دانای تو كجا هستند؟ بگذار آنها به تو اطلاع دهند كه خداوند قادر متعال بر ضد مصر چه اراده كرده است. 13 رهبران صوعن و ممفيس و تمام بزرگان مصر احمق و گمراهند، مصر را به نابودی كشاندهاند. 14 خداوند سرگيجه به آنها داده و آنها مردم مصر را مانند اشخاص مست كه بر قی خود میافتند و بلند میشوند و نمیدانند به كجا میروند، گمراه كردهاند. 15 هيچكس نمیتواند مصر را نجات دهد نه بزرگ نه كوچک، نه ثروتمند و نه فقير. 16 در آن روز، مصریان مانند زنان ضعيف خواهند شد و هنگامی كه ببينند خداوند قادر متعال دستش را برای مجازات آنان دراز كرده است از ترس خواهند لرزيد. 17 ايشان با شنيدن اسم سرزمين يهودا به وحشت خواهند افتاد. اين را خداوند قادر متعال اراده نموده است. 18 در آن زمان، پنج شهر در سرزمين مصر از خداوند قادر متعال پيروی نموده، به زبان عبری سخن خواهند گفت، و يكی از اين شهرها«شهر آفتاب» ناميده خواهد شد. 19 در آن روز، قربانگاهی در وسط مصر، و ستون يادبودی در مرز آن، برای خداوند بر پا خواهد شد. 20 اينها نشان دهندهٔ حضور خداوند قادر متعال در سرزمين مصر خواهند بود. از آن پس، هرگاه مصریان دعا كرده، از خداوند بخواهند تا آنها را از دست ظالمان برهاند، او برای ايشان حامی و نجات دهندهای خواهد فرستاد و ايشان را نجات خواهد داد. 21 خداوند خود را به مصریان آشكار خواهد كرد و ايشان خداوند را خواهند شناخت. مردم مصر با تقديم قربانیها و هدايا او را عبادت خواهند كرد و نذرهای خود را به وی ادا خواهند نمود. 22 به اين ترتيب، خداوند اول مصریان را تنبيه خواهد كرد، سپس برگشته ايشان را شفا خواهد داد. بلی، مصریان به سوی خداوند بازگشت خواهند كرد و او دعايشان را شنيده، آنان را شفا خواهد داد. 23 در آن روز، شاهراهی از مصر به آشور كشيده خواهد شد، و مصریان و آشوریها به سرزمينهای يكديگر رفت و آمد خواهند كرد و هر دو يک خدا را خواهند پرستيد. 24 اسرائيل نيز با ايشان متحد خواهد شد و هر سه مملكت با هم باعث بركت تمام جهان خواهند گرديد. 25 خداوند قادر متعال آنها را بركت داده، خواهد گفت: «متبارک باد قوم من مصر و صنعت دست من آشور و ميراث من اسرائيل!»

Hoffnung für alle

Ägypten ist ratlos, wenn der Herr eingreift

1 Dies ist Gottes Botschaft über Ägypten: Auf einer schnell dahingleitenden Wolke kommt der HERR nach Ägypten. Da beginnen die Götter des Landes zu zittern, und den Menschen bleibt vor Angst das Herz stehen. 2 »Ich werde sie gegeneinander aufhetzen«, spricht der Herr, »jeder wird gegen jeden kämpfen: Bruder gegen Bruder, Nachbar gegen Nachbar, Stadt gegen Stadt, Provinz gegen Provinz. 3 Dann können sie keinen klaren Gedanken mehr fassen; sogar die weisen Berater sind mit ihrer Kunst am Ende. Dafür sorge ich! Weil sie keinen Ausweg mehr wissen, suchen sie bei den Götzen Rat. Sie fragen Zauberer, Hellseher und Totenbeschwörer. 4 Doch ich werde Ägypten einem grausamen Tyrannen ausliefern, der das Volk mit brutaler Gewalt beherrscht. Darauf gebe ich, der HERR, der allmächtige Gott, mein Wort!« 5 Dann versiegen die Wasserströme des Nils, der Fluss trocknet aus. 6 Die Nebenarme werden zu abgestandenen, stinkenden Tümpeln, und die Kanäle versanden. Schilf und Binsen verdorren, 7 die fruchtbaren Wiesen und Felder an den Ufern und im Nildelta fallen der Dürre zum Opfer. Die verdorrten Pflanzen weht der Wind weg, nichts bleibt übrig. 8 Die Fischer klagen. Wer mit der Angelrute oder mit dem Netz seinen Lebensunterhalt verdient hat, steht vor dem Nichts. 9 Alle, die Flachs verarbeiten, sind verzweifelt, und die Leinenweber werden bleich. 10 Die Weber und ihre Arbeiter – alle sind mutlos und niedergeschlagen. 11 Dummköpfe sind die Fürsten von Zoan, sie, die weisen Berater des Pharaos! Ihre Ratschläge sind lauter Unsinn. Wagt ihr es etwa immer noch, vor dem Pharao mit eurer »Weisheit« anzugeben? »Wir stammen von den weisen Männern Ägyptens ab«, prahlt ihr, »Nachkommen berühmter Könige sind wir!« 12 Wo sind sie denn, deine gelehrten Alleswisser, Pharao? Sollen sie doch herausfinden und dir verkünden, was der HERR, der allmächtige Gott, mit Ägypten vorhat! 13 Doch die weisen Männer von Zoan stehen dumm da, und auch die gelehrten Herren von Memfis haben sich getäuscht. Die Führer der Ägypter sind in Wirklichkeit Verführer. 14 Der HERR hat ihren Geist verwirrt, und nun bringen ihre Ratschläge ganz Ägypten durcheinander; das Volk gleicht einem Betrunkenen, der in seinem Erbrochenen herumtorkelt. 15 Die Ägypter bringen nichts mehr zustande, was Hand und Fuß hat. Weder den Vornehmen und Angesehenen noch dem einfachen Volk gelingt etwas.* 16 In dieser Zeit werden die Ägypter allen Mut verlieren. Erschrocken und zitternd ducken sie sich, weil der HERR, der allmächtige Gott, drohend die Faust gegen sie ballt. 17 Vor dem Land Juda werden die Ägypter furchtbare Angst haben. Wenn sie nur den Namen Juda hören, schrecken sie schon zusammen, denn ihnen graut vor dem Plan, den der HERR, der allmächtige Gott, gegen Ägypten gefasst hat.

Ägypten, Assyrien und Israel dienen gemeinsam dem Herrn

18 Zu der Zeit werden fünf Städte in Ägypten dem HERRN, dem allmächtigen Gott, die Treue schwören. Dort spricht man dann Hebräisch. Eine dieser Städte heißt Ir-Heres* (»Stadt der Zerstörung«). 19 Mitten in Ägypten wird ein Altar stehen, der dem HERRN geweiht ist, und an der Grenze des Landes wird man eine Gedenksäule für ihn errichten. 20 Diese beiden bezeugen den HERRN, den allmächtigen Gott, im Land Ägypten. Wenn das Volk ihn dann zu Hilfe ruft gegen die Unterdrücker, sendet er ihnen einen Retter, der für sie kämpft und sie befreit. 21 So wird der HERR sich den Ägyptern zu erkennen geben. Ja, in jener Zeit werden sie ihn kennen und ihm Tiere und andere Gaben opfern. Sie werden dem HERRN Gelübde ablegen und sich auch daran halten. 22 Zwar muss er sie erst hart bestrafen, doch gerade durch die Schläge bringt er sie auf den richtigen Weg: Sie werden sich ihm zuwenden, und er wird ihre Gebete erhören und sie wieder heilen. 23 In dieser Zeit wird eine Straße von Ägypten nach Assyrien führen. Die Assyrer und Ägypter besuchen einander und dienen gemeinsam dem Herrn. 24 Israel ist dann der Dritte im Bunde, ein Segen für die ganze Erde. 25 Der HERR, der allmächtige Gott, wird sich diesen Völkern zuwenden und sagen: »Ich segne euch Ägypter, ihr seid mein Volk! Ich segne auch euch Assyrer; ich habe euch geschaffen. Und ich segne euch Israeliten; ihr gehört zu mir.«

کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر | Hoffnung für alle | Jesaja 19

نبوت دربارهٔ مصر

Ägypten ist ratlos, wenn der Herr eingreift

Ägypten, Assyrien und Israel dienen gemeinsam dem Herrn